ท่านหมอ...เป็นของข้าเถอะ [pwp]

    chapter 4


     คุณชายจ้าวผลุดลุกขึ้น ดึงหมอหนุ่มให้ลงไปในบ่อน้ำร้อนด้วยกัน


            ตู้ม!

             น้ำอุ่นๆ กระเพื่อมรอบร่างทั้งคู่ คุณชายจ้าวเฟิงผลักหลิวฉางให้นอนพิงขอบบ่อ

             มือของเขานวดคลึงแผงอกกว้างนั้นอย่างตั้งใจ นิ้วเรียวนั้นลากผ่านยอดอกของหลิวฉาง จนหลิวฉางสะดุ้ง ครางออกมา 

            “อ๊า...” 

            เสียงแหบพร่า การนวดที่เริ่มต้นอย่างนุ่มนวลค่อยๆ ขยายออก 

            มือของคุณชายจ้าวเฟิงเลื่อนลงไปลูบไล้ส่วนล่างของหลิวฉางที่เริ่มตื่นตัวอีกครั้ง

             “ซี๊ด...  ท่านทำข้าต้องเสียวอีกแล้ว”

             หลิวฉางขบฟัน ครางเบาๆอย่างลืมตัว ขณะที่มือของจ้าวเฟิงกำรอบท่อนแข็งนั้นแน่นขึ้น

            หมอหลิวฉางขยับร่างเข้าใกล้ ดึงขาของคุณชายจ้าวให้ยกขึ้นช้าๆ จนเรียวขาขาวนวลพันรอบเอวของเขาแ๞๢แ๞่๞

             “ข้าจะทำให้เ๽้ารู้สึกแบบข้าบ้าง”

             เขากระซิบ นิ้วเรียวยาวของหลิวฉางลูบไล้ไปตามกลีบเนื้อนุ่มด้านหลังของจ้าวเฟิง 

            ก่อนจะค่อยๆ สอดนิ้วชี้เข้าไปในร่างที่ตอดรัด 

            “อ๊ะ!” จ้าวเฟิงครางสั้น ตัวเกร็ง 

            หลิวฉางวนนิ้วช้าๆ ขยับเข้าออก

             “ซี๊ด... เบาๆ ก่อน” 

            จ้าวเฟิงกัดริมฝีปาก แต่หลิวฉางไม่หยุด มืออีกข้างจับสะโพกกลมกลึงของเขาไว้แน่น เพิ่มนิ้วที่สองเข้าไป

             “อ๊า... ลึกจัง” เสียงจ้าวเฟิงสั่นเครือ

             หลิวฉางสอดลึกขึ้น คว้านวนจนร่างของจ้าวเฟิงเริ่มผ่อนคลาย กล้ามเนื้อที่เคยตึงค่อยๆ คลายออก 

             เมื่อเห็นว่าพร้อม หลิวฉางถอนนิ้วออกช้าๆ 

            “พร้อมหรือยัง ข้าจะเข้าแล้ว”

             เขาพูดเสียงทุ้ม เลื่อนมือไปหยิบขวดน้ำมันงาที่เดิมเขาเตรียมไว้นวด๵ิ๭๮๞ั๫ให้คุณชายเ๯้าวางอยู่ใกล้ขอบบ่อ เทลงบนฝ่ามือเล็กน้อย ก่อนจะลูบไล้เคลือบไปที่ท่อนล่างของตัวเองจนมันวาว แข็งขึงเต็มที่

             เขาจับปลายแท่งหยกของตัวเองจ่อที่รอยแยกของจ้าวเฟิง ถูไถไปมาที่ปากทางสองสามครั้ง 

            “โอว...” 

            จ้าวเฟิงครางยาว หลิวฉางค่อยๆ ดันเข้าไป เนื้อแน่นของเขาสอดผ่านกลีบเนื้อเข้าไปอย่างนุ่มนวล ทีละนิด หัวบานใหญ่เบิกทาง 

            “อ๊า! ลึก... ลึกเกินไปแล้ว!” 

            จ้าวเฟิงร้องเสียงหลง ขยายร่างของเขารับหลิวฉางเข้าไปจนสุด

             หลิวฉางหยุดชั่วครู่ “ทนหน่อย ข้าจะทำให้เ๯้าเพลินจนลืมตัว”

             เขากระซิบ แล้วเริ่มขยับเอวช้าๆ 

            “ตับ... ตับ...” 

            เสียงเนื้อกระทบกันดังขึ้น สอดลึกจนสะโพกทั้งคู่แนบชิดกันสนิท

             “ซี๊ด... โอว... ข้าจะตายอยู่แล้ว!” จ้าวเฟิงครางไม่หยุด มือจิกไหล่หลิวฉางแน่น.

            แท่งหยกของหลิวฉางสอดลึกจนสะโพกทั้งคู่แนบชิดกันสนิท 

            “ซี๊ด... โอว... ข้าจะตายอยู่แล้ว!”

             จ้าวเฟิงครางไม่หยุด มือจิกไหล่หลิวฉางแน่น หลิวฉางยิ้มมุมปาก ขยับเอวเร็วขึ้นอีกนิด

             “ตับ... ตับ... ตับ...” เสียงเนื้อกระทบกันดังถี่ระรัวอีกครั้ง 

            “ทนอีกหน่อย ข้าจะพาเ๽้าไปถึง๼๥๱๱๦์”

             เขากระซิบข้างหู มือหนึ่งกำท่อนล่างของจ้าวเฟิงที่แข็งขึง รูดขึ้นลงอย่างหนักหน่วง 

            “อ๊า! เสียว... เสียวเกินไปแล้ว!” 

            จ้าวเฟิงร้องลั่น ร่างเกร็งกระตุก น้ำตาไหลพร่า ขณะที่หลิวฉางเร่งจังหวะจนถึงขีดสุด 

            “โอว... ข้า... ข้าจะทนไม่ไหวแล้ว!”

             จ้าวเฟิงครางเสียงแตก ร่างสั่นสะท้าน ปลดปล่อยออกมาพร้อมกับหลิวฉางที่พุ่งเข้าไปลึกสุดในร่างเขา 

            “อ๊า...”

             เสียงครางของทั้งคู่ประสานกันดังก้อง

            หลิวฉางค้างอยู่นิ่งๆ ชั่วครู่ หายใจหอบถี่ ร่างของจ้าวเฟิงอ่อนยวบลงในอ้อมแขนของเขา

             “ลึก... ลึกจนข้าจะขาดใจ”

             จ้าวเฟิงพูดเสียงแ๶่๥ มือที่จิกไหล่คลายออกช้าๆ หลิวฉางค่อยๆ ถอนตัวออกอย่างนุ่มนวล

             “ซี๊ด...”

             จ้าวเฟิงครางเบาๆ อีกครั้งเมื่อ๼ั๬๶ั๼ถึงความว่างเปล่า หลิวฉางก้มลงจุมพิตหน้าผากเปียกชื้นของคุณชายจ้าว 

            “ท่านยังไหวหรือไม่”

             เขาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน มือลูบผมเปียกของจ้าวเฟิงเบาๆ จ้าวเฟิงยิ้มบาง 

            “เกือบตายในอ้อมแขนท่านแล้ว”

             คุณชายสกุลจ้าวตอบกลับ ร่างยังสั่นระริกจากความเสียวที่ยังไม่จาง 

            หลิวฉางหัวเราะเบาๆ ดึงร่างของจ้าวเฟิงเข้ามากอดแน่น 

            น้ำอุ่นในบ่อยังคงกระเพื่อมรอบตัวทั้งคู่ ขณะที่ไอร้อนลอยอบอวล คลายความตึงเครียดของร่างกายลงอย่างช้าๆ