เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)

มวลอากาศหนาวจัดสะท้านฟ้าดินเริ่มหดตัวลงอย่างรวดเร็วประหนึ่งฟองน้ำที่บีบอัดขยายตัว ร่างกายมหึมาของอินทรีย์เหมันต์สวรรค์เก้าฟ้าพองโตขึ้นจนขนปีกขยายออก อักขระปราณสีทองประกายฟ้าที่แผ่พุ่งออกมานั้นเย็นเยียบถึงขั้นทำให้ลมหายใจที่พ่นออกมาจับตัวเป็นผลึกน้ำแข็งหล่นกราว คลื่นพลังงานระเบิดพลีชีพ (Self-Destruction) ระดับปราณยุทธ์พร้อมจะทำลายล้างทุกสิ่งในรัศมีสิบลี้ให้สูญสิ้น!

"หลบเร็ว! มันจะระเบิดตันเถียนอสุร!" หลินเสวี่ยเหยาตวาดเตือนพลางกระชากร่างเยี่ยหลัวอินและจ้าวฉินซวงถอยกรูด ทว่าความเร็วของการขยายตัวของมหาพลังนั้นรวดเร็วกว่าการเคลื่อนร่างถอยหนีหลายเท่า

"หนีไม่พ้นแน่...! เอวของข้า... เอ๊ย! ชีวิตของพวกเราพังพินาศแน่!" หลีเฮงตาเบิกกว้าง สมองกะล่อนแล่นเร็วจี๋ ชายหนุ่มรู้ดีว่าเกราะพลังเมีย (Wife Shield) ระดับ 3 แม้จะแกร่งทว่าก็ไม่อาจทนทานแรงระเบิดทำลายล้างโดยตรงของปราณยุทธ์พลีชีพได้ 

ชายหนุ่มสูดลมหายใจลึก ตัดสินใจบ้าบิ่นพุ่งตัวสวนกระแสพายุหมุนเกล็ดหิมะที่บาดผิวเนื้อจนเลือดไหลซึม ทะยานร่างกระโจนเข้าสวมกอดร่างยักษ์ของอินทรีย์เหมันต์เก้าฟ้าจากด้านหน้า กอดรัดลำคอและแนบอกอุ่นของตนเข้ากับแผ่นอกและท้องกลมโตที่บวมเป่งของนกยักษ์เพศเมียโดยตรง!

"พี่สาวนกยักษ์! เมตตาข้าและเมีย ๆ ด้วยเถอะจ๊ะ!" 

หลีเฮงตะโกนลั่นพร้อมระเบิดสกิล `อุ้งมือมาร` ขั้น 2 และ `ดรรชนีอ่อนล้า` สองฝ่ามือเนื้ออุ่นระอุร้อนตบกวาด ลูบไล้บีบเค้นลงบนเนินอกและแนวกระดูกหน้าท้องของอินทรีย์เพศเมียอย่างจลาจล ชายหนุ่มละเลงสัมผัสใช้นิ้วมือเรียวกดบี้จี้สะกิดเข้าที่จุดชีพจรสำคัญที่เป็นแหล่งรวมพลังหยินอุดตันชั่วคราวอย่างเน้นหนัก บดขยี้บีบเค้นเค้นเฟ้นเต้าอกนกยักษ์เพศเมีย (จุดชีพจรอสูรเยือกแข็ง) ประหนึ่งกำลังรักษาคนไข้สาวสวยบนเตียงนวดหรู

*แก๊วก... คิก... คิก... อ๊างงง... ครางฮือออ...!!!*

เสียงกู่ร้องพลีชีพที่กำลังจะระเบิดกระจุยพลันชะงักสะดุดกึกกะทันหัน อสูรนกยักษ์บิดกายสะท้านสะโพกสั่นระริกกลางม่านหิมะ คลื่นพลังแช่แข็งที่หมุนวนเตรียมระเบิดพลันฝ่อตัวลงหดหายกลายเป็นไอหมอกสีชมพูจาง ๆ ร่างกายมหึมาที่บวมเป่งเริ่มแฟบลงเนื่องจากกล้ามเนื้อและระบบลมปราณส่วนกลางของมันเกิดอาการเสียวซ่าน อ่อนแรง และสับสนมึนงงสุดจะทนจากการลวนลามสะกิดจุดสยิวระดับแอดวานซ์ของหลีเฮง

"ตอนนี้แหละจ้ะเมียหลวงจ๋า! สับมันเลย!" หลีเฮงร้องเสียงหลงพลางรีบปล่อยมือดีดตัวลอยละลิ่วหล่นลงมานอนคว่ำกับหิมะหมดแรง

หลินเสวี่ยเหยา, เยี่ยหลัวอิน และจ้าวฉินซวง ที่ได้รับบัฟความเสียวซ่านจนปราณเดือดเต็มร้อย (Qi Overdrive) อยู่แล้ว ไม่รอช้าประสานการโจมตีครั้งสุดท้ายทันควัน คมกระบี่เหมันต์นับร้อยสายของเสวี่ยเหยาพุ่งทะลวงเข้าใส่อกซ้าย คมดาบเงารัตติกาลของหลัวอินตัดเฉือนขั้วลมปราณใต้คอ และเพลิงทมิฬของฉินซวงแผดเผาร่างของราชันอสูรจนสิ้นฤทธิ์ทันที!

ตูม...!!!

ร่างยักษ์ของอินทรีย์เหมันต์สวรรค์เก้าฟ้าสิ้นใจล้มตึงลงสู่พื้นหิมะ ปราณเย็นทั่วหุบเขาต้องห้ามพลันพังทลายสลายตัวอย่างราบคาบ

หลีเฮงนอนแผ่หลาหอบหายใจซีดเผือด เอวและบั้นเอวที่ใช้งานหนักมาสองวันสองคืนล้าจนก้าวขาไม่ออก ใบหน้าซีดเซียวปัดเกล็ดหิมะ ทว่าในหัวของเขากลับมีหน้าต่างระบบเด้งแจ้งเตือนแสดงผลรางวัลอย่างเจิดจรัสสะใจ

**วิ้ง...!!!**

> [ภารกิจชิงแก่นสวรรค์เพื่อแม่ยาย: สำเร็จลุล่วง!]

> [หลีเฮง: ได้รับแต้มแมงดา (Pimp Point) +5,000 แต้ม!]

> [แต้มสะสมปัจจุบันของโฮสต์: 5,030 + 5,000 = 10,030 แต้ม]

> [ระดับความไว้วางใจสตรีทั้งสามพุ่งสูงขึ้น 5% ทุกคนสัมผัสถึงความเสียสละเกือบโดนระเบิดของโฮสต์]

> [ระบบปลดล็อกร้านค้าระดับ 3 สำเร็จ!]

"หลีเฮง...!" หลินเสวี่ยเหยาโผเข้ามาเป็นคนแรก ร่างระหงทรุดตัวลงคุกเข่าบนพื้นหิมะช้อนศีรษะของสามีขึ้นมาประคองแนบอกขาวเนียนอุ่น แววตาคมดุจน้ำแข็งที่เย็นชาบัดนี้สั่นไหวระริกด้วยความตื่นตระหนกและห่วงใยอย่างลึกซึ้ง "คนบ้า... ใครใช้ให้เจ้ากระโจนเข้าหาแรงระเบิดปราณยุทธ์พลีชีพเช่นนั้น หากเจ้าตายไป ข้าจะทำอย่างไร!"

"โถ่... เสวี่ยเหยาจ๋า... ข้าบอกแล้วไงว่าต่อให้ตัวข้าต้องพังทลาย ข้าก็ยอมเพื่อพวกเจ้า..." หลีเฮงส่งยิ้มกะล่อนกวนประสาทขยับศีรษะซุกซบเข้ากับร่องอกอวบอุ่นของนางอย่างหน้าด้าน ๆ

"ยังจะกะล่อนอีก!" เสวี่ยเหยาตีไหล่หนาเบา ๆ แก้เขินทว่ามือเรียวยังคงกอดโอบร่างของเขาแน่นขึ้นเพื่อให้ความอบอุ่น

เยี่ยหลัวอินและจ้าวฉินซวงก้าวเข้ามาสมทบ มารสาวลูบแก้มหลีเฮงเบา ๆ แววตาสั่นไหวหยอกล้อ "ท่านพี่ทำข้าใจหายหมดเลยนะเจ้าคะ... เมื่อครู่สัมผัสเอวและลิ้นของท่านพี่ช่างกล้าหาญเหลือเกิน กระตุ้นจนข้าแข้งขาอ่อนเสียวสะท้านจนแทบกวัดแกว่งเงาไม่ออกเลยทีเดียว"

จ้าวฉินซวงหน้าแดงก่ำเม้มปากเบ้หน้าแก้เขิน "แต่ก็ขอบใจเจ้ามากนะ... ที่เข้ามารับแรงปะทะสลายจุดระเบิดให้พวกเรา"

หลีเฮงฝืนลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก จากนั้นสะกิดให้เสวี่ยเหยาใช้กระบี่ผ่าอกนกอสูรควักเอา **'แก่นสัตว์อสูรเหมันต์ระดับปราณยุทธ์'** สีเงินประกายทองเรืองรองเม็ดใหญ่ออกมาสำเร็จ แก่นพลังงานหมุนวนแผ่ความอบอุ่นและเย็นยะเยือกประสานกันอย่างสมบูรณ์แบบพร้อมส่งมอบเพื่อใช้รักษาซูชิง ฮูหยินตระกูลหลิน

---

หลังจากพักปรับลมปราณครู่หนึ่ง ทั้งสี่คนเดินทางมุ่งหน้าออกจากหุบเขาต้องห้ามชั้นในเพื่อมุ่งหน้ากลับสู่นครหลงเหมิน ระหว่างทางเดินตัดผ่านป่าไผ่หิมะชายขอบป่า ลมพัดหวีดหวิวพัดพากลิ่นอายสมุนไพรปราณแสนอบอุ่นและเสียงโลหะปะทะกันอย่างดุเดือดลอยละลิ่วมาตามสายลม

*เคร้ง! เคร้ง! ตูม!*

"เสียงการต่อสู้หนิคะ?" เยี่ยหลัวอินเอ่ยขึ้น สายตาสีม่วงจับจ้องฝ่าม่านหมอกหิมะหนาทึบ

"ไปดูหน่อยเถอะ เผื่อเป็นคนของสถาบันยุทธ์หรือชาวเมืองที่หลงเข้ามา" หลินเสวี่ยเหยาเสนอ ทั้งหมดจึงรีบพุ่งกายแฝงตัวเข้าไปตามร่มเงาไม้เพื่อตรวจสอบเหตุการณ์

เบื้องล่างเนินเขาหิมะ รถม้าเกราะปราณขนาดใหญ่ที่สลักลวดลายใบไม้ศักดิ์สิทธิ์สีทองของ **"สมาคมแพทย์แห่งนครหลงเหมิน"** กำลังจอดแน่นิ่งล้อหักจมลานหิมะ รอบรถม้าถูกล้อมโจมตีโดยฝูงอสูรหมาป่าหิมะกระดูกเหล็กนับสิบตัวและกลุ่มนักฆ่าชุดดำสวมหน้ากากลึกลับเกือบเจ็ดคน

กลุ่มอารักขารถม้าสมาคมแพทย์นอนจมกองเลือดหมดสภาพ เหลือเพียงร่างระหงของหญิงสาวผู้หนึ่งที่กำลังยืนเด่นเป็นสง่าฝืนต้านรับศัตรูอย่างสุดกำลัง

นางเป็นหญิงงามสะคราญโฉมที่งดงามพิสุทธิ์ปานประหนึ่งดอกบัวหิมะแรกบาน สวมชุดยาวผ้าไหมสีขาวผ่องประดุจเทพธิดาแพทย์ตกจากวิหารสวรรค์ ทว่ายามนี้เนื้อตัวของนางกลับเปียกชื้นไปด้วยละอองหิมะละลายและหยาดเหงื่อกาฬอุ่น ๆ ส่งผลให้ผ้าไหมสีขาวเนื้อละเอียดลื่นเปียกแนบชิดติดผิวเนื้อเนียนผุดผ่อง เผยให้เห็นทรวดทรงส่วนเว้าส่วนโค้งรูปนาฬิกาทรายอย่างแจ่มชัดเย้ายวนชวนสะกดลมหายใจ หน้าอกคู่ตูมเต่งตึงอวบอัดล้นทะลักตึงแน่นชูชันภายใต้ร่มผ้าขาวบางที่เปียกแนบเนียน กระเพื่อมไหวโยนขึ้นลงอย่างรุนแรงตามจังหวะหอบหายใจถี่กระชั้นหน่วงหนัก เอวคอดกิ่วกิ่วเอวรับกับช่วงสะโพกผึ่งผายกลมมนกลึงแน่นกลมงอนเป็นพวงพีชใหญ่ยวนสายตา ขาเรียวยาวสองข้างสั่นระริกขณะฝืนพยุงกายยืนสู้

ใบหน้าสคราญงดงามดั่งดวงจันทร์กระจ่างฟ้าบัดนี้ซีดขาวประดุจหิมะ ริมฝีปากบางฉ่ำสีระเรื่อขบแน่นจนเกือบเลือดซิบ ดวงตาคมคู่งามที่เต็มไปด้วยไออุ่นเมตตาดูอ่อนล้าแสนตรอมใจ เส้นผมสีดำขลับยาวสลวยเปียกชื้นปลิวสยายคลอเคลียพวงแก้ม แม้เรือนร่างแสนสมบูรณ์แบบที่ยั่วยวนชวนกำหนัดนี้จะสั่นสะท้านสะกดกลั้นความเหนื่อยยาก ทว่านางยังคงกัดฟันฝืนชูสองฝ่ามือเรียวบางประหนึ่งลำเทียนเทวะ ปลดปล่อยแสงปราณเยียวยาสีทองสว่างไสวเปล่งปลั่งอบอุ่น **'แสงเยียวยาศักดิ์สิทธิ์'** พรสวรรค์ระดับ SS ออกมาประคองค่ายกลและปกป้องรักษาชีวิตของคนเจ็บเบื้องหลังอย่างเหนียวแน่นสุดกำลังชีวิต

"นั่นคือ... ศิษย์พี่หญิง **'ไป๋ซือหนิง'** เทพธิดาแพทย์แห่งสมาคมแพทย์หลงเหมิน!" จ้าวฉินซวงอุทานเสียงเบา "ทำไมพวกนางถึงมาโดนลอบโจมตีที่นี่ได้!"

"ชีพจรของนางแห้งขอดสะสม พลังปราณ SS แสงเยียวยาของนางกำลังจะดับมอดเพราะความเหนื่อยล้าสะสมขั้นรุนแรงขีดสุด..." หลีเฮงจ้องมองร่างระหงในชุดขาวด้วยสายตาพราวระยับและเฉียบคมในการอ่านชีพจรความเครียด

ในวินาทีนั้นเอง แผงสัญญาณทิพย์ของระบบเทพแมงดาแสนกวนพลันส่องแสงปะทุขึ้นในมโนสำนึกของหลีเฮงทันควัน!

**วิ้ง...!!!**

> [ระบบตรวจพบเป้าหมายบำบัดระดับสูง: 'ไป๋ซือหนิง' เทพธิดาแพทย์สมาคมแพทย์หลงเหมิน (พรสวรรค์ระดับ SS, ปราณแท้จริง ขั้นสูงสุด)]

> [สภาวะปัจจุบันเป้าหมาย: ตันเถียนแห้งขอดจากการฝืนรักษากลุ่ม, กล้ามเนื้อหลัง ลำคอ และจุดสะโพกเมื่อยล้าสะสมระดับวิกฤต, พลังชีวิตริบหรี่ปานแสงเทียนต้องลมพายุ]

> [เปิดภารกิจด่วนสวาทสะท้านแพทย์: 'ปลอบประโลมแสงสว่างที่กำลังจะริบหรี่!' จงช่วยเหลือเป้าหมายและใช้ทักษะนวดลวนลามปลุกเสียวบำบัดสะกิดชีพจรสลัดความเหนื่อยล้าสะสมของนางให้สำเร็จ!]

> [รางวัลภารกิจสำเร็จ: แต้มแมงดา +8,000 แต้ม, ปลดล็อกสิทธิ์ซื้อคอร์สวิชานวดแผนแพทย์ศักดิ์สิทธิ์!]

> [คำเตือนวิกฤตระดับสีแดงเดือด: ตรวจพบไอสังหารและรังสีความหึงหวงเย็นยะเยือกแช่แข็งกรดแผ่พุ่งออกมาจากสามเมียรักข้างกายโฮสต์สูงถึง 120%! โปรดเลือกคำพูดและแสดงการจับลวนลามรักษาสตรีอย่างระมัดระวังเพื่อความปลอดภัยของเป้ากางเกงและเอวของท่าน!]

หลีเฮงลอบสะดุ้งสุดตัวเมื่อสัมผัสได้ถึงไอสังหารจากหลินเสวี่ยเหยา, เยี่ยหลัวอิน และจ้าวฉินซวงที่พร้อมใจกันหันขวับมาจ้องเขาด้วยสายตาเรียบนิ่งแต่ปลายกระบี่สั่นระริกเย็นเฉียบ

"หลีเฮง... เจ้าจ้องมองไป๋ซือหนิงตาเป็นมันเช่นนั้น... คิดจะยื่นฝ่ามือกะล่อนของเจ้าไปนวดบำบัดรักษาลวนลามนางอีกคนรึ...?" หลินเสวี่ยเหยาเอ่ยเสียงเรียบจนหิมะรอบตัวแช่แข็ง

หลีเฮงเหงื่อเย็นไหลบ่า รีบยกมือประสานไหว้กราบกรานพัลวัน "โถ่ เมียหลวงเมียรองทั้งหลาย! นั่นเป็นคนไข้วิกฤตนะจ๊ะ! ข้าทำไปเพื่อจรรยาบรรณแพทย์... เอ๊ย! จรรยาบรรณแมงดาเพื่อสะสมแต้มมาดูแลพวกเจ้าต่างหากเล่าขอรับ!"

- จบบทที่ 55 -