ขอเป็นสามีของคุณ

        งานเปิดตัวโรงแรมในเครือเดอะสกายสาขากระบี่มีนักข่าวมาทำข่าวกันเต็มพื้นที่ห้องจัดงานเพราะคณินเป็นนักธุรกิจชื่อดังของภาคใต้ อีกทั้งบิดาเป็นนักการเมืองเก่าเลยมีคนรู้จักมากมาย มีทั้งคนที่อยากมาให้อีกฝ่ายเห็นหน้าเพื่อความช่วยเหลือในอนาคตและคนที่มาเพราะเกี่ยวเนื่องในธุรกิจให้บริการเหมือนกัน

        กลุ่มเพื่อนของชายหนุ่มเดินชนแก้วกับเจ้าของงานอย่างสนุกสนานแต่เจ้าภาพหนุ่มทั้งสองกลับฉายเดี่ยวไร้แววสาวข้างกายนายหัวอาชว์นั้นทุกคนรู้ดีว่าแต่งงานมีภรรยาแล้ว และรักภรรยามาก ส่วนคณินนั้นเป็นหนุ่มโสดเนื้อหอมเป็นที่หมายปองของสาวๆมากมาย

        ความหล่อบวกกับนิสัยรวยเป็นที่จับตาจับใจของบรรดาแม่ๆ ที่อยากให้ลูกสาวได้มีคู่ครองที่ดีเป็นหลักยึดเงินในบัญชีหนามากพอที่จะซื้อความสะดวกสบายให้กับตัวเองไปยันแก่ไม่ว่ารักจะล่มหรืออยู่ยาวนาน ขอแค่จดทะเบียนสมรสก็ถือว่าได้เงินมาก้อนโต ถ้าหากหย่าร้างกันไปภายหลังคณินมีชื่อเสียงว่าเปย์คู่ควงทุกคน ดังนั้นสาวสวยมากมายจึงคิดว่าแต่งไปยังไงก็คุ้ม

        “พ่อตาแม่ยายฉันไม่มานะณินเขาติดธุระ”

        “คุณพลชาติไม่ชอบหน้าฉันมากกว่าไม่ได้ติดธุระอะไรหรอกใช่ไหม” คณินว่าแล้วยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ มองเพื่อนผ่านขอบแก้ว

        นายหัวหนุ่มแห่งเกาะไข่มุกซึ่งเดินทางมาที่กระบี่อีกครั้งเพื่อร่วมงานเปิดตัวโรงแรมเดอะสกาย สถานะเป็นทั้งเพื่อน หุ้นส่วนและไม่แน่ว่าต่อไปเขากับมันจะได้ดองเป็นญาติกันหรือเปล่ายิ้มบางๆ

        “ไม่ใช่หรอกคุณพลชาติบอกว่าต้องรีบเคลียร์งานที่รีสอร์ตเพราะจะไม่อยู่หลายวัน เขาจะเดินทางไปสตูลพร้อมฉันพรุ่งนี้เช้าไปสองอาทิตย์ถึงจะกลับ”

        คณินรู้ว่าเพื่อนปลอบใจแต่สำหรับคำพูดพวกนั้นไม่จำเป็นสักนิด ถ้าเขาอยากได้ลูกเสือเขาจะเข้าถ้ำเสื้อเอง “งั้นนายก็เดินทางดีๆว่าแต่ฉันยังไม่เห็นคุณกั้งกับลูกเลย เธอบอกว่าจะพาลูกมายังไม่เห็นเลย” คณินพูดเขาจะไปรับเธอแต่กัญญาภัคบอกว่าจะมาเอง คณินยังไม่ทันส่ายสายตามองหาเพื่อนในกลุ่มก็ถามขึ้นเสียงดัง

        “ลูกเหรอนายมีลูกแล้วเหรอณิน” เพื่อนคนหนึ่งถามขึ้นสีหน้าเหลอหลามองไปทางอาชว์และสันต์ชัยก็เห็นว่าสองคนนี้ทำหน้าปกติ “นี่ฉันตกข่าวอะไรไป”

        คณินยิ้มเขาภูมิใจเสมอเวลาพูดถึงน้ำใส นางฟ้าตัวน้อยของเขา “ไอ้หมอ ฉันมีลูกแล้วว่ะ ห้าเดือนชื่อน้องน้ำใสเป็นลูกสาว”

        สีหน้ายิ้มแย้มยินดีของคณินทำให้สองหนุ่มที่รู้เรื่องก่อนหน้านี้แอบหมั่นไส้ในใจเงียบๆแม่ของลูกจะตกลงหรือเปล่ายังไม่รู้ เรื่องราวยังคาราคาซังแต่คณินกลับมั่นหน้าบอกเพื่อนอย่างมั่นใจไปแล้ว

        “ตั้งแต่เมื่อไรวะแล้วผู้หญิงที่โชคดีคนนั้นเป็นใครทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่อง แล้วไปเจอกันที่ไหนเธอเป็นใคร แต่งงานกันตอนไหน”

        “โวะ ไอ้หมอยิงเป็นชุดแบบนี้ฉันจะตอบคำถามไหนก่อนดี เอาเป็นว่าเธอชื่อกั้ง เจอกันที่ผับยังไม่แต่งงานกัน ส่วนเรื่องอื่นๆ ไว้ฉันจะเล่าให้นายฟังทีหลัง เรื่องมันยาว”

        “เซอร์ไพรส์เลยนะโว้ยลูกห้าเดือนแล้ว เป็นลูกสาวอีกคงจะน่ารักมาก”

        คณินยิ้มเต็มหน้า“อืม”

        สีหน้ายอมรับแบบนี้ใครได้เห็นก็อดหมั่นไส้ไม่ได้ “ฉันก็หมอเด็กทำไมไม่พาหลานไปหาฉันฉันจะได้ช่วยดูแลให้”

        “แม่เขาจัดการเรื่องโรงพยาบาลไปแล้วแต่ว่าฉันอยากได้คำปรึกษาจากนายอยู่พอดี เรื่องการเลี้ยงลูก ฉันไม่รู้อะไรเลยว่ะต้องมีวิธีการเลี้ยงลูกยังไง อาบน้ำ ชงนม ทำยังไง ฉันอยากฝึกไว้”

        ทุกคนมองหน้ากันเมื่อได้ยินคำนี้ไม่เว้นแม้แต่อาชว์ เพราะไม่คิดว่าคณินจะมีมุมนี้ และยังดูมุ่งมั่นมากอีกด้วย ทว่ายังไม่ได้คุยอะไรกันต่อแขกคนสำคัญที่เชิญมาก็ทยอยมาเรื่อยๆ ซึ่งเป็นแขกของบิดา คณินเลยต้องไปช่วยบิดามารดาต้อนรับแขก

        “เดี๋ยวฉันมาขอตัวไปรับรองแขกคุณพ่อก่อน”

        คณินไปต้อนรับแขกสำคัญด้วยความคล่องแคล่วท่านรัฐมนตรีกระทรวงพาณิชย์ให้เกียรติมาด้วยตัวเองเขาไหว้อย่างนอบน้อมและเสิร์ฟไวน์ให้ด้วยตัวเอง พูดคุยจนเวลาผ่านไปคณินก็ขอตัวออกมา

        “ณินไปไหนลูก”คุณนันทนาผู้เป็นมารดาร้องถาม ลูกชายดูใจไม่อยู่กับตัวอย่างไรไม่รู้คอยมองไปที่ประตูทางเข้าตลอด เหมือนรอใครอยู่

        “เดี๋ยวผมมาครับคุณแม่”

        คณินเดินออกมาโดยมีรุจน์ตามมาด้วยเขายกโทรศัพท์ขึ้นกดโทร.หาหญิงสาวที่รับปากว่าจะมา จนงานบนเวทีจะเริ่มแล้วเขายังไม่เห็นเงาเธอเลย ร่างสูงในชุดสูทสีกรมท่าคัตติ้งเนี้ยบใบหน้าหล่อเหลานิ่งเรียบแต่ริมฝีปากคล้ายมีรอยยิ้มติดอยู่บนใบหน้าตลอดเวลาเรียกว่าเป็นคนที่ดูมีเสน่ห์ ดึงดูดทางเพศอย่างล้นเหลือ แต่ตอนนี้รอยยิ้มเริ่มไม่มีเพราะแขกคนสำคัญยังมาไม่ถึง