วิกฤตรัก

“ทำไมไม่รอ” 

“แล้วทำไมต้องรอ” ฟ้าใสสวนเขาทันควัน

 “ทำไมนะหรอ”คีตะลุกขึ้นจากเตียง สาวเท้ามาดึงฟ้าใสไว้ในอ้อมแขน เขาพูดลอดไลฟัน ดูเหมือนพยายามข่มอารมณ์ 

จากที่เขาเดือดอยู่แล้ว พอเจอคำพูดที่เหมือนเติมเชื้อไฟให้กับอารมณ์ที่กำลังประทุก็เหมือน๱ะเ๤ิ๪เวลาที่๱ะเ๤ิ๪ขึ้น 

คีตะกระชากร่างบางในชุดนักเรียนให้ลงไปที่เตียงนอน ซุกหน้าลงไปที่ลำคอของเธอ ชุดนักเรียนที่เธอใส่มันจุดประกายอารมณ์เขาอย่างมากมาย เขาและเธออายุห่างกันถึง8ปี ในชีวิตคีตะ ก็ไม่เคยคิดถึงภาพตัวเองมีอะไรต่อมิอะไรกับเด็กอายุ18เหมือนกัน 

ฟ้าใสนอนนิ่ง ปล่อยให้เขาสูบความสุขจากร่างของเธอให้พอใจ 

ของที่เสียไปแล้วไม่สามารถคืนกลับมาได้ เขาพูดถูก เธอขัดขืนเขาไปก็ไร้ประโยชน์ เธอต้องทน พรุ้งนี้เขากับพี่สาวของเธอก็จะกลับไปบ้านโน้นแล้ว

คืนนี้

แค่คืนนี้

ที่เป็๞คืนสุดท้าย เธอทนได้

คีตะพลิกร่างนอนหงาย เขาหายใจหอบอยู่สักพัก มองฟ้าใสที่กำลังลุกขึ้นไปหยิบผ้าขนหนูมาห่อหุ้มร่างกาย ชายหนุ่มลุกขึ้น จับมือเธอเข้าไปห้องน้ำด้วยกัน 

คีตะ พาฟ้าใสนั่งลงไปในอ่างอาบน้ำ พวกเขาทั้งคู่อาบน้ำด้วยกัน ฟ้าใสเห็นว่าล้างร่างกายเรียบร้อยแล้วก็กำลังจะลุกออกจากอ่าง แต่เธอกลับถูกคีตะ จับตัวไว้ ดึงเข้ามาประจันหน้ากับเขา คีตะและฟ้าใส หน้าตาเปียกชุ้มไปด้วยน้ำ เขามองใบหน้าเธอก่อนที่จะก้มหน้าลงไปจูบลงที่หน้าผาก จูบลงที่จมูก จูบที่แก้ม แล้วค่อยๆเลื่อนมาจูบที่ปากอวบอิ่ม เขาค่อยๆเม้มริมฝีปากล่างของเธอ ค่อยๆดูด ปลุกเล้าโลมอารมณ์ให้กับฟ้าใส ๻ั้๫แ๻่เขากับเธอมีอะไรกัน ทุกครั้งเขาก็พาเธอไปถึง๱๭๹๹๳์พร้อมกับเขาทุกครั้งไป

เขาสอนบทรักให้กับเธอนับไม่ถ้วน และตอนนี้ก็กำลังสอนอีกบทให้กับเธอ เขาหันตัวเธอให้หันหลัง ก่อนที่เขาจะขยับไปชิดกับเธอ  แล้วเอามือโอบอุ้มสองเต้าบีบเค้น 

เสียงหายใจหอบ ของคนทั้งคู่ ทำให้บรรยากาศในห้องน้ำ คลุกลุ้น

——————————-

ก๊อกกกก ก๊อกกกกก 

ทอฝันเคาะประตูห้องคีตะ เธอจะถามว่าพรุ้งนี้เขาจะกลับบ้านกี่โมง แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าเขาจะตอบกลับมา ทอฝันขมวดคิ้ว และมองไปยังห้องของฟ้าใส 

ก๊อกกกก ก๊อกกกกก 

ฟ้า ฟ้านิพี่เองน่ะ 

ฟ้าใสหันไปมองคีตะ ที่นอนสบายใจที่เตียง เขานอนมองเธอทำการบ้าน เขาไม่รอให้เธอไล่ แต่แทนที่เขาจะออกไป เขากลับเดินเข้าไปในห้องน้ำแทน

ฟ้าใสเดินไปที่ประตูเปิดออก 

“คะ พี่ฝัน” ฟ้าใสยังยืนขวางที่ประตู ไม่ได้ให้พี่สาวเข้ามา 

“พี่เข้าไปหน่อยได้ไหม”

ฟ้าใสหลีกตัวให้พี่สาวเข้ามา 

“มีอะไรหรอค่ะ”

 “ทำการบ้านหรอ”

 “ค่ะ”

ทอฝันนั่งลงที่เตียงนอน มองน้องสาวที่เดินไปยังโต๊ะหนังสือ 

“เดี๋ยวพี่ต้องไปอยู่บ้านโน้นแล้ว ฟ้าอยู่ที่นี่ดูแลตัวเองดีดีน่ะ พี่เป็๞ห่วง ไม่มีพี่อยู่แล้ว ต้องดูแลคุณพ่อแทนพี่ด้วยน่ะ”

ฟ้าใสหันกลับมามองพี่สาว น้ำตาเธอไหล๻ั้๫แ๻่พี่สาวเอ่ยประโยคแรกแล้ว 

“พี่ฝัน”หืออออ ฟ้าใสปล่อยโฮออกมา

 “พี่ฝันอยู่ทางโน้น ก็ดูแลตัวเองดีดีน่ะคะ ฟ้ารักพี่ฝันน่ะคะ”

“อืม พี่ก็รักฟ้ามากน่ะ ไม่ต้องเป็๞ห่วงพี่น่ะ”ทอฝันมองหน้าน้องสาวนิ่ง  ก่อนจะลุกขอตัวออกไป 

เมื่อทอฝันออกไปแล้ว คีตะก็เดินออกมา เขาได้ยินทุกอย่างที่สองพี่น้องคุยกัน

“ไม่ทำการบ้านแล้วหรอ”เขาเอ่ยถาม

 “เสร็จแล้วค่ะ”ฟ้าใสตอบไปผ่านๆ

ตอนนี้อารมณ์ของเธอดิ่งลงไปมาก เธอเศร้าที่ต้องจากพี่สาว เธอสองคนไม่เคยห่างกันเลย แต่ตอนนี้สิเธอต้องแยกกับพี่ของเธอ ฟ้าใสดวงตาเออไปด้วยน้ำตา 

คีตะเดินเข้าไปหาฟ้าใสที่นั่งอยู่ที่เตียง เขายืนกอดเธอที่นั่งอยู่ มือลูบไปที่หัวเบาๆ 

“นอนเถอะง่วงแล้ว”คีตะ ขึ้นไปนอนที่เตียงแล้วดึงหญิงสาวที่นั่งอยู่ให้นอนลง แล้วดึงเธอเข้ามาสวมกอด