จักรพรรดิอักขระสยบฟ้า

ตอนที่ 31 

ปลามังกรเจ็ดสี 

สัตว์อสูรวิญญาณที่กระโดดลอยตัวอยู่บนท้องนภาเกล็ดของมันเปล่งประกายส่องแสงสว่างเจ็ดสี เมื่อได้มองเห็นร่างอันใหญ่ยักษ์ของมันหลิงเฉินก็ยกยิ้มออกมา เขาไม่คิดเลยว่าโชคชะตาจะนำพาให้เขามาพบกับมันอีกครั้ง 

ร่างของอสูรวิญญาณพุ่งกลับลงมาภายในสระน้ำทำให้เกิดแรงกระทบผิวน้ำอย่างรุนแรง ตูม!!! 

“ ไปกันเถอะขอรับนายน้อยหลิงตอนนี้พวกเราอาจจะยังหนีทันนะขอรับ ” หวังเซียนที่ยืนอยู่ข้างกายของหลิงเฉินกล่าวอย่างร้อนรนพลางใช้มือดึงแขนเสื้อของนายน้อยหลิง การกระทำของปลามังกรเจ็ดสีครั้งนี้มันอาจจะแค่เพียงข่มขู่พวกเขาเท่านั้น 

“ ท่านหวังเซียนขอรับท่านช่วยถอยห่างออกไปสักสิบก้าวได้หรือไม่ขอรับ ” หลิงเฉินหันไปบอกกับหวังเซียนที่กำลังตื่นตระหนก 

“ ขอรับ… ” หวังเซียนขานรับพลางก้าวถอยหลังไปอย่างช้าๆ  ถอยหลังไปงั้นรึ!!! นายน้อยหลิงผู้นี้ชั่งเป็นคนที่น่าแปลกใจ ในเวลาเช่นนี้ควรจะหนีห่างออกไปสิเขาไม่เห็นความหวังดีของเขาเลยงั้นรึไง หวังเซียนคิดในใจขณะที่กำลังก้าวถอยหลังออกห่างจากหลิงเฉินแต่เขาก้าวถอยหลังไปถึง 20 ก้าว

หลิงเฉินที่กำลังยืนอยู่ริมสระน้ำขนาดใหญ่ที่ปลามังกรเจ็ดสีปรากฏกายออกมา หลังจากที่ร่างขนาดใหญ่ของมันหายลงไปใต้ผิวน้ำ มันก็หายไปอีกครั้ง

ผิวน้ำนิ่งสนิทอยู่ซักพักก่อนที่จะเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง ร่างของปลาขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาให้เห็นจากผิวน้ำ พลังวิญญาณมหาศาลแผ่ออกมาจากร่างของสัตว์อสูรวิญญาณตัวนั้น มันกำลังข่มขวัญเขาอยู่หลิงเฉินที่ยืนอยู่สัมผัสได้ 

“ ไม่ได้เจอกันแค่ห้าร้อยปีเจ้าหยิ่งยโสขึ้นเยอะเลยนะเจ้าปลาน้อย ” หลิงเฉินเปล่งวาจาพร้อมกับรอยยิ้มที่มุมปาก

เมื่อห้าร้อยปีก่อนตอนที่เขายังเป็นจักรพรรดิอักขระหลิงเฉินอยู่นั้น เขาเคยได้พบกับสัตว์อสูรวิญญาณตัวหนึ่งที่อาศัยอยู่ที่ชายทะเลทางใต้สุดของแคว้นหมิง มันคือเจ้าปลามังกรเจ็ดสีตัวนี้ตอนนั้นมันตั้งใจเข้ามาโจมตีใส่เขาแต่ว่ามันก็ไม่สามารถทำอันใดได้ 

หลังจากที่มันพ่ายแพ้อย่างหมดท่านั้นเองตอนแรกหลิงเฉินก็จะสังหารแต่คิดไปคิดมาเขาเก็บมันเอาไว้ดีกว่าเพื่อเป็นประโยชน์ในอนาคต และตอนนี้ก็ดูเหมือนว่าการตัดสินใจในครั้งนั้นของเขาจะคิดถูกจริงๆ ตอนนี้มันจะมาประโยชน์ในกับเขาแล้ว ในช่วงเวลาห้าร้อยปีทึ่ผ่านมาดูเหมือนว่ามันจะตัวใหญ่ขึ้นกว่าเดิมหลายสิบเท่าเลยนะเนี่ย 

ปลามังกรเจ็ดสี เป็นสัตว์อสูรวิญญาณที่อยู่ในระดับสีดำ ในตอนนี้ถ้าจะให้หลิงเฉินที่อยู่ในระดับรากฐาน ขั้นที่ 1 สู้กับมันคงจะไม่มีท่าสู้ได้อย่างแน่นอน 

แต่ว่าเมื่อห้าร้อยปีก่อนเขาได้ทำบางอย่างเอาไว้กับมันหลังจากที่ตัดสินใจได้ว่าจะไม่ฆ่ามัน มันคือการลง อักขระทดแทนคุณ มันคืออักขระระดับสีแดงที่จะสร้างสัญญาขึ้นมาโดยผลของอักขระนี้เมื่อไหร่ที่มีผู้ใดสามารถเปิดใช้งานอักขระได้อีกครั้งจะทำให้สัตว์อสูรวิญญาณที่โดนอักขระนี้สยบแทบเท้า 

หลิงเฉินรู้เรื่องเกี่ยวกับอักขระนั้นดีเพราะว่าเขาเป็นผู้ที่ใช้ใส่มันและเป็นคนที่ตั้งเงื่อนไขต่างๆ แม้ว่าในตอนนี้ระดับพลังวิญญาณของเขาจะไม่สามารถวาดอักขระระดับสีแดงได้แต่การเปิดให้อักขระที่มีอยู่ทำงานอีกครั้งมันไม่ได้ยากเย็น

ปลามังกรเจ็ดสีที่แผ่พลังวิญญาณมหาศาลออกมาเพื่อข่มขวัญมันกำลังจะพุ่งเข้ามาโจมตีใส่หลิงเฉิน แต่ทันใดนั้นเอง หลิงเฉินก็ยกนิ้วมือของตนเองขึ้นมา เปลือกตาทั้งสองข้างของเขาพับปิดลง 

เขาไม่จำเป็นต้องวาดอักขระเพียงแค่แผ่พลังวิญญาณของตนเองที่เป็นพลังวิญญาณในรูปลักษณ์เดียวกับในชีวิตก่อนเพียงแค่นั้นก็เพียงพอแล้ว 

พลังวิญญาณของผู้ฝึกตนแต่ละคนจะไม่เหมือนกันนั้นเพราะว่าวิธีการขัดเกลาพลังวิญญาณจะแตกต่างกันออกไปตามแต่ละคน 

ร่างของปลามังกร 7 สีขนาดยักษ์ที่กำลังไหว้พุ่งตรงเข้ามาหาหลิงเฉินก็ต้องหยุดลง อักขระที่ถูกแฝงอยู่ภายในร่างกายของมันได้เปล่งประกายสีแดงออกมาอีกครั้ง 

“ ย๊าก!!!! ” มันตะโกนร้องด้วยความเจ็บปวด ภายในความทรงจำที่เลือนลางของมันนึกย้อนไปถึงอดีตที่เคยพบเจอกับมนุษย์ผู้นึงที่แข็งแกร่งกว่ามัน ในตอนนั้นมันพ่ายแพ้จนหมดท่าและก็วิงวอนขอชีวิตจากมนุษยผู้นั้นโดยให้สัญญาว่าจะเป็นข้ารับใช้ 

และตอนนี้อักขระนี้ก็ทำงานอีกครั้งดวงตาใสๆของมันมองตรงไปที่ร่างของหลิงเฉินที่ยืนอยู่เบื้องหน้าจนมันได้เห็นภาพทับซ้อนกับร่างของหลิงเฉินที่มันเคยสู้ด้วยเมื่อห้าร้อยปีก่อน 

แรงใจคิดจะสู้ของมันหมดลงอักขระที่กำลังทำร้ายร่างกายของมันอยู่ก็ได้สงบลงตามไปด้วย ตอนนี้มันรู้แล้วว่าเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้ามันคือผู้มีพระคุณของมันในครั้งอดีตกาล 

ปลามังกรเจ็ดสีได้เคลื่อนกายของมันเข้ามาหาหลิงเฉินที่ยืนอยู่ขอบสระบัวอย่างช้าๆ ครั้งนี้มันไม่ได้มีจุดประสงค์ที่จะมุ่งทำร้ายแต่อย่างใด 

หลิงเฉินย่อกายของตนเองลงเล็กน้อยเพื่อลงไปมองมันใกล้ๆ หลิงเฉินฉีกยิ้มที่มุมปากของตนเอง “ ว่าอย่างไงตอนนี้จำข้าได้แล้วงั้นรึ ”

เมื่อหลิงเฉินถามไปเช่นนั้นมันก็ได้เปล่งประกายแสงสว่างเป็นสีทั้งเจ็ดออกมาจากเกล็ดมังกรของมันราวกับว่ากำลังตอบรับเขาอยู่ว่า ใช่!!!

เด็กหนุ่มที่สวมใส่อาภรณ์สีดำทมิฬก็ลุกขึ้นแล้วหันกลับไปหาทางด้านของหวังเซียนที่ยืนอยู่ด้านหลัง ตอนนี้บนใบหน้าของบุรุษผู้นั้นเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เขามองเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างชัดเจน นายน้อยหลิงเฉินผู้นี้คือตัวอันใดกันแน่!!!

จบตอน