บทที่ 8
บอสอาณาเขต
ร่างของสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ที่มันปรากฏออกมาอยู่บริเวณด้านหลังร่างกายอันใหญ่โตของมันถือว่าเป็สิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัว
ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างขึ้นสบเข้ากับดวงตาสีแดงก่ำที่เต็มไปด้วยความอาฆาต
เดย์และคินร่างกายต่างหยุดนิ่งไม่สามารถขยับได้ภายในหัวเต็มไปด้วยความคิดมากมายเกี่ยวกับเ้าสิ่งมีชีวิตที่ปรากฏอยู่บริเวณด้านหน้า
แม้แต่คินที่มีประสบการณ์และก็ล่วงรู้หลายๆอย่างเกี่ยวกับโลกใบนี้เพราะตนเองฟื้นตื่นขึ้นมาจากการหลับใหลเป็เวลาหลายวันแล้วยังตกตะลึง
เป็เพราะว่าเขาไม่เคยพบเห็นมาก่อน
หมาป่าตนนี้มีรูปลักษณะเหมือนกับหมาป่าที่พวกเขาสามารถสังหารได้อย่างง่ายดาย
แต่สิ่งที่แตกต่างก็คือร่างกายที่ใหญ่โตของมันร่างกายของมันใหญ่กว่ามนุษย์ถึงสามเท่าไม่เพียงเท่านั้นปริมาณพลังเวทย์ที่หลั่งไหลออกมาจากร่างกายของมันก็แตกต่างจากพวกหมาป่าเ่าั้อย่างสิ้นเชิง
เดย์ที่ร่างกายกำลังหยุดนิ่งหันไปถามกลับคิน “ นี่มันอะไรอย่างนั้นหรอครับ? ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามีประเภทที่มีขนาดใหญ่ขนาดนี้ด้วย”
คินที่ใบหน้ากำลังซีดเผือดก็ตอบกลับมา “ ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันนี่เป็ครั้งแรกที่เคยเจอมัน ”
เมื่ออีกฝ่ายตอบกลับมาเช่นนั้นเดย์ก็รู้ได้ทันทีว่านี่ไม่ใช่ปรากฏการณ์ธรรมดา
เขาถามกับเสียงภายในหัวอย่างรวดเร็ว “ คุณผู้ช่วยของระบบช่วยอธิบายกับเ้าสิ่งที่อยู่ด้านหน้าได้รึเปล่า ”
“ ตำราความรู้เริ่มทำงานระบบจะทำการอธิบายกับเ้าสิ่งมีชีวิตที่อยู่ด้านหน้า ”
“ สิ่งมีชีวิตที่อยู่ด้านหน้าจะถูกเรียกว่าบอสอาณาเขต ”
“ หมายความว่ายังไง? ไม่ใช่ว่าสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งจะไม่ได้อาศัยอยู่บริเวณนี้อย่างงั้นหรอแล้วมันก็เหมือนกับเ้าหมาป่าที่เคยกำจัดไป”
“ เรียนนายท่านจะทำการอธิบายให้เข้าใจง่ายๆบอสอาณาเขตจะมีความแข็งแกร่งมากกว่ามอนสเตอร์ธรรมดาทั่วไป โดยพวกมันก่อกำเนิดขึ้นจากปริมาณพลังเวทย์ของพวกมอนสเตอร์ที่โดนสังหารหลอมรวมกัน”
“ เมื่อพลังเวทย์เ่าั้ที่หลั่งไหลออกมาจากซากศพของพวกมอนสเตอร์ได้หลอมรวมกันในจำนวนที่มากเพียงพอมันจะสร้างกลายเป็ร่างกายของบอสอาณาเขตขึ้นมา”
“ เพราะแบบนั้นสิ่งที่อยู่ด้านหน้าคือบอสอาณาเขต ”
[ ชื่อมอนสเตอร์ หมาป่าดำ ประเภท บอสอาณาเขต ]
[ ระดับความแข็งแกร่งวัดจากพลังเวทย์ E ]
หลังจากที่ได้ยินคำอธิบายก็ทำให้ล่วงรู้ได้อย่างชัดเจนว่าเ้าสิ่งที่อยู่ด้านหน้ามันคือสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่าหมาป่าก่อนหน้านี้
แต่ถึงแม้ว่าจะไม่มีคำอธิบายจากระบบก็รู้ได้อย่างชัดเจนว่ามันคือสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่าอย่างเห็นได้ชัด
คินเริ่มขยับอย่างรวดเร็วรู้ดีว่าเ้าสิ่งมีชีวิตที่อยู่ด้านหน้ามันคือมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่ง
คินหยิบลูกธนูออกมาสามดอกยกคันธนูสูงขึ้นยิ่งลูกธนูออกไปอย่างรวดเร็วโดยส่งเสริมการโจมตีจากพลังเวทย์
ลูกธนูพุ่งทะยานไปด้านหน้าอย่างรวดเร็วการโจมตีที่รวดเร็วโจมตีใส่ร่างกายของหมาป่าสีดำที่ยืนด้านหน้า
แต่ว่ามันพลาดเป้าใน่จังหวะวินาทีที่คิดว่าการโจมตีนั้นกำลังจะโดนร่างกายของมันแล้ว
สิ่งที่มันปรากฏขึ้นก็คือร่างกายของหมาป่าตัวนั้นเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว
มันทำการเคลื่อนไหวหลบไปทางด้านซ้ายร่างกายของมันใหญ่โตแต่กลับสามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็วมากกว่าพวกหมาป่าตัวเล็กๆเสียอีก
หลบการโจมตีอย่างง่ายดายและเตรียมพร้อมจะพุ่งทะยานเข้ามาโจมตี
ในพริบตาที่มันตั้งใจจะโจมตีมันเล็งเป้าหมายไปที่ศัตรูที่อ่อนแอกว่าอย่างเดย์
มันมองเห็นว่ามนุษย์ผู้นี้มีปริมาณพลังเวทย์ภายในร่างกายที่น้อยกว่าร่างกายของมันเลยพุ่งตรงกระโจนเข้าหาเดย์
เดย์ะโหลบได้อย่างฉิวเฉียด
ร่างกายของเขาะโหลบออกมาทำให้การโจมตีนั้นผ่านพ้นร่างกายไป
เฉียดไปเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้นไม่แบบนั้นเขาคงจะกลายเป็อาหารของมันไปแล้ว
คินะโขึ้น “ หนีไปเร็วเดี๋ยวฉันจะหยุดมันเอาไว้รีบไปแจ้งข่าวนี้ให้กับคนภายในค่ายพักแรมได้ล่วงรู้”
คินยกลูกธนูของตนเองขึ้นมาอีกครั้งแม้ว่าการโจมตีของตนเองจะไม่ได้โดนร่างกายของมันอย่างง่ายดายแต่ครั้งนี้เขาก็ตั้งใจจะใช้การโจมตีที่ดูซับซ้อนมากกว่า
คินยิงลูกธนูออกไปหนึ่งลูกพุ่งตรงใส่ร่างของหมาป่า
แน่นอนว่าผลลัพธ์ไม่แตกต่างจากเดิมมันะโหลบออกไปจากจุดนั้นอย่างรวดเร็ว
แต่ในขณะที่มันะโร่างกายของมันกำลังลอยอยู่กลางอากาศใน่จังหวะนั้นคินนำเอาลูกธนูออกมาอีกสามดอกรวบรวมพลังเวทและยิงเข้าไปที่กลางร่างกายของมัน
“ ฉึก!!! ฉึก!!! ฉึก!!! ” การโจมตีพุ่งทะยานเข้าไปปักเข้าที่ร่างกายของหมาป่าร่างกายใหญ่โต
หลังจากที่โดนเข้าที่ร่างกายของมันเืกระเด็นออกมาจากภายในร่างกายคินยกยิ้มขึ้นที่มุมปากและก็พูดออกมา “ ได้ผล ”
เขามองเห็นการโจมตีของตนเองได้ผลภายในใจรู้สึกดีใจแต่เมื่อเห็นคนผู้นั้นกำลังกล่าวออกมาด้วยความดีใจของตนเองโดยไม่มองรอบข้าง
เดย์รู้ได้ในทันทีว่าจะเกิดอะไรขึ้นดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้น “ แย่แล้ว…. ”
หมาป่าตนนั้นโดนการโจมตีเข้าไปอย่างเต็มๆลูกธนูปักเข้าไปที่ิัของมัน
แต่ว่าร่างกายที่ใหญ่โตโดนการโจมตีนั้นปักเข้ามาที่ร่างกายมันกลับเป็เพียงแค่าแเล็กๆที่ไม่ได้ทำให้มันาเ็เลยแม้แต่น้อย
มันตั้งหลักอย่างรวดเร็วแล้วก็กระโจนเข้าใส่ร่างของมนุษย์ที่กำลังดีใจที่โจมตีใส่ร่างกายของมันได้
คินดวงตาเบิกกว้างขึ้นเขาประมาทเกินไป
แต่ในขณะที่การโจมตีนั้นกำลังจะมาโดนร่างกายเดย์พุ่งตรงเข้ามาแล้วก็นำเอาร่างของคินออกจากจุดนั้น
เพียงแต่ว่านำพาร่างกายของเขาออกมาได้อย่างฉิวเฉียดเท่านั้นร่างของทั้งสองเกลือกกลิ้งไปกับพื้นหลังจากที่โดนผลักออกมาจากจุดนั้นอย่างเต็มแรง
เดย์รีบลุกขึ้นมาตั้งหลักอย่างรวดเร็วหันไปมองที่คินอีกฝ่ายยังคงมีชีวิตอยู่ไม่ได้โดนการโจมตีนั้นสังหารไปในทันที
ทว่าแม้ว่าจะไม่ได้โดนโจมตีจนถึงตายแต่ว่า่วินาทีที่เขาพุ่งเข้าไปมันก็เกือบจะสายเกินไป
แม้ว่าจะสามารถรักษาชีวิตเอาไว้ได้แต่เมื่อครู่กรงเล็บอันแหลมคมของหมาป่ามันได้ฟันเข้าไปที่แผ่นหลังของคินจนเกิดรอยาแขนาดใหญ่
คินกำลังแสดงใบหน้าเ็ปออกมาอย่างชัดเจน
“ โดนด้วย… ”
เดย์หันมองไปที่หมาป่าร่างกายใหญ่โตที่อยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้หลังจากที่มันได้โจมตีจนกงเล็บของตนเองได้ดื่มเื
ร่างกายของมันตั้งหลักอีกครั้งมองตรงมันที่มนุษย์ทั้งสองที่สามารถรอดพ้นความตายไปได้อย่างหวุดหวิด
มันได้ตั้งท่าเตรียมจะโจมตีอีกครั้ง
เดย์ที่กำลังยืนอยู่แสดงท่าทางมุ่งมั่นสงบนิ่ง
คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันแล้วก็กล่าวกับตนเองภายในใจ “ ไม่มีทางเลือกแล้ว…. ”
สถานการณ์ในตอนนี้บีบบังคับถ้าไม่ได้นำเอาของสิ่งนั้นออกมาใช้ไม่มีทางรอดอย่างแน่นอน
เดย์คือยึดร่างกายของตนเองยกธนูขึ้นมือขวาของเขายื่นไปภายในอากาศเปิดช่องว่างของมิติขึ้นมา
กระเป๋ามิติถูกใช้งานเขายื่นมือของตนเองเข้าไปภายในนั้นนำลูกธนูดอกหนึ่งออกมา
คินกำลังเ็ปจากพิษของาแดวงตาทั้งสองข้างพร่ามัวมองเห็นภาพที่เกิดขึ้นไม่ชัดเจนนัก
ลูกธนูที่มันถูกนำออกมาจากภายในกระเป๋ามิติมันเป็ลูกธนูสีเงินที่ถูกอาบไปด้วยพลังเวทย์อันแข็งแกร่ง
หมาป่าตัวนั้นกำลังจะกระโจนเข้ามาและโจมตีใส่เขา
เดย์ไม่คิดหลบแล้วไม่คิดหนีขาทั้งสองข้างตั้งหลักอย่างมั่นคงดวงตาทั้งสองเต็มไปด้วยความจริงจัง
ลูกธนูที่มีคลื่นออร่าพลังเวทย์ห่อหุ้มเอาไว้ถูกใส่เข้าไปภายในคันธนู
เขาง้างมันออกสายลมบริเวณรอบๆถูกดึงเข้ามาภายในลูกธนูใน่จังหวะเสี้ยววินาทีแห่งการตัดสินหมาป่าตัวนั้นกระโจนเข้ามาอย่างรวดเร็ว
เดย์สงบใจแน่วแน่ก่อนที่จะปล่อยลูกธนูภายในมือของตนเองออกไปคลื่นพลังเวทย์อันเข้มข้นพุ่งทะยานไปด้านหน้ากลายเป็เส้นแสงสีขาวที่พุ่งทะลวงใส่ศีรษะของหมาป่าตัวนั้น
“ ฟิ้ว!!! ฉึก!!!! ” การต่อสู้จบลงในพริบตาลูกธนูอันแข็งแกร่งทะลวงศีรษะของหมาป่าที่ธนูธรรมดาไม่สามารถทำอะไรได้เข้าไปได้อย่างง่ายดาย
ลูกธนูที่อาบไปด้วยพลังเวทย์พุ่งทะยานจากศีรษะของหมาป่าทะลวงไปอีกฝั่งของร่างกายและลูกธนูนั้นก็ค่อยๆสลายหายไปจากภายในอากาศ
[ ระบบ : ท่านกำจัดมอนสเตอร์ได้รับ 20 SP ]
[ ระบบ : ท่านกำจัดบอสอาณาเขตได้รับโบนัสเพิ่มเติม 10 SP ]
จบบท