"เ้าคือใครกันแน่? ใครส่งพวกเ้ามา?"
ชายร่างใหญ่หัวเราะเสียงเย็น "ไม่จำเป็ต้องรู้หรอก เพราะเ้าจะไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อค้นหาคำตอบ"
เขากระชับดาบในมือก่อนจะพุ่งเข้าหาหลี่เฉิน พร้อมกับเงาทั้งสองที่เหลือซึ่งขยับตัวตามไปด้วยความเร็วสูง
"หึ!"
หลี่เฉินตั้งสมาธิ สูดลมหายใจเข้าและปล่อยออกช้า ๆ ลำแสงสีทองจาง ๆ เปล่งออกมาจากร่างของเขา
[ทักษะ: เกราะัทอง – ระดับต้น]
พลังปราณหลั่งไหลมารวมกันที่ผิวกายของเขา เกิดเป็เกราะบาง ๆ ที่ห่อหุ้มร่างไว้
เพล้ง!
ดาบของชายร่างใหญ่กระแทกเข้ากับเกราะปราณ เสียงโลหะปะทะกันดังก้อง
"อะไรนะ?" ชายร่างใหญ่เบิกตากว้าง แต่ก่อนที่เขาจะถอยหลังกลับไป มือของหลี่เฉินก็พุ่งเข้าใส่หน้าท้องของเขาด้วยพลังมหาศาล
ตู้ม!!
แรงกระแทกทำให้ร่างของชายร่างใหญ่กระเด็นไปชนกำแพงด้านหลังจนเกิดรอยร้าว
"เ้าแข็งแกร่งกว่าที่คิด แต่ยังไม่พอหรอก"
ศัตรูอีกสองคนเห็นว่าไม่ได้การจึงรีบเปลี่ยนกระบวนท่า หนึ่งในนั้นใช้พลังเงามืดห่อหุ้มร่างของตัวเองก่อนจะหายไปจากสายตา ส่วนอีกคนหนึ่งพุ่งเข้าหาด้วยพลังปราณที่เย็นเยียบ
[ตรวจพบพลังเงามัจจุราช][อันตรายระดับสูงสุด!]
เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้น แต่ไม่มีเวลามาสนใจอีกต่อไปแล้ว เงาสีดำเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเหนือธรรมดา หลี่เฉินพยายามจับทิศทางของมัน แต่รู้สึกได้ถึงพลังปราณที่กำลังกดดันมาจากทุกทิศทาง
"ยุทธวิธีหลอกล่อสินะ..."
เขาใช้ประสาทััของนักสู้ขั้นสูงพยายามติดตามการเคลื่อนไหวของศัตรู
"ัคำราม – ระดับกลาง!"
เขาปลดปล่อยพลังปราณออกมา เสียงคำรามของัดังก้องไปทั่วตรอก คลื่นพลังพุ่งออกไปกวาดล้างทุกสิ่งในระยะรอบตัว
"อั๊ก!!"
เสียงร้องของหนึ่งในศัตรูดังขึ้น เงามืดที่ปกคลุมร่างของมันพลันสลายไป เผยให้เห็นร่างจริงที่กำลังถอยหลังอย่างโซเซ
"เ้า...!"
ไม่ปล่อยให้ศัตรูตั้งตัว หลี่เฉินพุ่งเข้าใส่โดยไม่รีรอ หมัดของเขากระแทกเข้ากับกลางอกของศัตรูอย่างจัง
ตูม!
ร่างนั้นกระเด็นไปกระแทกกับพื้น เืกระอักออกมาจากปากก่อนที่ดวงตาจะเหลือกค้าง เหลือเพียงหนึ่งเดียวที่ยังคงยืนอยู่ ชายที่มีพลังปราณเย็นเยียบ
"เ้าต่างจากพวกมัน" หลี่เฉินเอ่ยขึ้นขณะเช็ดเืที่มุมปากของตัวเอง
ศัตรูที่เหลืออยู่ไม่ตอบ แต่เพียงแค่ยกมือขึ้นปราณเย็นะเืก็พุ่งออกมาจากร่างของเขา
"วิชาเงาจันทร์น้ำแข็ง!"
อากาศรอบตัวเย็นลงทันที พื้นดินเริ่มถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็ง เสาไอเย็นลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า หลี่เฉินรู้สึกได้ถึงอันตรายที่รุนแรงกว่าครั้งไหน ๆ
"หึ น่าสนใจดีนี่"
เขากระชับมือแน่น พลังปราณทองคำในร่างของเขาเริ่มเดือดพล่าน
"เช่นนั้นข้าจะใช้ท่าไม้ตายของข้าเช่นกัน"
พลังัในร่างของเขาปะทุออกมา เปลวเพลิงสีทองแผ่ซ่านไปรอบตัว
[ทักษะ: เพลิงัทลาย์ – ระดับต้น]
พลังสองสายปะทะกันกลางอากาศ
เปลวเพลิงัปะทะกับเงาจันทร์น้ำแข็ง
เกิดเสียงะเิดังกึกก้อง พื้นดินสั่นะเื ตรอกเล็ก ๆ ที่เคยเป็สนามรบถูกทำลายจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม หลี่เฉินกระโจนเข้าใส่ศัตรูพร้อมกับฝ่ามือที่ลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์
"จบกันตรงนี้แหละ!"
ตู้มมมมม!!!
คลื่นพลังจากการปะทะกระจายออกไปเป็ระลอก ศัตรูส่งเสียงร้องสุดท้ายก่อนที่ร่างของเขาจะถูกเผาไหม้ด้วยเปลวเพลิงของหลี่เฉิน
ทุกอย่างเงียบลง มีเพียงเสียงลมที่พัดผ่าน หลี่เฉินยืนหอบ มองร่างของศัตรูที่เหลือเพียงเศษเถ้าถ่าน เขาปิดตาลงครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจยาว
"ศัตรูพวกนี้… คงเป็เพียงแค่เศษเสี้ยวของสิ่งที่รอข้าอยู่ข้างหน้า"
แม้การต่อสู้จะจบลงแล้ว แต่เส้นทางของเขากลับยิ่งอันตรายขึ้นเรื่อย ๆ
—
บนหอคอยสูงในเมืองเป่ยหาน เงาหนึ่งกำลังยืนมองภาพเบื้องล่าง รอยยิ้มบางปรากฏขึ้นที่มุมปาก
"ัที่ยังไม่ตื่น… กำลังเริ่มขยับตัวแล้วสินะ"
เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นในความมืด ก่อนที่เงานั้นจะหายลับไปในสายลม
138
