หลังจากที่ฉินอ๋อง หลี่จ้าน ยอมรับแผนการเยียวยาขั้นที่หนึ่งอย่างไม่เต็มใจ จ้าวชิงเหยาก็เริ่มต้นการรักษาทันที เธอได้รับมอบหมายให้ใช้เรือนเล็ก ๆ ที่อยู่ติดกับห้องของลุงฟู่เป็
ห้องยาและห้องปฏิบัติการ เล็ก ๆ ซึ่งตอนนี้เต็มไปด้วยสมุนไพร กลิ่นยา และอุปกรณ์แปลกใหม่ที่นางประดิษฐ์ขึ้น ซึ่งขัดแย้งกับความเป็จีนโบราณอย่างสิ้นเชิง
หลี่จ้าน ถูกเข็นมาที่เรือนของชายาทุกวันใน่เย็นตามกำหนดเวลา การเข้าถึงพื้นที่ของชิงเหยาทำให้เขาได้เห็น โลกอีกใบ
“สิ่งนี้เรียกว่าอะไร?” หลี่จ้านถามด้วยน้ำเสียงเ็า ขณะที่มองดู
เครื่องมือฝังเข็มไฟฟ้าเคมี ที่ชิงเหยาประดิษฐ์ขึ้นอย่างง่าย ๆ จากโลหะบาง ๆ และแร่ธาตุบางชนิด
“ข้าเรียกมันว่า ‘เครื่องกระตุ้นเส้นประสาทเบื้องต้น’ เพคะ” ชิงเหยาตอบ “มันจะช่วยส่งกระแสที่อ่อนโยนไปกระตุ้นเส้นประสาทที่เสียหายให้ ‘ตื่น’ ขึ้นมาอีกครั้ง”
หลี่จ้านไม่ได้รู้สึกประทับใจ แต่เขาก็จำนนต่อความสามารถของชิงเหยาที่พิสูจน์แล้วในการรักษาลุงฟู่
ชิงเหยาเริ่มทำการฝังเข็มกระตุ้นเส้นประสาทในบริเวณขาของหลี่จ้านอย่างละเอียดและแม่นยำ ความรู้สึกยิบ ๆ ที่ตามมาทำให้หลี่จ้านรู้สึกถึงความเ็ปที่เขาไม่เคยได้รับรู้มานานหลายปี แต่มันก็เป็สัญญาณของ
ชีวิต ที่กลับคืนมา
แม้การรักษาจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว แต่
ความไม่เชื่อใจของอ๋อง ยังคงตั้งกำแพงสูง
“เ้าเป็บุตรสาวของขุนนางที่ถูกกล่าวหาว่าเป็ตัวซวย” หลี่จ้านกล่าวขณะที่ชิงเหยากำลังฝังเข็มที่น่องของเขา “เ้าไม่ควรมีทักษะเช่นนี้... เ้าได้รับคำสั่งให้มาที่นี่เพื่ออะไรกันแน่? การรักษาข้าเป็เพียง ละคร เพื่อให้ข้าไว้ใจก่อนที่เ้าจะลงมือวางยาข้าใช่หรือไม่?”
น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วย
ความหวาดระแวง และาแทางใจจากการถูกทรยศในอดีต
ชิงเหยาสูดหายใจลึก ๆ เธอไม่หยุดมือที่กำลังทำงาน แต่เงยหน้าขึ้นสบตาเขา
“ข้าเป็แพทย์เพคะ” ชิงเหยาตอบด้วยความเด็ดขาด “ข้ามีสติและเหตุผล และข้าไม่กลัวอำนาจหรือฐานะ ท่านอ๋องสามารถมี
องครักษ์เงาผู้ภักดี (หลิ่งเฟิง) คอยเฝ้าดูข้าได้ทุกฝีก้าว ท่านสามารถสั่งให้เขา
เป็พยาน ในการรักษาอาการขาพิการของท่านได้ หากข้าคิดจะวางยาพิษจริง... ข้าคงไม่เลือกวิธีที่ใช้เวลาถึงสามเดือนเช่นนี้”
คำพูดของชิงเหยาทำให้หลี่จ้านเงียบไป เขามองไปยัง
หลิ่งเฟิง ซึ่งยืนอยู่มุมห้องด้วยใบหน้าเ็าและไร้อารมณ์ หลิ่งเฟิงทำตามคำสั่งของอ๋องอย่างเคร่งครัด คอยจับตามองชิงเหยาทุกรายละเอียด แม้จะเริ่มคลายความระแวงลงบ้าง แต่เขาก็ยังคงเป็
กำแพงป้องกันภัย ให้ฉินอ๋องโดยตรง
“ข้าไม่ได้หมายความว่าข้าจะไว้ใจเ้าแล้ว” หลี่จ้านกล่าวเสียงเบาลง “ข้าเพียงแต่... กำลังใช้เ้า”
ชิงเหยายิ้มเล็กน้อย เธอเข้าใจสถานะของตนเองดี “ไม่ว่าท่านจะใช้ข้า หรือข้ากำลังใช้ท่านเพื่อความอยู่รอดทางการเมือง เป้าหมายของเราคือ
ท่านต้องกลับมามีอำนาจ”
เธอเปลี่ยนหัวข้อทันที “สิ่งที่ข้า้าในตอนนี้ คือ
สมุนไพรหายากบางชนิด ที่ใช้ในการบำรุงเส้นประสาท ข้าเกรงว่าคนในจวนอาจไม่รู้จัก”
ชิงเหยาเขียนรายชื่อสมุนไพรบางชนิดใส่กระดาษ แล้วยื่นให้หลี่จ้าน “ข้าต้องออกไปที่
ตลาดและชุมชน เพื่อหาซื้อสมุนไพรหายาก และข้าอาจต้อง
ปลอมตัว เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกจับตามองจากศัตรูทางการเมือง”
หลี่จ้านมองดูรายชื่อสมุนไพรในกระดาษ ก่อนจะเหลือบมองใบหน้าของชิงเหยาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
“การออกนอกจวนเสี่ยงเกินไป” หลี่จ้านปฏิเสธทันที “เ้าเป็ชายาของข้า การปรากฏตัวของเ้าอาจทำให้ศัตรูรู้ถึงความสำคัญของเ้าในการรักษาข้า”
“แต่หากไม่มีสมุนไพรเหล่านี้
ขั้นตอนที่ 1 จะล่าช้าออกไปเพคะ” ชิงเหยาแย้ง “ท่านสามารถส่ง หลิ่งเฟิง ไปกับข้าได้ เขาเก่งกาจในการปลอมตัวและส่งสารลับ ใบหน้าของเสี่ยวเยว่ที่ดูไร้เดียงสาก็ไม่เป็ที่สงสัย พวกเขาสามารถช่วยข้าเป็หูเป็ตาในจวนได้ ส่วนข้า... ข้าก็มีวิธีของข้า”
หลี่จ้านครุ่นคิดอย่างหนัก การปล่อยชายาออกนอกจวนเสี่ยงต่อการถูกลอบโจมตีและการใส่ร้ายป้ายสี แต่การปล่อยให้การรักษาล่าช้าก็เป็อันตรายเช่นกัน
“เอาเป็ว่า... เ้าจงพักผ่อนซะ” หลี่จ้านกล่าวอย่างเ็า “ข้าจะให้หลิ่งเฟิงไปตรวจสอบสภาพภายนอกก่อน หากจำเป็จริง ๆ... ข้าจะให้เ้าออกไป”
เขาถูกเข็นออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้ชิงเหยาอยู่กับเสี่ยวเยว่ที่กำลังตื่นเต้นกับแผนการออกนอกจวน
“คุณหนูเ้าคะ! เรากำลังจะออกไปเที่ยวเล่นนอกจวนแล้วหรือเ้าคะ!?” เสี่ยวเยว่กระซิบอย่างตื่นเต้น
“เที่ยวเล่นรึ?” ชิงเหยายิ้ม “ไม่หรอกเสี่ยวเยว่ เรากำลังจะไป ปฏิบัติการทางการแพทย์และการเมืองที่สำคัญ ต่างหาก!”
ในค่ำคืนนั้น
หลี่จ้าน ไม่ได้นอน เขาใช้เวลาทั้งคืนทบทวนแผนการของชิงเหยา และศึกษาเส้นทางของศัตรูทางการเมือง เขาเริ่มตระหนักว่า ชายาผู้นี้อาจเป็มากกว่าเบี้ย แต่เป็ อาวุธ ชิ้นสำคัญที่เขาจำเป็ต้องใช้ในการแก้แค้นและทวงอำนาจที่สูญเสียไปคืนมา
211
