"ถ้าแกไม่ส่งดาบของฉันคืนมา ฉันจะฆ่าแก!!" ชายหนุ่มแสระยิ้มลุกขึ้นพุ่งถอยหลังอย่างรวดเร็ว สะบัดมือทั้งสองไปมาโดยวางดาบกึ่งกลางหน้าอกปกดิน กล่าวว่า
"จริงๆ ที่แกให้ฉัน ฉันก็วางแผนมาแต่ต้นแล้ว เพราะภารกิจที่ฉันเสียเงินซื้อจากเ้าหน้าที่นั้นมีประกาศว่า 'หากหาอาวุธเสมือนตำนานพบ ก็จะสามารถเป็ใหญ่ได้ทันที' เพราะฉะนั้นฉันเลยออกอุบายให้แกส่งดาบนั้นมาให้ฉันอย่างไงละ ท่าน-ผู้-มี-พระคูณ ฮ่าๆๆ!" การแสดงระดับโลกของนิรนามเริ่มขึ้นทำให้หัวหน้าอันดับ 1 บันดาลโทสะ
"ฉันว่าแล้ว ทำไมแกถึงเข้ามาหาพวกเรา เพราะแกหวังดาบผิดคลาสของฉันสินะ แต่ไม่ต้องห่วง! ฉันจะฆ่าแกเอง!" แววตานิรนามพลันเยือกเย็นทันที ก่อนจะยิ้มเยาะ
"ถ้าแกฆ่าฉัน ฉันก็หนี"
ฟุม!
พริบตาร่างของนิรนามก็พุ่งหายไปในป่าพร้อมกับเสียงหัวเราะอันบ้าคลั่งและชั่วร้าย ในระหว่างที่ทุกคนยังประติดประต่อเื่ได้ไม่หมด หัวหน้ากิลอันดับ 1 ก็ะโดังลั่น
"หากใครเอาดาบของฉันมาได้ ฉันจะแบ่งเงิน 2% ของบริษัทให้คนนั้น"
"โอ้!! ไปฆ่ามัน~~" ขบวนากระแทกเท้าไปยังทิศทางของนิรนาม โดยมีเหล่านักลอบสังหารพุ่งตัวไปก่อนใคร เนื่องจากความเร็วของมันต่อให้นิรนามก็ไม่อาจหลบหนีได้ นั้นคือความคิดของมัน
ในขณะที่กองทัพกำลังเดินออกไป สมุนทั้งหลายของหัวหน้ากิลอันดับ 2 หัวหน้าอันดับ 1 เรอาห์ก็ยังไม่ได้ไปไหน พวกเขามองไปยังหัวหน้ากิลอันดับ 1 ด้วยแววตาแสดงความเสียใจ
"หากเรารู้ว่าจะเป็แบบนี้ ฉันคงจัดการกับมันไปนานแล้ว" หัวหน้ากิลอันดับ 2 กล่าวโศกเศร้า แต่อีกฝ่ายรู้ว่ามันคือการเสแสร้ง ไม่มีศัตรูคู่อาฆาตที่ไหนจะไม่ยินดีเมื่อศัตรูสูญเสียครั้งใหญ่ เรอาห์ที่เห็นการแสดงเน่าๆ ของหัวหน้ากิลอันดับ 2 ก็ส่ายหน้าในใจ
'ชายคนนั้นฉลาดจริงๆ เขาสามารถแสดงละครให้คนอื่นตายใจและชิงของมีค่าที่หาที่สุดมิได้จริงๆ หากเรามีพลังของไอเทมแบบนั้นละก็ เราคงจะกลายเป็ผู้เล่นแถวหน้าได้สบาย' เรอาห์ปรากฏความละโมบขึ้นในดวงตาทันที
"ฉันขอตัวลาก่อน พอดีมีงานต้องทำ" หญิงสาวกล่าวเดินไปจนพ้นสายตา เธอก็เหลือบไปมองจุดที่ชายชุดดำนอนหลังจากฆ่าบอสเสร็จ 'เขาเป็คนไม่ดีเลยจริงๆ ฆ่าแล้วเก็บของไปหมดไม่เหลือให้ฉันเลย'
***
ในเวลาเดียวกัน ณ ในป่าที่เป็จุดของนิรนามผ่านไป ก็ปรากฏกลุ่มนักลอบสังหารสำหรับ 5 คนออกมามองไปยังจุดต่างๆ ก็ไม่พบกับชายผ้าคลุมดำ ทำให้พวกมันนั้นอารมณ์เสียอย่างมาก
"นี้เราพลาดได้อย่างไงนะ!!" ชายหนุ่มกล่าวอย่างหัวเสีย กระทืบเท้า เตะก้อนหิน ด่าทอชายคนนั้นหลายนาที ก่อนจะมองไปรอบๆ อีกครั้งก็พบตอนนี้
เพื่อนของมันทั้งหมด...
หายไปแล้ว?!
[ผู้เล่นในสมาชิกของท่าน <ชนต้นไม้> เสียชีวิต]
[ผู้เล่นในสมาชิกของท่าน <เสือหมอบ> เสียชีวิต]
[ผู้เล่นในสมาชิกของท่าน <ร่างทรงลูกเทพ> เสียชีวิต]
[ผู้เล่นในสมาชิกของท่าน <เอาหน้ากระแทกรองเท้า> เสียชีวิต]
"เชี่ยไรวะเนี่ย!!" เมื่อเปิดเสียงแจ้งเตือนก็รับรู้แล้วว่า ตนเองโดนเล่นงานเสียแล้ว มันกลืนน้ำลายไม่รอช้าดีดตัวหนีอย่างรวดเร็ว ด้วยความหวาดกลัว
"สับ!" เสียงอะไร? มันถามในใจอย่างหวาดกลัว พริบตาที่หันไปด้านหลังก็พบว่าตนเองได้ตายไปแล้ว ศัตรูไม่ได้อยู่ด้านหลังมัน แต่มันอยู่ด้านหน้า!!
"อ๊ากก~~! ฟุม!"
[ท่านสูญเสียพลังชีวิตมากเกินไป]
[ท่านเสียชีวิต]
ห่างออกไปมีผู้เล่นร้อยกว่าคนกำลังตามนักลอบสังหารไปอย่างรวดเร็ว พริบตานั้นก็มีคนะโขึ้นหยุดทัพ ทำให้คนอื่นพลันหยุดชะงักกันเป็ไพรวัลย์
"มีอะไร!! คนกำลังรีบๆ อยู่" ชายคนหนึ่งกล่าว คู่สนทนากลืนน้ำลายหน้าซีด ทำให้คนอื่นเปิดการแจ้งเตือน ในเวลาต่อมามันก็แทบคลั่งกับข้อความที่เกิดขึ้น
[ผู้เล่นในสมาชิกของท่าน <ชนต้นไม้> เสียชีวิต]
.
.
"นี้มัน...อะไรกันเนี่ย?! " พวกเขาทั้งหมดข้อความการตายของนักลอบสังหารทั้ง 5 คนก็ตกตะลึงแทบไม่กล้าไปไหน
ผ่านไป 20 นาที ห่างออกไปจุดปะทะของบอส ด้านของหัวหน้ากิลอันดับ 1
"นายลองเปิดระบบแจ้งเตือนสิ เผื่ออาจจะได้เห็นชื่อชายคนนั้นก็ได้ ฉันว่าสมุนนายโหดจะตายไป รับรองสำเร็จแน่" แม้จะเป็คำพูดเสแสร้งให้กำลังใจ แต่ในเวลานี้เขาก็รู้สึกดีกว่าไม่มีใครพูดอะไร
ชายเกราะทองพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะเปิดเมนูหน้าต่างขึ้นมอง ไม่รอช้ากดการแจ้งเตือนทันที พริบตาต่อมาก็ปรากฏข้อความนับร้อยนับสิบๆ อันไหลปรากฏเบื้องหน้า ชายเกราะทองเห็นข้อความต่างมากมายพลันตัวกระตุกน้ำตาไหลพราก หน้าซีดเป็ไก่ต้ม
"อ๊ากก~~ ม่ายย~~~!! สมุนของฉัน พี่น้องของฉัน...ทั้งหมด! ทั้งหมดกว่า 130 คนตายหมดแล้ว อ๊ากก~~~!!" เสียงคำพูดของหัวหน้ากิลอันดับ 1 ปรากฏขึ้นทำให้ทุกคนในที่นี่หน้าซีด รู้สึกใและยินดีสุดๆ ไม่ต่างจาก
หากหัวหน้ากิลอันดับ 1 สูญเสียคนไปกว่า 130 คนจริง นั้นก็หมายความว่าพวกเขานั้นสูญเสียผู้เล่นชั้นแนวหน้าของกิลไป ส่งผลทำให้อันดับพลิกแน่นอน แม้จะสูญเสียมากมายแต่กองกำลังอันดบ 1 ก็คืออันดับ 1 มันก็ยังสามารถครางอันดับ 2 ไม่ตกเป็ 3 แต่อย่างใด
'อ่า!! ชายคนนั้นชั่งเป็เทพเ้าสำหรับพวกเราอย่างแท้จริง วะฮ่าๆๆ!" หัวหน้ากิลอดีตอันดับ 2 หัวเราะอย่างชอบใจด้วยใบหน้าเสแสร้ง ซึ่งไม่ต่างจากสมุนของเขาที่มีความสุขออกนอกหน้าออกนอกตาอย่างเห็นได้ชัด
***
หึๆ! ฮ่าๆๆ!
ในป่าแห่งหนึ่ง ณ ทิศตะวันออกของเมืองแรกเริ่มห่างไกลออกไปจากจุดผู้เล่นหลายสิบกิโล ได้ปรากฎชายหนุ่มผมดำ สวมชุดคุลมสีดำกำลังหัวเราะออกมาอย่างชั่วร้าย ณ เวลาตอนนี้เขา นิรนามได้มีความสุขอย่างมาก
หลังจากได้สังหารสมุนกิลกว่า 200 คน ทำให้แต้มเืของเขาพุ่งทะยานไปอีกครั้งเป็ครึ่งของสี่พันกว่าๆ นับว่าเป็ประสบการณ์ที่ดียิ่งนัก แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้สนใจซื้ออะไรในร้านค้าแต้มเืสักนิด เนื่องจากเขา้าเก็บแต้มเพื่อให้ได้ของดีมากกว่านั้น
"ฮึ! คิดไม่ถึงเลยว่าการฆ่าผู้เล่นกันเองจะได้รับค่าประสบการณ์มหาศาลขนาดนี้" ชายหนุ่มกล่าวพลางมองค่าสเตตัสขอองตัวเอง ซึ่งตอนนี้เขามีเลเวลอยู่ที่ 26 จาก 21 ก่อนหน้านี้ และโดยรวมจากค่าสถานะอยู่ที่ 310 หน่วย หรือก็คือพลังโดยรวมของผู้เล่นเลเวล 31 เลยทีเดียว
สำหรับเกมอมรานั้นเลเวลไม่ใช่ประเด็นหลักของเกม เกมนี้เน้นไปทางสติปัญญา ความสามารถ พลังไอเทม ความชำนาญ โชค สถานการณ์ ทักษะ สกิล สมญานาม และอื่นๆ อีกมากมาย ทำให้ตัวตนของนิรนามนั้นไม่ต่างอะไรจากคนทั่วไปเลยสักนิด หากไม่นับสกิลทักษะ และอาวุธสุดโกง
พลังกายภาพ : 77(+10) ความแข็งแกร่ง(ถึก) : 60(+10)
ความว่องไว : 75(+10) การมองเห็น : 58(+10)
444
