ค่ำคืนแรกของการเดินทางร่วมกันในป่าเื มาพร้อมกับความระแวงระหว่างสองนักรบ—กล้าผู้แบกภาระของอาจารย์ และทศพลผู้มีอดีตที่ยังไม่เปิดเผย แสงจันทร์ลอดผ่านใบไม้สาดแสงลงบนกองไฟที่พวกเขาก่อไว้ริมลำธาร เสียงสัตว์ร้ายแว่วมาไม่ขาดสาย
ขณะทั้งสองพักฟื้น กล้าเริ่มซ้อมหมัดท่ามกลางความเงียบ แม้ร่างจะอ่อนแรง แต่จิตใจยังฮึกเหิม ทศพลมองด้วยความพึงใจแบบไม่พูดอะไร ก่อนยื่นคำถามเพียงหนึ่งเดียวว่า “เ้ารู้ไหมว่า พลังของหมัดเ้านั้นมีบางอย่างที่...แตกต่าง”
ในขณะที่กล้ายังไม่เข้าใจความหมาย พวกเขาถูกจู่โจมโดยสิ่งมีชีวิตปริศนา—เงาทมิฬที่ใช้เวทมนตร์จู่โจมจิตใจ ทำให้กล้าเกือบเสียสติ และทศพลไม่สามารถฟาดฟันเงานั้นได้ด้วยแรงเพียงอย่างเดียว
ในจังหวะสุดท้าย หญิงสาวลึกลับสวมหน้ากากปรากฏตัว—อรพิณ นักฆ่าผู้มากับกลิ่นกฤษณา เธอใช้กริชเวทแทงทะลุเงานั้นอย่างแม่นยำ ราวกับรู้ทางของมันมาแต่แรก อรพิณไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงทิ้งคำไว้ว่า “หากยังอ่อนแอ เ้าจะไม่รอดถึงรุ่งเช้า”
เธอหายลับไปในความมืด ทิ้งคำถามมากมายไว้เื้ั...แต่สำหรับกล้า มันคือการตื่นรู้ว่า ศัตรูของเขานั้นไม่ได้มีแค่กองทัพ หากแต่มี “สิ่งลี้ลับ” ที่เกี่ยวข้องกับพลังของเขา และอดีตของวิชามวยไทยที่เขาสืบทอดมา