"เฮ้ย..พวกเ้า.. ไอ้ตัวหายนะมันกลับมาแล้ว จะกลับมาลุยด้วยกันไหม" ท่านบรรพชนโอลิเวอร์เมื่อมาถึงฟาร์มของตระกูลเวียร์โบเคติกในทางทิศเหนือนของเมืองเเพรีสแล้ว
เขาก็ใช้กระจกิญญาสื่อสารที่สามารถติดต่อระหว่างมิติโลกแห่งมนุษย์ไปยังมิติโลกแห่งอื่นๆติดต่อไปถึงสหายเก่าของเขา
"ไป..ข้าต้องไปอยู่แล้ว.." มีเสียงหนึ่งสื่อจิตตอบกลับออกมาจากกระจกิญญาสื่อสารที่มีภาพภายในกระจกเป็ภาพวังน้ำวนจำนวน 3 วง
"ไปก็ไป.." อีกเสียงหนึ่งสื่อจิตตอบ
"ส่วนข้าไปไม่ได้โว้ย..ข้ากำลังปราบฏในมิติโลกแห่งปีศาจของข้าอยู่" เสียงที่สามสื่อจิตตอบกลับมาอย่างคนที่กำลังอารมณ์เสียสุดๆเนื่องมาจากเหตุการก่อฏ
"เออ..ใครมาได้ก็มา มาไม่ได้ก็ไม่เป็ไร"
"แต่เ้า..เ้าาาอสูรกีซาน ยังไงเ้าก็ต้องมา เพราะไอ้ตัวหายนะตัวนี้มันมาจากมิติโลกแห่งอสูรของเ้า" ท่านบรรพชนโอบิเวอร์กล่าวออกไป
"ข้าไปอยู่แล้ว..ข้าตามหาตัวมันมานานมาก มันสร้างความหายนะในมิติโลกแห่งอสูรของข้ามาตั้งหลายครั้งหลายคราวแล้ว" าาอสูรกีซานสื่อจิตตอบออกมาจากกระจกิญญาสื่อสาร
เมื่อจบการสนทนากับเหล่าสหายแล้ว ท่านบรรพชนโอลิเวอร์ก็กล่าวกับมาสเตอร์แอรอนว่า "เอาล่ะ..แอรอน ไอ้ตัวหายนะแห่งความหนาวเย็นนี้ มันมาจากมิติโลกแห่งอสูร"
ท่านบรรพชนโอลิเวอร์เริ่มบอกข้อมูลของตัวหายนะให้กับมาสเตอร์แอรอนได้รับรู้ "ไอ้ตัวหายนะมันเป็าาอสูรผีเสื้อปีกสีฟ้าตัวเล็กๆขนาดเท่าๆกันกับผีเสื้อทั่วไป แล้วเนื่องจากขนาดตัวของมันเล็กมากจึงทำให้หาตัวมันพบได้ยาก"
"ไอ้เ้าตัวหายนะผีเสื้อปีกสีฟ้าตัวนี้มันจะคอยปล่อยละอองฝุ่นผงแห่งความหนาวเย็นออกมาจากปีกของมันให้กระจายออกไปตามสายลม แล้วเข้าไปในปอดโดยการหายใจของมนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่นๆที่หายใจได้"
"นั่นหมายความว่าตราบใดที่มนุษย์และสัตว์ยังคงหายใจ"
"ไอ้เ้าตัวหายนะแห่งความหนาวเย็นมันก็จะส่งละอองฝุ่นผงจากปีกสีฟ้าของมันเข้าสู่ร่างกายของมนุษย์และสัตว์ แล้วทำให้หนาวเย็นจนต้องตกตายลงไปเรื่อยๆจนกว่าเราจะกำจัดมันได้"
"การที่สิ่งมีชีวิตตกตายลงไปด้วยละอองฝุ่นผงจากปีกสีฟ้าของมันในแต่ละศพจะทำให้มันได้รับพลังความเย็นย้อนกลับไปที่ตัวของมัน แล้วไปเสริมพลังให้กับตัวของมันจนทำให้มันเเข็งแกร่งขึ้นไปอีกเรื่อยๆ"
จากนั้นมาสเตอร์แอรอนจึงสอบถามท่านบรรพชนโอลิเวอร์อีกหลายต่อหลายคำถามเกี่ยวกับตัวหายนะแห่งความหนาวเย็นตัวนี้ จนสรุปใจความได้ว่า
ในศึกครั้งที่แล้วระหว่างท่านบรรพชนและสหายกับตัวหายนะแห่งความหนาวเย็นนั้น การต่อสู้กับตัวหายนะไม่ใช่ปัจจัยสำคัญ แต่ที่สำคัญก็คือการที่จะค้นหาตัวหายนะแห่งความหนาวเย็นให้พบ
ในศึกครั้งนั้นต้องระดมผู้มีพลังพิเศษด้านน้ำ,น้ำแข็งและผู้ที่มีพลังพิเศษที่มีความเกี่ยวข้องทางด้านความเย็นมาจากทั้ง 4 มิติโลก นั่นคือ มิติโลกแห่งมนุษย์,มิติโลกแห่งอสูร,มิติโลกแห่งปีศาจและมิติโลกแห่งไอยคุปต์ ให้เป็ผู้ใช้คลื่นแห่งจิตด้านความเย็น อันเป็ธาตุเดียวกันกับตัวหายนะ ในการจับกระแสความเย็นเพื่อค้นหาตัวของมัน
แต่ตัวหายนะมันก็สามารถปกปิดกระเเสความเย็นได้ ดังนั้นจึงทำให้ผู้ที่มีพลังพิเศษทางด้านความเย็นเ่าั้จะต้องอยู่ใกล้กับมันในรัศมี 5 กิโลเมตร พวกเขาถึงจะสามารถจับกระเเสความเย็นของตัวหายนะได้ นั่นจึงทำให้การค้นหาตัวหายนะเป็ไปด้วยความยากลำบาก จนผู้คนและสิ่งมีชีวิตต่างก็ต้องตกตายลงไปมากมายตามวันเวลาที่ผ่านไปจนกว่าจะหาตัวของมันเจอ
เมื่อได้รับรู้ข้อมูลแล้ว มาสเตอร์แอรอนก็ใช้โทรศัพย์มือถือโทรไปหาแอนดรูว์กับชานในทันที
เมื่อมาสเตอร์แอรอนถ่ายทอดข้อมูลของตัวหายนะแห่งความหนาวเย็นให้แอนดรูว์กับชานไปแล้ว มาสเตอร์แอรอนจึงขอให้ทั้งแอนดรูว์และชาน ร่วมกันวิจัยสร้างเครื่องมือที่จะค้นหาตัวหายนะแห่งความหนาวเย็นในรัศมี 50 ถึง 100 กิโลเมตรออกมา
เพราะแอนดรูว์เชี่ยวชาญการวิจัยทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่ผสมผสานเข้ากับเวทย์มนต์ ส่วนชานก็เป็จอมปีศาจธาตุน้ำแข็ง จึงเหมาะสมที่จะช่วยกันร่วมวิจัยสร้างเครื่องค้นหาตัวของเ้าตัวหายนะแห่งความหนาวเย็นในครั้งนี้
.........................
*การเปรียบเทียบระดับพลังระหว่างมิติโลกต่างๆ*
--อสูรขั้นต้น = ปีศาจขั้นต้น = พ่อมด,แม่มดขั้นต้น
--อสูรขั้นกลาง = ปีศาจขั้นกลาง = พ่อมด,แม่มดขั้นกลาง
--อสูรขั้นสูง = ปีศาจขั้นสูง = พ่อมด,แม่มดขั้นสูง
จอมอสูร = จอมปีศาจ = จอมเวทย์
าาอสูร = าาปีศาจ = าาเวทย์
.........................
เมื่อประมาณ 1,200 ปีก่อน ตอนที่ตัวหายนะแห่งความหนาวเย็นปรากฏตัวขึ้นเป็ครั้งแรกในมิติโลกแห่งมนุษย์ ในยุคนั้นมิติโลกแห่งมนุษย์ยังคงล้าหลังและไม่มีวิทยาการทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีชั้นสูง
แต่ในยุคนี้วิทยาการทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีได้พัฒนาไปไกลมากแล้ว
ตัวของแอนดรูว์นั้นได้รับวุฒิการศึกษาปริญญาเอกเป็ด็อกเตอร์และเป็ศาสตราจารย์ในหลากหลายสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีรวมถึงทางด้านวิศวกรรม แอนดรูว์เป็ถึงหนึ่งในศาสตราจารย์ที่มีความสามารถสูงติดอันดับต้นๆของมิติโลกแห่งมนุษย์ใบนี้ เนื่องจากแอนดรูว์มีอายุถึง 300 ปีและเขาก็ทำการวิจัยทางด้านวิทยาศาสตร์,ด้านเทคโนโลยีและด้านวิศวกรรม รวมถึงด้านเวทย์มนต์มาโดยตลอด
มาสเตอร์แอรอนจึงคาดหวังว่าคราวนี้คงจะหาตัวหายนะแห่งความหนาวเย็นพบได้เร็วขึ้น เพื่อให้ผู้คนและสิ่งมีชีวิตต้องล้มตายน้อยลงนั่นเอง
ส่วนจุดอ่อนของตัวหายนะแห่งความหนาวเย็นก็คือ พลังพิเศษธาตุไฟ หรือธาตุที่สร้างความร้อนได้ทุกชนิด เช่นธาตุสายฟ้าของท่านบรรพชนโอลิเวอร์
ครั้งที่แล้วที่ตัวหายนะแห่งความหนาวเย็นหนีรอดไปได้ก็เพราะว่ามันขยายร่างกลายเป็าาอสูรผีเสื้อั์ ทำให้พลังธาตุน้ำแข็งของมันเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่า
แต่ครั้งนี้ทั้งท่านบรรพบุรุษโอลิเวอร์และเหล่าสหายต่างก็พัฒนาพลังพิเศษของพวกเขาไปได้มากแล้ว ท่านบรรพชนโอลิเวอร์จึงมีความมั่นใจว่าจะสามารถกำจัดมันลงได้ 100% อย่างแน่นอน
..ถ้าหาตัวของมันเจอ..