ศาลเ้าบนเขาในจังหวัดแถบภาคตะวันออก
หลังจากตะลอนทัวร์รถตู้กว่าแปดคันจะตลอนไหว้พระทำบุญ ไหว้เ้าบริจาคเงิน บริจาคโรงศพกันอย่างครึ้กครื้นพร้อมหน้าพร้อมตา เกทับกันทำบุญอย่างสนุกสนานตลอดสองวัน ก็มาปิดท้ายที่ศาลเ้าบนูเาเก่าแก่
จินไหว้เ้า ทำบุญเสร็จ ก็ออกมาหาน้ำเย็นๆดื่ม นอกศาลเ้า มีคนขายล็อตเตอรี่ ขายของกิน ขายเครื่องรางกันประปราย แล้วก็ที่ขาดไม่ได้ก็ซินแสหมอดูที่มานั่งเป็หย่อมๆคอยเรียกคนมาดูดวง
จินไม่ได้ลบหลู่นะแต่ก็ไม่ได้เชื่อเื่นี้เท่าไร จินจึงดื่มน้ำคอยซ้อๆกับกรุ๊ปแสวงบุญข้างนอกดูบรรยากาศไปพรางๆ ลมเย็นดีจัง เตี่ยกับแม่จะได้บุญที่ทำให้ใหมนะ แล้วอาโกวจินเหม่ยจะยังมีชีวิตอยู่ไหมนะ เฮ้อ…
“มาแล้วหรืออาหมวย…มาได้สักทีนะ แปะรอลื้อมานาน ถึงเวลาแล้ว….นะ ”
“แปะพูดกับหนู…หรือค่ะ หนูว่าหนู…ไม่รู้จักแปะนะคะ หรือว่า…อ้อ!หนูไม่ชอบดูดวงอ่ะค่ะ แปะอย่าเสียเวลาเลยเอาอย่างนี้…หนูอารมณ์ดี อ่ะหนูให้แปะ2000 ให้เปล่าๆเลย แต่แปะไม่ต้องดูให้หนูหรอกค่ะ”
“หึหึ ใจดีเสียจริง จิตใจดีเสียด้วย ทำไม…แปะดูเหมือนคนขาดเงินมากนักหรืออาหมวย แปะไม่รับเงินลื้อหรอก แปะแค่มีหน้าที่มาบอก บางสิ่ง…กับลื้อ อาหมวยลื้อฟังแปะนะ ทุกอย่างมันอยู่ที่ลื้อ…มันอยู่ที่ลื้อจะลิขิต เมื่ิอมีโอกาส ก็จงทำมันให้ดี มันอยู่ที่ตัวลื้อเอง…”
“แปะ…แปะ พูดอะไรอ่ะคะ จินไม่เข้าใจ”
“อาหมวยลื้อ…ไม่ใช่ค่ะคนที่นี่ ถึงเวลาอีกไม่นานลื้อต้องกลับไปแล้ว ตัดอกตัดใจและปล่อยวาง เตี่ยลื้อ…ที่มีห่วงในตัวน้องสาว…อีเป็คนตั้งจิตจากบุญใหญ่…ขอให้ลื้อมา ดึงลื้อให้มาอยู่ที่นี่
ลื้อต้องกลับไป มีคนที่รอให้ลื้อดูแล ถ้าไม่มีลื้อทุกอย่าง…จะแย่ ความจริงแล้ว ฟ้าลิขิตให้เตี่ยลื้อ…ต้องมีเพียงลูกชาย12คน เท่านั้น…เท่านั้น ไม่มีทางมีลูกสาว…ฝืนชะตา บุญและกรรม มีพบ มีจากลา และตอนนี้…ใกล้ถึงเวลาแล้ว”
“แปะ…อย่าพูดงี้สิหนูกลัว หนูกลัวจริงนะ จะให้หนูกลับไปไหน แปะจะบอกว่าหนูกำลัง….จะตายหรือค่ะ”
“มันก็ไม่เชิง แต่ก็คล้ายๆ เพียงไม่ต้องไปเวียนไปเกิดใหม่เท่านั้น เพียงกลับไปที่เดิมที่จากมา”
“แปะ!”
“่นี้ฝันไหม”
“อื้อ…ฝัน”
“ที่นั่น…แหล่ะ”
“แปะ”
“หืม…”
“ลำบากน่าดูอ่ะ ถ้าเป็จริงอย่างที่แปะว่า…จินไม่ไหวหรอก จิน จิน ”
“ต้องอยู่ให้ได้ มีคนที่รอลื้ออยู่ ทุกอย่างอยู่ที่ลื้อ”
“ถ้าจริงแล้ว…มันอีกนานไหมค่ะ หนูจะได้ทำใจ”
“เจ็ดวันหลังจากนี้ เฮ้อ!มนุษย์ สุดแท้แต่บุญกรรม อ่ะ…มารับไป ก้อนบุญ นี่คือหยกบุญ หยดเืเพียงเล็กน้อยไปที่หยกเสียแล้วเ้าจะรู้เอง”
“แปะ หนูต้องรู้อะไร มันคืออะไร?มันคือเื่จริง..หรือค่ะ หยกอะไร…สวยจังถึงจะลายโบราณไปนิดก็ตาม ตัวอักษรโบราณอะไรนี่
หยดเืลงไปหรอ ไม่อยากเจาะเือ่ะ!กลัวเจ็บ เืตามไรฟันได้ไหมนะ…อี๊! สกปรกตายเลย อ้าว!แปะไปไหนแล้ว…หนูยังไม่ให้ค่าหยกแปะเลย รึจะโกรธที่เราพิเรนทร์จะใช้เืตามไรฟัน หนูพูดเล่นอ่ะแปะ”
“โกว! บ่นไรคนเดียวอ่ะอาโกวจิน เห็นแต่เมื่อกี้แล้ว เมากลิ่นธูปหรอ ใจเย็น ใจเย็นโกว…กลับไปหาที่แดกเหล้ากันดีกว่าอาโกวจิน กรึ๊บๆ ไง”
“อะไรของมึงนี่!อีจูลี่…อีหลานชั่ว มึงนี่ อาโกวเล็กอย่างกูจะเสียคนเพราะพวกมึงนี่แหล่ะ เข้าวัดทำบุญกัน ไม่ได้ทำให้พวกมึงนี่ดีขึ้นเลยไช่ไหม ในศาลเ้ายังไม่เว้นนะมึง…”
“รึไม่ไป”
“ไป!”
“ก็แค่นั้นแหล่ะโกว เทพเ้าจีนบางองค์ ก็เซียนสุราดีๆนี่เองแหล่ะ..โกวคิดไรมาก”
“เออ เหตุผลแหล่ะ หึ! แล้วคิดไงชวนกูแดกเหล้าเนี่ย แปลกๆนะมึง อกหักหรอ”
“เปล่าอกหักซะหน่อย ่นี้ตันๆ เขียนนิยายไม่ไปไม่ออกเลยโกว นักอ่านก็ทวงจัง จะให้บอกไปว่าตัน ก็ยังไงอยู่ มันอายนะ มันไม่มีแพรสชั่น แรงบันดาลใจอ่ะ ”
“งั้นส่งลิ้งค์มา เดี๋ยวโกวเข้าไปอ่าน มีอะไรจะได้ช่วยคิด ส่งมาเลยนะจะนั่งอ่านไปในรถเลย ส่วนเื่แดกเหล้าไว้วันหลังนะ โกวเหนื่อยว่ะ เมื่อกี้เจอซินแสอาแปะคนนึง แม่ง!ทักโครตแรงเลยมึง จนตอนนี้กูหมดแพรสชั่นในการหายใจเหมือนกันว่ะ”
“เขาทักว่าไงอ่ะ ขึ้นคานจนตายงี้หรอโกว ถึงทำหน้าเบื่อโลกอย่างนี้”
“อีจูลี่!เดี๋ยวเฮ่อะมึง…ตบปากแตก ปากมึงนี่ กูออกสวยมึงไม่เห็นหรอ เฮ้อ!!!ช่างมันเถอะว่ะ ไม่มีไรหรอก แล้วนั่นมึงถือไรมาอีจูลี่ รูปใคร จะเอาบูชารึไง ดูประคองเข้า สลัดผัก! อีจูลี่่…นี่มันอาแปะคนนั้นนี่ มึงเอามาจากไหน”
“นี่หรอ ของอาม่าอ่ะดิให้ถือให้ รูปท่านอาจารย์เซียนัฟ้า ดังมากเลยนะซินแสคนนี้ คนที่นี่เขานับถือกัน คนจีนแผ่นดินใหญ่ ฮ่องกง มาเก๊า ไต้หวันมากราบไหว้ขอเป็ลูกศิษย์ลูกหากันเต็มเลยนะ ว่าแต่โกวแอบออกมาฉี่หรอ โกวถึงไม่ได้ฟังประวัติอาจารย์ ที่เ้าหน้าที่ในศาลเ้าเล่าให้ฟังอ่ะ”
“ก็ไม่ได้ฟังอ่ะสิ หิวน้ำเลยออกมาหาน้ำกิน เลยออกมาเจอตัวเป็ๆเลย เนี่ยแกยังให้…”
“ให้มันน้อยๆหน่อยอาโกว จะโม้อะไรก็ดูมั้งเห้อะ…อาจารย์แกเสียไปตั้ง10กว่าปีแล้ว จะมาตัวเป็ๆอะไรอีกล่ะ บ้าแล้ว อาการหนัก โกว้าหมอนะนี่”
“อีจู! มึง… มึงว่าไงนะ….กูตบปากนะมึง อย่าพูดเล่น.บอกกูมาใหม่อีกทีสิว่า…. อาจารย์คนนี้ตายไปแล้ว คนในรูปในมือ…มึงอะนะ สลัดผัก!!!มึงไม่ต้องพูด!ดีกว่า…กูเปลี่ยนใจล่ะ มึงพยักหน้าก็พอ ”
“เออ”
“มึงแน่ใจ…นะ ”
“เออ”
“ชัดเจน ชัดเจนแล้ว อีจูลี่…แล้วทีนี้!! มึง..พากูกลับไปที่รถที กูเดินไม่ไหว กูว่า กู…โดนผีหลอกกลางวันแสกๆอ่ะมึง ”
1K
![รวมเรื่องสั้น 18+ NC เน้น ๆ แซ่บมาก [PWP] แนวจีนโบราณ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1781781087_1315627.webp)
