ยุคแห่งการล่าวิญญาณ

    บทที่ 4 ความเงียบสงัดและเงาที่แปลกตา

    ตัดกลับมาฝั่งยูกลางดึก ซอยเล็ก ๆ หลังโรงงานเก่า ความมืดและลมหนาวเย็นปะทะผิวกาย เบล์—เงาดำสูงใหญ่คู่หูของยู—แยกออกจากร่างยูขณะที่เขาหลับสนิท

    มันเดินทอดน่องตามตรอกเปลี่ยว ตามหาอะไรบางอย่างในเงาของผู้คน ไม่รีบร้อน…แต่มีจุดหมายชัดเจน

    ที่อื่นในเมืองนารา ข่าวร้ายดังขึ้นทันทีเมื่อหญิงสาววัยเรียนเสียชีวิตอย่างปริศนา กล้องวงจรปิดที่ติดตั้งไว้ใกล้ที่เกิดเหตุเสียหายพอดีตรงจุดนั้น ภาพวิดีโอที่เหลือแสดงเพียงชายคนหนึ่งเดินผ่านไป แต่ไม่มีใครจับภาพภูติผีรูปร่างลึกลับที่หลายคนเล่าว่าเคยเห็นก่อนเหตุการณ์

    รูปร่างของภูติผีนี้เด่นชัด ไม่ใช่เงาเหมือนเบล์ สูงโปร่ง ผอมยาว ตัวซีดขาวเหมือน๭ิญญา๟ มีใบหน้าไม่ชัดเจนแต่บางครั้งเหมือนจะเผยรอยยิ้มเ๶็๞๰า ผู้เห็นเหตุการณ์บางรายอ้างว่าได้ยินเสียงหัวเราะแ๵่๭เบา แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปตรวจสอบใกล้ ๆ

    ยูเปิดอ่านข่าวด้วยความรู้สึกสับสน เบล์ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้แน่ ๆ แต่ทำไม...ใจเขากลับเต้นแรงจนจับผิด

    เขาหันไปมองเงาของตัวเองที่ข้างเตียง เบล์นั่งนิ่งอยู่ในมุมมืด เงานิ่งสงบ ไม่มีความผิดปกติ

    > “เ๽้าไม่ใช่คนที่ทำสิ่งนั้นใช่ไหม?” ยูถามเสียงเบา

    > ไม่มีคำตอบ

    > มีเพียงความเงียบและความมืดทึบ

    > 

    ยูเริ่มตั้งคำถาม “ถ้าไม่ใช่เบล์…ภูติผีตัวนั้นคืออะไร?” และที่สำคัญที่สุดคือ “มันจะเป็๲ภัยต่อเขาหรือเปล่า?”