“นิยายบ้าอะไร!ว่ะ นางร้ายโง๊โง่ อุตส่าห์ถูกสลับตัวมาอยู่ในบ้านของคนรวยตระกูลใหญ่ขนาดนี้ั้แ่เกิดแล้ว ยังจะมาเสือกโง่ ไปทำร้ายนางเอกเขาจนตายอีก แหม๋!ดีนะไม่โดนตำรวจจับไปยิงเป้าตายห่ากันพอดี อารมณ์เสีย!
แหม๋!แล้วดันมาชื่อเหมือนเราเข้าอีกเสียด้วย นางร้ายยัยหน้าโง่! เปลี่ยนชื่อไปเลย ไม่ให้ใช้เว้ย! ฉันอายเขาแทน โง่ไม่แบ่งปันใครเลย อารมณ์เสีย!
เห็นไหมว่ายัยนางเอกอิงลี่นี่ฟื้นกลับมา เป็อีกคนที่แสนฉลาดเว่อร์ สกิลแสนล้าน ดีนะที่ไม่ได้มีช่องมิติไปด้วย ไม่งั้นจะมีอะไรให้ลุ้นกันไปได้อีกหล่ะเนี่ย ลูกรักนักเขียนชัดๆ
โอ้ย!อารมณ์เสีย จะเขียนเื่แต่งเองซะหรอก! แต่!ก็ดัน เขียนไม่เป็ หงุดหงิดๆ
เอาว่ะ! เขียนไม่เป็ แต่ฉันติเป็จ้าาาา ลงรูปเป็รูปโปรไฟล์การ์ตูน คนอื่นไม่รู้หรอกว่าเป็เรา หึ หึ เมนท์ไปเลย นักเขียนมีสมองหรือเปล่า ทำไมนางร้ายถึงได้โง่แบบนี้ อย่างนี้จะเอาอะไรกิน นี่! มันต้องอย่างนี้ยัยนักเขียนคนนี้มันถึงจะได้คิด หึ หึ
หรือเดี๋ยวนี้นิยมนางร้ายโง่ๆ ที่กินแต่หญ้าแทนข้าวกัน!อู้ย~อารมณ์เสีย คนบ้าอะไรจะเกิดมาโง่ปานนั้น ระดับหัวสมองต่ำเตี้ยเรี่ยดินเสียขนาดนี้ได้ยังไงก๊านนนน อุ๊ตะ!
แล้วไหนจะคู่หมั้นที่หมั้นกันไว้ั้แ่เด็กอีก ก็ไปหลงรักนางเอก เพื่อนพี่ชายของนางเอกก็มาชอบนางเอก นางร้ายก็ไม่ดูหน้าดูหลัง ไปโวยวายไร้สติไปเสียอีก โอ้ยยิ่งอ่านยิ่งไม่เข้าตากรรมการ นักเขียนมันเขียนยังไง~ให้นางร้ายโง่ไม่มีที่ไป ได้ขนาดนี้นะ ไม่สมเหตุสมผลเลย ให้ตายสิ หึ!
แล้วนางเอกที่แสนดี ที่มาแสดงตัวเป็ลูกคุณหนูที่แท้จริง ก็ทิ้งน้องๆทั้งสามคนมาเลย แบบไม่กลับไปพูดถึงอีก พ่อแม่ก็ตายหมดแล้ว แล้วเด็กๆน้องๆจะอยู่กันยังไงในยุค70’sที่ทุกคนต้องเอาตัวรอดอย่างนี้กันนะ
ทำไมไม่เอาน้องๆมาด้วยอ่ะ อย่างน้อยก็โตมาด้วยกัน เป็นางเอกอะไรใจดำชะมัด ถ้าเด็กๆทั้งสามคนโตขึ้นมาเป็ตัวร้ายก็คงไม่แปลกเพราะไม่มีใครดูแล ก็ดี!โตขึ้นก็มากินหัวนางเอกพอดี หึ! เขียนอะไรโง่ๆ
อ้าว!จบตอนอีกแล้วหรือกำลังอ่านมันส์ๆ ด่านักเขียนแซ่บๆอยู่เลย จบตอนอีกแล้ว อะไรกัน!เงินก็เราก็เติมมาไว้ซื้อตอนเยอะแยะ ทำไมไม่รีบอัพมาเอาเงินกันนะ กระเป๋าเงินฉันนี่สั่นกระดิกๆรอด่า! อุ้ย! รออ่านตอนต่อไปแล้วนะ ยัยนักเขียนไอคิวต่ำเอ้ย! พูดแล้วก็อารมณ์เสีย~ มาอัพเดี๋ยวนี้นะหึ!
และนี่คือคือฉันในอีกตัวตนหนึ่งเมื่ออยู่กับนิยายออนไลน์ที่ฉันรัก ฉันก็จะปลดปล่อยเต็มที่ แต่อีกในบทบาทหนึ่งนั้น(อย่าไปบอกใครนะ) ฉันคือ อันอัน อริณญา ดาราสาววัยรุ่นที่กำลังโด่งดัง
ถ้าเป็เมื่อสามสี่ปีก่อนก็คงจะดังพอพอกับพี่ญาญ่าแหล่ะเพราะภาพลักษณ์ดี แสดงละครเก่งเข้าถึงอารมณ์ได้ดี แบบตีบทแตกกระเจิง
แถมหน้าตายังสวยสะอาดขาวโบ๊ะเหมือนผีจูออนที่เขากำลังฮิตกันนี่แหล่ะ ตามแบบฉบับสาวเหนือของแท้เลยล่ะเ้า ผสมกับลูกเสี้ยวที่คุณพ่อเป็ลูกครึ่งจีนอเมริกัน เลยออกมาเป็อันอัน ที่แสนน่ารักของทุกคนอย่างนี้ไงล่ะค่ะ หึ หึ
หลังเลิกกองละคร จังหวัดชลบุรี
“คุณน้องอันอัน เลิกกองแล้วไปหาเดินเที่ยวงานประจำปีกับพวกพี่ไหมล่ะคะ วันนี้ที่ตัวจังหวัดเขามีออกงานกาชาดด้วยนะ ของทำบุญของบริจาคเพียบเลย งานบุญๆ
ดาราสาวๆสวยๆที่กำลังดังอย่างหนูอันอัน ถ้าได้ลองโผล่ไปโชว์ตัวช่วยงานกาชาดที่วัดใหญ่ประจำจังหวัดขนาดนี้ ต้องเป็ข่าวดัง เรียกภาพลักษณ์ของดาราขวัญใจวัยรุ่นที่ใครๆก็รัก ก็เอ็นดู ได้เพิ่มแน่นอนค่ะคุณน้อง แถมยังได้บุญด้วย ไปไหมๆ”
“ไปค่ะ หนูชอบทำบุญ ว่าแต่เราจะเอาอะไรไปร่วมทำบุญแล้วก็บริจาคให้ผู้ที่มาร่วมงานจับฉลากสอยดาวดีคะ พอดีงวดที่แล้วพี่เก๋ ผู้จัดการของน้อง ได้หวยตัวเด็ดมาสามตัวตรง หนูก็เลยลองฝากเจ้แกไปแทงดูเล่นๆก็เลยได้มาเท่านี้ ก็เลยอยากทำบุญหนักๆหน่อยค่ะ พี่ปารีส”
อันอันชูนิ้วสองนิ้วให้พี่ปารีส พี่หุ้นส่วนบริษัทค่ายละครใหญ่ ที่มาดูแลธุรกิจกองถ่ายอยู่ ขณะที่พี่ผู้จัดละครชายคนรักอีกคนก็ให้ลองมาชวนหนูอันอันไปงานกาชาด เพื่อหวังจะโปรโมทละครเื่ใหม่ที่จะถ่ายเสร็จ ในสองสามวันนี้ ที่ต่างจังหวัด
“โห!เอ็นดูค่ะ เพิ่งเล่นหวยได้มาสองพันก็อยากทำบุญ น่ารักค่ะ น้องก็ซื้อของกินของแห้งไปร่วมจับฉลากก็ได้ค่ะ อุ้ย!ชอบเอ็นดู เด็กคนนี้”
“พี่ปารีสไม่ใช่สองพันค่ะ น้องถูกหวยมาสองล้านสองค่ะพี่ปารีส ก็วันที่หนูสั่งพิซซ่ากับไก่ทอดร้านดังมาเลี้ยง มาฉลองกันที่กองถ่ายเมื่อสามวันที่แล้วไงคะ เ้ามือเขาเพิ่งจ่ายเงินมาให้ครบเมื่อวานนี้เองค่ะ พอดีเ้ามือใหญ่เป็คนรู้จักของพี่เก๋เลยไม่กล้าโกงค่ะ ถ้าเป็คนอื่นก็ไม่แน่ล่ะค่ะ”
“สองล้านสองแสน จริงหรือคะ ไปได้หวยมาจากไหนคะนี่ ห๊ะ!บอกหน่อยค่ะ”
“หนูก็ไม่รู้ว่าพี่เก๋แกไปได้หวยเด็ดจากไหนมาหรอกนะคะ แต่ก็อึนๆเบลอๆเลยฝากไปซื้อหวยตัวนั้นไปสามพัน บาท แล้วก็ถูกเฉยเลยค่ะ อันอันเลยกลัวว่าจะเป็ทุกขลาภเลย อยากไปซื้อของไปทำบุญสักครึ่งหนึ่ง อย่างต่ำก็สักล้านหน่ะค่ะพี่ปารีส”
“ได้ค่ะ เดี๋ยวกระเทยจะพาไปแมคโคร ไปซื้อข้าวสารอาหารแห้ง ของกินของใช้ไปร่วมทำบุญแล้วก็บริจาคที่งานวันนี้นะคะ
ยัยเก๋แกมานี่ โทรไปบอกนักข่าวทุกช่อง หนังสือพิมพ์ทุกฉบับมารอทำข่าวด้วย งานนี้ทั้งละคร ทั้งนักแสดงกองงเราต้องปัง แกเข้าใจไหมยัยเก๋! ปะน้องอันอัน ไปรถพี่ พี่ขับเอง หนูๆอยากทำอะไรบอกเลยจ้ะ เดี๋ยวเจ้พาไปร่อนเอง หุ หุ”
แล้ว่ครึ่งวันใน่บ่าย ผู้คนที่จังหวัดในจังหวัดชลบุรี ก็ได้เห็นอันอัน ดาราวัยรุ่นขวัญใจประชาชนกับพี่เก๋สาวตุ้ยนุ้ยแสนน่ารักผู้จัดการส่วนตัว กับคุณปารีสสาวสองผู้จัดละครชื่อดังไปเหมาเอา ข้าวปลาอาหารแห้ง ปลากระป๋อง น้ำตาลน้ำมัน ขนม มาม่า ไข่ และอีกมากมาย
ที่ว่ามากมายก็เพราะว่า พอเพื่อนพ้องของทั้งอันอัน และของพี่ปารีสสาวสองสุดไฮโซ รู้ว่าเราทั้งสามคนจะไปซื้อของ ไปร่วมทำบุญที่งานกาชาดที่สนามศาลากลางจังหวัดชลบุรี
ก็พากันกระหน่ำกันโอนเงินกันมาร่วมซื้อทำบุญด้วยมาขึ้นจนยอดที่อันอันตั้งไว้ของตัวเองหนึ่งล้านกับของพี่ปารีสห้าแสน พี่เก๋อีกหนึ่งแสนบาท พวกเราก็ได้รับโอนเพิ่มมาจนตอนนี้ยอดทำบุญของพวกเราจึงอยู่ที่สี่ล้านเจ็ดแสน ทะลุเพดานกันไปเลย
“พี่ปารีสคะ หนูว่าเราเอาพวกของใช้พวกเครื่องไฟฟ้าไปเพิ่มดีไหมคะ เตากงเตาแก๊ส หม้อหุงข้าวไฟฟ้า กระทะพัดลม รถมอเตอร์ไซค์ รถจักรยานยนต์ อ้อตู้เย็น ผ้าห่ม ชุดกันหนาว เสื้อผ้า ไปด้วยดีไหมคะ เงินเราเยอะมากเลยนะคะ”
“ดีงามค่ะคุณน้อง จัดไปค่ะ แผนกจัดซื้ออย่างเราถนัดนักแหล่ะ ขอให้บอกค่าาา”
แล้วเราก็ตะเวนใช้เงินซื้อแต่ของดีๆ ที่สวยๆน่าใช้มาร่วมทำบุญกันอย่างมากมาย ทั้งอิ่มบุญและอิ่มใจกันไปตามๆกัน ตามแบบฉบับกัลบุญณมิตรที่ดีต่อกัน