บทนำ ความฝันอันยาวนาน
“ยามราตรีกลืนกินแสงอาทิตย์ต้องสาป”
“ยามนั้นแหละคือ่เวลาแท้จริงก่อนการพิพากษาแรกรับ”
“นายเหนือหัวจักปรากฏแบกรับโชคชะตา”
“นำพาดวงดาวห้วงคืนสู่ความว่างเปล่า”
“่เวลาแห่งคำสัญญากำลังเข้ามาใกล้ทุกขณะ”
“หนึ่งขึ้นเป็ใหญ่”
“หนึ่งแตกสลายกลายเป็ประกายแสงส่งเสริมฝ่ายชนะ”
“ไม่ว่าผลจะออกมาเป็เช่นใดความสูญเสียครั้งใหญ่ไม่อาจยอมรับได้เด็ดขาด”
“ไม่ว่าใครก็ตาม”
“ไปเถอะ”
“ไปสู่ทะเลดวงดาว”
“ไปสู่สถานที่ของพวกเ้า”
“...”
“...กาลเวลาไม่อาจหยุดยั้งได้ตลอดกาล”
“สิ่งควรเริ่มอย่าได้รีรอให้เสียเวลาเปล่า”
“...”
“ท่านคิดจะนอนไปถึงเมื่อไหร่?”
“ขออีก 5 นาทีละกัน”
“ไม่ได้”
“ถ้าไม่รีบตื่น”
“ระวังจะตายเอานะ”
“...”
“ที่นี่ที่ไหน?”
“รู้สึกตัวแล้วเหรอคะ?”