(ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ)

ตอนที่ 22กันท่า ธามหงุดหงิดเมื่อเห็นและแอบได้ยินว่าเพชรพันปีกำลังคุยโทรศัพท์กับผู้ชายคนอื่น และผู้ชายคนนั้นก็คือคนคนเดียวกันกับที่เจอเมื่อหลายวันก่อน เขาอุตส่าห์มารับอาหารปิ่นโตด้วยตัวเองเพื่อหวังง้อ แต่กลับกลายเป็นว่าเธอรับนัดกินมื้อค่ำกับผู้ชายอีกคนแทน“จะไปจริงๆ เหรอ”“ใช่”“คุณไม่เบื่อเหรอไปนั่งกินข้าวกับโอปป้าแบบนั้น หมอนั่นทำตัวเหมือนพระเอกเกาหลีไม่มีผิด น่ารำคาญจะตาย คิดว่าตัวเองเป็นไอดอลหรือไง”“น่ารำคาญตรงไหน เขาสุภาพ อ่อนโยน และให้เกียรติผู้หญิง” เพชรพันปีย้อนเมื่อฟังจบ“หน้าก็ตึงไม่รู้ว่าไปทำอะไรมาบ้าง เท่าที่เห็นและพอจะดูออกก็ทำจมูกมาหนึ่งละ กรีดตาอีกหนึ่ง”“ก็ดีไม่ใช่หรือไง ผู้ชายดูแลตัวเอง”“โธ่เอ๊ย อย่ามาหาเรื่องเถียงในสิ่งที่คุณเองก็ไม่ได้ชอบเลย ผมอาจจะรู้จักคุณไม่นาน แต่ผมรู้ใจคุณดี ตอนนี้คุณเคืองที่ผมปากหมา แต่ผมไม่อยากให้คุณประชดด้วยการควงไอ้หน้าจืดนั่นไปเดตนะ”“อย่ามาทำเป็นรู้ดี” แม่ค้าสาวเม้มปากเมื่อถูกรู้ทัน“เขาไม่เรียกว่ารู้ดี เขาเรียกว่ารู้ทัน”“ฉันรับนัดแล้ว ดังนั้นอย่ามาห้ามเพราะต่อให้ห้ามฉันก็จะไป”“ก็ได้ จะไปใช่ไหม ได้” เมื่อเห็นว่าห้ามไม่ได้เขาก็จะไม่ห้ามหญิงสาวในชุดเดรสสีเขียวมินต์ที่กำลังปิดประตูบ้านทำให้นักแสดงหนุ่มรู้สึกขัดใจเป็นที่สุด ไอ้สวยมันก็สวยอยู่หรอก แต่เขาไม่ได้อยากให้เธอแต่งตัวสวยๆ แบบนี้ไปให้ผู้ชายคนอื่นดูแถมทั้งหน้าและผมนั้นถูกจัดแต่งอย่างสวยงามไม่มีที่ติ เมื่อเห็นด้านหลังที่เปิดโชว์แผ่นหลังมากเกินไป ก็ยิ่งสร้างความหงุดหงิดให้เขาเป็นที่สุด เพชรพันปีหยุดการเคลื่อนไหว เมื่อเห็นเขามายืนพิงรถส่งของของเธออยู่“มาทำไม”“มาหาคุณไง”“คุณก็รู้ว่าฉันมีนัด”“ก็รู้ไงถึงมา และไม่ได้มาห้ามหรอกไม่ต้องห่วง แค่จะไปด้วย”“อะไรนะ” แม่ค้าสาวตกใจเมื่อรู้ว่าเขาจะไปด้วย“หูตึงเหรอ บอกว่าจะไปด้วยไง”“จะไปทำไม”“จะไปคุมแฟน”“แฟนอะไร ใครแฟน” คำพูดนั้นทำเอาคนฟังเริ่มเขิน“ก็คุณไง แฟนผม”“ฉันไปตกลงเป็นแฟนคุณตั้งแต่เมื่อไหร่ อย่ามาตีเนียนนะ”“คุณเป็นแฟนผม ไม่ว่าคุณจะคิดยังไงก็ตาม ตอนนี้คุณเป็นแฟนผม รออีกสักปีค่อยเปลี่ยนจากสถานะแฟนเป็นเมีย” ธามพูดต่อ“ไปเปลี่ยนชุดได้ไหม”“ชุดนี้ไม่สวยเหรอ” เพชรพันปีถามเพราะเริ่มไม่มั่นใจ“สวยแต่ไม่ชอบ จะเปิดอะไรมากนัก จะโชว์ใคร”“โชว์พี่เทพไง”“ถ้ามันมองมากๆ ผมจะควักลูกตามัน” ธามขู่พร้อมกับถอดแจ็กเก็ตของตัวเองออก จากนั้นก็คลุมไปที่ไหล่ของอีกฝ่าย“อย่าคิดเอาออกนะ ถ้าดื้อได้จูบกันตรงนี้แหละ จะจูบให้ขาดใจไปเลย”“อย่ามาขู่ ขืนจูบจะถูกตบ”พูดไม่ทันขาดคำเพชรพันปีก็ยืนนิ่งราวกับถูกสาป เพราะถูกเขาจูบจริงๆ จูบแบบไม่ทันตั้งตัวเสียด้วย มันอาจจะดูฉุกละหุกไปในตอนแรกที่ริมฝีปากประกบกันแต่แล้วสักพัก เมื่อจูบนั้นอ่อนหวานและเรียกร้องมากขึ้น จูบที่เต็มไปด้วยความรู้สึกดีๆ แม่ค้าสาวลืมตัวเลื่อนมือไปโอบกอดที่รอบคอของเขาเอาไว้ และเคลิ้มไปกับจูบนั้น หญิงสาวเปิดรับเรียวลิ้นร้อนๆ ของอีกฝ่ายอย่างง่ายดายด้วยความไร้เดียงสา และเรียนรู้ที่จะจูบตอบเสียด้วย“ไม่เห็นจะตบเลย” เขาเอ่ยถามหลังจากถอนจูบแล้ว และเห็นว่าเธอยืนหน้าแดงไม่พูดไม่จา“ไอ้บ้า ฉันไม่อยากพูดกับคุณแล้ว ถอยไป”“ไม่ถอย ไปด้วยกันนี่แหละ”“คุณ!”“ผมบอกไว้ก่อนนะ ผมไม่ยอมให้แฟนผมไปนั่งกินข้าวสองต่อสองกับไอ้บ้าที่ไหนแน่ ดังนั้นอย่าเรื่องมาก ไปรถผม”“แต่...” เพชรพันปีหยุดพูด เพราะถูกอีกฝ่ายใช้มือปิดปากไว้“อย่าพูดมาก ไม่ต้องพูด และอย่าตุกติกหนีไป เพราะถ้าดื้อถ้าขัดใจ ผมพังร้านแน่” อติเทพแทบจะหุบยิ้มทันทีเมื่อเห็นว่าเพชรพันปีไม่ได้มาแค่คนเดียว แต่มีคนมาส่งเธอด้วย และคนที่มาส่งนั้นก็เป็นผู้ชายที่มีชื่อเสียงมากคนหนึ่งในสังคมเพราะเป็นนักแสดงชื่อดัง“คิดไม่ถึงว่าคุณธามจะมากับน้องเพชรด้วยนะครับ รู้จักกันมานานหรือยังครับ”“นานกว่าคุณ และยังมีอีกหลายเรื่องที่คุณคิดไม่ถึงครับ ว่าแต่จะกินกันเสร็จกี่โมง”“ไม่แน่ใจครับ”“ผมให้เวลานานที่สุดแค่สามทุ่มนะครับ เวลาสามทุ่มตรงผมกับเพชรพันปีจะต้องกลับ” เขาพูดเสียงเข้ม เป็นการบอกไปในทีว่าเขาพูดจริง“จะมากำหนดเวลาทำไม มีสิทธิ์อะไรมาบอกให้กลับตอนสามทุ่ม” แม่ค้าสาวหันมามองหน้าเขาอย่างตำหนิ“เพราะผมไม่ชอบให้แฟนของตัวเองนั่งกินข้าวกับผู้ชายคนอื่นนานๆ ดังนั้นสามทุ่มจึงเป็นเวลาที่ดีที่สุด”“คุณ” เธอเรียกชื่อเขาอย่างเจ็บใจ อยากจะว่าแรงๆ แต่ก็ไม่รู้จะสรรหาคำอะไรมาต่อว่าดี“แฟนเหรอครับ” อติเทพถามด้วยความตกใจ”“ไม่ใช่ค่ะ พี่เทพอย่าไปสนใจเลยนะคะ เขากำลังซ้อมบทละคร” เพชรพันปีแก้ตัวถึงธามจะเสียมารยาทมาก แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาเถียงกันต่อหน้าคนอื่น หญิงสาวปลดเสื้อแจ็กเก็ตตัวใหญ่ออกและส่งมันคืนให้เจ้าของ แต่ธามไม่รับเขาจับมันคลุมไว้ที่เดิม และเดินโอบไหล่เพชรพันปีเข้าไปในร้านอาหารโดยไม่สนใจชายหนุ่มอีกคนแต่อย่างใดการรับประทานอาหารเกิดขึ้นในเวลาต่อมา อติเทพกับเพชรพันปีนั้นแทบจะไม่มีโอกาสได้พูดกัน เพราะธามพูดแทรกขึ้นมาตลอด ทุกครั้งที่อติเทพเอ่ยถามเพชรพันปี นักแสดงหนุ่มจะตอบแทนเสมอ และถึงแม้ว่าเขาจะถูกเธอแอบหยิกที่เอวทุกครั้งที่พูดแทรก แต่ธามก็ไม่สนใจ “ต่อไปนี้ห้ามแต่งตัวแบบนี้อีกนะ ผมไม่ชอบ”ทันทีที่แยกกับอติเทพ นักแสดงหนุ่มก็เริ่มออกคำสั่ง ยิ่งเห็นว่าเธอสวยเย้ายวนมากยิ่งไม่พอใจ เพราะเขายอมทำทุกอย่างเพื่อถอดชุดที่เธอใส่ และเขาคิดว่าผู้ชายคนอื่นก็เช่นกัน“สวยดีนะ”“มันโป๊เกินไป คุณไม่ควรแต่งตัวแบบนี้”“ไม่สวยเหรอ”“สวย สวยมาก”“สวยแล้วทำไมต้องห้ามใส่”“เพราะผมไม่ชอบ มันไม่จำเป็นต้องแต่งขนาดนี้ ความจริงแต่งตัวธรรมดาก็ดีอยู่แล้ว แต่งแบบนี้เหมือนคุณจงใจไปยั่วผู้ชาย อยากให้ไอ้หน้าจืดนั่นกลัดมันแล้วลากคุณขึ้นเตียง”“พูดบ้าๆ” เพชรพันปีต่อว่าเขาทันที“แล้วฉันจำเป็นต้องทำให้คุณพอใจไหม” เธอย้อนถามกวนๆ“แน่นอนว่าจำเป็นต้องทำ ผมไม่อยากเถียงกับคุณแล้ว ขึ้นรถเสียทีจะได้กลับบ้าน” เพชรพันปีเม้มปาก ถึงแม้จะไม่พอใจเขาอยู่มาก แต่ก็ยอมเข้าไปนั่งในรถโดยดีธามมองคนที่นั่งหลับอยู่ข้างๆ เอามือจับศีรษะของเธอมาพิงที่ไหล่ของตัวเองช้าๆ ก่อนจะแอบขโมยจูบที่หน้าผากเสียสองสามทีจนเขาพอใจนักแสดงหนุ่มจัดการเปิดบ้านด้วยความชำนาญ จากนั้นก็ตรงเข้าไปอุ้มคนที่นอนหลับลึกออกมาจากรถ และพาเข้าบ้านด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความพอใจเพชรพันปีลืมตาขึ้นมาช้าๆ ก่อนจะเบิกตากว้างอย่างตกใจเมื่อรู้ว่าตัวเองถูกวางลงบนเตียง ผลักธามให้ออกห่างจากตัวทันทีที่ตั้งสติได้จนตัวเองไปชนหัวเตียง ดวงตาคู่หวานวาวโรจน์เอาเรื่อง มือข้างหนึ่งคว้าหมอน แล้วปาใส่คนตัวใหญ่ทันที“คนบ้า คิดจะทำอะไร คิดจะทำมิดีมิร้ายเหรอ ทุเรศที่สุด เสียแรงที่ไว้ใจ ทำไมทำกับฉันแบบนี้ คุณเห็นฉันเป็นผู้หญิงข้างถนนหรือไง คิดจะพาขึ้นเตียงเมื่อไหร่ก็ได้” เธอต่อว่าเขาเสียงดัง น้ำเสียงนั้นขุ่นเขียว พร้อมทั้งปาหมอนบนเตียงที่มีอยู่หลายใบใส่เขารัวๆ“จะบ้าหรือไง หุบปากแล้วฟังก่อนได้ไหม ผมไม่ได้ทำแบบนั้น” เขาพูดอย่างหงุดหงิด“ยังจะมาแก้ตัว นี่ถ้าฉันไม่ตื่นขึ้นมาก่อน ฉันไม่เสร็จคุณไปแล้วเหรอ” เธอต่อว่าเขาพร้อมทั้งพุ่งตัวเข้าไปทุบเขาอย่างโมโห ธามส่ายหน้าอย่างระอา เพชรพันปีไม่สนใจฟังสิ่งที่เขาจะอธิบายเลย“พอได้แล้ว หยุด” น้ำเสียงเข้มของเขาทำให้เธอหยุดได้ในไม่กี่วินาที“หยุดแล้วฟัง คุณหลับในรถ และผมก็ไม่อยากปลุกเพราะคิดว่าคงกำลังหลับสบาย แล้วนี่อะไร ตื่นมาก็ไม่ฟังไม่ถามอะไรเลย โวยวายอาละวาดใส่ มันใช้ได้ที่ไหน”แม่ค้าสาวมองหน้าเขาอย่างค้นหา และเมื่อเห็นสายตาจริงจังก็ทำให้เธอรู้สึกผิด จริงอย่างที่เขาพูด เธอโวยวายมากเกินไป“แต่ถึงอย่างนั้นคุณก็ไม่ควรพาฉันขึ้นมาส่งถึงห้อง”“จะให้ผมทิ้งคุณนอนบนโซฟาคนเดียวข้างล่างเหรอ บ้าไปแล้ว ทำไม่ได้หรอก”“คราวหลังก็ปลุกสิ ไม่ต้องทำเป็นหวังดีหรอก”“โธ่โว้ย ทำดีก็ถูกมองไม่ดี จะบอกให้นะ ถ้าผมจะทำอะไรคุณจริงๆ ผมทำไปนานแล้ว ทำไปตั้งแต่อยู่บนเกาะด้วยกันไม่ง่ายกว่าเหรอ ไม่รอมาจนถึงตอนนี้หรอก คนเราทำดีแทนที่จะได้ดี กลับโดนด่า”“ขอโทษ” เพชรพันปีเอ่ยออกมาเมื่อเห็นว่าเขาเริ่มน้อยใจ“แค่นี้เหรอ” เขาถามน้ำเสียงราบเรียบ ไม่แสดงอารมณ์หรือความรู้สึกใดๆ ออกมา แต่สายตานั้นตำหนิเธอเต็มที่“ขอโทษที่โวยวายใส่”“ด่ามาเป็นชุด บทจะขอโทษพูดแค่นี้เองเหรอ”“แล้วคุณจะเอายังไง ก็ขอโทษแล้วไง คนขอโทษก็ต้องยกโทษให้สิ ไม่ใช่มาวางท่าน่าตบแบบนี้กับฉัน”“หอมแก้มผมสิ แล้วจะยกโทษให้”“ได้” คำตอบนั้นทำเอาคนฟังยิ้มดีใจ แต่แล้วก็ต้องร้องออกมาเสียงดัง เมื่อถูกอีกฝ่ายบีบแก้มทั้งสองข้างแรงๆ“หอมแก้มเหรอ บีบแก้มไปก่อนก็แล้วกัน”ธามเม้มปาก ยกมือขึ้นและทำแบบเดียวกันกับที่เธอทำบ้าง คราวนี้เป็นฝ่ายหญิงที่ร้องออกมา เป็นเวลาพักใหญ่ๆ กว่าสงครามจะจบลง ทั้งสองคนยกมือลูบแก้มของตัวเองไปมา สายตาก็มองหาเรื่องกัน“เจ็บนะ”“ก็เจ็บน่ะสิ” ธามลุกขึ้นจากเตียง“จะไปไหน”“กลับบ้านไงหรือไม่อยากให้กลับ อยากให้นอนด้วย” เขาย้อนถามกวนๆ ผลก็คือถูกหมอนปาใส่หน้าเต็มๆ“ไปเลย รีบไปเลย ไม่อย่างนั้นโดนตบแน่”“ไปแน่ คุณเองก็ลงมาปิดบ้านก่อน อาบน้ำอาบท่าล้างเครื่องสำอางออกจากหน้า แล้วค่อยนอน” เขาเดินออกจากห้องไปเงียบๆ เพชรพันปีมองตามแล้วยิ้มพอใจที่ธามเป็นห่วง ----------------------------------------------------------------------????(ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ)???? โดยกุหลาบแก้วตอนนี้หนังสือหมดแล้วเราจึงตัดสินใจพิมพ์เพิ่มให้ได้รับกลับบ้านไปฟินจ้าท่านใดต้องการ คุณธาม????เพชรพันปี ????อินบ็อกซ์มาลงชื่อได้ที่ เพจ ตะวันเปรมปรีดิ์ พับบลิชชิ่ง เลยค่า????????หนังสือพร้อมส่ง 31 พฤษภาคมนี้จ้า????????ฝากอีบุ๊คนะคะ????https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMjA3NzE5IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTEzMTI4Ijt9

error loaded

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 22 .....กันท่า (รีอัพ)

นิยายแนะนำ

(ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 22 .....กันท่า (รีอัพ)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้