ต้าเฉิงร่างกายแข็งแรง เข้ามาแบกเฟยหลงที่ตัวอ้วนกว่าขึ้นบ่าอย่างสบาย เพราะว่ารถม้าตอนนี้ถูกทำลายยับ ม้าทั้งสองตัวก็ตายจนหมด ทั้งหมดพากันเดินมาได้อีกไม่กี่ก้าว ก็พบว่า ด้านข้างมีทั้งก้อนหินใหญ่ และ ขอนไม้ เตรียมปล่อยลงมาจู่โจม ดีที่เ้าหมาอ้วนโมโม่ ได้เห่าเตือนเอาไว้ มิเช่นนั้น พวกเขาทั้งสี่คงต้องแย่แน่ๆ
จนกระทั่งทั้งหมด มาถึงตระกูลเมิ่ง หมอฮัว พร้อมกับ เมิ่งเทียนและ บุตรชายทั้งสามก็มาดูอาการด้วยเช่นกัน
าแของราเชนนั้น ไม่ถูกเส้นเืและอวัยวะภายใน เืก็ไหลออกมาไม่มากนัก ทำให้อาการของเขาไม่เป็อะไรมาก หมอฮัวดูอาการแล้วก็บอกว่า พักสักเจ็ดวันก็ดีขึ้น
“ โชคดีนะ ที่กระบี่มันไม่ถูกจุดสำคัญ ไม่อย่างนั้นลูกของแม่คง...โอ้..ไม่อยากคิดเลย พวกมันเป็ใครกันนะ ถึงได้ลงมือโเี้ขนาดนี้
ต้าเฉิงจะพูดออกมา แต่ว่า ราเชนบีบมือเอาไว้ไม่ให้พูดออกมา
“ ไม่เป็อะไรก็ดีแล้ว เดี๋ยวนี้โจรผู้ร้ายชุกชุม ต่อไปพวกเ้าระวังตัวกันให้ดี หากไม่จำเป็ก็ไม่ต้องออกจากตระกูลไปไหน” เมิ่งเทียนเอ่ยออกมา แต่เมิ่งซู คล้ายกับมีความในใจอยากบอก
“ เ้าอยากจะพูดอะไรกันแน่”
“ ท่านพ่อ ตอนนี้มือปราบอู๋ มาขอพบ”
“ ให้เขาไปรอที่ห้องโถง”
“ เอ่อ เขาอยากมาขอพบกับ เฟยหลง กับ น้องเล็ก เพื่อสอบสวนเื่ราวที่เกิดขึ้นในวันนี้”
“ ได้ข่าวเร็วจริง ให้เขาเข้ามาเลย ข้าก็อยากรู้นัก ว่าพวกมันเป็ใคร”
มือปราบอู๋ เป็หัวหน้ามือปราบของเมืองเจียง วันนี้มีเหตุฆ่ากันตายห้าสิบคน ทำให้เขาต้องรีบมาสอบสวนอย่างเร่งด่วน
“ ท่านหัวหน้าเมิ่ง”
“ ตามสบายเถิดท่านมือปราบ พวกโจรร้ายนั่นเป็ใครกัน ทำไมมันถึงได้เหิมเกริมเช่นนี้ ดีนะที่ลูกสาวของข้าพอมีพลังปราณยุทธ์อยู่บ้าง ไม่เช่นนั้น คงต้องถูกพวกคนร้ายฆ่าตายแน่ๆ”
“ พวกคนร้ายที่ตายเป็นักฆ่าที่ถูกจ้างมา ใครมีเงินก็จ้างพวกมันมาได้ และที่สำคัญหัวหน้าคนร้ายนี้มีค่าหัวนำจับ ถึง 1 แสนเหรียญทอง มันคือ นักฆ่าจิ้งจอกเงิน ท่านหัวหน้าพอรู้จักบ้างหรือเปล่า”
“ นักฆ่าจิ้งจอกเงิน โอ้ มันเคลื่อนไหวอยู่อาณาจักรอุดรนี่ ทำไมมันถึงได้มาปรากฏตัวที่นี่”
“ ข้าเองก็สงสัย แต่เื่นี้ฮูหยินหยาง จะตอบข้าได้หรือไม่”
“ ข้าไม่รู้อะไรจริงๆ” หัวใจของ ฮูหยินหยางเริ่มเต้นแรงขึ้น เกรงว่าเื่นี้อาจไม่ใช่แค่ปล้นทรัพย์ธรรมดาแล้ว
แต่เฟยหลงกลับไม่คิดเช่นนั้น คิดว่ามันเป็พวกโจรที่เห็นแก่เงินเท่านั้น และได้รับค่าจ้างมาจากเว่ยจงเฉียนอย่างแน่นอน ไม่น่ามีอะไรผิดปกติ
“ เมื่อวันก่อน คุณชายหยางได้ประลองเป็ตาย ได้เงินจากการเดิมพัน ไป 1 ล้านเหรียญทอง บางทีอาจเป็สาเหตุให้คนร้ายพวกนี้คิดจะปล้นเหรียญทองของคุณชายหยางก็เป็ได้”
“ ในเมื่อรู้ว่าพวกมันเป็โจรจากแดนเหนือ ้าปล้นทรัพย์ แต่พวกมันต่างก็ตายไปแล้ว น่าจะจบเื่แล้วใช่หรือไม่” เมิ่งเอ่อคุนเอ่ยอย่างสงสัย เพราะว่า ดูมือปราบอู๋ ยังมีอะไรบางอย่างคลางแคลงใจอยู่
“จากข่าวคราวที่ข้ารับทราบมา พวกมันมีพี่น้องสองคน คือ จิ้งจอกเงิน กับ จิ้งจอกทอง ตอนนี้พวกมันตายไปแล้ว1 คน ยังเหลือพี่ชายของมัน คือจิ้งจอกทอง ข้าเกรงว่ามันจะไม่ยอมจบแค่นี้ มันต้องกลับมาแก้แค้น ฮูหยินหยางแน่ๆ”
“ แต่ท่านแม่ไม่ได้เป็คนสังหารจิ้งจอกเงิน ข้าต่างหากที่เป็คนสังหาร ทำไมมันไม่มาล้างแค้นกับข้าเล่า”
“ ใครๆ ก็รู้คุณชายไร้พลังปราณยุทธ์ จะไปฆ่าจิ้งจอกเงินตายได้อย่างไร”
“ แต่ว่า”
“ ไม่ต้องพูดแล้วลูก แม่เป็คนทำ แม่จะเผชิญหน้ากับมันเอง”
“ จิ้งจอกทองมีพลังปราณยุทธ์ระดับที่สูงกว่า จิ้งจอกเงินแน่ๆ และอีกทั้งมันมีความสามารถ ควบคุมฝูงจิ้งจอกดำให้ฆ่าคนได้ หวังว่าฮูหยินหยางต้องระวังตัวเอาไว้ด้วย ข้าจะให้คนมาคอยสอดส่อง รอบๆ บ้านตระกูลเมิ่งเอาไว้ ใน่นี้ ต้องคอยป้องกันระวังอย่างเต็มที่ อีกสามวันข้าจะนำรางวัลนำจับ เ้าจิ้งจอกเงินมาให้ฮูหยินหยางด้วยตัวเอง”
มือปราบอู๋เกล่าวจบก็ขออำลาจากไป
“ สั่งการลงไป เพิ่มเวรยามเป็สองเท่า หากพบอะไรผิดปกติ ให้รีบส่งสัญญาณเตือน ตระกูลเมิ่ง หาใช่ใครที่ไหนจะเข้ามาทำอะไรก็ได้ตามอำเภอใจ พวกเ้าทั้งสอง ก็อย่าออกไปข้างนอกชั่วคราวในตอนนี้”
เมิ่งเทียนเอ่ยจบก็เดินออกไป ในทันที
“ โอ้ วันนี้ดูท่านตาของเ้าเป็ห่วงเ้ากับป้าหยางเหมือนกันนะ”
“ ท่านตาก็เป็แบบนี้ เอาแน่นอนไม่ได้ เ้ารีบกลับไปบ้านไปก่อน ดึกแล้วมันจะไม่ปลอดภัย” ราเชนไล่ให้ต้าเฉิงให้กลับบ้านไป
ณ ศาลาสิบลี้
“ อะไรนะ ตายหมดเลยเร๊อะ?” เว่ยสงพอได้รับรายงานจากลูกน้อง ก็ร้องขึ้นมาอย่างใ เว่ยจงเฉียนเองก็ได้แต่นิ่งเงียบ ไม่คิดว่าเื่จะเป็แบบนี้
“ ดีที่ไม่มีคนของเราเข้าร่วม ไม่อย่างนั้นมือปราบอู๋ อาจสืบค้นมาถึงคุณชายได้ แต่ว่า...” สายสืบของเว่ยสงเอ่ยรายงานแบบมีบางอย่างที่ยังไม่สบายใจ
“ มีอะไรก็ว่ามาเลย” เว่ยจงเฉียนรีบเอ่ยขึ้นมาตรงๆ
“ ตอนนี้ข่าวการตายของ จิ้งจอกเงินแพร่สะพัดออกไปแล้ว เกรงว่า พี่ชายของมัน จิ้งจอกทองมันต้องรู้เื่แล้ว มันคงต้องคิดแก้แค้นแทน จิ้งจอกเงินแน่ๆ”
“ ก็ดีน่ะซิ ฮูหยินหยางกับเ้าเฟยหลง เป็คนฆ่าน้องของมัน ข้าจะได้ไม่ต้องลงมือเอง”
“ แต่ว่า คุณชายเป็คนว่าจ้างน้องชายของมัน เกรงว่ามันก็จะไม่ปล่อยท่านไปด้วย
ที่ทำให้น้องชายของมันต้องตาย”
“ บัดซบ ข้าไม่ได้เป็คนสังหารจิ้งจอกเงินสักหน่อย มันจะเหมาเข่งแบบนี้ได้ยังไง” เว่ยจงเฉียนเอ่ยจบ ก็สั่งเดินทางกลับตระกูลทันที
แต่ทว่าไม่ทันจะก้าวออกจากศาลา กลับมีเสียงสุนัขจิ้งจอก เห่าหอน ออกมาเป็จำนวนมาก จากหลายทิศทาง
“ เสียงสุนัขจิ้งจอก ทำไมมันดังไปทั่วทิศขนาดนี้”
หมาล่าเนื้อพิตบูลที่มีอยู่สี่ตัว ก็ต่างเห่า คำราม แยกเขี้ยว พร้อมลุยกับ ฝูงสุนัขจิ้งจอก แต่ว่า ถูกคนคุมคอยดึงเชือกห้ามเอาไว้ แต่ว่าไม่อาจห้ามพวกมันทั้งสี่ตัวได้ กระโจนพุ่งออกไป ในป่าทึบที่มีเสียงสุนัขจิ้งจอกสีดำทมิฬซุ่มอยู่เป็จำนวนมาก พอหมาพิตบูลทั้งสี่ตัว พุ่งกระโจนเข้าไปในป่าทึบ ก็ได้ยินแต่เสียงต้นไม้ใบหญ้า หักราบไปแต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จนกระทั้ง มีเ้าหมาพิตบูลทั้งสี่ตัว วิ่งกลับมาหาเ้านายของมันแต่ไม่ทันที่จะมาถึง พวกมันทั้งสี่ตัวก็หัวทิ่มลงบนพื้นดิน ร่างกายที่มีเนื้อหนังของมัน ถูกกัดกระชากจนแทบจะเหลือแต่กระดูก สุดท้ายมันก็ดิ้นรนหนีมาตายต่อหน้าเ้านายของมัน
“ นี่..เกิดอะไรขึ้นเนี่ย” เว่ยสงเอ่ยอย่างหวาดกลัว แล้วก็มีชายคนหนึ่งสวมชุดคลุมสีทองปรากฏตัว ต่อหน้าฝูงสุนัขจิ้งจอกดำ แล้วเอ่ยออกมาว่า
“ ใครคือ เว่ยจงเฉียน”
ทุกคนไม่มีใครกล้าตอบ ได้แต่ส่งสายตามาที่ คุณชายเว่ยจงเฉียนแต่เพียงผู้เดียว
“ ข้าเอง..ท่านคงเป็ พี่ชายของจิ้งจอกเงิน ท่านจิ้งจอกทองใช่ไหม?”
“ เ้าเป็เหตุให้น้องชายของข้าต้องตาย รู้ไหมว่าต้องได้รับโทษอย่างไร”
เว่ยจงเฉียน ถึงกับหน้าซีด ไม่รู้ว่ามันรู้เื่เร็วอย่างนี้ได้ยังไง
“ เดี๋ยวก่อน ข้าไม่ได้สังหารน้องชายของท่าน แต่เป็ เ้าหยางเฟยหลงกับแม่มันนั่นต่างหากเล่า”
“ เฮอะ มันย่อมต้องถูกจัดการเป็รายต่อไป ส่วนเ้าเป็ต้นเหตุของเื่ต้องลงนรกไปรับใช้น้องชายของข้า”
“ เฮ้ย…เดี๋ยวๆ ก่อนซิ” เว่ยจงเฉียนอ้าปากร้องะโ แต่ว่ามันหาได้สนใจไม่ ยกมือส่งสัญญาณ สุนัขจิ้งจอกทั้งฝูงกว่าร้อยตัว พุ่งกระโจนเข้าใส่ เว่ยจงเฉียนและ ลูกน้อง
แต่ละคนแม้มีหน้าไม้ ติดตัว แม้จะยิงออกไปเป็จำนวนมาก แต่ด้วยที่ฝูงสุนัขจิ้งจอกเหล่านี้รวดเร็ว และมีหนังหนาฟูทำให้ไม่อาจทำอะไรมันได้มากนัก แต่พอมันเข้าใกล้ ก็พุ่งเข้ากัดที่ลำคอของนักสู้ของ เว่ยจงเฉียน จนตายกันเกลื่อน และสุดท้าย ตัวของเว่ยจงเฉียนก็ถูกพุ่งเข้ามากัดที่แขน และ ที่ขา เืไหลนองพื้น
จนกระทั้งมีอยู่ตัวหนึ่ง พุ่งเข้ามาจะกัดที่ลำคอ
แต่จิ้งจอกทอง ก็เริ่มเป่าขลุ่ยไม้เล็กๆ ออกมาด้วยเสียงอันดัง ทำให้ฝูงสุนัขจิ้งจอกนั้นหยุดลงพร้อมๆ กัน
“ ไม่ต้องกลัว ข้ายังไม่ฆ่าเ้า คุณชายเว่ยจงเฉียน แต่ว่าเ้าต้องหาวิธี ให้หยางเฟยหลงมาหาข้าที่นี่ให้ได้ ไม่เช่นนั้นเ้ากับพวกต้องตายอยู่ที่นี่แทน”
“ ทำไม ท่านไม่ไปหามันที่บ้านตระกูลเมิ่งแทนเล่า” เว่ยจงเฉียนเอ่ยด้วยความสงสัย
“ ข้าไปมาแล้ว แต่มีพวกมือปราบ เฝ้าอยู่โดยรอบ อีกทั้งยังมีคนของตระกูลเมิ่ง
ส่งคนมาคอยลาดตระเวณอีก เป็จำนวนมาก ไม่อาจเข้าไปหามันได้ พวกเ้าหาวิธีล่อให้มันออกมาที่นี่ ไม่เช่นนั้นพวกเ้าตายเป็กลุ่มแรกแน่ๆ”
“ ข้า ข้ารู้วิธี ที่จะล่อมันมาที่นี่” เว่ยจงเฉียนเอ่ยขึ้นอย่างหวาดกลัว
“ ดี ล่อมันมา ไม่อย่างนั้น พวกเ้าต้องกลายเป็เหยื่อของ ฝูงจิ้งจอกของข้า”
เว่ยจงเฉียนเข้าไปกระซิบบอกกับ เว่ยสง ที่พอได้ยินก็พยักหน้าแล้วสั่งลูกน้องรีบทำตามทันที
กลางดึกของคืนนั้น ในห้องนอนของราเชนที่กำลังนอนหลับอยู่ จู่ๆ ก็มีลูกธนูพุ่งเข้ามาปักที่เสาในห้องนอนของเขา บนลูกธนูมีตัวอักษรที่ราเชนอ่านแล้ว ถึงกับกำหมัดแน่น
“ข้าจับตัวต้าเฉิง เพื่อนรักของเ้าเอาไว้ หากอยากให้มันรอด ก็จงมาหาข้าที่ศาลาสิบลี้ แต่เพียงผู้เดียว ห้ามบอกผู้ใด มิเช่นนั้น เ้าต้าเฉิงตาย
ลงชื่อ เว่ยจงเฉียน”
“ ชั่วช้าจริงๆ ก็ดีข้าจะได้คิดบัญชีกับพวกเ้าไปเสียทีเดียวเลย”
ราเชนนำจดหมายที่ได้ออกไปให้กับท่านแม่รั่วหลาน เพื่อมอบให้กับ มือปราบอู๋เพื่อจัดการกับเื่นี้
“ เ้าทำถูกแล้ว เ้าไร้พลังปราณยุทธ์ไม่สมควรออกไปเพียงคนเดียว เื่ของต้าเฉิง ข้าจะไปจัดการเอง” มือปราบอู๋ตบไหล่ของราเชนที่ ไม่ยอมทำตามคำสั่งของเว่ยจงเฉียนที่ให้ไปคนเดียว
“ ข้าจะไปด้วย” เมิ่งเอ่อคุนที่ยืนอยู่ด้วยเอ่ยขึ้น
“ อย่าเลย บางทีพวกมันอาจวางแผนล่อเสือออกจากถ้ำ ท่านเฝ้าดูอยู่ที่นี่ดีกว่า”
มือปราบอู๋เอ่ยจบ ก็พามือปราบกว่า ห้าสิบนาย เดินทางไปที่ศาลาสิบลี้ทันที
“ ลูกทำถูกแล้ว มือปราบอู๋ต้องช่วยต้าเฉิงให้ปลอดภัยกลับมาแน่”
ราเชนได้แต่พยักหน้า ทำสีหน้าเชื่อฟัง
แต่พอกลับเข้ามาในห้อง เขาก็รีบเปลี่ยนเครื่องแต่งกายเป็ชุดสีดำคลุมหน้า และเตรียมอาวุธเตรียมต่อสู้เอาไว้พร้อม จากนั้น ก็ค่อยๆ เคลื่อนไหวออกไปจากบ้านอย่างเงียบเชียบ โดยที่ไม่มีผู้ใดพบเห็น
มือปราบอู๋ พามือปราบห้าสิบคนมาถึงศาลาสิบลี้ ก็เห็น คนของ เว่ยจงเฉียน นอนตายกันหลายคน แถมยังมีชายชุดผ้าคลุมแดง ยืนอยู่ด้านหน้า ฝูงจิ้งจอกยืนด้านข้างประมาณยี่สิบตัว โดยมีคุณชายเว่ยจงเฉียน เว่ยสงยืนอยู่ พร้อมกับ คนของตระกูลเว่ยที่เหลือไม่ถึงยี่สิบคน มีต้าเฉิงถูกมัดเอาไว้ที่ต้นไม้ ใบหน้าถูกซ้อม จนเือาบ
“ ไอ้บ้านั่น มันกล้าแจ้งพวกมือปราบ มันไม่กลัวพวกเราจะฆ่าเพื่อนของมันหรือไง”
เว่ยสงเอ่ยออกมาเบาๆ ด้วยความสงสัย ไม่ทันที่เว่ยจงเฉียนจะตอบ แต่หันหน้าไปมอง จิ้งจอกทอง ดูว่ามันจะพูดอย่างไร
“ ในเมื่อมันไม่คิดว่า ไอ้หมอนี่ เป็เพื่อนของมัน ก็จงตายไปก่อนใครก็แล้วกัน”
จิ้งจอกทอง สะบัดเล็บจิ้งจอกเหวี่ยงออกไป ยังลำคอของต้าเฉิง แต่ทว่า มีมีดสั้นพุ่งออกมา จากมือของมือปราบอู๋ กระแทกเล็บจิ้งจอก จนกระเด็นผิดทางไป
“ เว่ยจงเฉียน นี่เ้าร่วมมือกันกับ จิ้งจอกทอง เพื่อจะฆ่า หยางเฟยหลงอย่างนั้นรึ?” หัวหน้ามือปราบอู๋ ตวาดออกมาเสียงดัง
แต่ในเงามืดบนต้นไม้ ราเชนก็ยิงธนูหน้าไม้ออกไปเช่นกัน ซึ่งเข้ากระแทกจนเล็บที่แหลมคมกระเด็นไป แต่ทุกคนหาได้เห็นลูกธนูนั้นไม่ เห็นแต่มีดบินของ หัวหน้ามือปราบอู๋ ที่ขว้างออกไป และคิดว่ามันกระแทกใส่ เล็บจิ้งจอกจนกระเด็นไป
คนของมือปราบอู๋เข้าไปช่วยกันปล่อยต้าเฉิงออกมาทันที
“ ข้าบอกแล้ว เฟยหลงต้องส่งคนมาช่วยข้าแน่ๆ ฮ่า ฮ่า” ต้าเฉิงหัวเราะใส่เว่ยจงเฉียน
“ เหรอ..มันไม่กล้ามา แต่ปล่อยให้เ้าต้องมาตายแทนมันเนี่ยนะ”
“ เฟยหลงเป็เพื่อนของข้า ไม่มีวันทอดทิ้งข้าอย่างแน่นอน”
ต้าเฉิงเอ่ยออกมาอย่างมั่นใจ
แต่ทันใดนั้นเอง เสียงขลุ่ยไม้ก็ดังก้องกังวานฝูงจิ้งจอก ที่หลบอยู่ตามพุ่มไม้ด้านนอก ก็โอบล้อมเข้ามาเป็จำนวนมาก และก็พุ่งทยานเข้าโจมตีใส่ มือปราบอู๋ และคนของเขาในทันที
มือปราบอู๋ ก็ไม่หวั่นเกรง นำง้าวทวนออกมาตวาดเสียงดังลั่น
“ ไปตายซะ” ง้าวทวนยาวสีทอง ของมือปราบอู๋ ฟันใส่ฝูงจิ้งจอกที่กระโจนเข้ามาพร้อมกัน 4 ตัว ร่างขาดครึ่ง ตายกันเกลื่อน จากนั้นการตะลุมบอนกันระหว่างสุนัขจิ้งจอกกับมือปราบก็เกิดขึ้น....