ตอนที่ 1 เขาคือสามีในอนาคตของฉัน
ผับ 5G
สถานบันเทิงแห่งนี้ เป็ที่ที่เต็มไปด้วยวัยรุ่นมากมาย รวมทั้งเป็ผับลับของเหล่าคนในวงการบันเทิงที่จะมาสนุกสนานกัน มีทั้งเสียงดนตรี เหล้า และห้องวีไอพี เอาไว้พบปะกันของคนในวงการธุรกิจ ชั้นบนยังมีที่พักผ่อนสำหรับคนที่้าค้างคืนอีกด้วย
ฉันใส่ชุดเกาะอกรัดรูปสีเทา เว้าส่วนเอว ขาเรียวยาวดูเซ็กซี่ มันเป็เื่ปกติที่ฉันจะแต่งตัวเขย่าใจเสือป่า ก็คนสวยซะอย่าง ก็ต้องอวดของดีหน่อยสิ
ฉันเดินเข้าไปด้านในสุดก็เห็นเพื่อนรักในชุดเสื้อเชิ้ตสีกรมพับแขนเสื้อขึ้นมาจนถึงข้อศอก ทำให้เห็นนาฬิกาสุดหรู TAG HEUER Aquaracer Calibre 5 Automatic รุ่น WAY201B ที่ข้อมือ มันเป็รุ่นที่หมอนี้โปรดปรานมากที่สุด
ฉันยกมือทักทายเพื่อนก่อนจะส่งยิ้มโปรยเสน่ห์ให้
"ไหนบอกคุณหญิงไม่มาไงคะ" เพื่อนสาวของฉันในชุดสายเดี่ยวสีดำรัดรูปนั่งไขว่ห้างอยู่ข้างมิกพูดขึ้น "มาหาใครคะคุณเจียว"
"โปรดเรียกดิฉันว่าอาเจียวด้วยค่ะ"
"นั่งสักทีเถอะ" มิกพูดแทรกขึ้น
"รีบเหรอ" ฉันผลักใบหน้าของเขาเล็กน้อยเป็เชิงหยอกล้อ ก่อนจะนั่งลงโซฟาข้างๆ สายตายังคงสอดส่องไปทั่วเพื่อหวังจะเจอใครสักคน
"ไหนบอกว่ากำลังจะนอน พรุ่งนี้มีแคสหน้ากล้องไม่ใช่เหรอ" เพื่อนสาวข้างกายฉันถามขึ้น
ตอนแรกก็กะว่าจะนอน แต่ดันมีข้อความเข้ามาบอกว่า ‘เจอว่าที่สามีของฉันอยู่ที่ผับ’ ฉันก็เลยต้องรีบออกมาจากบ้าน จนสุดท้ายก็มาโผล่อยู่ที่นี่ไง
"ก็กำลังจะนอน...แต่ต้องมาตามสามีกลับบ้านก่อน"
"เต็มปากเต็มคำ" ดรีมเบ้ปาก
"แน่นอน...มิกแกเห็นสามีฉันอยู่ที่ไหน"
"เข้าไปข้างใน" มิกยกแก้วขึ้นจิบพลางใช้นิ้วก้อยชี้ไปที่ฝั่งตรงข้าม
"มาคนเดียวหรือมากับใคร"
"ให้ทาย" ดรีมยกยิ้มอย่างมีเลสนัย
ดูจากสายตาของเพื่อนสนิทแล้ว มันก็คงเดาได้ไม่ยากเท่าไหร่ เพราะ่ก่อนที่ฉันจะไปค่ายที่ต่างจังหวัด หล่อนก็พยายามจะอ่อยสามีของฉันอยู่ ไม่รู้ว่าอาทิตย์ที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่ที่แน่ๆ ฉันจะไม่ปล่อยให้เขาต้องอยู่กับหล่อนสองต่อสองอีกแน่
“เลขาที่ฉันเคยเล่าสินะ”
“บิงโก!! จะบอกว่าวันนี้หล่อนแต่งตัวสวยมากแม่ แต่แกสวยกว่าค่ะ”
“แน่นอน วันนี้ฉันจะมาทวงตำแหน่งคืน”
อาทิตย์ที่แล้วฉันต้องไปเข้าค่ายบายเนียร์ 3 วัน แถมยังต้องทำงานส่งอาจารย์ 3 วิชาก่อนจบอีกเกือบอาทิตย์ ทำให้ไม่ได้เจอสามีอันเป็ที่รักตั้งหลายวัน ตอนนี้รู้สึกคิดถึงจับใจมาก
"แล้วตอนนี้เขาอยู่ไหน สามีของฉันอยู่ไหน"
"นั่นๆๆ ออกมาแล้ว" ดรีมชี้ไปตรงทางออกใกล้ๆห้องวีไอพี ทั้งที่แสงในผับก็มืดจนแทบจะมองอะไรไม่เห็นอยู่แล้ว ก็เลยไม่รู้ว่ามีใครยืนอยู่บ้าง ฉันเพ่งเล็งอยู่นานจนในที่สุด…
อ่ะ เห็นแล้ว นั่นไงสามีของฉัน
พรึบ!
"อะไรของแก..." ฉันใ เมื่อจู่ๆมิกก็โยนเสื้อยีนมาคลุมขาเรียวสวยของฉันไว้
"คลุมขาไว้หน่อย ยุงเยอะ"
"ฉันทายากันยุงมาแล้วจ้าพ่อ ไม่ต้องห่วงว่ายุงจะกัด"
"อาม่าให้แกออกมาจากบ้านได้ไง ถามจริง" ดรีมพูดไปด้วยพลางมองฉันั้แ่หัวจรดเท้า
ก็ไม่แปลกที่เพื่อนสนิทจะเป็ห่วงว่าฉันจะโดนดุ เพราะอาม่าเป็บุคคลคนที่อันตรายมาก เวลาได้บ่นขึ้นมา ไม่ได้ชาแค่หูหรอกนะแต่ชาไปทั้งตัว
"ก็บอกว่าวันนี้จะไปค้างคอนโดอาจีเพราะมีงานกลุ่มต้องทำ"
"ตอแหลมากกก แล้วอาม่าแกก็เชื่อ ทั้งที่ออกมาชุดนี้?"
"บ้า!! เปลี่ยนทีหลังสิยะ ฉันเปลี่ยนมาในรถ"
"แล้วบอกอาจียัง เดี๋ยวเผื่อเขาไม่อยู่ห้อง" มิกพูดเตือน
“เออว่ะ” ลืมไปแล้วนะเนี่ย! พอมิกพูดขึ้นทำให้ฉันนึกได้ ก็รีบหยิบโทรศัพท์แล้วส่งไลน์ไปหาอาจีอย่างรวดเร็ว "มิกฝากบอกพี่เ้าของร้านว่าฉันฝากรถไว้วันหนึ่งเดี๋ยวพรุ่งนี้มาเอา" ฉันพูดพลางกดไลน์ไปด้วย จากนั้นก็หยิบแก้วเหล้าขึ้นมาจิบและนั่งมองดูสามีตามเดิม
“ทำไมต้องฝากรถ” มิกถาม
“ก็ฉันจะกลับกับสามี”
“เหอะ” ดรีมแค่นเสียง
“เกินเยียวจริงๆเลยนะแกเนี่ย” มิกส่ายหน้าไปมาเหมือนเอือมระอา
ฉันหัวเราะในลำคอทั้งที่สายตายังคงจ้องมองร่างสูงใหญ่ไม่วางตา
“ถ้าจ้องขนาดนั้นแล้วท้องได้ ฉันว่าแกน่าจะมีลูกครบโหลแล้วล่ะ”
“โอ๊ย ปวดท้องเลย จะคลอดแล้ว…” ฉันทำสีหน้าเ็ปพลางใช้มือกุมหน้าท้องไว้ เพื่อแหย่เพื่อนสนิทเล่น
“เกลียดแก”
“ฉันไปก่อนนะ”
“อาเจียวจะไปไหน” ดรีมส่งเสียงเรียก
“กลับบ้านก่อน จะไปเลี้ยงลูก” ฉันขยิบตาและโบกมือลาเพื่อนสนิทก่อนจะเดินฝ่าผู้คนตรงไปหาสามีในอนาคตที่กำลังพูดคุยอะไรบางอย่างกับคนใกล้ตัว
ฉันหยุดยืนอยู่กับที่เพื่อให้ห่างจากระดับสายตาของเขานิดหน่อย แต่ก็พอจะได้ยินเสียงพวกเขาสองคนคุยกัน
“พรุ่งนี้ ผมจะให้เลขาติดต่อกลับไปครับ”
“ได้ครับ”
“ส่วนเื่สัญญา ผมจะให้คุณตรวจสอบดูก่อนว่าโอเคหรือเปล่า จากนั้นเราก็ค่อยนัดคุยกันอีกที”
“ได้ครับ”
"ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะครับ คุณติสรณ์"
"เช่นกันครับ"
"งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ" ชายวัยกลางคนเช็คแฮนด์กับอาติก่อนที่ทั้งสองจะแยกย้ายกันไป
เฮ้อ ยิ่งเห็นใบหน้าของสามีก็ยิ่งรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ดูกล้ามเนื้อที่อยู่ภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวนั่นสิ อยากััที่สุด แล้วยังใบหน้าที่แสนเซ็กซี่ จมูกโด่ง มีตาสองชั้น ริมฝีปากบาง เวลายิ้มสามารถทำลายล้างโลกได้ อายุ 32 ทำอะไรเขาไม่ได้เลยจริงๆ
"คุณติคะ ฟ้าขอตัวไปเข้าน้ำก่อนนะคะ"
"ครับ"
ผู้หญิงในชุดเดรสยิ้มน้อยๆก่อนจะเดินแยกออกไป ตอนนี้ก็เหลือแค่อาติสรณ์ที่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดดูอะไรบางอย่างพลางเดินไปยืนพิงที่หน้าเคาน์เตอร์บาร์โดยไม่สนใจสิ่งรอบข้างสักนิด
เอาล่ะ!! คงต้องงัดสกิลหญิงสาวร่างบอบบางออกมาใช้แล้วล่ะ
ฉันเดินก้มหน้า ด้วยท่าท่างโซซัดโซเซ ทำทีเป็เมามากและกำลังจะเป็ล้ม…
ฟุบ!
ชนเข้าไปกับหน้าอกแกร่งก่อนจะยกมือกอดเอวเขาไว้แน่น ใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาทีสูดดมกลิ่นของเขาให้เต็มปอดมากที่สุด
"หอมจัง...ใช้น้ำหอมเหมือนคนรู้จักเลยค่ะ" ฉันบ่นพึมพำก่อนจะเลื่อนใบหน้าใบที่ซอกคอของอาติแบบเนียนๆ "นี่ก็หอม..." จากนั้นก็ใช้ริมฝีปากััไปที่แก้มนิ่มๆ ของเขา "อาขา...คิดถึงหนูไหม"
"เจียวเจียว..." น้ำเสียงแหบพร่าของเขามันชวนจั๊กจี้หัวใจจริงๆ
"...หนูคิดถึงอาจัง คิดถึงเสียงอาด้วย" ฉันเงยหน้าขึ้น กะพริบตาปริบๆมองเขาอย่างไร้เดียวสา เวลาเขามีหนวดแบบนี้แล้วดูเซ็กซี่จัง
"ปล่อย" น้ำเสียงคมเข้มทำให้ฉันถอนหายใจออกมา
"ไม่ได้เจอกันเกือบอาทิตย์ ไม่คิดถึงหนูบ้างเหรอคะ"
"ปล่อยฉัน" น้ำเสียงเยือกเย็นยิ่งทำให้ฉันยิ่งอยากจะอ้อนเขาให้มากกว่าเดิม เลยตัดสินใจใช้ใบหน้าถูไถไปที่หน้าอกแกร่ง ออกแรงกอดให้แน่นขึ้น
"งื้อ...อาขา"
"อย่ามาทำตัวลุ่มล่ามที่นี่" น้ำเสียงเริ่มดุดันแล้ว
ก็แล้วไง...อาติไม่เคยโกรธฉันเลยสักครั้งเดียว ก็แค่ส่งเสียงดุใส่เฉยๆ เอง ไม่เห็นน่ากลัวตรงไหน
"อาพูดแบบนี้แสดงว่าถ้าหนูทำตัวลุ่มล่ามที่อื่นก็ได้ใช่ไหมคะ"
"อยากเป็ข่าวหรือไง"
"หื้ม ทำเหมือนกับว่าอาไม่เคยเป็ข่าวกับหนูอย่างนั้นแหละ"
เื่ราวของฉันกับอาติ เริ่มต้นขึ้นั้แ่อาได้ก่อตั้งบริษัทใหม่ๆ พอเป็ที่สนใจและเริ่มโด่งดัง เขาก็เริ่มมีคนมาทำข่าว ออกสื่อมากขึ้น ทำให้ใครหลายคนเห็นฉันบ่อยๆที่บริษัทและก็ได้ทราบถึงประวัติของฉันว่า ฉันคือผู้หญิงที่ตามจีบอาติมาั้แ่อายุ 10 ขวบ แก่แดดใช่ไหมล่ะ แต่มันคือความจริง...
ตอนนี้อาติอายุ 32 แล้ว ฉันใช้เวลา 10 ปีในการตามจีบตามตื้อเขา แต่สุดท้ายก็ยังกลายเป็ความเ็ปดีๆนี่เอง เขาเป็ผู้ชายที่เ็า เฉยชา เยือกเย็น ไม่สนใจอะไร ไม่สนใจใคร ไม่สนใจผู้หญิงคนไหน เวลาที่ปากได้พูดอะไรออกมา ก็สามารถทำให้กระอักเืจนตายได้เลย
และที่สำคัญที่สุดคือ ในบรรดาคนที่ชอบเขาทั้งหมด ไม่มีใครได้เข้าใกล้เขาเลยสักคน ยกเว้นฉันคนเดียว นั่นคือความภาคภูมิใจที่สุดในการชอบเขา
"คุณติคะ...นี่ใครกันคะ" ฉันขมวดคิ้วหันมองหญิงสาวหน้าหวานที่แต่งตัวเรียบร้อยเดินออกมาจากห้องน้ำ
"ฉันเป็ใครก็คงไม่ต้องบอกเธอหรอกมั้ง"
“อ่อ น้องอาเจียวนี่เอง”
“ใครน้องเธอ”
"เจียวเจียว" น้ำเสียงเยือกเย็นของเขากำลังตักเตือนฉันอยู่
เห็นแก่อาติหรอกนะ ถึงได้เงียบ
ฉันเลิกสนใจผู้หญิงคนนั้นก่อนจะหันไปมองอาติแทน ไม่ได้เจอกันอาทิตย์กว่า คิดถึงอาติมากที่สุดเลย
"อาขา...หนูรู้สึกเมามาก หนูกลับด้วยได้ไหมคะ"
"ไม่ว่าง"
"ทำไมล่ะคะ วันนี้หนูไปนอนที่คอนโดอาจี ยังไงอาก็ต้องไปอยู่แล้วนี่นา"
"..."
"นะคะ อาขา ไปส่งหนูหน่อยนะ โอ๊ย! ปวดหัวมากเลยค่ะ หนูเมาแล้วนะ ถ้ามีคนมาพาหนูไปทำมิดีมิร้ายจะทำยังไง"
เอาล่ะ สมองคิดอะไรได้ก็พูดออกไปให้หมด ฉันรู้ว่ายังไงอาติก็ต้องพาฉันไปด้วยอยู่ดี
เห็นเขาดูเ็าแบบนี้ ความจริงเขาคือผู้ชายที่มีความเป็สุภาพบุรุษมาก ผู้หญิงในประเทศโหวตให้เขาเป็ผู้ชายที่ผู้หญิงอยากได้มากที่สุด...หนึ่งในนั้นก็รวมฉันด้วย
ฉันอยากได้เขา!!
"นะคะ อาติขา" ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองเขา พลางทำสีหน้าออดอ้อน เบ้ปาก น้ำตาคลอหน่อยๆ ให้ดูน่าสงสารที่สุด
ไม่สงสารก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว
ภายในรถเบนซ์เมอร์เซเดส-เบนซ์ ซีแอลเอส 300 ดี เอเอ็มจี พรีเมี่ยม ฉันนั่งอยู่ข้างคนขับหันไปยิ้มสดใสให้กับอาติ แต่ก็ยังรู้สึกขัดตาอยู่นิดหน่อย เพราะมีคนอื่นนั่งอยู่ในรถด้วย ก็เลขาคนนั้นไง…
ดีนะที่ฉันมือไวรีบมานั่งข้างหน้าก่อน ไม่อย่างนั้น ที่ตรงนี้คงโดนใครแย่งไปแล้ว
ใครดีใครได้จ้า
"อาติ พรุ่งนี้ว่างไหมคะ หนูจะไปแคสหน้ากล้อง ไปส่งหนูหน่อยได้ไหม...แต่ถ้าอาไม่ว่างก็ไม่เป็ไรนะคะ หนูเข้าใจว่างานอาเยอะแยะคงไม่มีเวลาไปไหน...แล้ววันเกิดอาจี อาจะมาด้วยหรือเปล่าคะ...เอ๊ะ ปกติในรถอาจะมีหมากฝรั่งไม่ใช่เหรอ แล้วหายไปไหนแล้วอ่ะ...อ่อ อยู่นี่เอง...อาหิวไหม หนูหิวจัง เราไปหาอะไรกินกันก่อนดีไหมคะ" ฉันพูดเสียงเจื้อยแจ้วเหมือนนกแก้วไม่รู้จักหยุดหย่อน และเขาก็ได้แต่ถอนหายใจ ไม่สนใจเหมือนทุกครั้งที่เคยทำ ซึ่งฉันก็ไม่แคร์อยู่แล้ว
นั่งรถมาไม่นานก็ถึงบ้านของผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างหลังสักที
"พรุ่งนี้ ไว้เจอกันนะคะคุณติ"
"ครับ" ตอนที่เธอลงจากรถไปแล้ว ฉันก็ใช้หางตามองเหยียดไปที่หล่อนผ่านกระจกดำก่อนจะแลบลิ้นสะใจ
ไปได้ก็ดี!!
"อาติ ทำไมเลขาของอาต้องตามติดอาตลอดด้วยคะ หนูไม่ชอบหล่อนเลย ชอบแต่งเนื้อแต่งตัวอ่อยอา ไม่เห็นจะสวยเลย หน้าอกก็ไม่มี พยายามจะดันอยู่ได้ ขาก็ยาวเกินไป หนูสวยกว่าตั้งเยอะ”
ฉันพูดไปด้วยเบ้ปากไปด้วยแสดงความไม่พอใจ ก่อนจะหันไปมองใบหน้าด้านข้างของอาติ
“...อาไม่คิดจะชอบหนูบ้างเหรอคะ...ไม่ตอบก็ไม่เป็ไรค่ะ เพราะยังไงหนูก็รู้ว่าสักวันอาต้องหลงรักหนูแน่นอน"
สายตาของเขายังคงจ้องมองถนนอยู่ ใบหน้าหล่อเหลาทำให้ฉันไม่สามารถละสายตาไปไหนได้ คางมีหนวดเคราเล็กน้อย ลำคอมีเส้นเืปูดโปนเพราะอาการเกร็งของกล้ามเนื้อ แขนเสื้อถูกถกขึ้นมาจนเห็นความเซ็กซี่ของท่อนแขนล่ำแสดงให้เห็นถึงความแข็งแรง จนฉันอยากจะััมัน…
ยิ่งเห็นเขาเมินแบบนี้ ยิ่งทำให้ฉันอยากจะแกล้งให้เขาหงุดหงิดเล่นสักหน่อย
ฉันเม้มปากแน่นก่อนจะตัดสินใจเอื้อมมือไปแตะต้นขาของอาติเบาๆแล้วลูบไล้ช้าๆอย่างระมัดระวัง...
"อาขา…อาว่าวันนี้หนูแต่งตัวสวยไหม...เซ็กซี่ไหม..."
เอี๊ยด!!
การเหยียบเบรกกะทันหันทำให้ฉันหน้าเกือบทิ่มไปข้างหน้า ดีนะมีสายคาดเบลท์กั้นกลางอยู่
"โหย อาอดใจไม่ไหวจนต้องจอดรถเลยเหรอคะ" เขาเดินลงจากรถแล้วอ้อมมาฝั่งที่ฉันนั่งอยู่ เปิดประตู จากนั้นก็จับแขนฉันแล้วดึงให้ลงไป "อาติ จะพาหนูไปไหนคะ"
"ลงมา" น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความหงุดหงิด
"ไม่เอา" ฉันส่ายหน้าไปมาพลางจับเบาะนั่งไว้แน่น "ไม่เอาๆ หนูไม่แกล้งแล้ว ไม่เอานะ ตรงนี้มันเรียกรถยาก แถมทางยังมืดด้วยนะคะ" ฉันกระพริบตาปริบๆ มองเขาและพยายามนั่งให้นิ่งที่สุด
เขาหรี่ตาลงก่อนจะโน้มใบหน้าลงมา พูดด้วยน้ำเสียงเข้มขึ้น
"งั้นก็นั่งนิ่งๆไม่อย่างนั้น ฉันจะไล่เธอลงจากรถ" ฉันกลืนน้ำลาย หลบสายตาไปมองถนนก่อนจะพยักหน้าถี่
"ค่ะ รับทราบ"
หลังจากนั้น ฉันก็นั่งจับสายคาดเบลท์นิ่ง เม้มปากไม่พูดอะไรเพราะกลัวโดนไล่ลงจากรถ พลางมองใบหน้าด้านข้างของเขาไปด้วย...
อาติเป็ผู้ชายคนเดียวที่ทำให้ฉันหัวใจเต้นแรงทุกครั้งที่เจอ ไม่ว่าจะมีผู้ชายสักกี่คนเข้ามาจีบ ก็ไม่สามารถแทนที่เขาได้ มันเป็แบบนี้มาตลอด 10 ปีแล้ว และฉันคิดว่าในอนาคตถ้าไม่ได้แต่งงานกับเขา ก็คงได้เกาะเสาคานจนตายแน่ๆ
"ลง"
ไม่รู้ว่านั่งมองเขามานานเท่าไหร่ รู้ตัวอีกที ก็ตอนที่ถึงคอนโดเรียบร้อยแล้ว
"อาติ พรุ่งนี้อาจะไม่ไปส่งหนูจริงๆ เหรอคะ"
"..."
"แต่หนูอยากให้อาไปส่งนะ เพราะยังไงอาก็ต้องเข้าบริษัทไม่ใช่เหรอคะ" ติสรณ์เป็เ้าของบริษัท TIN เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด และเ้าของสถานีโทรทัศน์ช่องหนึ่ง ที่มีชื่อเสียงมากในตอนนี้...
ฉันตั้งใจจะไปแคสหน้ากล้องที่บริษัทของเขา หวังว่าถ้าแคสผ่านจะได้เซ็นสัญญาและยังสามารถหาเวลามาเจอเขาได้ทุกวันอีกด้วย
มีแต่ได้กับได้
"ไม่ว่าง"
"อาขา...งั้น ถ้าหนูแคสผ่าน หนูขออะไรอย่างหนึ่งได้ไหม"
"คิดว่าจะผ่าน?"
"แน่นอนค่ะ หนูหุ่นดีขนาดนี้ หน้าตาตีดีแบบนี้ ขาเรียว..." ฉันพยายามใช้มือทำท่าทางตามคำพูด ไล้ต้นขาตัวเองให้เขาเห็นว่า ขาเรียวยาวแบบเธอมันเซ็กซี่มากที่สุดเลยนะ แต่...
"เจียวเจียว!!" พอได้ยินเสียงดุของเขาฉันก็รีบหุบปากลงทันที "ลงไป" เขาออกคำสั่งเสียงเย็น
ฉันเม้มปากแน่น ถอดสายเบลท์ออกแล้วหันไปมองเขาที่เปิดประตูลงจากรถไปแล้ว
ฉันรีบลงจากรถอย่างรวดเร็วและเดินตามเขาไป
"ถ้าวันหนึ่งอาชอบหนูขึ้นมา จะเป็ยังไง" ฉันพูดไปด้วยพลางวิ่งตามเขาไปด้วย
"มันจะไม่มีวันนั้น"
“…” ประโยคนี้อีกล่ะ ได้ยินจนเบื่อแล้วเนี่ย ที่ถามเพราะหวังว่าสักวันคำตอบจะเปลี่ยนไปจากเดิมบ้าง
แต่..ก็ไม่เคยเปลี่ยนอยู่ดี
"เลิกหวังแล้วตั้งใจเรียนให้จบ"
"หนูเรียนปีสุดท้ายแล้ว ใกล้จะจบแล้วนะคะ โตพอจะมีสามีแล้วด้วย" คำพูดล้อเล่นของฉันทำให้เขาหันมามองด้วยหางตา
"..."
"หนูเคยบอกอาติแล้วไงคะ" ฉันเดินตามเขามาหยุดที่หน้าลิฟต์ของคอนโด "เมื่อไหร่ที่อาแต่งงาน หนูจะเลิกยุ่งกับอา ไม่มาวุ่นวาย ไม่มาให้เห็นอีก...แต่ตอนนี้ อายังเป็ของหนูอยู่"
"รู้ใช่ไหมว่าฉันไม่ชอบเธอ" ฉันเคยได้ฟังน้ำเสียงเยือกเย็นและได้เห็นแววตาเฉยชาของเขามาจนนับไม่ถ้วน และก็เจ็บจนแทบจะจำไม่ได้แล้วด้วยว่ามันมีความรู้สึกยังไง
"หนูรู้ค่ะ แต่หนูโอเค..."
ไม่ มันไม่โอเคสักนิด
ตึ้ง
ฉันเดินตามอาติเข้าไปในลิฟต์ เพื่อตามเข้าไปที่ห้อง ไม่ใช่ห้องเขาแต่เป็ของอาจี ที่อยู่ชั้นเดียวกับอาติ
เมื่อถึงชั้นเป้าหมายฉันก็เดินตามเขาไปเงียบๆ หวังจะได้เข้าห้องเขาไปแบบเนียนๆ แต่...
"ไม่ต้องตามฉัน" เบื่อคนรู้ทัน
"ไม่ได้ตามสักหน่อย แค่จะเดินไปเข้าห้องเท่านั้นเอง คนหลงตัวเอง เชอะ!" ฉันเดินผ่านหน้าเขาไปที่ห้องถัดจากนั้น กดรหัสและใช้หางตามองสามีในอนาคตซึ่งเดินเข้าห้องไปแล้ว
อาลัยอาวรณ์นิดหนึ่งก็ไม่ได้
ฉันเดินเข้าไปในห้องที่ยังเงียบสงัด ไร้เสียงใดใดทั้งสิ้น แสดงว่าอาจียังไม่กลับเหรอ? ฉันหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าออกมาแล้วกดโทรออกหาอา
"อาจี ยังไม่กลับอีกเหรอ"
[วันนี้อาน่าจะได้กลับตอน ตี 1 กำลังเคลียร์งานอยู่ เราอยู่ไหน]
"หนูอยู่คอนโดแล้ว"
[หาเื่มาหาติอีกอ่ะดิ]
"แหงสิ หนูกลัวว่าจะมีคนมาอ่อยเขาตอนหนูไม่อยู่"
[ไปเข้าค่ายมาเป็ไงบ้าง]
"ก็ดีนะคะ สนุกดี ได้คุยกับเพื่อนที่ไม่เคยได้คุยด้วย"
[ดีแล้ว พอจบออกไปก็ไม่ได้เจอแล้วมั้ง]
"ใช่ค่ะ จบแล้วถ้าจะนัดกันคงยาก"
[อาเจียว เดี๋ยวอาทำงานก่อน หาไรกินด้วยล่ะ สั่งอะไรมากินก็ได้เดี๋ยวอาโอนเงินให้]
"รักอาจี...แต่รักน้อยกว่าอาติค่ะ"
[หลานเลว]
"จุ้บๆ ตั้งใจทำงานค่ะอา"
[โอเค]
ฉันกดวางสายก่อนจะสั่งอาหารออนไลน์ผ่านโทรศัพท์ อืม...อยากกินพิซซ่า แต่...มันเยอะนะ กินคนเดียวน่าจะไม่หมด
งั้นก็หาเพื่อนมากินด้วยดีกว่า เอ๊ะ แล้วจะหาใครมากินเป็เพื่อนดีนะ ในเมื่อเราก็รู้จักแค่คนข้างห้องเท่านั้นเอง...
ก็คงต้องชวนสามีในอนาคตมากินด้วยกันอย่างไม่ค่อยเต็มใจแล้วแหละ...
22.01 น.
คือปกติ ฉันก็ไม่ได้ชอบกินอะไรตอนกลางคืนอยู่แล้วนะ เพียงแต่วันนี้รู้สึกหิวก็เท่านั้นเอง และที่สำคัญจะได้มีข้ออ้างไปหาผู้ชายข้างห้องแบบเนียนๆด้วย
ตอนนี้ฉันยืนอยู่หน้าห้องอาติ ด้วยชุดนอนที่เซ็กซี่จนใครเห็นก็ต้องจับทุ่มเตียงแน่นอน กลิ่นสบู่หอมเย้ายวนมากจนถึงมากที่สุด
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
ตื่นเต้นจัง ทั้งที่ก็เคยมาหาเขาเป็ประจำอยู่แล้ว แต่ก็ยังมีอาการใจสั่นทุกที
แกร็ก
"อาขา...มากินพิซซ่ากันเถอะ หนูสั่ง..."
"..."
เอ่อ...เดี๋ยวนะ ฉันมาผิดห้องหรือเปล่า ไม่นี่ ห้องนี้ห้องของเขาถูกแล้ว แต่ทำไมถึงมีผู้หญิงอยู่ในห้องด้วยล่ะ แถมเธอยังใส่เสื้อคลุมตัวยาวสีกรม ข้างในคือชุดนอนไม่ได้นอนกระโปรงสั้นจนแทบเสมอหูอยู่แล้ว
เธอเป็ใคร!!
"พีช ใคร..." เสียงผู้ชายในห้องชะงัก เมื่อเห็นว่าฉันกำลังยืนมองเขาอยู่หน้าห้อง
ฉัน...ฉันควรเดินออกไปจากตรงนี้ถูกไหม...แต่...แต่ขามันดันก้าวไม่ออก!!
5K
![[จบ] รักหมดใจ นายเพลย์บอย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1699511236_88043022.webp)
