แค่ยิ้มก็พอ

Past 1 : แค่ยิ้มก็พอ

“แม่... ความรักคืออะไรหรอค่ะ?”

“ทำไมวันนี้ลูกของแม่ถามอะไรแปลกๆ แบบนั้นล่ะลูก หะ..เด็กขี้สงสัย หรือว่ากำลังแอบชอบใครหรือเปล่าหรือว่าลูกของแม่กำลังมีความรัก....”

“แบ๋ม ก็แค่อยากรู้ว่าผู้ใหญ่ เขามีมุมมองเกี่ยวกับความรัก แบบไหนก็เท่านั้นเอง แบ๋มเห็นวันๆ พ่อแม่ทำแต่งาน งาน แล้วก็งาน พ่อก็ทำงานอยู่ต่างจังหวัด นานๆ พ่อจะกลับมาทีหนึ่ง ตอนนี้แบ๋มก็เรียนจบแล้วนะ มีงานทำแล้วด้วย เมื่อไหร่พ่อแม่จะกลับมาอยู่ด้วยกัน”

“พ่อแม่หยุดทำงานไม่ได้หรอกลูก ถ้าเผื่อมีอะไรฉุกเฉินขึ้นมา พ่อแม่ก็ต้องซัพพอร์ตพวกหนู เข้าใจไหมลูก ส่วนเ๹ื่๪๫ความรัก แม่มองว่ามันไม่สำคัญหรอก แค่ความรักที่พ่อแม่มีให้พวกหนูทุกๆ วันก็เพียงพอแล้ว เราไม่จำเป็๞ต้องดิ้นรนหรือไขว้คว้าหาความรักจากคนอื่นหรอกนะลูก มันหายากคนที่จะรักเราจริงๆ เท่าครอบครัวของเราเอง ส่วนเ๹ื่๪๫ที่แบ๋มอยากรู้ อันที่จริงความรักมันก็ไม่มีคำนิยามที่ตายตัวหรอกนะ แต่สำหรับแม่ แม่ว่าความรักมันเป็๞เ๹ื่๪๫ของความรู้สึก ความเข้าใจ ความสวยงาม เหมือนความรักที่พ่อแม่มีให้ลูก หรือเหมือนที่ยายรักแม่รักหลานๆ ไงจ๊ะ เด็กน้อย”

“แล้วความรักที่เรียกว่า แฟน ล่ะค่ะแม่?”

“แฟน หรอ ...? ก่อนที่พ่อและแม่จะมีพวกหนูๆ พ่อกับแม่ก็คบหาเป็๞แฟนกันมาก่อน จนตกลงปลงใจอยู่กินกันมาเป็๞คู่ชีวิตสร้างครอบครัวแล้วก็ดูแลพวกหนูๆ ไงล่ะ ความสุขของคนเป็๞พ่อแม่ แค่ได้เห็นพวกลูกๆ มีความสุขก็พอแล้ว ส่วนเ๹ื่๪๫ความรัก ลูกจะรักใคร ชอบใคร แม่ก็ไม่ห้ามไม่ขัด ลูกจะรักใครชอบใคร พ่อแม่ก็ตามใจแต่ควรเผื่อใจไว้บ้างนะลูก”

“แม่แบ๋มมีเ๱ื่๵๹จะสารภาพ ด้วยและ .....”

“ว่าไงเอ่ย?”

“บ๋อมแบ๋มชอบผู้หญิงนะ เดี๋ยวแบ๋มจะหาสะใภ้สาวๆ สวยๆ น่ารักๆ มาฝากนะค่าแม่...”

หญิงสาวร่างบางโผสวมเข้ากอดผู้หญิงที่เธอรักและไว้ใจที่สุด พร้อมฝากรอยหอมฟอดใหญ่ทิ้งไว้ ก่อนเ๯้าของใบหน้าทะเล้นจะรีบวิ่งหนี้หายขึ้นไปบนห้องพักส่วนตัวชั้นบน

“เดี๋ยวเถอะ....เ๽้าลูกคนนี้”

พื้นที่ส่วนตัว พื้นที่ไม่มีใครเข้ามาถ้าเ๽้าของห้องไม่อนุญาต พื้นที่นี้และที่ฉันเรียกว่าความสุข ความสุขของฉัน ความสุขของบ๋อมแบ๋ม

### ผู้หญิงตัว M