ศพแรกของเกม
เสียงกรีดร้องดังขึ้นจากภายในอาคารเรียนจนโถงทางเดินทั้งชั้นหนึ่งเงียบลงในทันที นักเรียนที่เดินผ่านไปมาต่างหยุดชะงัก บางคนหันไปมองหน้ากันด้วยสีหน้าตื่นใ ขณะที่บางคนรีบวิ่งเข้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น
หัวใจของ มิลาน กระตุกแรงราวกับมีใครมากระชากมันจากข้างใน
เธอจำเสียงนี้ได้
จำสถานการณ์นี้ได้
ในเกม “Midnight Lover Academy” นี่คือจุดเริ่มต้นของทุกเส้นทางเื่ราว จุดเริ่มต้นของทุก Route
คดีฆาตกรรมครั้งแรก
มิลานยืนนิ่งอยู่หน้าทางเดิน มือของเธอกำชายกระโปรงนักเรียนแน่นโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกเย็นวาบแล่นผ่านสันหลัง
“มิลาน?”
เสียงหนึ่งเรียกเธออย่างเป็ห่วง
เมื่อเธอหันไปก็เห็น โซระ อากิยามะ ยืนอยู่ข้าง ๆ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล
โซระเป็เพื่อนสมัยเด็กของตัวเอกในเกม เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อน ดวงตาอบอุ่น และรอยยิ้มที่ทำให้ใครหลายคนรู้สึกสบายใจ
“เธอโอเคไหม หน้าซีดมากเลยนะ”
มิลานพยายามฝืนยิ้ม “ฉันไม่เป็ไร แค่ในิดหน่อย”
แต่ความจริงคือหัวใจของเธอกำลังเต้นแรงจนแทบจะควบคุมไม่อยู่
เพราะเธอรู้ว่าเสียงกรีดร้องนั้นหมายถึงอะไร
มันหมายถึงว่า ศพถูกพบแล้ว
นักเรียนจำนวนมากเริ่มวิ่งไปทางต้นเสียง โถงทางเดินที่เคยเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยกลายเป็พื้นที่วุ่นวาย
“มีคนล้มอยู่ในห้องเก็บของ!” ใครบางคนะโ
คำพูดนั้นทำให้มิลานรู้สึกเหมือนพื้นใต้เท้าหายไป
ห้องเก็บของ
ใช่แล้ว
ในเกม เหยื่อคนแรกถูกพบใน ห้องเก็บของชั้นหนึ่ง
โซระขมวดคิ้วเล็กน้อย “ไปดูไหม?”
มิลานลังเล
ส่วนหนึ่งของเธออยากหนีออกไปจากที่นี่
แต่ถ้าเธอไม่ดู เธอก็จะไม่มีทางรู้ว่าเหตุการณ์กำลังเดินไปตามเนื้อเื่จริงหรือไม่
สุดท้ายเธอก็ก้าวเดินไปพร้อมกับฝูงนักเรียน
ยิ่งเข้าใกล้ห้องเก็บของ บรรยากาศก็ยิ่งแปลกประหลาด
เสียงพูดคุยเริ่มเบาลง
นักเรียนหลายคนยืนอออยู่หน้าประตู บางคนหน้าซีด บางคนเอามือปิดปาก
ทันใดนั้นเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น
“ถอยออกไปหน่อย”
น้ำเสียงสงบแต่หนักแน่น
นักเรียนหลายคนหันไปมอง
ชายหนุ่มผมสีเงินกำลังก้าวเดินเข้ามาอย่างมั่นคง เครื่องแบบนักเรียนของเขาเรียบร้อยสมบูรณ์แบบ ตราประธานนักเรียนสะท้อนแสงอยู่บนหน้าอก
เขาคือ เรย์ ทาคามิเนะ
ประธานนักเรียนของโรงเรียนนี้
และหนึ่งในพระเอกหลักของเกม
เรย์กวาดสายตามองฝูงนักเรียนก่อนพูดเสียงเรียบ “อย่ามุงกันตรงนี้ มันขวางทาง”
น้ำเสียงของเขาทำให้นักเรียนหลายคนถอยโดยอัตโนมัติ
มิลานเองก็ขยับเข้าไปใกล้ประตูห้องเก็บของโดยไม่รู้ตัว
และในวินาทีนั้นเอง
เธอก็เห็นมัน
ร่างของเด็กผู้ชายคนหนึ่งนอนอยู่บนพื้นซีเมนต์
ดวงตาของเขาเบิกกว้าง
เืสีแดงเข้มกระจายอยู่ใต้ร่าง
มีดเล่มหนึ่งตกอยู่ใกล้มือของเขา
มิลานรู้สึกเหมือนลมหายใจหยุดไป
ภาพนี้เหมือนฉากในเกมที่เธอเคยเห็น
แต่ของจริงมันน่ากลัวกว่าหลายเท่า
เพราะกลิ่นเื
เพราะความเงียบ
เพราะร่างนั้นคืุ์จริง ๆ
“อย่าดูเลย”
โซระดึงไหล่เธอเบา ๆ
มิลานรีบหันหน้าหนี หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบจะเจ็บ
“น่าสนใจดีนะ”
เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหลัง
มิลานหันกลับไป
ชายหนุ่มผมสีแดงเข้มยืนอยู่ไม่ไกล ดวงตาสีเขียวของเขามองเข้าไปในห้องเก็บของอย่างสงบนิ่ง
เขาคือ ลูคัส เวล
นักเรียนใหม่ที่เพิ่งย้ายมา
และใน Bad End ที่มิลานเห็นเมื่อคืน
เขาคือคนที่ฆ่านางเอก
ลูคัสยกมุมปากเล็กน้อย “ดูเหมือนจะเป็ฆาตกรรมจริง ๆ”
โซระมองเขาอย่างไม่พอใจ “นายพูดเหมือนมันเป็เื่สนุกเลยนะ”
ลูคัสยักไหล่ “ใก็ไม่ได้ทำให้ศพฟื้นขึ้นมานี่”
คำพูดของเขาทำให้บรรยากาศเย็นลง
ทันใดนั้นอีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น
“อย่าเพิ่งสรุปอะไรเร็วเกินไป”
ชายหนุ่มร่างสูงยืนพิงกำแพงอยู่ไม่ไกล ผมสีดำของเขาปรกลงมาปิดดวงตาเล็กน้อย
เขาคือ ชิน คุโรคาวะ
รุ่นพี่ปีสามที่ขึ้นชื่อเื่ความลึกลับ
ชินมองเข้าไปในห้องเก็บของครู่หนึ่งก่อนพูดเบา ๆ “ตำรวจควรเป็คนตัดสินว่าเป็ฆาตกรรมหรือไม่”
ลูคัสหัวเราะเบา ๆ “แต่รุ่นพี่ก็ดูเหมือนคิดเหมือนผมนะ”
ชินไม่ได้ตอบ
ดวงตาคมของเขามองไปที่ศพเหมือนกำลังสังเกตรายละเอียดบางอย่าง
มิลานยืนเงียบ
หัวสมองของเธอกำลังพยายามรวบรวมความทรงจำจากเกม
เหยื่อคนนี้ชื่อ อาราตะ
นักเรียนปีสอง
สมาชิกชมรมดนตรี
แต่สิ่งสำคัญคือ
ในแต่ละ Route ของเกม
ฆาตกรไม่เหมือนกัน
บาง Route คนร้ายเป็เพื่อนของเหยื่อ
บาง Route เป็นักเรียนคนอื่น
และในบาง Route
หนึ่งในพระเอกก็เป็คนลงมือ
มิลานเงยหน้าขึ้น
สายตาของเธอกวาดมองชายทั้งสี่คนโดยไม่รู้ตัว
โซระ
เรย์
ชิน
ลูคัส
ถ้านี่คือโลกของเกมจริง
งั้นใครสักคนในพวกเขา
อาจจะฆ่าคนได้จริง ๆ
ทันใดนั้นเสียงไซเรนก็ดังขึ้นจากด้านนอกโรงเรียน
ตำรวจมาถึงแล้ว
นักเรียนเริ่มถูกไล่ให้กลับห้องเรียน
ก่อนที่มิลานจะเดินออกไป ลูคัสก็เดินเข้ามาใกล้เธอ
ดวงตาสีเขียวของเขามองลึกเข้ามา
“เธอดูเหมือนรู้เื่นี้มากกว่าคนอื่นนะ”
หัวใจของมิลานสะดุด
“ฉันไม่ได้—”
ลูคัสยิ้มบาง ๆ
“สายตาของเธอเหมือนคนที่รู้อยู่แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น”
คำพูดนั้นทำให้เืในตัวมิลานเย็นวาบ
เพราะมันเกือบจะจริง
เธอรู้
เธอรู้ว่าคดีนี้จะเกิดขึ้น
เพราะเธอเคยเล่นเกมนี้มาก่อน
ลูคัสเอนตัวเข้าใกล้เล็กน้อยก่อนพูดเบา ๆ
“ถ้านี่เป็เกม”
“เธอคิดว่าใครคือฆาตกรล่ะ มิลาน”
มิลานกำมือแน่น
เธอไม่รู้ว่าใครฆ่า
แต่เธอรู้สิ่งหนึ่ง
ถ้าเธอไม่ทำอะไรเลย
ศพจะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
และบางที
คนต่อไป
อาจเป็เธอเอง
ลมเย็นพัดผ่านโถงทางเดินของโรงเรียน
ขณะที่ความจริงหนึ่งเริ่มชัดเจนขึ้นในหัวของมิลาน
เธอไม่ได้มาอยู่ในโลกนี้เพื่อเล่นเกมจีบหนุ่ม
เธอมาอยู่ในโลกนี้เพื่อ
เอาชีวิตรอดจากมัน
และเพื่อหาคำตอบว่า
ในเกมแห่งความรักและความตายนี้
ใครกันแน่คือฆาตกรตัวจริง
10K
