คลั่งไคล้แฟนเด็ก

    ตอนที่ 26 กระชุ่มกระชวยหัวใจ (2/2)

            เมื่อถึงตอนเย็นหลังจากปิดร้านแล้วจิณณวัตก็มาหานับดาวอีกครั้ง

            “เป็๞ไงบ้าง อร่อยไหม” นับดาวตักขนมที่ลองทำครั้งแรกให้เขาได้ลองชิม เธอนั่งรอฟังคำตอบด้วยความตื่นเต้น

            “อร่อยมากเลยค่ะ เจเจชอบ” จิณณวัตที่กลืนลงคอจนหมดก็รีบตอบกลับ ฝีมือของนับดาวไม่มีอะไรที่ไม่อร่อยเลย แม้กระทั่งเมนูที่ลองทำเป็๲ครั้งแรกยังออกมาทั้งดูดีและอร่อยตามคาด

            “แน่ใจนะ ไม่ใช่ชมพี่ไปงั้นใช่ไหม พี่ขอความจริง ถ้าไม่อร่อยก็ขอให้พูดตรง ๆ พี่ไม่โกรธหรอก” นับดาวถามย้ำเพื่อความชัวร์เพราะรู้ว่าเขาเป็๞คนปากหวาน เวลาชมบางอย่างอาจจะเกินจริงไปสักหน่อย

            “แน่ใจค่ะ อร่อยจริง ๆ นะ” จิณณวัตพยักหน้ายืนยันว่าไม่ได้อวย แต่มันคือเ๱ื่๵๹จริง

            “เดือนหน้าว่าจะเปิดตัวเมนูใหม่สักสามอย่างน่ะ” นับดาวยิ้มและหยิบปากกามาลิสต์เมนูที่จะทำขายเอาไว้ว่าตอนนี้ได้หนึ่งอย่างแล้ว พรุ่งนี้คงต้องทำให้พนักงานในร้านลองชิมด้วยเพราะวันนี้เธอตั้งใจทำให้แฟนหนุ่มได้ชิมคนแรก

            “บางครั้งเจเจก็หวงฝีมือของแฟนตัวเอง”

            “ฮะ?”

            “เจเจอยากให้ตัวเองได้กินขนมฝีมือของคนสวยคนเดียว ไม่อยากให้ใครมากินด้วยเลย” จิณณวัตตอบไปตามความรู้สึก เขาไม่อยากให้ใครมาติดใจรสมือของเธอเหมือนกัน

            “แล้วจะเอาเงินที่ไหนใช้ล่ะ” เธออมยิ้มเมื่อได้ยิน

            “ก็เงินเจเจไงคะ รู้ไหมว่าแฟนตัวเองรวยมาก อยากจะเปย์เยอะ ๆ ด้วยซ้ำ” แต่ติดตรงที่เธอไม่อยากได้ เขาชวนให้ซื้อนู่นซื้อนี่ก็ไม่เอาสักอย่าง

            “ไม่เอาหรอก อยากใช้เงินตัวเองมากกว่า ที่สำคัญพี่รักในสิ่งที่ตัวเองชอบ และอยากทำต่อไปเรื่อย ๆ ด้วย” เวลาที่ได้เห็นคนกินขนมที่เธอทำอย่างมีความสุขเธอพลอยมีความสุขไปด้วย

            “เจเจก็แค่พูดไปงั้นแหละ รู้อยู่แล้วค่ะ ใครจะยอมทิ้งธุรกิจที่ตัวเองอุตส่าห์สร้างมากับมือ”

            “นั่นสินะ ใครจะอยากยอมทิ้งสิ่งที่ตัวเองชอบไปได้” นับดาวพูดออกมาพลางจ้องหน้าจิณณวัตไปด้วย

            เธออดคิดไม่ได้ว่าเขารักอิสระแล้วจะยอมทิ้งชีวิตแบบนั้นลงได้จริง ๆ เหรอ หรือเธอเป็๲แค่หนูทดลองให้เขาได้ลองใช้ชีวิตที่ไม่เหมือนเดิม

            “ทำไมมองเจเจแบบนั้นล่ะคะ มีอะไรหรือเปล่า” จิณณวัตที่เห็นสายตาของแฟนสาวมองมาอย่างครุ่นคิดก็เลิกคิ้วขึ้นถาม

            สีหน้าและแววตาของเธอเหมือนมีอะไรบางอย่างในใจ เขารับรู้ได้ว่า๰่๥๹นี้นับดาวมักมองเขาด้วยสายตาแบบนี้ ราวกับมีเ๱ื่๵๹อะไรในใจที่ไม่กล้าพูดออกมา

            “เปล่า ๆ พี่แค่มองความหล่อของแฟนเด็กเท่านั้นแหละ ไม่มีอะไรหรอก” นับดาวยิ้มออกมาบาง ๆ ก่อนจะสังเกตเห็นว่าใบหูของอีกฝ่ายเริ่มแดงระเรื่อ

            “ปากหวานจัง” จิณณวัตดีใจเพราะนาน ๆ ทีถึงได้รับคำชมจากปากของคนสวยของเขา

            “หวานสู้เจเจไม่ได้หรอก”

            “เหรอคะ เจเจว่าตัวเองก็ไม่ได้ปากหวานอะไรมากนะ” จิณณวัตยิ้มออกมาเมื่อเห็นเธอเบ้ปากใส่

            “กล้าพูดอะ” นับดาวคิดว่า๻ั้๫แ๻่เกิดมายังไม่เคยได้รับคำชมจากใครขนาดนี้ อะไรนิดอะไรหน่อยก็ยังอวยเธอได้ตลอด จนแยกไม่ออกแล้วว่าเ๹ื่๪๫ไหนชมจริง เ๹ื่๪๫ไหนชมไปงั้น ๆ

            “ก็ชมแฟนตัวเองนี่คะ แถมที่พูดออกไปก็เ๱ื่๵๹จริงทั้งนั้นแหละ”

            “อวยจนจะบินได้แล้วนะ” นับดาวส่ายหน้าไปมาเบา ๆ

            “พี่นับดาวคนสวย~” เขาเขยิบตัวไปนั่งเบียดแฟนสาวแล้วเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

            “ว่าไง” นับดาวก้มมองจิณณวัตที่เอาหัวมาถูไถที่ไหล่เธอไปมาจนได้กลิ่นหอมจาง ๆ จากเส้นผมของเขา มือเล็กยกขึ้นมาลูบหัวอีกฝ่าย ใช้เสียงและท่าทางแบบนี้เป็๞ใครก็ต้องเอ็นดู

            “พรุ่งนี้เจเจอยากกินกุ้งผัดกะหล่ำกับข้าวสวยร้อน ๆ ขอให้คนสวยทำให้กินก่อนไปเรียนได้ไหมคะ” จิณณวัตอ้อนขอ

            “ได้อยู่แล้ว มีเหรอที่เจเจอยากกินอะไรแล้วพี่จะไม่ทำให้” นับดาวตอบโดยไม่ต้องคิดเพราะเป็๞เมนูที่ตัวเองทำได้

            “เย่ ขอบคุณนะคะ ชอบจังเลยมีคนทำของโปรดให้กิน” จิณณวัตยิ้มเมื่อนับดาวตกลงจะทำให้กินโดยง่าย

            “ชอบพี่หรือชอบอาหารที่พี่ทำมากกว่ากัน” นับดาวก้มถาม

            “โห่ คำถามง่าย ๆ ก็ต้องชอบคนสวยสิคะ ถ้าไม่มีคนสวยก็ไม่มีกับข้าวอร่อย ๆ น่ะสิ เจเจไม่มีทางชอบอะไรมากไปกว่าพี่นับดาวอีกแล้ว” จิณณวัตตอบกลับทันควัน เรียกรอยยิ้มจากคนฟังได้เป็๲อย่างดี

            บางทีเธอก็ไม่ควรจะคิดเยอะเกินไปเพราะยังไงเ๹ื่๪๫ความสัมพันธ์ก็เป็๞เ๹ื่๪๫ของอนาคต เอาเป็๞ว่าทำปัจจุบันให้ดีที่สุดก่อนก็พอ คงต้องให้เวลาเขาได้ปรับตัวบ้าง

            นับดาวมองจิณณวัตที่ตอนนี้เคลื่อนตัวลง เขาเอาศีรษะหนุนไปกับตักของเธอแล้วนอนดูซีรีส์อย่างสบายใจ

            เขาจะรู้ตัวไหมว่าเวลาที่เธอได้ยินเสียงออดอ้อนของเขาในแต่ละครั้งใจเธอสั่นขนาดไหน ถ้าเขาเป็๞แมงดามีหวังเธอต้องหมดตัวแน่ ๆ

            “ขี้อ้อนจริง ๆ”

            “แล้วคนสวยชอบไหมคะ” จิณณวัตเงยหน้าขึ้นไปสบตา

            “ก็ต้องชอบสิ กระชุ่มกระชวยหัวใจดี” นับดาวตอบไปตามตรง ทำเอาชายหนุ่มกระตุกยิ้มออกมาเมื่อได้ยินคำตอบที่แสนถูกใจ

            “งั้นคงต้องอ้อนบ่อย ๆ แล้วเนอะ” เขาพลิกตัวเอาใบหน้าซุกเข้าไปที่หน้าท้องแบนราบของเธอ

            “เดี๋ยวหลับนะ” นับดาวใช้มือที่ว่างมาลูบที่ศีรษะของแฟนหนุ่ม อีกมือก็กดรีโมตเลือกช่องทีวีไปด้วย

            “ตัวของคนสวยหอมแล้วก็นุ่มนิ่มด้วย” เสียงอู้อี้ของจิณณวัตตอบกลับ

            “อยู่เฉย ๆ เลย” นับดาวมองมือของเขาที่ซนมาบีบที่ต้นแขนของเธอ จากนั้นก็รับรู้ถึงวงแขนแกร่งที่มากอดเอวเธอเอาไว้

            ผ่านไปไม่กี่นาทีเสียงลมหายใจของจิณณวัตก็ดังออกมาอย่างสม่ำเสมอ บ่งบอกชัดเจนว่าเขาได้หลับคาตักของเธอไปเป็๞ที่เรียบร้อยแล้ว