เมื่อถึงตอนเย็นหลังจากปิดร้านแล้วจิณณวัตก็มาหานับดาวอีกครั้ง
“เป็ไงบ้าง อร่อยไหม” นับดาวตักขนมที่ลองทำครั้งแรกให้เขาได้ลองชิม เธอนั่งรอฟังคำตอบด้วยความตื่นเต้น
“อร่อยมากเลยค่ะ เจเจชอบ” จิณณวัตที่กลืนลงคอจนหมดก็รีบตอบกลับ ฝีมือของนับดาวไม่มีอะไรที่ไม่อร่อยเลย แม้กระทั่งเมนูที่ลองทำเป็ครั้งแรกยังออกมาทั้งดูดีและอร่อยตามคาด
“แน่ใจนะ ไม่ใช่ชมพี่ไปงั้นใช่ไหม พี่ขอความจริง ถ้าไม่อร่อยก็ขอให้พูดตรง ๆ พี่ไม่โกรธหรอก” นับดาวถามย้ำเพื่อความชัวร์เพราะรู้ว่าเขาเป็คนปากหวาน เวลาชมบางอย่างอาจจะเกินจริงไปสักหน่อย
“แน่ใจค่ะ อร่อยจริง ๆ นะ” จิณณวัตพยักหน้ายืนยันว่าไม่ได้อวย แต่มันคือเื่จริง
“เดือนหน้าว่าจะเปิดตัวเมนูใหม่สักสามอย่างน่ะ” นับดาวยิ้มและหยิบปากกามาลิสต์เมนูที่จะทำขายเอาไว้ว่าตอนนี้ได้หนึ่งอย่างแล้ว พรุ่งนี้คงต้องทำให้พนักงานในร้านลองชิมด้วยเพราะวันนี้เธอตั้งใจทำให้แฟนหนุ่มได้ชิมคนแรก
“บางครั้งเจเจก็หวงฝีมือของแฟนตัวเอง”
“ฮะ?”
“เจเจอยากให้ตัวเองได้กินขนมฝีมือของคนสวยคนเดียว ไม่อยากให้ใครมากินด้วยเลย” จิณณวัตตอบไปตามความรู้สึก เขาไม่อยากให้ใครมาติดใจรสมือของเธอเหมือนกัน
“แล้วจะเอาเงินที่ไหนใช้ล่ะ” เธออมยิ้มเมื่อได้ยิน
“ก็เงินเจเจไงคะ รู้ไหมว่าแฟนตัวเองรวยมาก อยากจะเปย์เยอะ ๆ ด้วยซ้ำ” แต่ติดตรงที่เธอไม่อยากได้ เขาชวนให้ซื้อนู่นซื้อนี่ก็ไม่เอาสักอย่าง
“ไม่เอาหรอก อยากใช้เงินตัวเองมากกว่า ที่สำคัญพี่รักในสิ่งที่ตัวเองชอบ และอยากทำต่อไปเรื่อย ๆ ด้วย” เวลาที่ได้เห็นคนกินขนมที่เธอทำอย่างมีความสุขเธอพลอยมีความสุขไปด้วย
“เจเจก็แค่พูดไปงั้นแหละ รู้อยู่แล้วค่ะ ใครจะยอมทิ้งธุรกิจที่ตัวเองอุตส่าห์สร้างมากับมือ”
“นั่นสินะ ใครจะอยากยอมทิ้งสิ่งที่ตัวเองชอบไปได้” นับดาวพูดออกมาพลางจ้องหน้าจิณณวัตไปด้วย
เธออดคิดไม่ได้ว่าเขารักอิสระแล้วจะยอมทิ้งชีวิตแบบนั้นลงได้จริง ๆ เหรอ หรือเธอเป็แค่หนูทดลองให้เขาได้ลองใช้ชีวิตที่ไม่เหมือนเดิม
“ทำไมมองเจเจแบบนั้นล่ะคะ มีอะไรหรือเปล่า” จิณณวัตที่เห็นสายตาของแฟนสาวมองมาอย่างครุ่นคิดก็เลิกคิ้วขึ้นถาม
สีหน้าและแววตาของเธอเหมือนมีอะไรบางอย่างในใจ เขารับรู้ได้ว่า่นี้นับดาวมักมองเขาด้วยสายตาแบบนี้ ราวกับมีเื่อะไรในใจที่ไม่กล้าพูดออกมา
“เปล่า ๆ พี่แค่มองความหล่อของแฟนเด็กเท่านั้นแหละ ไม่มีอะไรหรอก” นับดาวยิ้มออกมาบาง ๆ ก่อนจะสังเกตเห็นว่าใบหูของอีกฝ่ายเริ่มแดงระเรื่อ
“ปากหวานจัง” จิณณวัตดีใจเพราะนาน ๆ ทีถึงได้รับคำชมจากปากของคนสวยของเขา
“หวานสู้เจเจไม่ได้หรอก”
“เหรอคะ เจเจว่าตัวเองก็ไม่ได้ปากหวานอะไรมากนะ” จิณณวัตยิ้มออกมาเมื่อเห็นเธอเบ้ปากใส่
“กล้าพูดอะ” นับดาวคิดว่าั้แ่เกิดมายังไม่เคยได้รับคำชมจากใครขนาดนี้ อะไรนิดอะไรหน่อยก็ยังอวยเธอได้ตลอด จนแยกไม่ออกแล้วว่าเื่ไหนชมจริง เื่ไหนชมไปงั้น ๆ
“ก็ชมแฟนตัวเองนี่คะ แถมที่พูดออกไปก็เื่จริงทั้งนั้นแหละ”
“อวยจนจะบินได้แล้วนะ” นับดาวส่ายหน้าไปมาเบา ๆ
“พี่นับดาวคนสวย~” เขาเขยิบตัวไปนั่งเบียดแฟนสาวแล้วเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
“ว่าไง” นับดาวก้มมองจิณณวัตที่เอาหัวมาถูไถที่ไหล่เธอไปมาจนได้กลิ่นหอมจาง ๆ จากเส้นผมของเขา มือเล็กยกขึ้นมาลูบหัวอีกฝ่าย ใช้เสียงและท่าทางแบบนี้เป็ใครก็ต้องเอ็นดู
“พรุ่งนี้เจเจอยากกินกุ้งผัดกะหล่ำกับข้าวสวยร้อน ๆ ขอให้คนสวยทำให้กินก่อนไปเรียนได้ไหมคะ” จิณณวัตอ้อนขอ
“ได้อยู่แล้ว มีเหรอที่เจเจอยากกินอะไรแล้วพี่จะไม่ทำให้” นับดาวตอบโดยไม่ต้องคิดเพราะเป็เมนูที่ตัวเองทำได้
“เย่ ขอบคุณนะคะ ชอบจังเลยมีคนทำของโปรดให้กิน” จิณณวัตยิ้มเมื่อนับดาวตกลงจะทำให้กินโดยง่าย
“ชอบพี่หรือชอบอาหารที่พี่ทำมากกว่ากัน” นับดาวก้มถาม
“โห่ คำถามง่าย ๆ ก็ต้องชอบคนสวยสิคะ ถ้าไม่มีคนสวยก็ไม่มีกับข้าวอร่อย ๆ น่ะสิ เจเจไม่มีทางชอบอะไรมากไปกว่าพี่นับดาวอีกแล้ว” จิณณวัตตอบกลับทันควัน เรียกรอยยิ้มจากคนฟังได้เป็อย่างดี
บางทีเธอก็ไม่ควรจะคิดเยอะเกินไปเพราะยังไงเื่ความสัมพันธ์ก็เป็เื่ของอนาคต เอาเป็ว่าทำปัจจุบันให้ดีที่สุดก่อนก็พอ คงต้องให้เวลาเขาได้ปรับตัวบ้าง
นับดาวมองจิณณวัตที่ตอนนี้เคลื่อนตัวลง เขาเอาศีรษะหนุนไปกับตักของเธอแล้วนอนดูซีรีส์อย่างสบายใจ
เขาจะรู้ตัวไหมว่าเวลาที่เธอได้ยินเสียงออดอ้อนของเขาในแต่ละครั้งใจเธอสั่นขนาดไหน ถ้าเขาเป็แมงดามีหวังเธอต้องหมดตัวแน่ ๆ
“ขี้อ้อนจริง ๆ”
“แล้วคนสวยชอบไหมคะ” จิณณวัตเงยหน้าขึ้นไปสบตา
“ก็ต้องชอบสิ กระชุ่มกระชวยหัวใจดี” นับดาวตอบไปตามตรง ทำเอาชายหนุ่มกระตุกยิ้มออกมาเมื่อได้ยินคำตอบที่แสนถูกใจ
“งั้นคงต้องอ้อนบ่อย ๆ แล้วเนอะ” เขาพลิกตัวเอาใบหน้าซุกเข้าไปที่หน้าท้องแบนราบของเธอ
“เดี๋ยวหลับนะ” นับดาวใช้มือที่ว่างมาลูบที่ศีรษะของแฟนหนุ่ม อีกมือก็กดรีโมตเลือกช่องทีวีไปด้วย
“ตัวของคนสวยหอมแล้วก็นุ่มนิ่มด้วย” เสียงอู้อี้ของจิณณวัตตอบกลับ
“อยู่เฉย ๆ เลย” นับดาวมองมือของเขาที่ซนมาบีบที่ต้นแขนของเธอ จากนั้นก็รับรู้ถึงวงแขนแกร่งที่มากอดเอวเธอเอาไว้
ผ่านไปไม่กี่นาทีเสียงลมหายใจของจิณณวัตก็ดังออกมาอย่างสม่ำเสมอ บ่งบอกชัดเจนว่าเขาได้หลับคาตักของเธอไปเป็ที่เรียบร้อยแล้ว