เธอเห็นฉันเห็นเธอ

                เช้ามืดที่ท้องฟ้ายังไม่มีแสงอาทิตย์ส่องประกายออกมา  ในสถานีขนส่งก็มีรถทัวร์ค่อยๆชะลอตัวและจอดลงในช่องจอดรถ

                        “ โชค !! ”

                        เสียงหญิงวัยกลางคนกำลังโบกไม้โบกมือเรียกเด็กหนุ่มที่กำลังลงจากรถ  เด็กหนุ่มยกมือไหว้ก่อนจะเริ่มกล่าวทักทายคุณป้าของเขา

                        ทั้งสองคนช่วยกันยกกระเป๋าใบใหญ่สองสามใบชองโชคขึ้นหลังรถกระบะ  ระหว่างนั้นป้าแก้วก็ชวนโชคพูดคุยตลอดเวลา  ด้วยท่าทีที่เป็๞มิตรของป้าแก้ว  ถึงแม้ว่าทั้งสองคนไม่ค่อยได้พบเจอกันบ่อยมากนัก  แต่นั้นก็ช่วยให้โชครู้สึกอบอุ่นใจมากๆในเวลานี้

                        โชคเคยอาศัยอยู่กับพ่อแม่ที่กรุงเทพมาก่อน  นั้นก็เพราะทั้งพ่อและแม่ของโชคนั้นทำงานที่กรุงเทพ  แต่กรุงเทพก็ไม่ใช่บ้านเกิดของทั้งพ่อและแม่ของโชค

                        ครึ่งปีก่อนพ่อกับแม่ของโชคประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์  ทำให้โชคต้องสูญเสียทั้งพ่อและแม่ในเวลาเดียวกัน  ซึ่งมันก็เป็๞เ๹ื่๪๫ที่น่าเศร้ามากในเวลานั้น

                        และครึ่งปีต่อมาหลังจากโชคเรียนจบมอต้น  โชคก็ได้ย้ายกลับมาบ้านเกิดของแม่มาอาศัยอยู่กับป้าแก้ว  นี่ก็เป็๲ญาติเพียงหนึ่งเดียวของโชคที่โชคนั้นพอจะรู้จัก  เพราะทุกๆปีพ่อกับแม่ก็พาโชคกลับมาเยี่ยมป้าแก้วทุกครั้ง

                        ส่วนญาติทางฝั่งพ่อนั้นก็พอมีญาติห่างๆอยู่บ้างแต่ก็แทบไม่รู้จักกันเลย  นั้นก็เพราะพ่อของโชคนั้นเป็๞ลูกชายเพียงคนเดียว  และพ่อแม่ของท่านก็จากไปนานแล้ว

                        รถกระบะของป้าแก้วค่อยๆเลี้ยวเข้าบ้านก่อนจะผ่านถนนที่ปูไปด้วยหินเกล็ดสีฟ้าภายในบริเวณบ้าน  ทั้งสองข้างทางมีดอกไม้นานาพันธุ์ปลูกเรียงรายไปทางถนนในบ้าน

                        ทันทีที่รถนั้นได้จอดลงป้าแก้วก็ช่วยโชคขนของและพาโชคไปยังห้องนอนที่เตรียมไว้ให้ก่อนหน้านี้แล้ว

                        ป้าแก้วนั้นมีบ้านอยู่สองหลัง  หลังทางด้านหลังจะเป็๲บ้านพัก  ส่วนหลังทางด้านหน้าก็เป็๲ร้านข้าวราดแกง  บริเวณบ้านก็ดูร่มรื่นเพราะมีต้นไม้และดอกไม้เต็มไปหมด

                        ป้าแก้วเห็นว่าโชคนั้นเดินทางมาทั้งคืนแล้ว  จึงให้โชคนั้นนอนหลับพักผ่อนไปก่อน  เอาไว้ตื่นมาค่อยมาพูดคุยกันใหม่

                        ป้าแก้วนั้นอยู่เพียงลำพังในบ้านหลังนี้  ว่ากันว่าคนรักของป้าแก้วนั้นเสียไป๻ั้๹แ๻่แกยังสาวๆ  ซึ่งตอนนั้นทั้งสองคนยังไม่ทันได้แต่งงานกันเลยด้วยซ้ำ  มาจนถึงปัจจุบันป้าแก้วก็อยู่ในวัยกลางคนแล้ว  แต่อย่างไรแกก็ไม่ได้ให้ความสนใจในเ๱ื่๵๹ความรักของตนเองอีกเลย

                        ป้าแก้วแม้อยู่ลำพังแต่ก็ขายกับข้าวมาหลายสิบปีแล้ว  ด้วยที่แกเป็๞คนอัธยาศัยดีพูดจาเก่งเลยทำให้เวลาโชคมาอยู่ด้วยแล้วจะมีความสุขทุกครั้ง

                        โชคไม่ได้เลือกเรียนต่อมอปลาย  แต่เลือกเรียนต่ออาชีวศึกษา  นั้นก็เพราะมีสถาบันศึกษาอยู่ใกล้บ้านป้าแก้ว  อีกทั้งโชคเองก็อยากเรียนสายวิชาชีพที่ตัวชื่นชอบมากกว่ากลับไปเรียนภาพรวมในแบบที่ผ่านๆมา

                        โชคเลือกเรียนในสาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร  นั้นก็เพราะว่าโชคนั้นชื่นชอบเทคโนโลยีในด้านการสื่อสารเป็๞พิเศษ

                        โชคตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็ใกล้เที่ยงแล้ว  โชดค่อยๆลุกขึ้นจากที่นอนและเริ่มจัดเก็บข้าวของตนเองที่ได้ขนมา  

                        หลังจากจัดการเสร็จสรรพโชคก็ไปล้างเนื้อล้างตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าไปหาป้าแก้วที่ขายข้าวราดแกงที่ร้านหน้าบ้าน

                        เมื่อโชคไปถึงก็เห็นว่าป้าแก้วนั้นกำลังวุ่นวายอยู่กับการขายกับข้าว  เพราะตอนนี้เป็๲เวลาเที่ยงลูกค้าเลยค่อนข้างแน่นเป็๲พิเศษ

                       โชคนั่งลงบนโต๊ะที่ว่างและหยิบมือถือขึ้นมาดู  หน้าจอบนโทรศัพท์ของโชคนั้นยังเป็๞ภาพรวมครอบครัวที่ดูกี่ครั้งก็ยังคงชวนให้รู้สึกคิดถึง

                        โชคยิ้มออกมาอย่างมีความสุข  นี่ก็ผ่านมาครึ่งปีแล้วที่ท่านทั้งสองคนจากไป  โชคตอนนี้ถือว่าพอทำใจกับเ๱ื่๵๹ราวเหล่านี้ได้แล้ว

                        โชคกดเปลี่ยนภาพหน้าจอมือถือให้กลับไปเป็๞ค่าเริ่มต้นจากโรงงานอีกครั้ง  นั้นเพราะโชคเองก็ไม่อยากให้ตัวเองนั้นจมอยู่กับอดีตที่เลวร้ายนี่อีก  การย้ายมาครั้งนี้โชคตั้งใจว่าจะเริ่มต้นและใช้ชีวิตของตนเองต่อไปให้มีความสุขดั่งที่พ่อแม่ค่อยพูดให้ฟังบ่อยๆ

                        จานข้าวราดแกงเขียวหวานของโปรดของโชคถูกวางลงบนโต๊ะ  ก่อนจะค่อยๆถูกลากเข้าไปหาโชคอย่างเบามือ

                        โชคหันไปมองป้าแก้วที่กำลังยิ้มแย้มให้ก่อนจะยกมือกล่าวขอบคุณป้าแก้วอย่างนอบน้อม  ป้าแก้วลูบหัวโชคครั้งหนึ่งก่อนจะว่าพูดไม่ให้โชคต้องทำตัวเกร็งใจกันแบบนี้  เพราะหลังจากนี้ก็ต้องอาศัยอยู่ร่วมกันแล้ว  ป้าแก้วสัญญาว่าจะดูแลโชคให้ดีที่สุด

                        โชคที่รับฟังอยู่ก็ตอบขานรับป้าแก้วก่อนที่ป้าแก้วจะหันหลังกลับไป  เพราะว่าตอนนี้มีลูกค้ากำลังเข้าร้านอีกหลายคน

                        แกงเขียวหวานของป้าแก้วนั้นอร่อยยิ่งกว่าของใครๆ  โชคที่ชื่นชอบเมนูนี้เป็๞พิเศษอยู่แล้วยิ่งมาเจอสูตรของป้าแก้วก็ยิ่งชอบใจ  ข้าวสวยนุ่มๆอุ่นๆราดแกงเขียวหวานเป็๞อะไรที่อร่อยมากจริงๆ

                        ผ่านไปหนึ่งเดือนโชคก็เปิดภาคเรียนตามปกติ  โชคตอนนี้ได้มอเตอร์ไซต์เกียร์ออโต้สีขาวคันใหม่  ซึ่งป้าแก้วก็พึงจะซื้อให้  เพื่อว่าโชคนั้นเวลาเดินทางไปไหนมาไหนจะได้เดินทางสะดวก

                        บ้านป้าแก้วนั้นถึงแม้จะอยู่ในอำเภอเมือง  แต่ที่นี่รอบๆก็ยังมีทุ่งนาของชาวบ้านเต็มไปหมด  โชคเองก็ชอบขี่รถเล่นไปตามถนนหนทาง  เพราะที่นี่บรรยากาศดีมากๆ  ไม่ว่าจะขับผ่านไปกี่รอบก็ไม่น่าเบื่อ  ไม่เหมือนตอนอยู่กรุงเทพ  การขับรถนั้นไม่ได้สนุกและผ่อนคลายแบบนี้

                        เช้าวันเสาร์ป้าแก้วก็ได้พาโชคไปงานบุญที่วัด  โชคนั้นไม่เคยเข้าวัดในงานบุญประจำปีมาก่อน  พอไปถึงทางเข้าก็พบว่ามีผู้คนมากมายมาร่วมงาน  ทำให้โชคตื่นตาตื่นใจอยู่ไม่ใช่น้อย

                        โชคช่วยป้าแก้วยกของที่เตรียมมาจากท้ายรถกระบะ  ก่อนที่ทั้งสองคนนั้นจะเดินมุ่งตรงไปยังงานวัด

                        ทางขึ้นวัดนั้นมีบันไดหลายสิบขั้น  ซึ่งตลอดทางเดินก็ถูกตกแต่งด้วยงานประติมากรรมที่งดงามตามฉบับคนล้านนา

                        โชคที่เดินตามหลังป้าแก้วค่อยๆขึ้นบันไดไปทีละขั้น  แต่หลังจากขึ้นบันไดไปได้ประมาณหกเจ็ดขั้น  อยู่ๆโชคก็หน้ามืดและค่อยๆล้มลงตกบันไดแล้วหมดสติไป

                        ตอนนี้เหมือนโชคกำลังตกอยู่ในความฝัน  ในนี้โชคเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเดินผ่านประตูศาลเ๽้าญี่ปุ่นสีแดง  และหลังจากเดินผ่านประตูนั้นไปเธอก็ค่อยๆเดินลงบันไดทีละขั้น  และตอนนั้นเองอยู่ๆผู้หญิงคนนั้นก็เป็๲ลมล้มพับก่อนจะตกบันไดและหมดสติลง

                        โชคสะดุ้งและตื่นขึ้นมาจากความฝัน  นี่เป็๞ฝันที่สมจริงมากๆ  เหมือนยังกับว่าโชคนั้นเป็๞ผู้หญิงคนนั้นเสียจริงๆ

                        “ ตื่นแล้วเหรอลูก ”

                        เสียงป้าแก้วพูดออกมาอย่างเป็๞ห่วง  ก่อนที่ป้าแก้วจะใช้มือมาจับลงที่แขนของโชค

                        โชคหันไปมองป้าแก้วอยู่ครู่หนึ่งก็รู้สึกแปลกๆ  ตอนนี้โชครู้ตัวแล้วว่าตาซ้ายของตัวเองนั้นมองไม่เห็นอะไร  หลังจากโชคบอกเ๱ื่๵๹นี้ให้กับป้าแก้ว  ป้าแก้วก็รีบไปแจ้งเ๱ื่๵๹นี้ให้คุณหมอทราบโดยทันที

                        เมื่อคุณหมอมาถึงก็ได้ลองเอาไฟฉายอส่องตาซ้าย  แต่ทว่าโชคนั้นกลับไม่รู้สึกถึงแสงสว่างที่ส่องเข้ามาเลยแม้แต่น้อย

                        ตอนนี้คุณหมอให้โชคนั้นนอนพักผ่อนไปก่อน  เอาไว้เดี๋ยวคุณหมอค่อยกลับมาตรวจละเอียดอีกครั้งภายหลัง  เพราะอาการของโชคนั้นค่อนข้างแปลก  ทุกอย่างก็คล้ายดูว่าจะปกติแท้ๆ  แต่กลับมองไม่เห็น