จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

EP : 81 สามแสบลงประลอง

“พี่ชายเจ้าคะๆ เงินรางวัลเท่าไรหรือเจ้าคะ” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยถามชายหนุ่มที่กำลังจัดการลงชื่อของพวกนางลงกับกระดาษ

“น่าจะหนึ่งหมื่นเหรียญทอง พวกเจ้าก็สู้ๆ เข้าล่ะ แพ้ก็ไม่เป็นไร” ชายหนุ่มเอ่ยบอกเพราะคิดว่าเด็กเล็กเพียงเท่านี้จะเอาชนะได้อย่างไร

เพราะการประลองครั้งนี้มีเด็กตั้งแต่อายุห้าปีถึงสิบห้าปี ไม่มีความเป็นไปได้เลยที่เด็กทั้งสามจะชนะ

“เจ้าค่ะ ท่านพี่ถ้าท่านชนะต้องเอาเงินให้ข้านะเจ้าคะ” ซิวเสี่ยวฮวาตอบก่อนจะหันมาทำเสียงอ้อนใส่พี่ชายทั้งสองของตัวเองทันที

“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว” สองแสบตอบพร้อมกับ เพราะรู้ดีว่าน้องสาวของเขานั้นชอบเงินมากขนาดไหน แต่อาหารก็ชนะทุกอย่างอยู่ดี

“ไปนั่งรอเถิด” ซิวเหวยหลงบอกพลางเดินไปหาที่นั่ง เพราะคนเยอะเอาเรื่องทำให้พวกเขาต่างพากันหาที่นั่งอยู่นาน

“คู่ต่อไปของลานประลองที่สองเสี่ยวซานกับหยวนเนีย” จบคำประกาศชื่อชาวบ้านต่างพากันส่งเสียงฮือฮาทันที

เพราะหยวนเนียนั้นขึ้นชื่อว่าโหดเหี้ยมแค่ไหนแม้จะมีอายุเพียงสิบสองปีก็ตาม แต่คนที่จะมาประลองด้วยนั้นเป็นเด็กอายุห้าปีเพียงเท่านั้น พวกชาวบ้านได้แต่มองไปที่เด็กอีกคนที่ได้ประลองกับหยวนเนียด้วยสายตาสงสาร

“ถึงจะเป็นเด็กข้าก็ออมมือให้หรอกนะ”

ทันทีที่ซิวเสี่ยวซานขึ้นไปยังลานประลองหยวนเนียก็กล่าวขึ้นทันที ถึงแม้อีกฝ่ายจะเป็นเด็กก็ตาม แต่ถ้ากล้ามาลงชื่อประลองแล้วก็ต้องยอมรับเมื่อเจอคู่ประลองที่เก่งกาจเช่นเขา

“ข้าไม่ได้ขอ” ซิวเสี่ยวซานที่ได้ยินอีกฝ่ายกล่าวเช่นนั้นก็ยักไหล่ให้พลางเอ่ยตอบกลับไป

“หึ อย่าร้องไห้ไปฟ้องพ่อแม่เจ้าเสียล่ะ” หยวนเนียเหยียดยิ้มออกมาก่อนจะเอ่ยบอกคนแบบนี้เขาเจอมาเยอะ พอเจอเขาเอาจริงเข้าหน่อยก็กลัวจนหัวหด

“เริ่มการประลองได้” เสียงของชายผู้เป็นกรรมการร้องบอกเมื่อได้เวลาแล้ว ยังดีที่การประลองมีสามลานประลองทำให้การประลองนั้นผ่านไปเร็วมาก

ตู้ม!!

“เจ้ามีดีแค่นี้เองหรือ” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยถามหยวนเนียที่พุ่งตัวเข้ามาแล้วตวัดขาเตะเขา ซิวเสี่ยวซานใช้แขนข้างขวาของเขาตั้งรับด้วยท่าทีสบายๆ

“เจ้า! เป็นไปไม่ได้” หยวนเนียเรียกอีกฝ่าย ก่อนจะร้องออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อเมื่ออีกฝ่ายจะรับลูกเตะของเขาได้

“อ่อนหัดนัก” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยพลางจับขาของหยวนเนียก่อนจะออกแรงเหวี่ยงหยวนเนียสิบรอบก่อนจะปล่อยมือที่จับขาของอีกฝ่ายทันที

แรงเหวี่ยงที่มากเกินกว่าที่เด็กตัวเล็กๆ จะมีทำให้ผู้คนพากันตกใจเป็นอย่างมาก เมื่อมองไปที่หยวนเนียที่ลอยไปกระแทกกับม่านอาณาเขต

“ผู้ชนะคือเสี่ยวซาน” ชายผู้เป็นกรรมการเอ่ยบอกแม้เขาจะตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นก็ตาม

“คู่ต่อไปลานประลองที่หนึ่งเสี่ยวฮวากับกู่ฉิง” เมื่อซิวเสี่ยวฮวาได้ยินชื่อตัวเองก็รีบลุกขึ้นทันทีอย่างตื่นเต้น นางจะได้ประลองแล้ว

“จัดหนักเลยน้องรัก” ซิวเสี่ยวซานที่กลับมานั่งก็เอ่ยบอกทันที

“ทำให้ทุกคนรู้ว่าน้องรักเก่งมากแค่ไหน” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยบอกน้องสาวของตัวเอง

“เจ้าทำได้ลูกรัก” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกพลางเอื้อมมือไปลูบหัวของซิวเสี่ยวฮวาไปด้วย

“เจ้าชนะอยู่แล้ว” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกยิ้มๆ พลางมองลูกสาวตัวเองที่พยักหน้ารับก่อนจะวิ่งลงไปยังลานประลอง

“เจ้านะถ้าไม่อยากเจ็บก็ยอมแพ้ไปเสีย ข้าไม่อยากรังแกเด็กผู้หญิงหรอกนะ” กู่ฉิงเด็กชายอายุสิบปีกล่าวบอกเมื่อเห็นเด็กสาวหน้าตาน่ารักก็ทำการโหดร้ายไม่ลง เห็นเขาโหดร้ายแบบนี้แต่กับเด็กสาวน่ารักๆ เช่นนี้เขาอ่อนโยนนะ

“สู้ได้เต็มที่เลยเจ้าค่ะ ข้าไม่ถือ” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยบอกพลางยิ้มให้อีกฝ่ายด้วยท่าทีสบายๆ

“ไม่เอาน่า ข้าไม่อยากรังแกเจ้าจริงๆ นะ” กู่ฉิงเอ่ยบอกให้ตายอย่างไรเขาก็ไม่รังแกเด็กสาวน่ารักๆ เช่นนี้อย่างแน่นอน

“เริ่มการประลองได้” ทันทีที่เสียงของกรรมการจบลงซิวเสี่ยวฮวาก็พุ่งเข้าหากู่ฉิงก่อนอย่างรวดเร็วชนิดที่มองตามไม่ทัน

ตู้ม!!

ร่างของกู่ฉิงลอยกระเด็นกระแทกกับม่านอาณาเขตก่อนจะสลบไปทันที

“ผู้ชนะคือเสี่ยวฮวา” ชายผู้เป็นกรรมการเอ่ยขึ้นเมื่อมองเห็นร่างของกู่ฉิงสลบไปแล้ว เด็กสมัยนี้น่ากลัวจริงๆ

“คู่ต่อไปลานประลองที่สามเสี่ยวซือกับจางกง”

“ท่านพี่สู้ๆ นะเจ้าค่ะ” ซิวเสี่ยวฮวาเมื่อวิ่งกลับมาก็ร้องบอกทันทีพลางส่งยิ้มน่ารักให้กับซิวเสี่ยวซือ

“ข้าไปก่อนนะขอรับท่านพ่อท่านแม่” ซิวเสี่ยวซือยิ้มรับแล้วหันไปบอกท่านพ่อกับท่านแม่ทันทีจากนั้นก็วิ่งไปที่ลานประลองที่สามทันที

“น้องสาวของเจ้าน่าสนใจดีนะ”

เมื่อมาถึงลานประลองจางกงก็เอ่ยขึ้นมาทันที เขารู้สึกสนใจซิวเสี่ยวฮวาเป็นอย่างมาก

ซิวเสี่ยวซือที่ได้ยินเช่นนั้นก็คิ้วกระตุกไปทันที ก่อนจะแสยะยิ้มให้อีกฝ่ายไปด้วย กล้ามากที่มาเอ่ยเช่นนี้กับเขา

“เริ่มการประลองได้” ทันทีที่กรรมการกล่าวจบซิวเสี่ยวซือก็พุ่งเข้าหาอีกฝ่ายทันที พร้อมกับเหวี่ยงไปที่ใบหน้าของอีกฝ่ายทันที

ตู้ม!!

“ผู้ชนะคือเสี่ยวซือ” ชายหนุ่มผู้เป็นกรรมการกล่าวขึ้นพลางรู้สึกว่าพี่น้องสามคนนี้จะเก่งเกินเด็กอายุห้าปีเกินไปแล้ว อย่าว่าแต่ห้าปีเลยเผลอๆ อาจจะเก่งกว่าเด็กอายุสิบห้าปีเสียด้วยซ้ำ

“คิดจะมายุ่งกับน้องสาวข้ามันยังเร็วไป” ซิวเสี่ยวซือกล่าวก่อนจะวิ่งกลับไปหาครอบครัวของตัวเองทันที

                            จบบริบูรณ์