พวกเขาทั้ง 5 คนแม่ลูกได้ข้ามฟากมาถึงบริเวณจุดตรงหน้าบ้านหลังใหญ่หลังนี้กันแล้ว และตอนนี้อยู่ตรงกับของที่พวกเขา้าเป็อย่างแรกเลย และไม่คิดเลยว่าจะได้มันมาแบบไม่คาดคิดมาก่อนเลย วันนี้เริ่มมีแต่เื่ดีๆ สิ่งดีๆ เข้ามาหาครอบครัวซิงของพวกเราแล้วสินะ
“แม่คะ รีบไปเอาเถอะค่ะ”3ซิง เร่งแม่ของเธอให้ไปจับจองของชิ้นนั้นอย่างเร็วที่สุด
“เขาจะให้เราฟรีๆ จริงใช่ไหมลูก”แม่ ยังคงกังวลใจเล็กน้อย เพราะของสิ่งนี้มันเหมือนใหม่แทบจะไม่ได้ใช้งานอะไรเลย
“ใช่ค่ะ เขาติดป้ายบอกแล้วถ้าแม่กังวลไปถามพวกลุง กับพวกพี่ชายที่กำลังยกของออกมาวางก็ได้ค่ะ แต่ว่าเราจะต้องจับเ้าสิ่งนี้ไว้ในมือก่อน ไม่อย่างงั้นคนอื่นมาหยิบต่อจากเรา เราก็อดได้มันกลับบ้านเลยนะคะแม่”3ซิง เตือนแม่ของเธอและรีบแนะนำเพื่อไม่ให้แม่ของเธอวิตกกังวล
“ผมไปถามเองครับแม่ ส่วนแม่กับน้องๆเฝ้าของที่นี่ชิ้นนี้เอาไว้เลยนะครับ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“ได้จ้ะ”แม่
“แม่คะซิงซิงอยากขึ้นไปนั่งค่ะ”3ซิง
“แต่ว่า……..”แม่
“เราต้องไปนั่งจองไว้ก่อนนะคะ คนอื่นจะได้ไม่มายุ่งกับสามล้อคันนี้ของเราค่ะ”3ซิง
“งั้นก็ได้จ้ะแต่ว่าเขาจะล็อครถหรือเปล่านี่สิเด็กๆ เดี๋ยวแม่ลองเปิดประตูรถดูก่อนนะคะ”แม่
“ค่ะ” “ครับ” เด็กๆ
“แล้วถ้าเขาล็อครถสามล้อคันนี้ไว้เราจะทำยังไงดีล่ะ”พี่รองเยว่เลี่ยง ที่กังวลว่าจะมีคนมาแย่งรถสามล้อคันสีแดงนี้ไปจากครอบครัวของพวกเขา
“เราแค่พิง และจับไว้แบบนี้ค่ะ”3ซิง ใช้หลังพิงกางเกงสองข้างของเธอวางแปะไว้กับตัวรถสามล้อสีแดงคันนี้
“แกร๊ก……..”
“เย้…..เย้…….เปิดได้แล้วค่ะ”3ซิง
“พวกเขาไม่ได้ล็อครถสามล้อล่ะ”พี่สาวเยว่ชิง
“มาเด็กๆ ขึ้นไปนั่งก่อนลูก”แม่ เปิดประตูรถสามล้อออกมาและอุ้ม3ซิงขึ้นจากรถเข็นมาที่รถสามล้อแทน พวกพี่ๆ ก็ตามขึ้นไปกับน้องเล็กติดๆ ด้วยความตื่นเต้น
“ค่ะ” “ครับ” พวกเด็กๆ
(รถพ่วงสามล้อของน้อง3ซิงจะประมาณนี้จ้า)
####
ส่วนทางด้านพี่ใหญ่เยว่เผิงนั้น วิ่งไปหากลุ่มพวกผู้ใหญ่ที่ประตูใหญ่ของบ้านหลังใหญ่นี้อย่างรวดเร็วและเอ่ยปากถามเลยว่า
“สวัสดีครับ ผมขอถามหน่อยได้ไหมครับ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“อ้าวว่าไงพ่อหนุ่มน้อย มีอะไรหรือ”ลุงพ่อบ้านของบ้านหลังใหญ่นี้
“ที่ติดป้ายว่าหยิบของฟรี นี่หมายถึงของทุกอย่างที่วางด้านหน้าบ้านหลังใหญ่หลังนี้ทั้งหมดเลยใช่ไหมครับ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“ใช่แล้วล่ะพ่อหนุ่มน้อย ทุกอย่างที่นำมาวางไว้ตรงด้านหน้าหยิบไปได้เลย”ลุงพ่อบ้านของบ้านหลังใหญ่นี้
“เอ่อ…คือรวมถึงรถสามล้อสีแดงที่มีหลังคาติดพ่วงด้านหลังตรงนู้นด้วยไหมครับ”พี่ใหญ่เยว่เผิง ถามตะกุกตะกักเพราะก็กังวลเหมือนกันว่าจะใช่หรือไม่ที่ว่าหยิบฟรีทุกอย่าง
“ใช่แล้วล่ะพ่อหนุ่มน้อย รถสามล้อสีแดงคันนั้นก็แจกให้เช่นกัน”ลุงพ่อบ้านของบ้านหลังใหญ่นี้
“ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครับ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“ไม่เป็ไร ไม่ต้องขอบคุณลุงหรอกนะพอดีว่าเ้านายลุงเขาจะย้ายเข้าไปอยู่ในเมืองหลวงน่ะเลยนำของมาแจกจ่ายเพื่อทำทานและเผื่อเป็ประโยชน์กับคนอื่นๆ
และเ้ารถสามล้อสีแดงคันนั้นเป็รถเด็กเล่นของคุณหนูของบ้านนี้น่ะ และตอนนี้คุณหนูเขาโตแล้ว เลยไม่ได้เล่นอีกเลยต้องเอามาตั้งไว้เป็ของแจกนี่แหละ”ลุงพ่อบ้านของบ้านหลังใหญ่นี้
“ของเล่นเหรอครับ !!!”พี่ใหญ่เยว่เผิง ได้ยินได้ฟังถึงกับใลูกคนรวยนี่ดีจริงๆเลย ซื้อรถสามล้อของจริงมาเป็ของเล่นและพอเบื่อก็เอามาแจก
“่วันเกิดเห็นว่าคุณหนูอยากได้รถบังคับแต่พอไปที่ร้านดันเจอคันนี้เข้าเลยถูกใจเลยอยากซื้อมาไว้เล่น
เราโชคดีนะพ่อหนุ่มน้อยมาถึงก่อนเพื่อนเลย ั้แ่ทยอยเอาของมาตั้งมีพ่อหนุ่มน้อยนี่แหละที่มาเลือกของก่อนคนอื่นเขาน่ะเดี๋ยวรอลุงแป๊บจะเอาเอกสารของรถสามล้อคันนั้นให้นะ”ลุงพ่อบ้านของบ้านหลังใหญ่นี้
“ขอบคุณครับลุงพ่อบ้าน”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“เอ้านี่คือเอกสารเ้าของรถสามล้อนะ แค่ให้พ่อหรือแม่ของเราเซ็นต์รับตรงนี้และไปยื่นที่ในเมืองตอนนี้ได้เลยคนทางนู้นเขารับทราบแล้วว่าทางตระกูลของเ้านายลุงได้จัดการเื่รถสามล้อคันนี้ไว้แล้ว แค่ไปเปลี่ยนเอกสารเป็ชื่อของทางด้านพ่อหนุ่มน้อยกลับมาเท่านั้นเอง และนี่กุญแจรถนะขับกลับบ้านเราได้เลยรถเติมน้ำมันไว้แล้ว และเป็แบบชาร์จไฟฟ้าได้ด้วยนะ”ลุงพ่อบ้านของบ้านหลังใหญ่นี้ มอบกุญแจ คู่มือรถสามล้อ และเอกสารสิทธิ์ของเ้าของรถสามล้อส่งมาให้พี่ใหญ่ทั้งหมด
“ขอบคุณมากๆ ครับ ขอบคุณครับ”พี่ใหญ่เยว่เผิง ก้มคำนับหลายต่อหลายครั้งด้วยความยินดี และดีใจในที่สุดก็ได้รถสามล้อคันสีแดงนี้จริงๆ
“จะเอาของอย่างอื่นไปด้วยก็ได้นะพ่อหนุ่มน้อย เดี๋ยวคนอื่นๆ เขาเห็นคงจะมาเลือกกันไปหมดนั่นแหละเราอยากได้อะไรเพิ่มก็หยิบไปละกันนะ ลุงไปดูพวกลูกน้องยกของที่เหลือก่อนนะม้นเยอะแยะมากจริงๆ ของที่พวกเ้านายไม่ได้เอาไปที่เมืองหลวงน่ะ”ลุงพ่อบ้านของบ้านหลังใหญ่นี้
“ครับ”พี่ใหญ่เยว่เผิง กอดซองใส่เอกสารเกี่ยวกับรถสามล้ออย่างแน่นพร้อมในมือก็มีลูกกุญแจรถสามล้อด้วย
พี่ใหญ่เยว่เผิงรีบวิ่งไปหาแม่และพวกน้องๆ ของเขาอย่างรวดเร็ว เพื่อจะไปบอกข่าวดีกับทุกๆ คนว่ารถสามล้อสีแดงคันนี้เป็ของพวกเราแล้ว
“แม่ครับ น้องชายเยว่เลี่ยง น้องเยว่ชิง น้อง3ซิง”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“แม่คะ พี่ใหญ่วิ่งะโมานู้นแล้วค่ะ”3ซิง ชี้ไปทางพี่ใหญ่ของเธอที่กำลังวิ่งหน้าตายิ้มแย้มอย่างเห็นได้ชัด และแน่นอนเลยว่าต้องเป็ข่าวดีแน่ๆ
“แม่ครับ รถสามล้อสีแดงคันนี้เป็ของเราแล้วครับแม่”พี่ใหญ่เยว่เผิง เปิดประตูรถสามล้อและขึ้นไปหาครอบครัวของเขาที่อยู่บนรถสามล้อกันทุกคนแล้วตอนนี้
“รถสามล้อของพวกเรา..!!”แม่
“นี่กุญแจรถสามล้อครับ และซองนี้ก็เป็เอกสารเกี่ยวกับรถสามล้อคันนี้ครับ ลุงพ่อบ้านบอกให้เรายื่นเอกสารชุดนี้ในเมืองได้เลย พวกเขาจะส่งเอกสารตัวใหม่มาให้พวกเขาครับ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“ดีจริงๆ เลยลูก”แม่ มือสั่นเทาอีกครั้งเมื่อรับเอกสารรถสามล้อสีแดงคันนี้
“เรามีรถของเราเองจริงๆ ใช่ไหมครับเนี่ย”พี่รองเยว่เลี่ยง ที่ตื่นเต้นไม่แพ้ทุกๆ คนที่ได้รู้ว่ารถสามล้อสีแดงคันนี้เป็ของพวกเขาแล้ว
“ใช่จ้ะ เด็กๆ รถสามล้อสีแดงคันนี้คือของเราแล้ว”แม่ พูดพร้อมกับน้ำตาไหลออกมาด้วยความดีใจ
“แม่คะเราขับรถสามล้อออกจากตรงนี้ก่อนดีกว่าค่ะ”3ซิง
“น้อง3ซิงพวกเราอย่าพึ่งไปเลย ดูของอย่างอื่นใส่รถเพิ่มก่อนเถอะครับ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“จริงด้วย พวกเราดูของอย่างอื่นเพิ่มกันเถอะครับดูสิเยอะแยะไปหมดเลยมีแต่ของดีๆ ทั้งนั้นเลยครับ”พี่รองเยว่เลี่ยง
“ที่ซิงซิงบอกให้พวกเราเอารถสามล้อออกไปเพราะว่า คนอื่นๆ ที่เขามีหยิบของฟรีแบบเราพวกเขาจะได้ไม่อิจฉาเรามากจนเกินไปค่ะ ถ้ารู้ว่าเรามาและได้รถสามล้อสีแดงคันใหม่ขนาดนี้น่ะ”3ซิง
“จริงด้วย”พวกพี่ชาย
“ถ้าเราเอาไปจอดตรงต้นไม้ฟากโน้น คนอื่นๆ เขาจะได้คิดว่ามันเป็รถเราไม่ใช่ของที่นี่ค่ะ คนอื่นเราไม่รู้ว่าเขาจะคิดร้ายกับเราหรือเปล่าทางที่ดีเราแยกรถสามล้อออกมาจากกลุ่มของที่วางฟรีให้ชัดเจนก่อนค่ะว่ามันมีเ้าของแล้ว”3ซิง
“ถ้างั้นพวกเราเอารถสามล้อขับไปจอดตรงที่ใต้ต้นไม้ฟากโน้นกัน และค่อยมาดูของที่เหลือกันนะเด็กๆ”แม่
“แม่คะ อย่าลืมรถเข็นพวกเรานะคะ”3ซิง เอ่ยเตือนที่เห็นแม่จะสตาร์ทรถเตรียมถอยออกไป
“ตายแล้ว..!! แม่ลืมเลยลูกดูสิดีใจจนลืมอะไรไปหมดเลยขอบคุณจ้ะ”แม่ รีบลงจากรถสามล้ออย่างรวดเร็ว และเข็นรถไปด้านหลังรถสามล้อ เพื่อไขกุญแจประตูหลังรถออกและนำรถเข็นและข้าวของวางไว้ด้านหลังรถให้หมด
“เดี๋ยวพี่ไปช่วยแม่ยกของขึ้นรถสามล้อก่อนนะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“ค่ะ”พี่เยว่ชิง / 3ซิง
พี่ชายทั้งสองรีบลงไปช่วยแม่ยกของในรถเข็นขึ้นบนรถสามล้อด้านหลังให้หมด
3ซิง รู้สึกว่ามันเป็การเริ่มต้นที่ดีและดีมากจริงๆ จากที่โดนเงินพัดมาตบหน้าถึง 3 ครั้งได้เงินมาถึง 17,000 หยวน และพอจะเอาเงินก้อนที่ลมเพลมพัดมา ซึ่งมันสามารถใช้คำนี้ได้จริงๆ เพราะเงินมันพัดมากับสายลมจริงๆ เพื่อมาจับจ่ายซื้อของเข้าบ้านก็ดันมาเจอบ้านพวกคนร่ำรวยในเมืองแห่งนี้จะย้ายบ้านนำของมาทิ้งอีก
และของที่มาทิ้งมีสารพัดอย่าง แต่ไม่เท่ากับการที่เธอได้เจอเ้ารถสามล้อคันนี้หรอกสภาพมันใหม่จริงๆ เหมือนไม่เคยได้ใช้แค่ซื้อมาและเก็บไว้เฉยๆ อย่างงั้นแหละ
“พี่สาวดีใจจังเลย ั้แ่พ่อเสียไปบ้านเราไม่มีใครยิ้มแย้มและหัวเราะแบบนี้มาก่อนเลย”พี่สาวเยว่ชิง พูดถึงพ่อแล้วเริ่มเศร้าแต่ก็มีรอยยิ้มแบบมีความหวังขึ้นมาแล้ว
“ใช่แล้วค่ะพี่สาว พวกเราจะใช้ชีวิตที่เหลืออย่างดีที่สุด”3ซิง
“วันนี้พวกเราออกมาขายของสายมากแล้วพี่สาวไม่หวังว่าจะขายของได้เงินเยอะหรอก แต่พวกเราโชคดีั้แ่น้อง3ซิงเจอเงินพัดมาตบหน้าตั้ง 3 ครั้งได้เงินหยวนมาเป็ปึกๆ เลย
และไหนน้อง3ซิงจะหันมาเจอบ้านหลังใหญ่หลังนี้เอาของมาแจกฟรีอีก และคนที่เห็นรถสามล้อสีแดงคันนี้ก็น้อง3ซิงอีกเช่นกัน น้อง3ซิงของพี่สาวทำให้พวกเรามีความสุขมากเลยวันนี้น่ะ”พี่สาวเยว่ชิง พูดต่อเนื่องแบบไม่หายใจเลยเพราะเธออยากจะพูดสิ่งที่ได้เห็นได้เจอมาวันนี้
3ซิง โดนพี่สาวเยว่ชิงทั้งกอดทั้งหอมอยู่หลายต่อหลายครั้ง เหมือนเอ่ยคำขอบคุณจากใจ
“พวกเราไปกันได้แล้วค่ะเด็กๆ”แม่ กับพี่ชายทั้งสองคนก็ขึ้นรถสามล้ออีกครั้ง
แม่สตาร์ทรถและถอยรถสามล้อออกมาและขับมุ่งตรงไปฟากตรงข้าที่สามารถจอดรถได้ตรงบริเวณนั้นที่มีต้นไม้ใหญ่อยู่หลายต้นให้คนได้สามารถนำรถมาจอดได้ระหว่างเข้าไปในเมืองกัน
“ว้าว…..แม่ขับรถสามล้อได้ด้วยเหรอคะ”3ซิง เองก็พึ่งนึกขึ้นมาได้ว่าแม่ของเธอขับรถเป็ด้วยเหรอ??? มัวแต่ดีใจที่เห็นรถสามล้อสีแดงที่ติดหลังคาด้านหลังอย่างดี เลยนึกถึงว่าถ้าได้มาแล้วจะขับกลับบ้านยังไงนี่สิ แต่ว่าตอนนี้ไม่ต้องกังวลแล้วเพราะแม่ขับรถสามล้อเป็!!
“ส่วนใหญ่คนที่มีฐานะหน่อยพวกเขาจะซื้อรถสามล้อคันเล็กๆแบบนี้ไว้ที่มันมีหลากหลายแบบตามแต่การใช้งานของแต่ละบ้าน พวกเขาจะต้องขับเข้าไปในไร่ในสวนกัน หรือไม่ก็ปั่นจักรยาน หรือขี่มอเตอร์ไซค์ ส่วนรถสามล้อก็ใช้กันเยอะจ้ะเด็กๆ เพราะราคาไม่สูงมากและมันเล็กกะทัดรัด คนตามชนบทพอมีแรงสู้ราคากันไว้”แม่
“แต่บ้านเราไม่มีรถสามล้อนี่คะ แล้วเยว่ชิงเคยเห็นแม่ขี่รถสามล้อไหมคะ??”พี่สาวเยว่ชิง ถามแบบสงสัยขึ้นมาเพราะเธอเองก็จำไม่ได้ว่าเคยเห็นแม่ขี่รถเหมือนกัน
“ใช่ลูกบ้านเราไม่เคยมีรถสามล้อหรือรถมอเตอร์ไซค์เลย แต่ว่าหนูเคยเห็นแม่ขี่รถแต่ตอนนั้นหนูยังเล็กมากค่ะ ตอนนั้นพ่อของพวกเราเขาขับรถส่งของให้เถ้าแก่ในตัวเมืองบางวันส่งของกลับดึกๆ ดื่นๆก็จำเป็ต้องเอารถมาจอดไว้ที่บ้านและค่อยกลับไปทำงานต่อ เถ้าแก่ที่นู้นเขาใจดีไม่ได้ใช้งานหนักมากจนเกินไปถึงขนาดว่าต้องเอารถไปคืนทุกครั้งที่ส่งของเสร็จ และ่นั้นพ่อเขาเลยสอนแม่หัดขับรถให้เป็ไปด้วยเลยเพราะไหนๆ ก็เอารถมาที่บ้านค่อนข้างบ่อยน่ะลูก”แม่
“อ๋อ”พวกเด็กๆ
“แม่เลยขับเป็ตอนนั้น และมันขับไม่ยากมากเหมือนรถคันใหญ่ๆน่ะเด็กๆ ถือว่าเป็โอกาสที่ดีเลยที่ได้หัดขับรถ่นั้น เพราะพวกเราคงไม่มีทางหาซื้อรถพวกนี้ได้หรอกลูก มันมีราคาสูงเหมือนกันค่ะ ถึงจะไม่ได้ขับนานแล้วแต่แม่ไม่ลืมวิธีขับจ้ะ”แม่
“แม่เก่งมากค่ะ”3ซิง ยกนิ้วโป้งให้แม่ของเธอ
“ถ้าพ่อของพวกเราไม่เคยขับรถส่งของมาก่อน แม่คงไม่มีโอกาสได้ััการขับขี่หรอกนะเด็กๆ บางครั้งพ่อของเราป่วยแม่ก็กระเตงพาพวกเราติดตามไปส่งของด้วยและผลัดเปลี่ยนขับรถกับพ่อเขา เพราะถ้าเราหยุดรายได้เราจะไม่มีน่ะลูก แต่ดีว่าเถ้าแก่คนเก่าเขาเป็คนดีมากจริงๆ”แม่
สองสาวฟังแม่เล่าเื่จนเพลิน และแม่ขับรถสามล้อมาถึงที่แล้วด้วยจึงบอกกับเด็กๆ ให้คอยบนรถสามล้อตรงนี้
“เดี๋ยวพวกพี่ชายจะไปกับแม่เองนะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“แม่คะ เอากุญแจไปด้วยเถอะค่ะแค่เปิดกระจกไว้บานหนึ่งก็พอ ซิงซิงกับพี่สาวจะนั่งรอในรถและไม่เปิดประตูแน่นอนค่ะ”3ซิง
“พวกหนูจะเอาแบบนั้นเหรอลูก??”แม่ ถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจจริงๆ อยากจะทิ้งกุญแจไว้กับเด็กๆ แต่ก็กังวลเช่นกัน และจะทิ้งเด็กๆไว้ก็กังวลอีก
“ค่ะ พวกเราอยู่กันได้ค่ะและไม่เปิดประตูให้คนแปลกหน้าแน่นอนค่ะ”พี่สาวเยว่ชิง
“และอีกอย่างบ้านใหญ่หลังนั้น กับที่รถสามล้อเราจอดอยู่นี่ไม่ไกลกันมากค่ะ แม่ไม่ต้องห่วงและกังวลค่ะพวกเราสองคนจะเป็เด็กดีคอยในรถสามล้อนี้ค่ะ”3ซิง พูดให้ความมั่นใจกับแม่ของเธอมากยิ่งขึ้น
“งั้นก็ได้ได้ค่ะ”แม่ เปิดกระจกรถให้เด็กๆ พอหายใจได้สะดวก แต่ไม่เปิดจนสุด
แม่ และพี่ชายทั้งสองคนต่างพากันเดินข้ามไปยังบ้านหลังใหญ่หลังนั้นอีกครั้ง และตอนนี้เริ่มจะมีผู้คนที่รับรู้ข่าวการแจกของฟรีจากบ้านหลังนี้กันแล้วด้วย
“คนเริ่มมากันแล้วล่ะน้อง3ซิง ดูสิคะ”พี่สาวเยว่ชิง
“อือ…จริงๆด้วยค่ะพวกเขาเดินมาทางด้านโน้นล่ะ”3ซิง
“โชคดีจริงๆนะคะ ที่น้อง3ซิงเจอรถสามล้อสีแดงคันนี้เร็วถ้าช้ากว่านี้มีหวังพวกเราอดแน่นอนค่ะ”พี่สาวเยว่ชิง
“จริงด้วยค่ะ ดูสิพอเราจอดรถสามล้อสีแดงเสร็จแม่และพี่ชายกำลังเดินไปพวกเขาก็เดินมาเป็กลุ่มด้านนู้นกันแล้ว”3ซิง
“พี่สาว อยากไปช่วยขนของด้วยจังแต่ก็เป็ห่วงรถสามล้อสีแดงนี่ด้วย อยากจะเฝ้ามันไว้ค่ะ”พี่สาวเยว่ชิง
“พี่สาว ไม่เป็อะไรนะคะถึงเราจะได้ของอย่างอื่นมาน้อยแต่แค่เ้ารถสามล้อสีแดงคันนี้ก็เกินคุ้มแล้วค่ะ ว่าไหมคะ??”3ซิง
“จริงด้วยค่ะน้อง3ซิง” พี่สาวเยว่ชิง
สองสาวตระกูลซิงมองผ่านกระจก เพื่อดูบรรยากาศของผู้คนที่ค่อยๆทยอยพากันมายกข้าวของที่วางเรียงรายด้านนอกของบ้านหลังใหญ่นี้
พี่ชายทั้งสองของนางต่างผลัดกันวิ่งไปวิ่งมา ที่รถสามล้อและบ้านหลังใหญ่หลังนั้น เพื่อเอาของที่เลือกมาได้นั้นมาเก็บก่อน บรรยากาศยิ่งนานยิ่งคึกคักเหล่าผู้คนที่รับรู้ข่าวเริ่มมากันเรื่อยๆ จนหนาแน่นกันไปหมด แต่ก็ยังคงเป็ระเบียบกันเพราะคนทางบ้านหลังใหญ่นี้คอยเฝ้าระวังไม่ให้เกิดเื่ทะเลาะวิวาทในการแย่งของกัน
พวกเขาบอกใครมาก่อนได้ก่อน ห้ามยื้อแย่งของคนที่มาก่อนเป็อันขาดไม่อย่างนั้นก็หมดสิทธิ์ที่จะดูของอื่นๆ ทันทีเลย
ผู้คนส่วนมากไม่อยากเสี่ยงเพราะคนที่ดูแลบ้านหลังใหญ่นี้เยอะอยู่เหมือนกันพวกเขาย่อมอยากได้ของกลับไปมากกว่ากลับไปมือเปล่า ดังนั้นใครหยิบอะไรได้ก็หยิบไปก่อนดีกว่าไม่ได้อะไรเลย และของที่นำมาทิ้งไว้แต่ละชิ้นมีแต่ของสภาพดีทั้งนั้นไม่มีของแตก หรือว่าของเสียเลยแม้แต่ชิ้นเดียว
แต่ละคนจึงพอใจกันเป็อย่างมาก ถึงแม้ว่าของบางชิ้นอาจจะไม่อยากได้สักเท่าไหร่ ของที่อยากได้คนอื่นก็หยิบไปก่อนแล้ว แต่พวกเขาก็มีความสุขเข้าเมืองมาซื้อของคราวนี้ได้ของฟรีกลับไปใครเล่าจะไม่ชอบกัน
************
น้อง3ซิงได้รถสามล้อคันสีแดงสดใสมาใช้แล้วค่ะ ต่อไปนี้ครอบครัวจะได้ไม่ต้องเดินเข็นรถเข็นออกมาจากบ้านเป็ชั่วโมงๆ เพื่อเดินทางมาในตัวเมืองอีกแล้ว
########
เอกสารอ้างอิง
ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก :
https://bdcargoexpress.com/product/Alibaba1688-abb-570924540238/
https://thai.alibaba.com/product-detail