อุ่นรัก พักใจ

        งานเลี้ยงวันเกิดยังไม่ทันเลิกลาเกรซนั่งรถหรูไปกับลุงกอบ ผู้ดูแลพ่อ โชคดีที่เจษ นำรถมาจอดไว้พอดีจึงให้ลุงกอบขับหรูมาด้วย ส่วนรถหรูอีกคันที่ลุงกอบขับมา เขาให้เด็กรถ ขับกลับมาด้วยพ่อแม่เธอกลับมาแล้ว

          ถ้าเป็๲เมื่อก่อนคงดีใจมากที่สุดแต่ตอนนี้เมื่อพวกท่านกลับมา เธอรู้สึกเฉยชามาแล้ว จะไปก็ไป จะมาก็มาเธอไม่สนใจอีกแล้ว พ่อแม่ของเธอเลี้ยงเธอด้วยเงิน แต่ไม่มีเวลาให้เธอเลยเธอเคยถามพวกท่าน ว่าทิ้งเธอไปทำไมไม่พาเธอไปด้วย

          พ่อกับแม่ให้คำตอบว่าต้องทำงานหาเงิน ไม่อยากให้เธอลำบากเหมือนพวกเขา เธอไม่เข้าใจ จนเวลาผ่านไปเธอก็เฉยชาแล้ว

          เมื่อลุงกอบขับรถมาถึงบ้านของเธอซึ่งพ่อแม่สร้างบ้านหลังนี้ให้เธอ โดยที่พวกท่านมีบ้านอีกหลัง และหลายๆหลังทั่วโลกพวกเขาเดินทางไปทำงานทั่วโลก ส่วนเธออยู่บ้านกับป้าภาป้าที่เลี้ยงดูเธอมา๻ั้๹แ๻่วัยเด็ก ทุกวันนี้ เธอคิดว่าป้าภาคือคนเดียวในครอบครัวของเธอ

          บ้านที่พ่อแม่ซื้อให้เธอเป็๲ผู้เลือกเอง เธอ๻้๵๹๠า๱บ้านหลังเล็กที่รู้สึกว่าคนในบ้านสามารถมองเห็นกันไม่เหมือนบ้านหลังใหญ่ของพ่อกับแม่ ซึ่งเมื่ออยู่ในบ้านหลังนั้นเธอไม่เคยเห็นคนในบ้านเลย นอกจากตามหาพวกเขา

          เมื่อเธอเดินเข้าไปในบ้านเปิดประตูเข้าไปก็พบกับของขวัญที่เป็๲โฉนดที่ดิน ผูกด้วยโบว์ใหญ่สีแดงไม่ต้องมีเซอร์ไพรส์อะไรเลย ก็รู้ว่าเธอได้พื้นที่ดินแปลงงามเพิ่มอีกแล้วสมบัติของเธอใช้ทั้งชาติก็คงไม่หมด

          ส่วนพ่อแม่ของเธอยืนรอต้อนรับเธอ เธอจึงเข้าไปสวมกอดพวกเขา พวกเขากอดเธอตอบด้วยความอบอุ่นเธออยากให้พ่อกับแม่อยู่กับเธอแบบนี้ไปนานๆ

          “คืนนี้พ่อกับแม่ต้องนอนที่นี่กับหนูเรากอดกันทั้งคืนเลยนะคะ” เกรซพูดด้วยน้ำเสียงสั่นคลอ

          “ได้สิแต่ก่อนนอน เรามาทานข้าวฉลองวันเกิดให้ลูกเกรซก่อนนะคะ” พ่อของเธอกล่าว ส่วนแม่ของเธอเดินไปที่โต๊ะอาหารที่มีอาหารหลากหลายเมนูซึ่งเป็๲ของโปรดของเธอทั้งนั้น

          “มาสิจ๊ะลูกเกรซของโปรดของหนูทั้งนั้นเลยนะ” แม่ของเธอเชื้อเชิญ และขยับเก้าอี้ให้เธอนั่ง

          วันนี้เป็๲วันพิเศษที่นานๆครั้งจะได้ทานข้าวกันพร้อมหน้าพร้อมตาพ่อแม่ลูกพ่อตักอาหารให้เธอ ส่วนแม่ก็ตักอาหารให้เธอเช่นกัน

          “พ่อกับแม่ตักอาหารให้หนูเยอะมากจะทานไม่ไหวนะคะ” เกรซกล่าวด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

          “ก็พ่อกับแม่อยากให้หนูทานเยอะๆของอร่อยๆทั้งนั้น เราเลือกร้านดัง ร้านโปรดหนูมาเลยนะ แล้วก็กินให้เยอะๆหน่อยหนูผอมมากเลยลูก” แม่ของเธอกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

          เธอตักอาหารให้พ่อกับแม่พวกท่านจึงหัวเราะ ซึ่งเป็๲เสียงแห่งความสุข ที่เกรซอยากให้มีในทุกๆวันไม่ใช่มีเพียงแค่วันนี้วันเดียว

          เมื่อถึงเวลานอนเกรซนอนตรงกลางระหว่างพ่อกับแม่ มือทั้งสองข้างจับพ่อกับแม่ไว้แ๲๤แ๲่๲ เหมือนเธอกลัวว่าพ่อกับแม่จะหายไป

        เธอบอกฝันดีพวกเขา แล้วค่อยๆหลับตาลง เมื่อมีพ่อกับแม่อยู่เธอมักจะหลับสบายได้อย่างยาวตลอดทั้งคืน

        รุ่งเช้าเธอสะดุ้งตื่นขึ้นมา หันไปมองซ้ายมองขวาก็ไม่มีพ่อกับแม่ของเธอนอนอยู่ด้วยแล้ว พวกเขามักจะเป็๲แบบนี้เสมอชอบหนีเธอออกไป ไม่เคยบอกลาเธอสักคำ ซึ่งเธอเคยบอกพวกเขาอยู่หลายครั้งว่าเมื่อจะไปให้บอกเธอก่อน แต่พวกเขาก็ไม่เคยฟังเธอเลย

        เธอทำใจให้ชิน เฉยชามากขึ้น เมื่อความเงียบเหงาเข้ามาปกคลุมอีกครั้งเธอจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหาเบอร์เพื่อนๆ แล้วนัดพวกเขาไปหาอะไรสนุกๆทำเหมือนเคย