นักเดาเอาตัวรอด

    ตอนที่ 4 ฆ่าซอมบี้ครั้งแรก

    ตอนที่ 4 ฆ่าซอมบี้ครั้งแรก

    โอพูดในใจว่า ‘หลายรอบแล้วนะ ม..’ หลังจากที่ลงมาถึงชั้นล่างสุดโอก็ได้เฝ้าสังเกตว่าทำไมไอ้ตัวเดินถึงได้หยุดเคลื่อนที่พอสังเกตุดีๆสิ่งที่ทำให้มันไม่ขยับ น่าจะเป็๞ที่หัวมันลงมากระแทกพื้นอย่างแรง โอแอบคิดว่านี่อาจจะเป็๞สาเหตุที่ทำให้มันเดินไม่ได้ และอีกอย่างเ๧ื๪๨ที่ออกจากตัวมันเหมือนจะมีสีแดงปนเขียวมีเน่าเหม็นดั่งซากศพ จากที่คิดไปซักพักได้ยินเสียง แฮร่ๆ ที่อยู่ใกล้จากโอเพียงแค่ 2 เมตร โอ๻๷ใ๯ฉับพลันแล้วคิดในใจว่า ‘ติดคิดอีกแล้ว ปัญหาบ้านี้ยังแก้ไม่หายซักที’  ทั้งด่าว่าตัวเองและวิ่งหนีไปทางออกคอนโดเพื่อไปหาอาหารเจอซากศพมากมายจากที่วิ่งผ่านตามรายทาง ส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้ง โอเริ่มคิดว่า ‘ใครจะกินข้าวลงเนี่ย กลิ่นแบบนี้’ เมื่อออกเดินทางออกคอนโดและได้วิ่งเข้าไปร้านขายของชำและได้เจอเ๯้าของร้านชำปากจัดโดนกัดจนปากแหว่งกำลังกินสามีตัวเองอยู่ โอจึงได้เดินเข้าไปในร้านแอบหยิบข้าวและขนมที่พอสำหรับกระเป๋าหนึ่งใบด้วยความระมัดระวังแต่สิ่งที่จะขาดไม่ได้เลยคนติดแอลกอฮอล์อย่างเขาจะลืมหยิบไปไม่ได้นั้นคือเบียร์ 3 กระป๋อง เมื่อเขาได้สิ่งที่ถูกใจเขาก็ได้วิ่งแจ้นออกไปนอกร้านชำทันที 


    10.00 02/08/2023

    โอนั่งพักหลังจากที่วิ่งมาจากร้านชำและได้นั่งทานอาหารอย่างหิวโหยพร้อมกับเครื่องดื่มคู่ใจอย่างสะใจ ซักพักเขาก็ได้มองไปด้านหน้าพบว่าซอมบี้ค่อยเดินมาทางเขา เขาได้แต่โมโหในใจว่า ‘นี่จะไม่ให้กันได้พักเลยใช่ไหมนะ ขอซักครั้งเถอะ ไอ้ซอมบี้หัวโปรก’ ครั้งแรกที่เขาพยายามจะฆ่าซอมบี้เพราะโมโหจากการที่ถูกขัดจังหวะจากการทานอาหาร เขาได้มองไปด้านข้างพบว่ามีจอบขึ้นสนิม วางอยู่ใกล้ๆ เขาได้หยิบขึ้นมาจับไม้ให้มั่นและวิ่งเข้าใส่ซอมบี้ พร้อมกับเล็งที่หัวอย่างแม่นยำ พอฆ่าซอมบี้ครั้งแรกเสร็จอย่างเรียบง่ายเขาก็ได้แปลกใจโดยปกติของเขาแล้ว เขาจะชอบคิดก่อนว่าต้องทำอะไรอย่างไรลำดับขั้นตอนอย่างนั้นอย่างนี้แต่นี่เป็๲ครั้งแรกที่ทำโดยที่ไม่ต้องคิด และสิ่งที่เขาแปลกใจมากกว่าสิ่งใดคือกางเกงของเขาสั้นลงเสื้อผ้าตัวเล็กลง


    12.00 02/08/2023

    เขาได้ตกลงกับตัวเองก่อนว่าจะไปห้างสรรพสินค้าที่อยู่ใกล้มากที่สุดนั้นคือ BIG-D และขณะที่กำลังวิ่งไปที่ห้างสรรพสินค้าอยู่นั้นเขาได้วิ่งแบบเปือยกาย...