จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

                    เซย์รินยังคงหยุดพักอยู่ชั้นที่ 10 ถึง 2 วันเต็มไม่ใช่ว่าเจ้าตัวนั้นผ่านไปยังชั้นถัดไปไม่ได้แต่เพราะด้วยความขี้เกียจและความเบื่อหน่ายของตนเองล้วนๆเด็กหนุ่มทำราวกับว่าตนเองมาเที่ยวช่วงวันหยุดพักร้อนวันๆเอาแต่ตกปลาและไปแช่บ่อน้ำพุร้อนช่างใช้ชีวิตดูมีความสุขเสียเหลือเกินแต่เด็กหนุ่มเองก็ไม่ทราบหรือไม่ได้คิดอะไรมาก่อนว่าการกระทำบ้าๆของเขาทั้งภาพและเสียงถูกเผยแพร่ไปทั้ง6 อาณาจักร เด็กหนุ่มนึกว่าคนจากโลกภายนอกนั้นจะสัมผัสได้เฉยๆว่าตนเองนั้นมาที่ชั้นเท่าไหร่แล้วหากเขารู้แต่ต้นว่าการกระทำของตนทั้งหมดคนภายนอกได้ยินภาพและเสียงละก็ตนเองจะไม่ทำตัวแบบนี้อย่างเด็ดขาดรวมทั้งจะไม่แสดงพลังของตนเองมากจนเกินไปนัก

"เฮ๊ย…เจ้าอ๊อกตัวเขียวตนนั่นอ่ะ เจ้าไปย่างปลาให้ข้าซิ ข้าชักเริ่มหิวแล้ว

"ขอรับนายท่าน มันรีบมารับปลาจากเด็กหนุ่มด้วยความรวดเร็วแต่มันก็เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจเป็นอย่างมากหลังจากที่พวกมันโดนทักษะแห่งพระเจ้าเข้าไปเพียงเวลาไม่นานพวกมันกับฉลาดขึ้นไปเสียอย่างนั้นสามารถพูดสื่อสารโต้ตอบเป็นภาษามนุษย์ได้

"ข้าเบื่อชั้นที่ 10 ของพวกเจ้าแล้วจงสร้างเกี้ยวนั่งให้ข้าเร็วเข้าเพราะข้าต้องการที่จะรีบออกเดินทางแล้วข้าอยากจะไปสำรวจชั้นอื่นๆเสียหน่อยและพวกเจ้าเองก็ต้องไปกับข้าด้วย

ถึงแม้ภายในใจเด็กหนุ่มนั้นก็ยังมีความสงสัยอยู่บ้างว่าพวกสัตว์อสูรภายในพื้นที่แห่งนี้สามารถเดินทางข้ามเขตของตนเองได้หรือไม่

เวลาผ่านไปไม่นานทั้งปลาย่างและเกี้ยวสำหรับนั่งเจ้าอ๊อกพวกนี้มันก็ทำเสร็จหมดทุกอย่าง

                   เซย์รินจึงไปนั่งบนเกี้ยวทันที พร้อมทั้งให้อ๊อกทั้ง 4 ตนยกเกี๊ยวขึ้นและออกเดินทางมีขบวนของอ๊อกเดินปิดหน้าปิดท้ายถึง 100ตน ราวกับเป็นกองทัพขนาดเล็กเด็กหนุ่มทำตัวราวกับเป็นราชาเจ้าสำราญชี้นิ้วสั่งไปกินอาหารที่สุดแสนอร่อยไปอยู่บนเกี้ยวเมื่อเจอเหล่าสัตว์อสูรตนอื่นเด็กหนุ่มก็เพียงสั่งให้พวกอ๊อกไปจัดการในทันทีโดยที่เขาไม่ต้องลงมือลงแรง

ณ พื้นที่รับชมของเหล่าคนดูจากอาณาจักรต่างๆ

เหล่าฝูงชนต่างอ่าปากตาค้างกับภาพตรงหน้าของพวกตน จอภาพขนาดยักษ์กำลังฉายการกระทำสุดแปลกของเด็กหนุ่มที่ทำตัวราวกับเป็นราชาที่อยู่เหนือคนทั้งมวลที่ไม่มีสิ่งมีชีวิตตนไหนที่จะอาจหาญต่อกรได้อ๊อกที่ขึ้นชื่อว่ามีความโหดร้ายป่าเถื่อนแต่ตอนนี้พวกมันกับกำลังรับใช้เด็กหนุ่มคอยเอาอกเอาใจทุกอย่างไม่ว่าจะหาอาหารหรือแม้แต่ในการเดินทางก็จะต้องใช้เกี้ยวเท่านั้นเพียงแค่เขาชี้นิ้วสั่งพวกอ๊อกมันก็จะทำการรุมสกรัม เหล่าสัตว์อสูรผู้โชคร้ายโดยทันที

                โดยไม่ต้องถึงมือเด็กหนุ่มหากสัตว์อสูรตนไหนที่มีความแข็งแกร่งเซย์รินก็จะเปิดใช้ทักษะแห่งพระเจ้าหลังจากนั้นพวกมันก็เดินตามเข้าแถวไปกับขบวนของเด็กหนุ่มยิ่งระยะทางยาวไกลเท่าไหร่ปริมาณกองทัพสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งและทรงพลังก็ยิ่งมากขึ้นเป็นเงาตามตัว

"ดูเจ้าบ้านั่นซิมันทำตัวยังกับราชา เหล่าคนดูถึงกับอุทานออกมาเจ้านี่มันสัตว์ประหลาดชัดๆทั้งที่ผู้เข้าการทดสอบคนอื่นพวกมันก็ต่างจะกระอักเลือดตายอยู่แล้วที่ชั้นที่4 แต่เจ้าหมอนี่มันมาชั้นที่ 10 มันทำตัวไม่ทุกไม่ร้อนเลยแถมพวกสัตว์อสูรกลายมาเป็นข้ารับใช้มันเสียด้วยจะเก่งเกินไปแล้ว

"จิ๊ จิ๊ ฮ่า ฮ่า สมแล้วที่เป็นนายของข้าแกรมเบียร์หัวเราะชอบใจเสียงดังโดยไม่สนใจใครหน้าไหน มันตัดสินใจได้ถูกต้องแล้วจริงๆที่ไม่ไปเข้าร่วมการประลองศึกในครั้งนี้แต่มันเลือกที่จะจับตาดูการแข่งของผู้เป็นนายแทนสิ่งที่เซย์รินกระทำในวันนี้นั้นมันเหนือชั้นยิ่งกว่าจินตนาการของมันไปไกลแสนไกลเพราะในโลกนี้คงไม่มีใครบ้าพอที่จะสามารถบังคับให้เจ้าพวกอ๊อกที่โหดร้ายและปากเถื่อนมาใช้งานแบบไร้สาระเช่นนี้ได้

"โจ เองก็ถึงกับเนื้อตัวสั่นเป็นเจ้าเข้าท่านเซย์รินจะสุดยอดเกินไปแล้ว

"ทางด้านของเอ็มม่าเอง มันก็พยายามขยี้ตาของตัวมันเองอยู่หลายครั้งว่าตาฝาดไปหรือไม่ทักษะที่ทรงพลังระดับนี้กับมีไอ้บ้าคนนึงนำมาใช้กับเรื่องไร้สาระเช่นนี้ท่านพ่อข้าไม่อยากจะเป็นศัตรูกับมันเลยเอ็มม่าพูดด้วยเสียงสั่นๆปนความหวาดกลัว

"ข้าเองก็เช่นกัน ราชาเผ่าอสูรพูดโดยไม่ต้องคิด ขอบใจเจ้ามากลูกพ่อที่มาบอกเรื่องของมันให้ข้าทราบไม่อย่างงั้นภายในอนาคตตัวข้าเองอาจจะตัดสินใจผิดพลาดร้ายแรงไปครั้งใหญ่….

ณ ดินแดนของเผ่ามาร

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ลูกข้ามันจะสุดยอดเกินไปแล้ว กริมจอถึงกับหัวเราะชอบใจกับการกระทำของเซย์รินโดยภาพและเสียงถูกส่งตรงมายังดินแดนของเผ่ามารด้วยโดยกระบวนการพิเศษบางอย่างซึ่งภายในห้องแห่งนี้เป็นห้องโถงขนาดใหญ่มีบุคคลสำคัญของเผ่ามารมากมายที่กำลังจะจับตาดูอยู่

"ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าบุคคลที่มีความสามารถราวกับปีศาจร้ายนี้จะเป็นบุตรของท่านท่านจอมมาร ขุนนางภายใต้การดูแลของกริมจอนั้นพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งเครียดและหวาดกลัวอย่างแท้จริงเพราะมันรู้ซึ้งถึงทักษะของกริมจอดี แต่ภาพตรงหน้านี่มันสูงล้ำยิ่งกว่าหุ่นเชิดมนุษย์ของกริมจอเสียอีก

"เจ้าจะตกใจกลัวไปทำไมกัน เด็กนั่นก็เสมือนเป็นนายน้อยของพวกเจ้าเองนั่นแหละ

"หะ จริงด้วยข้าลืมไป เพราะนายน้อยมีความสามารถราวกับปีศาจร้ายทำให้พวกข้าเผลอกลัวไปหน่อยว่าแต่ท่านจอมมารเมื่อไหร่นายน้อยจะมาหาพวกเรากันข้าอยากจะเจอเขายิ่งนัก

                 อีกไม่นานนักหรอกที่เราพ่อลูกจะได้พบเจอกันอีกครั้งเห็นเจ้าหนูนั้นบอกข้าว่ามันจะจัดการธุระของมันก่อนถึงมันจะมาหาข้าคนนี้เห้อช่างเป็นเด็กที่เล่นตัวเสียจริงบุตรคนเล็กของข้า............