ชีวิตมหัศจรรย์สองชาติภพ [แปลจบแล้ว]

        เมื่อจ่าฝูงของกลุ่มหนูเข็มทองคำเห็นว่าลอบโจมตีไม่สำเร็จ มันก็เริ่มเดือดดาลและคายเข็มทองคำพุ่งใส่จุนเช่ออย่างต่อเนื่องเข็มทองคำพุ่งโจมตีจุนเช่อติดต่อกันหลายเล่ม จุนเช่อต้องหลบเข็มอย่างอึดอัดใจ รากวิญญาณของจุนเช่อมี3 ราก ได้แก่ ไม้ น้ำ และดิน นักพรตที่มีลมปราณขั้นที่สามระดับปลายทำการต่อสู้กับหนูเข็มทองคำที่มีระดับพลังปราณเท่ากันแม้ระดับพลังปราณจะอยู่ในระดับเดียวกัน แต่สัตว์อสูรย่อมมีพลังการรบที่แข็งแกร่งว่านักพรตทั้งนี้จุนเช่อที่ใช้อาคมได้เพียงแค่ไม้ น้ำ และดิน 3 ชนิดจึงไม่มีทางต่อสู้โดยการทิ่มแทงร่างกายของหนูเข็มทองคำได้เลยเขาจึงใช้ไม้เถาวัลย์ล่อลวงหนูเข็มทองคำอย่างต่อเนื่อง เมื่อหนูเข็มทองคำผละออกเขาก็ใช้เถาวัลย์พันมันอีกครั้ง จากนั้นก็เล็งธนูแห่งนทีไปที่ดวงตาของมันมันจึงไม่อาจพ่นเข็มทองคำใส่จุนเช่อได้อีก แม้มันจะสามารถหลบธนูแห่งนทีและหนามปฐพีของจุนเช่อได้ และไม่ได้ถูกทิ่มแทงเข้าที่ร่างกายแต่ดวงตาของมันกลับหวาดกลัว ด้วยเหตุนี้จุนเช่อและหนูเข็มทองคำที่มีพลังลมปราณขั้นที่สามระดับปลายจึงต่อสู้กันอย่างค่อนข้างสูสี

        กลุ่มหนูเข็มทองคำมีอยู่ 100 กว่าตัว นอกจากจ่าฝูงที่มีระดับพลังลมปราณอยู่ขั้นที่สามระดับปลายแล้วยังมีอีก 10 ตัวที่อยู่ขั้นที่สาม นอกนั้นเป็นลูกกระจ๊อกที่อยู่ขั้นที่หนึ่งและขั้นที่สองพลังปราณของหานรุ่ยสูงกว่าหนูเข็มทองคำกลุ่มนี้ การปะทะกับพวกมันจึงไม่ยากนักแค่หานรุ่ยปาเข็มอัคนีไป หนูเข็มทองคำขั้นที่หนึ่งและขั้นสามทั้งหลายต่างก็สิ้นใจล้มกองที่พื้นเพียงชั่วพริบตาเดียวร่างไร้ชีวิตของพวกมันก็พลันหายไป เหลือเพียงยาใน [1] แต่ละเม็ดที่เปล่งประกายสุกสกาวดูสวยงาม ร่างไร้วิญญาณของหนูเข็มทองคำถูกเปลวไฟแผดเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่านเพียงลมพัด... ก็สลายหายไป

        หนูเข็มทองคำที่เหลือก็ถูกเผาจนโฉมหน้าเปลี่ยนไปหมด หานรุ่ยยังไม่ได้ใช้กำลังทั้งหมดที่เขามีเพราะเขารู้สึกว่าสิ่งเล็ก ๆ เหล่านี้ ไม่คุ้มกับพลังวิญญาณของเขาที่ต้องเสียไปอันที่จริงพวกเขาเพิ่งจะเข้าป่ามา ยังต้องเผชิญกับอันตรายที่อาจเกิดขึ้นได้อีก ถ้าประหยัดพลังวิญญาณได้ก็ควรประหยัดไว้ก่อนการใช้พละกำลังทั้งหมดกับเจ้าหนูเข็มทองคำ 10 ตัวนี้ ก็ไม่เท่าไหร่ เมื่อเห็นหนูอีก10 ตัวที่กำลังตัวสั่น หานรุ่ยก็ไม่ใจอ่อน ระหว่างนักพรตและสัตว์อสูรนั้นจะต้องมีคนอยู่และมีคนตายไม่สิ้นสุดอยู่แล้ว หานรุ่ยขว้างเข็มอัคนีไปอีกหลายเล่มจนทำให้หนูเข็มทองคำทั้ง 10 ตัวกลายเป็นเถ้าถ่าน เหลือเพียงยาใน10 เม็ดที่ส่องประกายสุกสกาวบนพื้น

        หานรุ่ยเก็บยาในจากหนูเข็มทองคำเรียบร้อย แต่เขาก็ไม่ได้เข้าไปช่วยจุนเช่อในทันทีเขาเห็นจุนเช่อและหนูเข็มทองคำกำลังต่อสู้กันอย่างสูสี ยิ่งไปกว่านั้นพลังของจุนเช่อก็เพิ่มพูนอย่างไม่หยุดหย่อนจุนเช่อพร้อมที่จะบุกทะลวงแล้ว ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิต คือ ช่วงที่จะบุกทะลวงได้อย่างง่ายดายที่สุดหานรุ่ยจึงเอ่ยกับจุนเช่อว่า “พี่รอง ให้ข้าช่วยไหม?”

        จุนเช่อตอบกลับหานรุ่ยว่า “ไม่เป็นไร ข้ากำลังฝึกฝน นี่เป็นโอกาสของข้าหากข้าไม่ไหวจริง ๆ ข้าจะตะโกนให้เจ้าช่วยแล้วกัน” เมื่อจุนเช่อกล่าวจบ เขาก็เริ่มรวบรวมสมาธิในการต่อสู้กับหนูเข็มทองคำพร้อมวางแผนที่จะบุกทะลวง

        ผ่านไปครู่หนึ่ง หานรุ่ยก็เห็นพลังของจุนเช่อเพิ่มพูนอย่างต่อเนื่อง เขารับรู้ได้ว่าจุนเช่อใกล้จะบุกทะลวงแล้วเขายังคงยืนอยู่ เพื่อคุ้มกันจุนเช่อ และป้องกันการปรากฏตัวของสัตว์อสูรอื่น ๆที่อาจมารบกวนการบุกทะลวง เพื่อเลื่อนขั้นของจุนเช่อได้

        จุนเช่อจึงยิ่งต่อสู้ได้สบายมากขึ้น หนูเข็มทองคำกลับเป็นฝ่ายที่อยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากหนูเข็มทองคำในยามนี้ไม่มีแสงระยิบระยับที่ขนของมันแล้ว โคลนเปรอะเปื้อนทั่วร่างกายของมันราวกับว่ามันพึ่งออกมาจากโคลนตม นานเข้าหนูเข็มทองคำคงเริ่มต้านจุนเช่อไม่ไหว เลยยิ่งทำให้มันโมโหเดือดดาลแต่จุนเช่อกลับสงบนิ่งยิ่งขึ้น

        แต่เดิมจุนเช่อมีระดับลมปราณอยู่ที่ขั้นที่สามระดับปลายเมื่อคืนเขาได้ดื่มยาเพิ่มพลังวิญญาณ จึงทำให้พลังปราณยิ่งสมบูรณ์มากขึ้นนี่คือโอกาสบุกทะลวงเข้าสู่ลมปราณขั้นที่สี่ของเขา หนูเข็มทองคำในวันนี้ มีระดับพลังปราณอยู่ระดับเดียวกันกับจุนเช่อทว่ากำลังในการรบกลับมีความแข็งแกร่งมากกว่าจุนเช่อ ราวกับหินที่เป็นฐาน เพื่อให้เขาก้าวต่อเพียงจุนเช่อส่งเสียงตะโกน ทั่วทั้งร่างกายของเขาก็เปี่ยมไปด้วยพลังอันแกร่งกร้าวอุปสรรคที่ปิดกั้นในการเข้าสู่ขั้นที่สี่นั้น... ก็พลันเกิดเสียง “อ๊ากกก” แตกเป็นเสี่ยงๆ ขึ้นมา จุนเช่อกลายเป็นนักพรตลมปราณขั้นที่สี่แล้วพลังวิญญาณเมื่อครู่นี้ที่ถูกใช้จนอิดโรย ยามนี้ได้ถูกฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์แล้ว

        จุนเช่อหยิบดาบที่ไขว้ไว้ด้านหลังของเขาออกมา พลันอัดฉีดพลังจิตเข้าไปในดาบและขว้างไปทางหนูเข็มทองคำ ดาบนั้นพุ่งทยานไปที่ตาขวาของมัน หนูเข็มทองคำดิ้นทุรนทุรายและล้มลงกับพื้นจนสิ้นใจในที่สุดจุนเช่อเก็บยาในของหนูเข็มทองคำไว้ แล้วพูดกับหานรุ่ยว่า “รบกวนน้องสะใภ้เผามันเสียเถอะ” เมื่อจุนเช่อกล่าวจบ หานรุ่ยจึงยิงลูกไฟไปที่หัวของจ่าฝูงหนูเข็มทองคำจนมอดไหม้หมดสิ้น

        ยาใน [1] คือ ชื่อที่นักพรตใช้เรียกยาที่ใช้พลังชีวิตของตัวเองหลอมออกมาว่า “ยาใน” ส่วนยาที่หลอมด้วยโลหะและหินจะเรียกว่า “ยานอก”