ยามเช้าวันใหม่ ท้องฟ้าสีฟ้าใสสะอาด ผืนป่ารอบสำนักยังคงชุ่มชื้นด้วยหยดน้ำค้างที่เกาะใบไม้ แม่น้ำเล็กไหลผ่านทุ่งหญ้า สายลมพัดเย็นเป็ครั้งคราว ทำให้เหอหลงอวี่รู้สึกถึง พลังธรรมชาติที่ค่อย ๆ ซึมเข้าสู่ร่างกาย
เขาเดินไปยังลานฝึกฝนอีกครั้ง มือข้างหนึ่งกำแน่น ขณะปล่อยพลังธาตุพื้นฐานฝึกควบคุมไฟและน้ำแข็งพร้อมกัน
“วันนี้ต้องทำให้ดีกว่าเมื่อวาน…” เขาพึมพำกับตัวเอง
ทันใดนั้น เสียงหัวเราะสดใสดังมาจากมุมลาน เหอหลงอวี่หันไปเห็น หลิวเฟยเหิง ที่กำลังทดลองสร้างลูกไฟหมุนวนในอากาศ
“นายยังไม่คุมสมดุลได้เลยเหอหลงอวี่?” หลิวเฟยเหิงถามพร้อมยิ้มเย้ย
เหอหลงอวี่กัดฟัน พลางคิด
“ไม่เป็ไร… ฉันต้องอดทน… ต้องเรียนรู้ให้ช้ากว่าคู่แข่ง แต่มั่นคง”
เขาปล่อยพลังอีกครั้ง ไฟสีแดงและน้ำแข็งสลับหมุนวนเป็เกลียวคู่เล็ก ๆ รอบฝ่ามือ เกล็ดน้ำแข็งบาง ๆ ลอยขึ้นเหนือพื้นลานขณะไฟร้อนอ่อน ๆ หมุนตามแรงหมุน
“ดี… แต่ยังไม่สมดุล!” เขาเพ่งสมาธิ แรงลมเย็นจากป่าเข้ามาสอดคล้องกับพลังธาตุ ทำให้เกลียวคู่หมุนรอบมือช้า ๆ เริ่มนิ่งขึ้น
วันนี้ ครูฝึกมอบ ภารกิจฝึกธาตุขั้นพื้นฐาน ให้เหอหลงอวี่และเพื่อนร่วมรุ่น
ภารกิจ: ใช้ธาตุควบคุมไฟและน้ำแข็งเพื่อปกป้องสัตว์ป่าเล็ก ๆ จากลูกไฟที่เกิดจากการทดลองของนักฝึกคนอื่น
เหอหลงอวี่ต้องประคองทั้งไฟและน้ำแข็งไปพร้อมกัน ไม่ให้สัตว์ป่าได้รับอันตราย
เขาเริ่มปล่อยไฟขนาดเล็กสร้างกำแพงรอบสัตว์ ปล่อยน้ำแข็งคุมพื้นดินเพื่อป้องกันไม่ให้ไฟลุกลาม
“ต้องใช้ลมหายใจและสมาธิให้เข้ากับธรรมชาติ…” เขาคิดในใจ
ความสำเร็จครั้งแรกทำให้เหอหลงอวี่ยิ้มออกมา แม้เกลียวคู่ธาตุยังไม่สมบูรณ์
ขณะที่เหอหลงอวี่ฝึก หลิวเฟยเหิงเข้ามาช่วยควบคุมลูกไฟ
“ดูนายทำดีขึ้นแล้วนะ…” เขาพูดเบา ๆ แววตาไม่เหมือนเช้าวานนี้
เหอหลงอวี่เลิกคิ้ว นึกในใจ
“นี่คือครั้งแรกที่เขาไม่ได้เย้ยหยัน… หรือว่ามีแผนแอบทดสอบฉัน?”
ทั้งสองเริ่มทำงานร่วมกัน สร้าง เกลียวคู่ธาตุเล็ก ๆ เพื่อปกป้องสัตว์ป่า
แม้จะร่วมมือกัน แต่ความแตกต่างในอุดมการณ์ยังคงชัดเจน
เหอหลงอวี่เน้น การเรียนรู้และเข้าใจพลัง
หลิวเฟยเหิงเน้น การทำให้สำเร็จและชนะ
ความตึงเครียดนี้ทำให้ผู้อ่านรู้สึกถึง แรงผลักดันและความขัดแย้งซับซ้อน แม้เป็เพียงภารกิจเล็ก ๆ
หลังภารกิจฝึกเหอหลงอวี่เดินไปยังมุมลับของสำนัก ใกล้ขวดแก้วคริสตัลโบราณที่เขาเห็นครั้งแรก
แสงในน้ำอมฤตยังระยิบระยับ สีแดงสลับน้ำเงินหมุนวนเหมือนดาว
เขาััถึง กระแสพลังคู่ธาตุที่เชื่อมโยงกับธาตุในตัวเขา
“ถ้าฉันฝึกฝนมากขึ้น… อาจเข้าใจสัญลักษณ์เหล่านี้และปลดล็อกความลับได้…”
แรงดึงดูดจากน้ำอมฤตทำให้เหอหลงอวี่รู้สึก ตื่นเต้นและหวั่นเกรงในเวลาเดียวกัน
เหอหลงอวี่นั่งบนลานหิน มองเกลียวคู่ธาตุที่หมุนรอบฝ่ามือและแสงระยิบระยับของน้ำอมฤต
ความคิดในใจ:
“ฉันต้องเข้าใจพลังนี้ให้ได้ ต้องฝึกฝนอย่างช้า ๆ แต่มั่นคง… และต้องค้นหาความลับของน้ำอมฤตศักดิ์สิทธิ์ให้ได้”
เขารู้ว่า การเดินทางของเขายังเริ่มต้นเท่านั้น
แม้ว่าจะมีคู่แข่งและศัตรูที่รออยู่ แต่ใจเขาเต็มไปด้วย ความมุ่งมั่นและแรงผลักดันที่จะเติบโต