วิชาถัดมาที่จะต้องเรียนในวันนี้ก็คือศาสตร์แห่งการต่อสู้เบื้องต้นโดยนักเรียนทุกคนจะได้รับประสบการในการสู้จริงเป็ครั้งแรกจากวิชานี้สถานที่แห่งนี้เป็ลานต่อสู้ขนาดใหญ่สามารถบรรจุคนได้หลายพันคนบริเวนโดยรอบจะเต็มไปด้วยอัศจรรย์คนดูพร้อมทั้งมีจอฉายภาพขนาดั์ เพื่อให้ผู้ชมได้ดูการต่อสู้ของเหล่าผู้ประลองด้วยความตื่นตาตื่นใจ นอกจากจะใช้ในการเรียนการสอนแล้วสถานที่แห่งนี้ยังถูกไว้ใช้จัดในการต่อสู้จัดอันดับของเหล่านักเรียนประจำปีอีกด้วยการต่อสู้แต่ระครั้งจะมีผู้ร่วมเข้าชมการประลองหลายพันคน
เมื่อนักเรียนมาครบกันหมดแล้วจอภาพขนาดยักก็เริ่มฉายขึ้นบุคคลที่ปรากฏบนจอภาพก็คือผู้อำนวยการ ริคุเอาล่ะพวกเ้าอาจจะแปลกใจใช่ไหมว่าในวิชานี้ทำไมพวกเ้าทุกคนแต่ล่ะชั้นปีต้องมาเรียนร่วมกันทั้งที่พวกชั้นปีสูงๆต่างก็ได้เคยเรียนหรือผ่านมันมาแล้ว
ครั้งนี้มันจะพิเศษกว่าครั้งไหนๆเนื่องจากผู้สอนวิชานี้มีความแข็งแกร่งเป็อย่างมากและติดอันดับ 1 ใน 5 ของอาณาจักรคราว พร้อมทั้งเป็นักผจญภัยแรงค์S พลังของเธอนั้น อยู่ในระดับ ตำนาน ขั้นที่ 1
เด็กนักเรียนแต่ล่ะคนที่ได้รับฟังเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่ออาจารย์ผู้สอนความแข็งแกร่งสูงสุดอยู่เพียงแค่์ขั้นกลางเท่านั้นการที่พวกตนจะได้เรียนกับผู้แข็งแกร่งในระดับตำนานพวกเขาต่างก็ไม่เคยได้คิดได้ฝันมาก่อนบางคนดีใจถึงขั้นกู่ร้องออกมาเสียงดังด้วยความดีใจสุดขีด…. พวกผู้ที่ไปถึงในระดับตำนานทั้งอาณาจักรคราวมีเพียงแค่5 คนเท่านั้นจากประชากรหลายล้านคน
"ข้าหวังเป็อย่างมากว่าพวกเ้าจะเก็บเกี่ยวประสบการเรียนรู้ในครั้งนี้ให้มากที่สุดเพราะอาจารย์ผู้นี้จะมาสอนเพียงชั่วคราวเท่านั้นพวกเ้าจงเก็บเกี่ยวให้ดีเพราะโอกาสอาจจะไม่มีอีกแล้วที่เหลือฝากเ้าต่อด้วย ยูริ
"เอาล่ะ ข้าคือยูริข้าจะมาเป็อาจารย์ของที่นี่เพียงชั่วคราวเท่านั้นพวกเ้าจงตั้งใจเรียนให้ดีกับสิ่งที่ข้าได้สอนพวกเ้าไป
เหวอออ นางฟ้ารึไงกันชั่งงดงามยิ่งนักเมื่อเหล่านักเรียนชายที่ได้เห็น ยูริ ต่างก็อุทานออกมาข้าจะเป็ทาสรับใช้ท่านตลอดไปจนกว่าชีวิตนี้จะหาไม่ ทั้งแข็งแกร่งทั้งงดงามยิ่งนัก
เมื่อยูริเห็นสีหน้าของพวกนักเรียนชายภายในใจนั้นเต็มไปด้วยความรังเกียจมีเพียงนายท่านของเธอเท่านั้นที่ไม่เคยมองเธอด้วยสายตาแบบนั้นเลย ถึงแม้ว่าเธอจะพยายามยั่วยวนกี่ครั้งต่อกี่ครั้งผลที่กับมาคือความเ็าทั้งที่ผู้คนต่างก็หลงใหลในตัวเธอแต่ทำไมนายท่านของเธอถึงกับนิ่งเฉยคงไม่ใช่ตายด้านหรอกนะ
ส่วนตัวเซย์รินเองก็ใเป็อย่างมากมาเข้าเรียนวันแรกก็ต้องมาเรียนกับยูริชั่งดวงซวยยิ่งนัก พยายามอย่าให้ยัยนั้นเห็นตัวจะดีกว่า
เอาล่ะเรามาเริ่มเรียนกันเลยทักษะที่ข้าจะสอนพวกเ้ามันเป็เพียงแค่พื้นฐานเท่านั้นหากเ้าเข้าใจมันอย่างลึกซึ่งข้าเชื่อมั่นว่ามันจะช่วยยกระดับให้เ้าแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอนเริ่มแรกข้าจะสอนพวกเ้าในการถ่ายเทพลังเวทเข้าไปในส่วนต่างๆของร่างกายหากเ้าถ่ายพลังไปที่ขามันก็จะทำให้พวกเ้าวิ่งได้รวดเร็วยิ่งขึ้นยิ่งถ่ายเทพลังในระดับที่เหมาะสมรวมถึงปริมาณพลังที่เหมาะสมก็จะยิ่งทำให้พวกเ้าเร็วขึ้นไปอีก
เด็กทุกคนที่อยู่ในที่แห่งนี้เต็มไปด้วยความตั้งใจหากพวกเขายกระดับความเร็วของตนเองได้ล่ะก็สามารถนำไปใชได้หลายอย่างเลยเช่นการเดินทางการต่อสู้กับศัตรู แม้แต่การหลบหนี สิ่งเหล่านี้ปัจจัยที่สำคัญก็คือความเร็ว
เอาล่ะข้าจะลองทำให้ดูเป็ตัวอย่างหลังจากนั้นพวกเ้าก็ลองหัดทำตาม
ยูริอัดพลังเวทของเธอไปที่เท้าแล้วเคลื่อนที่ไปด้านหน้าไปยังกลุ่มของนักเรียนพรึบ พรึบ
เร็วมาก ข้ามองไม่ทันเลย สุดยอด….
นี่มันใช้วิชาพื้นฐานจริงหรือหากนำไปประยุคใช้โดยวิธีการต่างๆข้าเชื่อว่าจะช่วยให้ข้าแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอนเหล่าผู้คนที่ได้เห็นเหตุการต่างก็พูดออกมาด้วยความดีใจ
"เอาล่ะ พวกเ้าเลิกพูดมากได้แล้วยูริกล่าวด้วยนำเสียงเ็า เพราะความงุดหงิดที่หาตัวเซย์รินไม่เจอ
ตอนนี้ในกลุ่มที่ได้เรียนกับยูริต่างก็พยายามกันอย่างหนักแต่ผลที่ได้กับมาความเร็วระดับเพียงเท่าเดิมแถมสิ้นเปลืองพลังเวทอีกต่างหากสาเหตุมาจากเพราะนักเรียนโดยส่วนมากควบคุมพลังของตนได้ไม่ดีพอสวนพวกห้องระดับสูงนั้นสามารถเพิ่มความเร็วของตนเองได้ในระดับนึง เพียงแค่นี้พวกตนก็ดีใจแล้วและพวกเขายังรู้สึกว่าหากฝึกไปเรื่อยๆการควบคุมพลังเวทจะสามารถควบคุมได้ดีขึ้น
เหวอ…สุดยอดไปเลย เ้าทำได้อย่างไรกัน เซย์ริน ดราก้อนและชิริว อุทานมาด้วยความใอีกครั้งกับความสามารถของเด็กหนุ่มตรงหน้าไม่อยากเชื่อเลยแค่เ้ารับฟังเพียงครั้งเดียวแล้วทำตามก็ได้ในระดับนี้แล้วผู้คนที่อยู่รอบข้างที่เห็นเหตุการณ์ต่างก็เริ่มมามุงดูกับภาพเหตุการณ์ตรงหน้าความเร็วของเ้านั้นไม่ต่างกับอาจารย์ยูริ เลยเ้านี่มันสุดยอดจริงๆ
เด็กห้องระต่ำไปจนถึงพวกห้องระดับสูงต่างมองเซย์รินด้วยความตื่นเต้นทันใดนั้นก็มีหนึ่งในพวกห้องเด็กระดับสูงทักขึ้นมาด้วยความแปลกใจ
"หากเ้ามีความสามารถระดับนั้นทำไมถึงไปอยู่ในห้องระดับต่ำกันมันจะเป็ไปได้อย่างไร
"เซย์รินเพียงแค่ยิ้มรับตอบ
แต่ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาข้าจำได้แล้วท่านเซย์ริน นินา ข้าไม่อยากเชื่อเลยว่าเราจะมาพบกันที่นี่
เซย์รินเองก็ใ เป็ใครกันที่รู้จักชื่อเขาทั้งที่พึงเข้ามาเรียนเป็ครั้งแลกแท้ๆ
ท่านอาจจะจำข้าไม่ได้แต่ตัวข้านั้นจำท่านได้ดีในงานเลี้ยงต้อนรับก็ท่านเป็พระเอกของงานล่ะนะ วันนั้นตัวข้าไปกับท่านพ่อข้าจึงมีโอกาสได้ร่วมงานเลี้ยง
เมื่อเซย์รินได้ยินดังนั้นก็พรุ้งไปหาเด็กหนุ่มตรงหน้าพร้อมทั้งเอามืออุดปากเื่ของข้าห้ามเ้านำไปบอกใครอย่างเด็ดขาด เพราะข้า้าอยู่อย่างสงบเ้าเข้าใจรึไม่
เด็กหนุ่มตรงหน้ารีบพยักหน้าอย่างไวข้าเข้าใจแล้วท่านเซย์ริน
"เ้าชื่อว่าอะไรอย่างนั้นหรือเซย์รินถามเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยความเป็กันเอง
"ข้ามีนามว่า ครูส ขอรับท่านเซย์ริน !!
"อ่าเ้าไม่ต้องสุภาพกับข้าขนาดนั้นก็ได้นะ ทำตัวตามสบายเถอะครูส
"นับว่าเป็เกียรติของข้าอย่างยิ่งที่มีโอกาสได้ใกล้ชิดกับท่าน
ทุกคนที่เห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้าต่างก็ร้องอุทานด้วยความไม่อยากเชื่อต่อภาพตรงหน้าครูส จอมป่าเถื่อน ที่ไม่เคยเห็นใครอยู่ในสายตา หากใครที่ทำให้มันโมโหอาจจะต้องไปนอนหยอดน้ำข้าวต้มอยู่หลายอาทิตย์มันไม่ได้มีดีที่ความดุร้ายเท่านั้น หากจะพูดถึงความแข็งแกร่งของมันละก็มันอยู่ในอันดับ 3 ของนักเรียนที่นี่ทั้งหมดหลายพันคนและก็มีคนคาดการไว้ว่าในการแข็งการต่อสู้ระหว่างโรงเรียนจอมเวททั้ง 6 อาณาจักร 1 ในนั้นต้องมีมันเป็ 1 ในตัวแทนอย่างแน่นอน แล้วทำไมเวลานี้มันดันกลายเป็แมวน้อยเชื้องๆเป็ไปได้อย่างไรเมื่อยามอยู่ต่อหน้าคนชื่อเซย์ริน
เมื่อเห็นคนมุงกันเป็พิเศษ ด้วยความสงศัยยูริจึงเดินเข้าไปดูแล้วก็พบกับเด็กหนุ่มที่เธอคอยมองหามาตลอด
อ้าวนายท่านเซย์รินอยู่ที่นี่เองหรอค่ะข้าตามหาท่านตั้งนาน….
คนที่ได้ฟังคำเรียกขารของยูริต่างก็ต้องใมันต้องมีตัวตนระดับใดกันถึงขนาดที่ให้ผู้มีความแข็งแกร่งระดับตำนานเรียกนายท่านได้
เมื่อเซย์รินเห็นดังนั้นก็แทบอยากจะบีบคอยูริให้ตายคามือ พร้อมทั้งส่งสายพิคาดไปที่เธอ…ด้วยความโมโห….
เอ๋….ยูริ เองก็เหมือนพึงจะนึกอะไรได้ เธอดันเผลอตัวไปซะได้เธอจึงตีเนียนทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้พร้อมทั้งผิวปาก….
เอาล่ะ เอาล่ะทีนี้เราลองมา ยกระดับการเคลือบพลังเวทมาอีกขั้นดีกว่าเพื่อการเปียงเบนประเด็นกับเด็กๆคนอื่นที่กำลังจะส่งศัยอยู่เธอจึงเริ่มสอนต่อโดยทันทีพวกเ้าคิดว่าหากว่าเราทำการอัดแน่นพลังเวทไปตรงบริเวนที่หมัดผลที่ตามมาจะเกิดอะไรขึ้นมีใครตอบข้าได้บ้าง
หืม… หมัดนั้นจะมีกำลังที่มหาศาลใช่ไหม อาจารย์ยูริ หนึ่งในนักเรียนตอบขึ้นมา
ถูกต้องแล้ว เป็จริงอย่างที่เ้าว่าพวกเ้าเห็นก้อนใหญ่ที่อยู่ตรงนั้นไหม
เมื่อทุกคนมองไปทางเดียวกัน ยูริจึงอัดพลังเวทไปที่หมัดของเธอพร้อมทั้งชกออกไป
ตู๊มม ตู๊มมม หินขนาดใหญ่เหลือเพียงแต่เศษซาก
ทั่วทั้งสนามประลองเงียบกริบ ต่างจ้องมองด้วยสายตาที่ยากจะเชื่อเพียงแค่ทักษะพื้นฐานสามารถทำได้ขนาดนี้เชียวหรือนี่มันดูแข็งแกร่งกว่าทักษะสูงๆที่พวกตนใช้เสียอีก…
ในขณะเดียวกันที่ทุกคนยังไม่หายใกับทักษะเมื่อครู่ก็ได้ยินเสียงะเิอีกครั้ง
ตู๊มมม ตู๊มมมเศษหินก้อนใหญ่เหลือเพียงแต่เศษซาก พร้อมทั้งเสียงคนอุทานออกมาเห้อไม่เห็นมันจะยากตรงไหน
เซย์รินหลังจากที่ลองดูวิธีการของยูริแล้วตัวเขาก็เพียงนึกสนุกอยากลองทำดูบ้างเมื่อสิ้นสุดการทดสอบเด็กหนุ่มจึงหันไปมองโดยบริเวณโดยรอบพร้อมทั้ง เผลอกับอุทานออกมา ซวยล่ะสิ ข้าดันทำตัวเป็จุดเด่นสะได้
ว้าววว สุดยอด ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะเป็อัจฉริยะ แบบนี้เรียนเพียงแค่ครั้งเดียวก็สามารถนำมาใช้ได้เลย ดราก้อนกับ ชิริวเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ..เซย์รินข้ามีอะไรจะถามเ้าหน่อย เ้าจะช่วยตอบข้าได้รึไม่ชิริวถามด้วยสีหน้าที่จริงจัง
ได้ซิ ถ้าข้าตอบได้ล่ะ นะ แล้วเ้ามีอะไรจะถามข้าอย่างงั้นหรือ ?
ตอนนี้ข้าััพลังของเ้าเพียงแค่ระดับดินขั้นที่1 เท่านั้น ข้าคิดว่านี่คงจะไม่ใช่ระดับที่แท้จริงของเ้าใช้รึไม่เพราะจากความสามารถที่เ้าแสดงออกมาไหนจะระดับการเรียนรู้ที่สูงกว่าคนทั่วไปมันเป็ไปไม่ได้เลยว่าเ้าจะอยู่แค่ระดับนี้
ดูเหมือนข้าจะทำตัวเป็จุดเด็นจนเกินไปซินะชิริว เ้าถึงจับผิดข้าได้ก็จริงตามนั้นที่เ้าว่านั้นแหล่ะนี่ไม่ใช่ระดับที่แท้จริงของข้าแต่ตัวข้าคงบอกเ้าไม่ได้หรอกนะว่าระดับพลังที่แท้จริงของข้าอยู่ที่เท่าไรมันเป็ความลับอ่ะนะ
ข้าคิดไม่ผิดจริงๆด้วยคนที่ขนาดระดับผู้อำนวยการถึงกับต้องเดินมาส่งด้วยตนเองเยี่ยงนี้จะเป็คนธรรมดาได้อย่างไรข้าขออะไรเ้าสักอย่างได้รีไม่….
เ้า้าไรชิริวว่ามา…เด็กหนุ่มตอบรับด้วยความเป็กันเอง
ข้าอยากจะลองท้าประลองกับเ้าเพียงสักครั้งจะได้รึป่าว
ได้ตัวข้าไม่มีปัญหาอยู่แล้ว
ดีงั้นเรามาประลองกันเดียวนี้เลยที่นี่เหมาะสมยิ่งนัก…
หลังจากนั้นชิริวได้เดินไปหายูริท่านอาจารย์ ข้าอยากจะขออนุญาต ใช้สนามการต่อสู้ได้รึไม่ข้า้าประลองฝีมือกับเพื่อนของข้า
ได้ไม่มีปัญหาเพราะวิชานี้ก็คือวิชาศาสตร์การต่อสู้เ้าสามารถใช้สนามใดก็ได้ก็ดีเหมือนกันที่พวกเ้าใช้ความรู้ที่เรียนมามาใช้ในการต่อสู้จริงๆ ยูริพูดด้วยน้ำเสียงที่พึ่งพอใจเป็อย่างมากแล้วคนที่เ้า้าประลองด้วยเป็ใครอย่างงั้นหรอ
ชิริวก็ชี้มือไปทางเด็กหนุ่มคนหนึ่งแล้วนั้นก็คือเซย์รินเด็กหนุ่มยักคิ้วให้แก่ยูริ เป็เขาขอรับท่านอาจารย์ยูริหันมาพูดกับเด็กหนุ่มตรงหน้าข้าว่าเ้านั้นสู้เขาไม่ได้หรอกนะเ้าหนูข้าเชื่อว่าเ้าอาจจะแพ้เขาได้อย่างรวดเร็วแน่ใจแล้วรึว่าจะสู้กับเขาจริงๆ
ใช่แล้วข้ารู้สึกว่าเขานั้นไม่ธรรมดาทำให้ตัวข้านั้นอยากจะลองสู้กับคนเก่งๆแบบเข้าสักครั้ง
อื้มงั้นพวกเ้าไปประลองกันที่สนามที่ 1 แล้วกัน
เอาล่ะทุกคน พวกเ้าก็ได้เรียนรู้จากข้าไปแล้วต่อไปนี้จะเป็การต่อสู้จริงบ้างจงใช้ความรู้ทั้งหมดที่พวกเ้ามีนำออกไปใช้ซะ หากใครยังไม่พร้อมก็นั่งดูไปเฉยๆหากใครพร้อมก็หาคู่ต่อสู่แล้วรอขึ้นมาบนเวทีได้เลยยูริได้ประกาศเสียงตามสายขึ้นหากมีเพียงแค่ เซย์รินได้ขึ้นไปอาจจะดูเป็จุดเด่นมากจนเกินไปเธอเลยให้เด็กคนอื่นที่อยากจะประลองฝีมือได้ก้าวขึ้นมา
สนามประลองการต่อสู้ที่ 1 ตอนนี้เซย์รินและชิริวก็ขึ้นมาอยู่ในสนามประลองแล้วและตอนนี้เด็กทุกคนที่เข้ามาเรียนวิชาทักษะการต่อสู้ต่างก็เฝ้าจับตาดูของคู่นี้ ตอนนี้มีผมชมกว่าหลายร้อยคน
"เ้าคิดว่าใครจะเป็ฝ่ายชนะในกลุ่มคนดูที่ส่งเสียงพูดคุยกัน
"ข้าว่าคนที่ชื่อชิริวจะต้องเป็ฝ่ายชนะแน่เพราะอยู่ในระดับดินขั้นที่5 ส่วนอีกฝ่ายอยู่เพียงขั้นที่ 1
ส่วนข้าคิดว่าคนที่ชื่อเซย์รินจะต้องเป็ผู้ชนะพวกเ้าอาจจะไม่รู้อะไร วิชาที่ อาจารย์ยูริสอนเขาก็สามารถเรียนรู้ได้ง่ายและสามารถนำมาใช้ได้เลย
ข้าเองก็คิดเหมือนเ้าข้าว่าคนที่ชื่อเซย์ริน จะต้องปกปิดระดับพลังของตนเป็แน่ ไม่งั้นคงไม่สามารถเรียนรู้ได้ระดับนั้นพวกเหล่าเด็กนักเรียนที่มาเป็ผู้ชมต่างก็ผู้คุยกันอย่างออกรสกับการต่อสู้ครั้งนี้
ที่้าสนามประลอง
เซย์รินยืนสงบนิ่ง พร้อมทั้งกล่าวว่าหากเ้ามีเข็ดวิชาอะไรก็นำออกมาซ่ะก่อนที่เ้าจะไม่ได้ใช้
แน่นอนข้าย่อมนำออกมา สู้กับข้าเ้าสามารถเอาจริงได้แน่นอนโดยไม่ต้องออมมือ
หึ น่าขันหากข้าเอาจริงเ้าคงเหลือแต่เศษซากไหนๆเ้าก็ท้าข้าประลองแล้วช่วยอย่าทำให้ข้าเบื่อล่ะหลังจากนั้นเซย์รินจึงปล่อยจิตสังหารออกมาเพื่อคมขวัญเด็กหนุ่มต้องหน้ามีเพียงชิริวเท่านั้นที่โดนจิตสังหารสวนคนดูก็ไม่ได้รู้สักอะไร
ชิริว ถึงกับขาสัน หัวใจเต้นโครมคามอะไรกันจิตสังหารระดับนี้ทั้งชีวิตตนไม่เคยพบมาก่อนควรรู้สึกตอนนี้เขาสามารถโดนชีกกระชากได้ทุกเมื่อจากบุคคลตรงหน้าตอนนี้เขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวไม่มีจิตใจที่จะสู้เพียงสักนิด
เอาล่ะเ้าเข้ามาได้แล้วอย่าทำให้ข้าต้องมาเสียเวลาเลย
ชิริว พลางนึกในใจ ตายเป็ตายล่ะวะข้าไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว ชิริวจึงเร่งใช้ทักษะที่อันตรายที่สุดของตนออกมาทักษะดาบอาบหิมะ เพียงพริบตาอุณหภูมิภายในห้องเต็มไปด้วยความหนาวเย็นเหล่าคนดูบางคนถึงกับสั่นสะท้านวิชานี้หากปลดบ่อยดาบออกมาจะปรากฏเป็ขื่นดาบขึ้นมาพร้อมทั้งอากาศที่บิดเบือนหากผู้ที่ถูกสำผัสอาจจะถูกแช่แข็งโดยฉับพลันถือว่าเป็ทักษะที่มีความน่ากลัวเป็อย่างมากแต่เสียดายที่ต้องมาพบกับบุคคลตรงหน้า
อากาศชั่งเย็นสบายยิ่งนักเด็กหนุ่มอุทานออกมาอย่างไม่ทุกไม่ร้อนกับคลื่นดาบหิมะตรงหน้าเขารวบรวมอัดพลังเวทไว้ที่ฝ่าพร้อมทั้งอัดออกไป เมื่อคลื่นพลังของเซย์รินที่ส่งออกไปปะทะกับคลื่นดาบทำให้คลื่นดาบหิมะที่หน้าหวาดกลัวดับสลายไปชิริวเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อวิชาขั้นสุดยอดของเข้าถูกจัดการเพียงครั้งเดียวแม้แต่ตัวดราก้อนเองเขาก็คิดว่าตัวเองกำลังฝันไปเพราะตัวเขานั้นรู้ซึ่งถึงทักษะอันหน้ากลัวของชิริวเป็อย่างดีกับถูกจัดการง่ายๆเยี่ยงนี้
เอาล่ะหมดเวลาเล่นสนุกแล้วเซย์รินเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงส่งผลให้ชิริวและผู้ชมมองตามไม่ทันพริบตาเดียวก็มาอยู่ด้านหลังเขาเสียแล้วเซย์รินรวบรวมพลังเวทไปที่ฝ่ามือพร้อมทั้งสับไปที่ท้ายทอยของเด็กหนุ่มพริบตาต่อมาชิริวสติก็ดับวูปไป
เอาล่ะการต่อสู้ในครั้งนี้ผู้ชนะได้แก่เซย์ริน
หลังจากสิ้นเสียงประกาศเหล่าผู้ชมก็ยังคงยังเงียบกันอยู่เพราะรู้สึกช๊อกกับภาพเหตุการตรงน่าเพียงแค่ใช้ทักษะง่ายๆกับจัดการผู้ที่ใช้ทักษะระดับสูงได้อย่างง่ายดายพวกเขาต่างก็รู้จักกับทักษะที่เซย์รินใช้ก็เป็เพราะพึ่งจะได้เรียนรู้กันเมื่อกี้เองเด็กห้องเรียนระดับต่ำไปจนถึงพวกเด็กระดับสูงต่างก็ทึ่งในความสามารถกับเด็กหนุ่มตรงหน้า
เอาล่ะมีใครอยากจะต่อสู้กันอีกรึไม่ยูริ เต็มไปด้วยลอยยิ้ม เ้านายของเธอไม่ว่าจะไปที่ไหนก็โดดเด่นอยู่ตลอดถึงแม้จะพยายามปิดกลั่นตัวเองก็ตาม
460
