สองหนุ่มสาวจำต้องสงบศึกชั่วคราว เมื่อได้ยินทุ้มที่คุ้นเคยดังขึ้นอยู่ไม่ไกล และเมื่อมองไปตามต้นเสียงก็ได้พบกับ “แจ็ค ร็อบสัน” หุ้นส่วนอีกคน กำลังโบกมือเรียกพวกเขาอยู่ไม่ไกล “เฮ้! พีท ซูซี่ ทางนี้”
“ไงแจ็ค ดูดีหนิวันนี้ ว้าว!! นี่มันคอลเลคชันแห่งความรักนี่นา” ปีเตอร์ทักทายอีกฝ่ายก่อนจะแซวออกมา เมื่อเห็นว่าวันนี้อีกฝ่ายสวมใส่ชุดสูทแบรนด์หรูคอลเลคชันใหม่ที่ออกแบบโดยเฟเดอริกแฟนหนุ่ม
“ขอบคุณพีท วันนี้คุณเองก็ดูดีมาก แต่ดูไม่ค่อยมีแรงนะ ซูซี่อันที่จริงคุณควรที่จะประคองเขามานะ ปล่อยให้เดินเองแบบนี้เดี๋ยวก็ได้ล้ม กระดูกกระเดี้ยวหักกันพอดี” เ้าของดวงตาสีเขียวเข้มแซวกลับ พร้อมกับมองหากำลังเสริมทันที
“นั่นสิ! ฉันขอโทษนะคะพีท ฉันนี่เสียมารยาทจริง ๆ เลย” หญิงสาวกล่าวออกมาเสียงสั่นเครือ ชนิดที่ว่าหากไม่ได้เห็นหน้าแป้นแล้นของเธอ ปีเตอร์ก็คงจะเชื่อไปแล้วว่าเ้าหล่อนสำนึกผิดจริงๆ
“ไม่เป็ไรครับซูซี่ ผมให้โอกาสคุณแก้ตัวกับเกมโปกเกอร์ ช่วยเล่นเป็เพื่อนหน่อยนะครับวันนี้” ใบหน้าคมระบายยิ้มเ้าเล่ห์ออกมา
“แน่นอนค่ะพีท ไม่ว่ายังไงฉันก็ไม่มีทางพลาดโปกเกอร์อยู่แล้ว”
“หวังว่าวันนี้ จะไม่มีคนร้องไห้ตอนแพ้นะซูซี่” แจ็คหันมากล่าวยิ้ม ๆ กับหญิงสาว พร้อมกับหันไปตีมือกับปีเตอร์ ก่อนที่สองหนุ่มจะหัวเราะร่วนออกมาอย่างสบอารมณ์ เมื่อได้เห็นสีหน้าของสาวน้อยเพียงคนเดียวในกลุ่มที่กำลังกัดฟันกรอด
“นั่นมันตอนที่ฉันยังเด็กหรอกนะ พวกคุณเลิกล้อฉันสักทีเถอะค่ะ ขอร้องล่ะนะคุณผู้ชาย รู้มั้ยคะคนที่ยึดติดแต่กับเื่ราวในอดีตแบบนี้มันก็มีแต่พวกคนแก่นะคะคุณ!” คิ้วเรียวขมวดแน่นเป็ปม ก่อนจะใช้สายตากวาดมองไปยังพวกเขาเมื่อสิ้นสุดประโยค
“ในเมื่อองค์ประชุมครบแล้ว อาหารเสิร์ฟได้เลย” เ้ามือหันไปกล่าวกับพนักงานเสิร์ฟที่ยืนรออยู่ไม่ไกล ก่อนที่อาหารนานาชนิดจะถูกยกมาเสิร์ฟ ให้กับแขกผู้มีเกียรติที่เขาเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อ
“่นี้ผมว่าตลาดทางเอเชียค่อนข้างหน้าสนใจนะ” ปีเตอร์เริ่มบทสนทนาเกี่ยวกับธุรกิจใหม่ที่เขาสนใจจะลงทุน หากแต่ยังขาดแนวร่วมอยู่
“จริง! เศรษฐกิจทางเอเชียยังมีโอกาสโตได้อีก ถึงแม้จีนจะชะลอตัวไปบ้าง แต่ผมก็คิดว่าอย่างน้อยก็อีก 20 ปี ที่ยังมีโอกาสกอบโกย” แจ็คเห็นด้วยกับปีเตอร์
“ถ้าเป็ธุรกิจด้านการขนส่งหรือโทรมนาคมฉันเห็นด้วยนะคะ แต่ถ้าเป็พวกอสังหาริมทรัพย์อาจจะต้องรอดูสักพัก” สิตางค์ในฐานะเ้าถิ่น ผู้เข้าใจในตลาดเอเชียพอสมควรกล่าว
“นั่นเลยซูซี่ นั่นคือสิ่งที่ผมกำลังจะบอก อย่างที่คุณรู้ว่าผมเพิ่งจะเทคโอเวอร์ The Wave มา ผมตั้งใจว่าผมจะขยายสาขาไปทางเอเชีย อาจจะไม่ใช่เร็ว ๆ นี้ แต่ก็คิดว่าจะไปแน่ ๆ ” ปีเตอร์กำลังพูดถึงบริษัทโทรมนาคม ที่ครอบคลุมการให้บริการทั้งในยุโรปและอเมริกาเหนือ
“อืม เอาจริง ๆ นะพีท ถ้าคุณอยากเจาะตลาดเอเชียจริง ๆ เนี่ย ผมว่าคุณต้องรีบหน่อยนะ เพื่อนชาวจีนของผมที่ทำพวกมีเดียบอกว่า ตอนนี้ทางการให้ความสำคัญกับเื่พวกนี้มาก คุณก็น่าจะรู้ว่าพวกเขามีอำนาจมากขนาดไหน ถ้าคุณช้านั่นหมายถึงคุณพลาดเลยนะ”
“อันที่จริงนะคะพีท ตอนนี้ “เจ็ท” กำลังมีโปรเจ็คเกี่ยวกับสัญญาณสื่อสารระหว่างชาติสมาชิกอาเซียนอยู่ ถ้าคุณสนใจฉันคิดว่าเราอาจจะคุยกันได้นะคะ” หญิงสาวกล่าวถึง “เจ็ท” หรือ “เจตริน” น้องชายของเธอ ที่เพิ่งจะกลับมารับ่ต่อจากบิดาในด้านธุรกิจการสื่อสาร
“เยี่ยมไปเลยครับซูซี่ เดี๋ยวผมจะติดต่อเขาไปนะครับ ขอบคุณมากครับคนสวย” ดวงตาสีน้ำเงินเป็ประกาย เมื่อทุกอย่างเป็ไปตามแผนของเขา
“ไม่เป็ไรค่ะ เอ่อพีท.. ฉัน..ฉันคิดว่า ฉัน้าความช่วยเหลือจากคุณนิดหน่อยค่ะ” ครั้งนี้เป็ครั้งแรกในรอบหลายปี ที่เขาเห็นเธอแสดงอาการประหม่าออกมา
“อ่าฮะ ว่ามาเลยคนสวย ถ้าผมช่วยได้ ผมพร้อมที่จะช่วยเหลือคุณเสมอ” เขากล่าวพร้อมมองเธอด้วยสายตาเอ็นดู ด้วยเพราะรู้จักกับเธอมาั้แ่เธอยังเป็ยายเด็กฟันเหล็ก จนตอนนี้กลายเป็สาวสวยเต็มตัว
“ฉันอยากขยาย Route การบินมาทางอเมริกา แต่ว่าคุณพ่อฉันท่านไม่เห็นด้วยค่ะ ท่านบอกว่าถ้าฉันอยากจะทำให้ลองมาปรึกษาและดูงานกับคุณก่อน คุณพอจะช่วยฉันได้ใช่ไหมคะ” เธอยังคงแสดงอาการประหม่าออกมา แม้ว่าจะตั้งใจเก็บมันเอาไว้ก็ตาม
“ได้อยู่แล้วซูซี่ เราก็เหมือนครอบครัวเดียวกัน เื่แค่นี้เองผมช่วยคุณได้ แต่่นี้คุณรู้ใช่ไหมว่าสถานการณ์แอร์ไลน์ต่าง ๆ ไม่ได้ดีเท่าไหร่ การแข่งขันก็ค่อนข้างสูง แถมราคาน้ำมันก็ปรับตัวขึ้น การลงทุน่นี้ค่อนข้างเสี่ยงพอสมควร”
“ฉันทราบค่ะ แต่พีทตอนนี้ Route จากอาเซียนไปอเมริกาทั้งเหนือและใต้มันน้อยมาก แทบจะไม่มีเลยก็ว่าได้ หลาย ๆ สายการบินก็เลิกบินไปแล้ว ฉันคิดว่ามันอาจจะเป็โอกาสที่ดี”
“แต่ซูซี่ คุณต้องไม่ลืมนะว่าสายการบินตะวันออกกลางก็น่ากลัวมาก พวกเขากำลังตลาดอยู่” แจ็คพยายามโน้มน้าวหญิงสาว
“อันที่จริงนะ ถ้าคุณอยากขยายสายการบินของคุณ ผมมองว่าคุณน่าจะไปบุกสายการบินในประเทศพวก Low Cost ก่อน เริ่มจากอเมริกาหรือแคนาดาก็ได้ ผมว่าน่าจะยังพอมีช่องทางอยู่บ้าง แล้วถ้าคุณเห็นว่ามันเวิร์คก็ค่อยขยับขยายเอา” ปีเตอร์เคยเห็นนักธุรกิจรุ่นใหม่ไฟแรง ที่้าจะแสดงให้ทุกคนเห็นว่าตัวเองมีความสามารถ หลายต่อหลายคนมักจะมีความทะเยอทะยานเกินพิกัด และมันมักจะย้อนกลับมาทำร้ายตัวเองเสมอ ซึ่งเขาก็ไม่อยากให้เธอต้องพบกับชะตากรรมนั้น
“ขอบคุณพวกคุณมากนะคะ ฉันจะค่อย ๆ ทำค่ะ ว่าแต่พีทคะถ้าฉันจะขอเข้าไปศึกษางาน คุณจะสะดวก่ไหนคะ”
“ทุกเวลาที่้าเลยซูซี่ แล้วแต่คุณเลยผมพร้อมเสมอ”
“เอาล่ะ ๆ เครียดพอแล้ว แด่มิตรภาพ” แจ็คกล่าวพร้อมกับชูแก้วแชมเปญขึ้น
“แด่มิตรภาพ!” เสียงใสสะท้านกังวาล เป็ผลมาจากแก้วไวน์ชั้นดีกระทบกัน
การประชุมในวันนั้นจบลงด้วยเสียงหัวเราะและการเล่นเกมโปกเกอร์ แน่นอนเมื่อเกมจบก็ยังคงมีใครบางคนที่เอาแต่ร้องไห้เสียใจ เมื่อต้องกลายเป็ผู้พ่ายแพ้จนต้องเสียกระเป๋าแบรนด์หรู ที่ต้องรอนานกว่า 3 ปีให้กับผู้ชนะอย่างเสียไม่ได้
325
![ภรรยาดีสามีขยัน เบื่อแล้วตบตีกัน มิสู้ขยันสร้างเนื้อสร้างตัว [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1775667963_95042681.webp)
