“ไมล์ไม่คิดมากหรอกค่ะลิลลี่ไม่ต้องเป็ห่วง”เมื่อแน่ใจว่าตัวเองได้ย้อนกลับมาแก้ไขเื่ที่เคยผิดพลาดอีกครั้งพันไมล์ก็กลับมาตั้งสติได้ทีนี้เธอก็แค่ต้องทบทวนว่าจะเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นบ้างต่อจากนี้แล้วค่อยตลบหลังน้องสาวตัวดีกับพวกที่เคยทำเลว ๆ กับเธอไว้ในชาติก่อนไปทีละคน...
ความจริงแล้วลลินถือเป็เด็กสาวที่เป็ความด่างพร้อยเดียวในชีวิตของบิดาเธอ 'พสุธา' ผู้เป็บิดาไม่เจตนาจะนอกใจ 'มีนรดา' มารดาของเธอเลยแต่คืนหนึ่งในงานกินเลี้ยงของบริษัท บิดาของเธอถูกมอมเหล้าและในนั้นยังผสมยาบางอย่างจนทำให้เกิดความผิดพลาดไปมีอะไรกับผู้ช่วยของเลขาคนหนึ่งที่ชื่อ 'ลลิตา' และภายหลังผู้หญิงคนนั้นก็ได้ให้กำเนิดลลินออกมา
แม่ของพันไมล์สืบจนรู้ความจริงว่าสามีกระทำลงไปเพราะฤทธิ์ยาและความไร้สติจึงให้อภัยพ่อของเธอและเพื่อไม่ให้ตกเป็ข่าวฉาวจึงใช้เงินจำนวนหนึ่งปิดปากผู้ที่รู้เห็นเหตุการณ์ไม่ให้เอาไปพูดต่ออีกทั้งยังยื่นข้อเสนอกับผู้เป็แม่ของลลินด้วย
พ่อกับแม่เธอบอกฝ่ายนั้นว่าทางครอบครัวเราจะรับผิดชอบแค่ลลินและยืนกรานไม่ขอเกี่ยวข้องกับตัวลลิตาลลิตาเห็นว่าบิดาของพันไมล์ไม่ยอมรับตนเป็เมียอีกคนก็ไม่ยกลูกให้ตัดสินใจจะเอาลลินไปดูแลเองระหว่างนั้นก็พยายามจะขายข่าวให้นักข่าวตลอดเพื่อทำลายภาพลักษณ์พ่อของเธอที่เป็นักธุรกิจซึ่งมีชื่อเสียงหากมารดาของพันไมล์ก็ซื้อข่าวคืนทันทุกครั้ง
จนกระทั่งลลินอายุได้สิบสองปีลลิตามารดาของเธอก็ประสบอุบัติเหตุจนเสียชีวิตและครอบครัวของพันไมล์ไม่ได้รู้เห็นอย่างแน่นอนพสุธาเห็นว่าอย่างไรลลินก็เป็เืเนื้อเชื้อไขจึงรับมาอยู่บ้านใหญ่ด้วยเพื่อส่งเสียเลี้ยงดูต่อ
พันไมล์เป็ลูกสาวคนเล็กเธออยากมีน้องสาวใจจะขาด เลยทำดีกับลลินมาก รักเหมือนเป็น้องสาวแท้ ๆและลลินก็ทำตัวน่ารักกับเธอเช่นกันทำให้เธอไม่เคยรู้เลยว่าจิตใจของลลินไม่ได้ต่างอะไรแม่ของตน
ลลินคงจะแค้นที่บิดาเ็าและห่างเกินกับเธอในขณะที่รักพันไมล์กับพันแสนมากส่วนมีนรดานั้นเป็ธรรมดาที่จะไม่ค่อย อยากเกี่ยวข้องกับลลินนักยิ่งลลินหน้าเหมือนลลิตาที่เสียไปมั่นคงยากสำหรับแม่ของพันไมล์ที่จะมองหน้าลูกของผู้หญิงที่พยายามแย่งสามี
พันแสนเองก็พูดั้แ่แรกว่ามีพันไมล์เป็น้องสาว“เพียงคนเดียว” ซึ่งวางตัวไปยุ่งวุ่นวายกับลลินเช่นกันพันไมล์สงสารลลินมากจึงดีด้วยทุกอย่าง มีอะไรก็แบ่งให้น้องสาวคนนี้บางอย่างถึงขั้นเสียสละให้ด้วยซ้ำ
และถึงแม้ครอบครัวเธอจะไม่ได้สนิทสนมกับลลินเหมือนที่เธอทำลลินก็ได้รับทั้งการศึกษา และสภาพความเป็อยู่หรูหราแบบเดียวกับทีเธอกับพี่ชายได้ไม่สำนึกบุญคุณก็แล้วไปเถอะ แต่ถึงขนาดหาทางมาแว้งกัดบ่อนทำลายคงจะให้อภัยหรือเอาไว้ไม่ได้หรอก
เตรียมใจไว้ให้ดีเถอะลลินพี่สาวสุดที่รักของเธอจะตั้งใจ ดูแลเธอให้ดีกว่าชาติก่อนอีกหลายเท่าเลย
“งั้นคุณหนูไปอาบน้ำเถอะนะคะลิลลี่จะเตรียมชุดให้ค่ะ"
"อ้อขอบคุณมากนะ"
พันไมล์หันไปยิ้มให้สาวใช้คนสนิทที่ดีกับเธอเสมอต้นเสมอปลายก่อนจะเข้าห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายและรวบรวมความคิด
ในชาติที่แล้วตอนที่เธอต้องเจอสีคราม เธอจงใจทำตัวให้ไม่เป็ที่ประทับใจของเขาเพราะไม่อยากให้เขามาสนใจเธอไม่อยากถูกคลุมถุงชนอะไร จึงไม่ยอมใส่ชุดที่ลิลลี่เตรียมไว้ให้เปลี่ยนมาใส่ชุดที่ดูไม่ค่อยมีกาลเทศะอย่างเสื้อยืด กางเกงวอร์ม รวบผมลวก ๆให้ดูโทรม ๆ จนตอนเธอลงไปข้างล่าง ครอบครัวเธอก็ต่างตะลึงกันทั้งนั้น...
และแน่นอน แผนการเองช่วยนี้เธอไม่ได้คิดเองก็ลลินน้องสาวคนนี้เป็คนคิดให้ยังไงล่ะ
อย่างผู้หญิงคนนั้นจะยินดีด้วยถ้าเธอได้คนดี ๆ แบบสีครามเหรอ?
ในขณะที่เธอแต่งตัวเหมือนคนใช้ลลินคนดีอ้อนขอใส่ชุดที่ลิลลี่เตรียมไว้ให้เธอซึ่งเป็ชุดเดรสฤดูกาลล่าสุดของแบรนด์ Chanel และเธอก็ตกลงเพราะอย่างไรเธอก็ไม่ได้คิดจะใส่มันอยู่แล้วลลินคงกะจะทำตัวให้เตะตาสีครามล่ะมั้ง
คิดแล้วก็ตลกดีเธอทำตัวน่าเกลียดขนาดนั้นนอกจากสีครามจะพาเธอออกไปเดินเล่นต่อหลังมื้ออาหารโดยไม่ว่าอะไรสักคำเขายังไม่ปรายตามองน้องสาวต่างแม่ของเธอเลยสักนิดเดียวทั้งที่ลลินวันนั้นสวยอย่างกับเ้าหญิง...
ดังนั้นผู้ชายคนนี้ 'คบได้'
จะเป็มาเฟียมาจากไหนเธอไม่สนเป็มาเฟียก็ดี เธอจะได้ขอใช้บารมีเขาจัดการคนหน่อย
ผ่านไปประมาณสามสิบนาทีพันไมล์ก็ออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับใส่ชุดคลุมเอาไว้ก่อนและเื่ก็ดำเนินไปเหมือนชาติที่แล้ว น้องสาวคนดีของเธอเข้ามารอเธอในห้อง...
ซ้ำยังมองชุดเดรสที่บุหงาแขวนให้ได้ด้วยตาเป็ประกายเลยด้วย
ลลินไม่ทันได้เห็นว่าพันไมล์ออกมาจากห้องน้ำแล้วและกำลังมองเธอด้วยสายตาเย็นเยือกริมฝีปากสีจัดแย้มยิ้มน่าขนลุกออกมาช้า ๆ
37K
