เครื่องบินของ BLACK RAVEN บินอยู่เหนือมหาสมุทร ท่ามกลางความเงียบที่กดทับผิดปกติ
ภายในห้องประชุม ทุกคนรับรู้ได้ทันทีว่า “นี่ไม่ใช่การประชุมธรรมดา”
เฟิงเย่วางแฟ้ม PROJECT TITAN ลงบนโต๊ะอย่างช้า ๆ เสียงกระทบเบา ๆ แต่กลับเหมือนค้อนทุบความเงียบ
ภาพถ่ายบนจอถูกเปิดขึ้นทีละใบ
• จ้าวเทียนหาว
• นักการเมืองระดับสูง
• นายพลจากหลายประเทศ
• นักธุรกิจระดับโลก
เครือข่ายเดียวกัน…ที่เชื่อมโยงคนทั้งโลกไว้ในเงามืด
หานเฟิงขมวดคิ้วแน่น
“คนพวกนี้…จะเกี่ยวข้องกันได้ยังไง?”
เฟิงเย่ไม่ตอบทันที เขามองภาพนั้นนิ่งราวกับกำลังชั่งน้ำหนักความจริง
ก่อนจะเอ่ยสั้น ๆ
“พวกมันไม่ใช่แค่เกี่ยวข้องกัน”
“พวกมันคือเครือข่ายเดียวกัน”
คำตอบนั้นทำให้ทั้งห้องเงียบลงกว่าเดิม
เฟิงเย่เลื่อนภาพถัดไปขึ้นมา
แผนผังเส้นทางการเงินปรากฏเต็มจอ เส้นสายซับซ้อนเหมือนใยแมงมุม
เงินหลายแสนล้านหยวนไหลผ่านบริษัทนับร้อยแห่ง
แต่ทุกเส้นทาง…กลับมาที่จุดเดียว
บัญชีลับที่ไม่มีชื่อเ้าของ
หานเฟิงเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ
“เงินระดับนี้…มันไม่ใช่แค่คอร์รัปชันแล้ว”
เฟิงเย่หันไปมองหลินเฉินช้า ๆ
“นายยังจำคดีที่นายถูกใส่ร้ายได้ไหม?”
หลินเฉินพยักหน้า สีหน้าแข็งขึ้นทันที
“เงินสามร้อยล้านที่หายไป”
เฟิงเย่ส่ายหน้าเบา ๆ เหมือนกำลังบอกความจริงที่โหดร้ายกว่าเดิม
“ความจริงมันไม่ใช่แค่สามร้อยล้าน”
หน้าจอเปลี่ยนทันที
ตัวเลขมหาศาลปรากฏขึ้นกลางจอ
327,000,000,000 ดอลล่าร์
ความเงียบกดทับทั้งห้องในเสี้ยววินาที
หานเฟิงหลุดเสียงออกมาแทบไม่เชื่อหู
“สามแสน…กว่าสองหมื่นล้าน?!”
เฟิงเย่พยักหน้าอย่างเ็า
“นายไม่ใช่ผู้ต้องหา”
“นายเป็แค่แพะรับบาป”
เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนจะตอกย้ำประโยคที่หนักกว่าเดิม
“เพราะนายบังเอิญไปเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น”
ภาพในหัวของหลินเฉินค่อย ๆ ไหลกลับมา
คืนวันนั้น…เขาเห็นธุรกรรมผิดปกติจริง
แต่เพียงไม่กี่นาทีต่อมา ข้อมูลทั้งหมดก็ “หายไป” ราวกับไม่เคยมีอยู่
เฟิงเย่กดเล่นวิดีโอใหม่
ภาพจากกล้องวงจรปิดเมื่อห้าปีก่อนปรากฏขึ้น
ชายคนหนึ่งเดินเข้าไปในห้องเซิร์ฟเวอร์
แม้ใบหน้าจะถูกปิด แต่ท่าทางและจังหวะการเดิน…คุ้นเกินไป
เฟิงเย่ซูมภาพขึ้นทีละขั้น
และเมื่อภาพชัดที่สุด
ทั้งห้องนิ่งสนิท
จ้าวเทียนหาว
หลินเฉินกำหมัดแน่น เส้นเืปูดขึ้นทันที
“ในที่สุด…”
“ก็มีหลักฐานแล้ว”
แต่เฟิงเย่กลับส่ายหน้าเบา ๆ ตัดความหวังนั้นทิ้งอย่างโหดร้าย
“ยังไม่พอ”
“คลิปนี้…ใช้ขึ้นศาลไม่ได้”
ความเงียบกลับมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้หนักกว่าเดิม
ยังไม่ทันที่ทุกคนจะตั้งสติ
เสียงเตือนฉุกเฉินก็ดังลั่นทั่วลำเครื่อง
ปี๊บ! ปี๊บ! ปี๊บ!
เ้าหน้าที่รีบรายงานด้วยน้ำเสียงตึงเครียด
“ตรวจพบโดรนติดอาวุธ!”
“หกลำกำลังเข้ามาในระยะโจมตี!”
เฟิงเย่ลุกขึ้นทันที
“เปิดระบบป้องกัน!”
แต่คำสั่งยังไม่ทันจบ
ตูม!!
แรงะเิสั่นทั้งลำ
โดรนลำแรกพุ่งชนปีกเครื่องบินอย่างแม่นยำ
ไฟในห้องโดยสารดับวูบลงทันที
แรงสั่นทำให้ทุกคนเซไปคนละทิศ
หน้ากากออกซิเจนหล่นลงมาราวกับฝน
นักบินะโผ่านวิทยุ เสียงแตกพร่า
“เครื่องยนต์ซ้ายเสียหายหนัก!”
“เราต้องลงจอดฉุกเฉินเดี๋ยวนี้!”
หลินเฉินคว้าสายอุปกรณ์ที่หล่นลงมา ช่วยตรึงไม่ให้กระแทกซ้ำ
คนอื่น ๆ รีบพยุงผู้าเ็โดยไม่ต้องสั่ง
แม้สถานการณ์จะพังทลายลงต่อหน้า
แต่ไม่มีใครเสียการควบคุม
เครื่องบินร่อนลงอย่างกระแทกบนรันเวย์ร้างกลางทะเลทราย
ฝุ่นทรายฟุ้งขึ้นเหมือนม่านา
ประตูเครื่องเปิดออกทันที
และในวินาทีนั้น—
ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงปืนจากทุกทิศทางะเิขึ้นพร้อมกัน
เฟิงเย่ะโสั่งทันที
“เข้าที่กำบัง!”
หน่วย BLACK RAVEN ะโลงจากเครื่อง ตอบโต้ทันทีโดยไม่ลังเล
หลินเฉินยกกล้องส่องทางไกลขึ้นมามองรอบพื้นที่
ก่อนที่สีหน้าของเขาจะเปลี่ยนไปทันที
“ไม่ใช่หมาป่าดำ…”
น้ำเสียงนั้นทำให้ทุกคนชะงัก
บนเนินทรายด้านหน้า
ชายหญิงกว่าสิบคนยืนเรียงแถวในชุดรบสีขาวบริสุทธิ์
หน้ากากโลหะปิดใบหน้าทุกคนเหมือนกันหมด
ที่หน้าอกสลักสัญลักษณ์เดียวกัน
TITAN
หนึ่งในนั้นก้าวออกมาข้างหน้าอย่างช้า ๆ
เขายกมือถอดหน้ากากออก
เผยใบหน้าชายวัยราวสี่สิบปี พร้อมรอยยิ้มเย็นที่ไม่เป็มิตร
“ยินดีต้อนรับ…”
เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนเอ่ยชื่อที่ไม่มีใครคาดคิด
“หลินเฉิน”
หลินเฉินนิ่งไปทันที
เขาไม่เคยเห็นชายคนนี้มาก่อน
แต่ชายตรงหน้ากลับรู้จักเขา…ราวกับรอคอยมานาน
ชายปริศนายกแท็บเล็ตขึ้นช้า ๆ
ภาพบนหน้าจอทำให้โลกของหลินเฉินหยุดนิ่ง
หลินเสวี่ย
กำลังเดินออกจากมหาวิทยาลัยอย่างไม่รู้ตัว
รอยยิ้มของชายคนนั้นยิ่งเย็นลง
“ถ้าอยากให้น้องสาวของนายปลอดภัย…”
เขากดหน้าจอเบา ๆ
“ส่งแฟ้ม PROJECT TITAN มา”
หลินเฉินเบิกตากว้างทันที
กำหมัดแน่นจนเืซึมออกจากฝ่ามือ
ความโกรธไม่ใช่แค่ปะทุ
แต่มัน “แตกออก” จากข้างใน
าครั้งนี้…ไม่ใช่การล้างแค้นอีกต่อไป
แต่มันคือการปกป้องสิ่งเดียวที่เหลืออยู่
ครอบครัวของเขา
และเขาจะไม่ยอมเสียมันไปอีกครั้ง
4K
