เปิดประตูสู่ความมั่งคั่งในยุค 90 : ความรุ่งโรจน์ของหญิงสาวผู้เกิดใหม่ 【จบ】

        สือเจียงหย่วนเป็นแฟนของคังอิงงั้นหรือ?

        อู๋ฮวนครุ่นคิดในใจว่า คังอิงมีความสามารถอะไรถึงได้เข้าตาผู้ชายแบบนี้? หรือจะเป็นแค่ความสนใจชั่วคราว?

        เธอแอบใคร่ครวญอยู่ในใจลับๆ รู้สึกว่าตัวเองสนใจสือเจียงหย่วนมากขึ้นไปอีก

        การดูตัวไม่ใช่ว่าจะสำเร็จได้ในครั้งเดียว อู๋ฮวนเอาแต่คิดถึงเรื่องของสือเจียงหย่วนกับคังอิง ทำให้เธอไม่ค่อยสนใจพูดคุยกับหนิงชิ่งเซิงเท่าไรนัก

        หนิงชิ่งเซิงคิดว่าหญิงสาวตรงหน้าคงจะขี้อาย เขาจึงไม่ถือสาอะไร สอดคล้องกับความรู้สึกตามธรรมชาติของผู้ชายมีต่อหญิงสาวหน้าตาสะสวย เขาจึงทำตัวสุภาพ และเอาใจใส่คอยบริการเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แก่อู๋ฮวนอยู่เสมอ

        เวลาผ่านไปทีละนาที ทีละวินาที พวกเขากินสเต๊กจนหมด และพูดคุยกันจนหมดเรื่องจะคุยแล้ว อู๋ฮวนจึงลุกขึ้นยืนพลางกล่าวกับหนิงชิ่งเซิงว่า “เสี่ยวหนิง ฉันมีธุระที่บ้าน ขอตัวกลับก่อนนะคะ”

        หนิงชิ่งเซิงถามว่า “ถ้างั้นให้ผมไปส่งคุณไหม?”

        หนิงชิ่งเซิงถามแบบนี้ไปตามมารยาท แต่อู๋ฮวนกลับคิดว่าหนิงชิ่งเซิงหลงเสน่ห์เธอ ในใจยิ่งรู้สึกทะนงตัวขึ้นอีก เธอตอบว่า

        “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันปั่นจักรยานมา บ้านของฉันอยู่ไม่ไกลจากที่นี่”

        อู๋ฮวนปฏิเสธความหวังดีของหนิงชิ่งเซิงที่อาสาจะไปส่งเธออย่างเด็ดขาด

        หนิงชิ่งเซิงก็ไม่ใช่คนดันทุรัง เขาพอจะรู้สึกได้รางๆ ว่าสาวสวยน่ารักตรงหน้าดูเหมือนจะไม่ค่อยสนใจเขาเท่าไหร่นัก

        หนิงชิ่งเซิงเองก็ไม่ได้ว่าอะไรเลยสักนิด เขาแย้มยิ้มจางๆ พลางกล่าวว่า “ได้ครับ ตามใจคุณเลย”

        ทันทีที่อู๋ฮวนเดินจากไป สือเจียงหย่วนก็ขมวดคิ้วพลางเอ่ยถามหนิงชิ่งเซิง “เป็นยังไงบ้าง? ถูกใจเธอไหม?”

        หนิงชิ่งเซิงส่ายหน้า พลางกล่าวด้วยสีหน้าขมขื่น “สวยก็สวยอยู่หรอก แต่ผมว่าเธอไม่ค่อยสนใจผมเท่าไหร่ แต่ก็นะ ผมเองก็ไม่ได้สนใจเธอเหมือนกัน พวกเราเพิ่งจะเจอกันครั้งแรก ใครจะไปรู้จักนิสัยใจคอของใครกัน?”

        สือเจียงหย่วนพลันโล่งอก “โชคดีแล้วที่นายไม่ได้ชอบ ผู้หญิงคนนี้ไม่เหมาะกับนายหรอก”

        หนิงชิ่งเซิงได้ยินแบบนี้ก็อยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทันควัน “พี่สือ พี่ไม่ใช่พวกชอบนินทาคนอื่นนี่? หรือว่าพี่รู้จักเธอ? รู้เรื่องของเธอดีขนาดนั้นเลยเหรอ?”

        สือเจียงหย่วนหัวเราะแหะๆ สุดท้ายเขาก็เล่าเรื่องที่อู๋ฮวนเป็นมือที่สาม แต่ไม่ได้เอ่ยชื่อหรือภูมิหลังของคังอิง

        “อะไรนะ?! เธอไปยุ่งกับเรื่องครอบครัวของคนอื่นงั้นหรือ?! แถมยังทำให้อีกฝ่ายหย่าร้างกันอีก?! แล้วยังมีหน้ามาดูตัวกับผมอีกนะ?! ผมไม่ใช่ที่ทิ้งขยะ ไม่รับของเหลือเดนหรอกนะ!” หนิงชิ่งเซิงกล่าวอย่างเดือดดาล

        “โชคดีแล้วที่นายไม่ได้คิดอะไรกับเธอ” สือเจียงหย่วนหัวเราะ

        การดูตัวครั้งแรกพลังทลายไม่เป็นท่าแบบนี้ หนิงชิ่งเซิงไม่ได้รู้สึกผิดหวังหรือล้มเหลวอะไร หากอู๋ฮวนเป็นผู้หญิงนิสัยดี เขาคงรู้สึกเสียใจบ้าง แต่ในเมื่ออู๋ฮวนมีศีลธรรมที่เสื่อมทรามเช่นนี้ เขาจึงไม่ได้สนใจเธออีกต่อไป

        พอกลับมาถึงบ้าน ชุยซิ่วถิงรีบถามผลลัพธ์การดูตัว หนิงชิ่งเซิงไม่อยากให้ผู้เป็นแม่อึดอัดใจ จึงบอกไปว่า “ผมไม่ชอบเธอ เธอก็ไม่ชอบผมเหมือนกันครับ”

        ชุยซิ่วถิงแทบไม่อยากจะเชื่อ เธอจึงมองดูลูกชายของเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ผมสีดำขลับถูกเซตอย่างเรียบร้อย เผยให้เห็นใบหน้าที่หล่อเหลา ลูกชายที่ทั้งหล่อเหลาและมีหน้าที่การงานดีๆ แบบนี้ยังไม่ถูกตาต้องใจอู๋ฮวนงั้นหรือ?

        ชุยซิ่วถิงปกป้องลูกชายอย่างเต็มที่ เธอสูดจมูกแล้วบอกว่า “เธอตาไม่ถึงเองที่มองข้ามเพชรเม็ดงาม อย่าเสียใจไปเลยนะลูก เอาไว้แม่จะแนะนำผู้หญิงที่ดีกว่านี้ให้”

        หนิงชิ่งเซิงยิ้มแล้วกล่าวว่า “แม่ครับ อย่าวิตกกังวลนักเลย เรื่องบุพเพสวรรค์กำหนดไว้แล้ว เมื่อถึงเวลาก็จะมาเอง แม่ดูสิ ผมเป็นคนที่ไม่เหมาะกับการดูตัวหรอก”

        ชุยซิ่วถิงกลัวว่าลูกชายจะรู้สึกท้อแท้เพราะการดูตัวครั้งนี้ จึงไม่ได้เร่งรัดเขา เธอจึงกล่าวว่า “ได้ ดูกันไปตามโชคชะตาแล้วกัน! ลูกชายของแม่เก่งขนาดนี้ เป็นไปได้ยังไงที่จะไม่มีผู้หญิงมาชอบ”

        พอหนิงชิ่งเซิงได้ฟังคำพูดที่ลูกพี่ลูกน้องของเขาวิจารณ์อู๋ฮวน ก็รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นผู้หญิงที่เขาไม่ควรยุ่งเกี่ยว ดังนั้นเขาจึงไม่รู้สึกเสียใจเลยสักนิดที่อู๋ฮวนไม่ชอบเขา กลับกัน เขายังรู้สึกโล่งอกเสียด้วยซ้ำ

        หากเป็นเขาเองที่ไม่ชอบหญิงสาว ส่วนหญิงสาวคนนั้นกลับชอบเขา ด้วยฐานะทางครอบครัวในอำเภอหลี่ว์ คนอื่นๆ จะรู้สึกว่าเขาวางตัวสูงส่งมองคนอื่นต่ำต้อย ทำให้ฝ่ายหญิงรู้สึกเสียหาย

        ตอนนี้เป็นอู๋ฮวนที่ไม่ชอบเขา เขากลับไม่รู้สึกรังเกียจอู๋ฮวน กลับกันยังโล่งใจเป็นอย่างยิ่ง

        พอเห็นแม่เป็นเดือดเป็นแค้นแทนเขา หนิงชิ่งเซิงจึงหลีกเลี่ยงที่จะอธิบายให้แม่ทุกข์ใจ

        เมื่อเห็นลูกชายหัวเราะอย่างไม่ใส่ใจ ชุยซิ่วถิงก็พลันโล่งอก เธอกลัวว่าลูกชายที่เดิมทีก็ไม่ค่อยสนใจเรื่องการดูตัวอยู่แล้ว พอมาถูกปฏิเสธแบบนี้ อาจทำให้เขาท้อแท้จนไม่อยากดูตัวอีกต่อไป

        พอเห็นลูกชายทำท่าทางไม่สนใจ ชุยซิ่วถิงก็พลันรู้สึกว่า เหตุผลที่เขาไม่ยอมหาแฟนสักที อาจเป็นเพราะยังไม่ได้เจอคนที่ถูกใจ

        เหมือนกับสือเจียงหย่วน เขาคงจะยังไม่เจอคนที่ถูกใจ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่เขาเจอคนถูกใจขึ้นมา อาจทำให้คนอื่นๆ ต้องตกใจก็เป็นได้

        ชุยซิ่วถิงวางเรื่องกวนใจพวกนี้ลง ขอแค่ลูกชายไม่ใส่ใจเรื่องการดูตัวที่ล้มเหลวก็พอแล้ว

        ชุยซิ่วถิงไม่เชื่อหรอกว่าด้วยฐานะทางครอบครัว รูปลักษณ์ภายนอก และหน้าที่การงานของลูกชาย จะหาผู้หญิงดีๆ ไม่ได้

        ปกติแล้วเธอไม่ค่อยบอกเรื่องพวกนี้ให้คนนอกฟังมากนัก เพราะเธอคิดว่าให้ลูกชายตามหารักแท้ด้วยตัวเองจะดีกว่า เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ใครเอาไปพูดว่าจัดแจงคลุมถุงชน ไม่อย่างนั้นขอแค่เธอเอ่ยปาก จะมีสาวๆ มากมายมารอให้เธอเลือก

        ตอนนี้ลูกชายของเธออายุแค่ยี่สิบสี่ปี ชุยซิ่วถิงคิดว่าไม่ต้องรีบร้อน ขนาดสือเจียงหย่วนอายุยี่สิบหกปีแล้ว น้องสาวของเธอยังทำใจเย็นอยู่ได้เลย แล้วเธอจะร้อนใจไปทำไมกัน

        พอลองคิดดูให้ดี ตอนที่ลูกชายเพิ่งจะเกิด เป็นทารกหักพูดจนเข้าเรียนชั้นประถม เข้าร่วมกลุ่มยุวชนผู้บุกเบิก [1] จนได้พันผ้าพันคอแดง เหตุการณ์ต่างๆ เหล่านั้นยังคงติดตาเธออยู่เลย

        ลูกชายที่ไม่มีอะไรให้กังวลและไร้เดียงสา พริบตาเดียวก็จะแต่งงานมีภรรยาได้แล้ว พูดตามตรง ชุยซิ่วถิงยังไม่ค่อยชินเท่าไหร่

        หลังจากทำใจให้สงบลง ชุยซิ่วถิงก็คิดว่าเรื่องนี้คงจบลงแล้ว เพราะลูกสาวของตระกูลอู๋มองข้ามลูกชายของเธอ เธอจึงไม่จำเป็นต้องไปอธิบายอะไรกับตระกูลอู๋ กลับกัน หากตระกูลอู๋เป็นคนที่รู้จักกาลเทศะ พวกเขาก็น่าจะให้แม่สื่อมาเอ่ยคำขอโทษบ้าง

        แต่ว่าชุยซิ่วถิงไม่ใช่คนที่คิดมาก เธอจึงไม่ได้ใส่ใจเรื่องที่ว่าตระกูลอู๋จะมาขอโทษหรือไม่

        คิดไม่ถึงว่าอีกสองวันต่อมา แม่สื่อที่เป็นคนแนะนำให้ทั้งสองฝ่ายรู้จักกัน หงเหมยฮวา รองผู้อำนวยการสำนักบริหารการพาณิชย์กลับมาเยือนถึงประตู

        แม้ว่าเรื่องการดูตัวจะไม่สำเร็จ แต่ชุยซิ่วถิงก็ยังคงต้อนรับหงเหมยฮวาอย่างอบอุ่น

        หงเหมยฮวาประคองถ้วยชาปี้หลัวชุน [2] ชั้นดีที่ชุยซิ่วถิงชงให้ขึ้นดื่ม ด้านหนึ่งแววตาวูบไหวไม่แน่ใจ

        ชุยซิ่วถิงคิดว่าที่เธอเป็นแบบนี้ คงเป็นเพราะเรื่องที่หนิงชิ่งเซิงดูตัวไม่สำเร็จ จึงกล่าวปลอบโยนว่า “เรื่องคู่ครองน่ะขึ้นอยู่กับโชคชะตา ครั้งนี้เป็นเพราะลูกสาวตระกูลอู๋มองข้ามลูกชายของฉัน คราวหน้า อาจจะเป็นลูกชายของฉันที่มองข้ามลูกสาวของบ้านอื่นก็ได้ เรื่องพวกนี้มันเป็นเรื่องปกติ ไม่ต้องเก็บมาใส่ใจหรอก”

        พอหงเหมยฮวาได้ฟัง สีหน้าของเธอก็ยังคงดูอึดอัดอยู่ดี

        ชุยซิ่วถิงเห็นแบบนั้น จึงเอ่ยถามอย่างสงสัยว่า “เหมยฮวา เธอเป็นอะไรไป? มีเรื่องอะไรหรือเปล่า? ถ้ามีอะไรก็พูดกับฉันตรงๆ เถอะ ไม่ต้องอ้อมค้อม”

        หงเหมยฮวารู้ว่าเรื่องนี้ไม่ช้าก็เร็วเธอต้องบอก จึงกัดฟันพูดว่า

        “ขอโทษนะ พี่ชุย เมื่อวานอู๋ฮวนบอกว่าที่เธอไม่ชอบชิ่งเซิง เพราะเธอรู้สึกว่าชิ่งเซิงเด็กเกินไป แต่เธอสนใจลูกพี่ลูกน้องของชิ่งเซิงมาก อยากจะให้ฉันมาถามพี่ดูว่า พี่ชายของชิ่งเซิงจะลองคบกับเธอได้ไหม?”

        เชิงอรรถ

        [1] ผู้บุกเบิกรุ่นเยาว์แห่งประเทศจีน หรือย่อเป็น ผู้บุกเบิกรุ่นเยาว์ เป็นองค์การเยาวชนสำหรับนักเรียนอายุตั้งแต่ 6-14 ปี ในสาธารณรัฐประชาชนจีน ดำเนินการโดยลีกเยาวชนคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน ซึ่งเป็นองค์การเยาวชนที่มีอายุมากกว่าซึ่งอยู่ภายใต้พรรคคอมมิวนิสต์จีน

        [2] ชาปี้หลัวชุน (碧螺春) มีถิ่นกำเนิดและผลิตในแถบภูเขาต้งถิง เมืองไท่หู มณฑลเจียงซู แถบเจียงหนาน ภาคกลางของจีน เป็นชาที่ปลูกร่วมกับไม้ผลชนิดต่างๆ ของจีน ได้แก่ต้นสาลี่ ท้อ บ๊วย พลับ ทับทิม ฯลฯ ชาชนิดนี้จึงมีกลิ่นหอมหวานของดอกไม้และผลไม้เหล่านั้นด้วย ถือเป็นเอกลักษณ์ของชาชนิดนี้