ความเงียบ...
นั่นคือสิ่งแรกที่นาเดียรับรู้ได้
มันไม่ใช่ความเงียบที่อึดอัดและเงียบเหงาเหมือนในคอนโดของเธอเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน แต่มันเป็ความเงียบที่ "เต็ม" ... ความเงียบที่สงบ... ความเงียบที่มาพร้อมกับความพึงพอใจอย่างถึงที่สุด
ร่างของบอลที่หนักอึ้งทิ้งตัวลงมาทับแผ่นหลังของเธอที่ยังคงโก่งโค้งอยู่ในท่าหมา... เขาไม่ขยับ... มีเพียงเสียงหอบหายใจที่ดังพร่าอยู่ข้างหูของเธอ... ลมหายใจร้อนๆ ของเขาเป่ารดต้นคอของเธอที่ชุ่มเหงื่อ
นาเดียเองก็แทบจะขยับตัวไม่ได้...
เธอ "แตก" ไปถึงสองครั้ง... ครั้งที่สองมันรุนแรงจนเธอมองเห็นดาวเป็ประกายวูบวาบ... ร่างกายของเธอเหมือนถูกสูบพลังงานออกไปจนหมด... เหลือทิ้งไว้เพียงความรู้สึกโล่งโปร่ง... และความเสียวซ่านที่ยังคงตกค้างอยู่ใน "หีอวบ" ของเธอที่ยังคงกระตุกตอดเบาๆ เป็ระยะ
"เตียงที่ชุ่มเหงื่อ"...
มันคือคำบรรยายที่ถูกต้องที่สุด... ผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่... บางส่วนเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อของพวกเขาทั้งสอง... และบางส่วนก็เปียกแฉะไปด้วยน้ำรักของเธอที่ไหลซึมออกมา...
และที่เด่นชัดที่สุด... คือ "ก้นกลมกลึง" ของเธอ...
มันยังคงเปียก... ลื่น... และเหนียวเหนอะ... จาก "น้ำรัก" จำนวนมหาศาลที่บอลพุ่งกระฉูดสาดใส่ไว้... มันเริ่มจะเย็นลงเล็กน้อยเมื่อัักับอากาศ...
กลิ่นในห้อง... มันคือกลิ่นของ "เซ็กส์" ที่ดิบเถื่อน... กลิ่นเหงื่อที่เค็มปร่า... กลิ่นคาวจางๆ ของน้ำรัก... และกลิ่นกายของคนสองคนที่เพิ่งหลอมรวมกัน...
"บรรยากาศเต็มไปด้วยความพึงพอใจ"
ไม่มีความอึดอัด... ไม่มีคำถามว่า "นี่เราทำบ้าอะไรลงไป" ... ไม่มี...
มันคือความรู้สึกของคนสองคนที่ "้า" สิ่งเดียวกัน... และพวกเขาก็ "ได้" มัน... อย่างสมบูรณ์แบบ
บอลค่อยๆ พลิกตัวลงจากแผ่นหลังของเธอ... ล้มตัวลงนอนหงายแผ่หลาอยู่ข้างๆ... "ควย" ของเขาที่ตอนนี้อ่อนตัวลงแล้ว...
"แฮ่ก... แฮ่ก..."
เสียงหอบหายใจของทั้งคู่ดังประสานกันในความเงียบ...
นาเดียพลิกตัวกลับมานอนหงายเช่นกัน... เธอมองเพดานห้องที่สลัว... สมองของเธอยังคงว่างเปล่า...
นี่คือการ "เย็ด" ที่ดีที่สุดในชีวิตของเธอ...
บอลเป็คนขยับตัวก่อน... เขาดูเหมือนจะยังมีสติมากกว่าเธอ...
"เดี๋ยวนะ" เขาพูดเสียงแหบ...
เขาค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่ง... ขาของเขาคงจะสั่นไม่ต่างจากเธอ...
นาเดียเหลือบมองตาม... เขาเดินไปที่ลิ้นชัก... ดึงทิชชู่ออกมาสองสามแผ่น... นำถุงยางอนามัยที่ใช้แล้วออก... มัดปากมัน... แล้วห่อด้วยทิชชู่... ก่อนจะเดินเปลือยเปล่าหายเข้าไปในห้องน้ำ...
นาเดียได้ยินเสียงเปิดก๊อกน้ำ...
เธอคิดว่าเขาคงไปจัดการธุระส่วนตัว...
แต่สักพัก... เขาก็เดินกลับออกมา... ในมือของเขาถือ "ผ้าขนหนูผืนเล็ก" สีขาวสะอาด... ที่ดูเหมือนจะชุบ "น้ำอุ่น" มาหมาดๆ
เขากลับมาที่เตียง... มาคุกเข่าอยู่ข้างๆ เธอที่ยังนอนหมดแรงอยู่...
"ขอนะ" เขาพูดเบาๆ
นาเดียขมวดคิ้ว... "อะไรเหรอ"
"พลิกตัวหน่อย... ตะแคงก็ได้"
นาเดียทำตามอย่างงงๆ... เธอพลิกตัวตะแคง... หันหลังให้เขา...
และเธอก็เข้าใจ...
เขามา "ทำความสะอาด" ให้เธอ...
ผ้าอุ่นๆ ััลงบนแก้มก้นของเธอ...
"อ๊ะ..." เธอสะดุ้งเล็กน้อย...
บอลใช้ผ้าอุ่นๆ ผืนนั้น... ค่อยๆ "เช็ดคราบน้ำรักออกจากก้นให้เธออย่างอ่อนโยน"
เขาไม่ได้เช็ดแบบลวกๆ... แต่เขาค่อยๆ บรรจง... เช็ดคราบเหนียวเหนอะหนะที่เปรอะเปื้อนอยู่บน "ก้นกลมกลึง" ของเธอ... ซับมันออกทีละนิด... ความอุ่นจากผ้าทำให้เธอรู้สึกสบายตัวอย่างประหลาด...
เขาเช็ดมันจนสะอาด... จนผิวเนียนๆ ของเธอกลับมา... เหลือเพียงรอยแดงจางๆ จากฝ่ามือของเขาที่บีบขยำมันไว้ก่อนหน้านี้...
ความใส่ใจเล็กๆ น้อยๆ นี้... มันทำให้นาเดียรู้สึก... "ดี" ... มากกว่าการโดน "เย็ด" อย่างบ้าคลั่งเมื่อครู่อีก...
เขาเป็ผู้ชายที่... "ดีเยี่ยม" จริงๆ
หลังจากเช็ดจนสะอาด... เขาก็โยนผ้าผืนนั้นลงตะกร้า... แล้วกลับขึ้นมาบนเตียง...
เขาไม่ได้พยายามจะเริ่มรอบสอง... ร่างกายของพวกเขาทั้งคู่ไม่ไหวแล้ว...
เขาเอนตัวลงนอนข้างๆ เธอ... แล้วดึงผ้าห่มผืนบางที่กองอยู่ปลายเตียง... ขึ้นมาคลุมร่างเปลือยเปล่าของพวกเขาทั้งสอง...
"พวกเขานอนกอดกัน"
บอลดึงเธอเข้าไปในอ้อมแขน... ให้เธอนอนตะแคงหันหน้าเข้าหาเขา... ศีรษะของเธอหนุนอยู่บนท่อนแขนของเขา... ใบหน้าของเธอซบอยู่ที่แผงอกอุ่นๆ ที่ชื้นเหงื่อ...
นาเดียได้ยินเสียงหัวใจของเขาที่เต้นช้าลง... กลับสู่จังหวะปกติ...
เธอกอดตอบเขา... สูดกลิ่นกายของเขาเข้าไปเต็มปอด...
พวกเขาไม่พูดอะไรกันอยู่หลายนาที... มีเพียงเสียงลมหายใจที่ผ่อนคลาย...
ความเหนื่อยล้า... ความพึงพอใจ... และความอบอุ่นจากร่างกายของอีกฝ่าย... มันคือยานอนหลับชั้นดี...
เปลือกตาของนาเดียเริ่มหนักอึ้ง...
แต่ก่อนที่เธอจะจมดิ่งสู่ห้วงนิทรา... เธอต้องพูดมันออกมา...
"นั่นมัน... ดีเยี่ยม"
เธอ "พูดเสียงแ่" ... เสียงอู้อี้เพราะใบหน้าซบอยู่ที่อกของเขา...
บอลนิ่งไป... แล้วนาเดียก็รู้สึกถึงแรงสั่นะเืเบาๆ ที่หน้าอกของเขา... เขากำลังหัวเราะ...
เขาจูบลงบนกลุ่มผมที่ยุ่งเหยิงของเธอ...
"คุณก็สุดยอด" ...
...
...
...
แสงแดด...
นั่นคือสิ่งแรกที่ปลุกนาเดีย...
มันคือแสงแดดอ่อนๆ ของ "เช้าวันใหม่"... "วันเสาร์"... ที่ส่องลอดผ้าม่านสีเทาเข้ามาในห้อง...
นาเดียค่อยๆ ลืมตาขึ้น... สมองของเธอยังคงเบลอเล็กน้อย...
นี่ที่ไหน?
แล้วเธอก็จำได้...
อพาร์ตเมนต์ของบอล...
เธอขยับตัว... รู้สึกถึงความเมื่อยล้า... ปวดระบมเล็กน้อยที่ต้นขา... และที่ "หี" ของเธอ...
แต่มันคือความเ็ปที่ "น่ายินดี"
เธอนอนอยู่คนเดียวบนเตียง... บอลหายไปไหน?
เธอพลิกตัว... แล้วก็เห็นเขา...
บอลไม่ได้หายไปไหน... เขาแค่... นอนหลับอยู่บน "โซฟาเบด" ที่มุมห้อง... เขาคงไม่อยากปลุกเธอ... หรืออาจจะรู้สึกว่าเตียงมันเล็กเกินไปสำหรับสองคน... เขาห่มผ้าห่มอีกผืน... หลับสนิท...
นาเดียยิ้ม...
เธอค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่ง... ผ้าห่มร่วงลงไปกองที่เอว... เผยให้เห็นหน้าอกเปลือยเปล่า...
เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ...
แล้วเธอก็สังเกตเห็น...
"ความเครียดจากงานหายไปหมดสิ้น"
อาการปวดตึงที่บ่า... ที่ขมับ... ที่เธอเป็มาตลอดทั้งสัปดาห์... มัน "หายไป"
ความรู้สึก "อัดอั้น" ที่เหมือนมีอะไรหนักๆ มาทับอก... มันก็ "หายไป"
เธอรู้สึก "โล่ง" ...
เธอรู้สึก "ปลดปล่อย" ... อย่างแท้จริง
นี่คือสิ่งที่เธอ้า... ไม่ใช่ความรัก... ไม่ใช่ความสัมพันธ์... แต่คือ "การปลดปล่อย" ทางร่างกายที่สมบูรณ์แบบ... ที่ช่วยปลดปล่อยจิตใจของเธอไปด้วย...
นาเดียค่อยๆ ก้าวลงจากเตียง... หยิบบราลูกไม้ที่เขาถอดทิ้งไว้... และกางเกงในที่เขาถอดให้เธอ... มาสวม...
เธอไม่อยากปลุกเขา...
เธอเห็นประตูห้องน้ำ... ค่อยๆ แง้มเข้าไป...
เธอ้าอาบน้ำ...
น้ำอุ่นๆ ที่ไหลกระทบร่างกาย... มันช่างวิเศษ...
เธอสระผม... ถูสบู่... ชะล้างกลิ่นเหงื่อและกลิ่นเซ็กส์เมื่อคืนออกไป...
เธอเหลือบมองร่างกายตัวเองในกระจกฝ้า... มีรอยแดงจางๆ เป็จ้ำๆ ที่หน้าอก... และที่ "ก้นกลมกลึง" ของเธอ...
เธอยิ้มให้ตัวเองในกระจก...
หลังจาก "อาบน้ำ" เสร็จ... เธอก็พันผ้าขนหนู ที่เขาเตรียมไว้ให้แขก ออกมา...
เธอกลับมาที่ห้องนอน... "แต่งตัว" ...
เธอหยิบชุดเดรสรัดรูปสีน้ำเงินเข้มตัวเก่งของเธอขึ้นมา... มันยับยู่ยี่เล็กน้อย... แต่มันก็ทำหน้าที่ของมันได้ดีเยี่ยมเมื่อคืนนี้...
ขณะที่เธอกำลังรูดซิป...
"ตื่นแล้วเหรอ"
เสียงทุ้มๆ ดังขึ้นจากด้านหลัง...
นาเดียสะดุ้งเล็กน้อย... หันกลับไป...
บอลลุกขึ้นนั่งบนโซฟาแล้ว... ผมของเขายุ่งเหยิง... เขายิ้มให้เธอ... เป็รอยยิ้มที่อบอุ่นเหมือนเมื่อคืน...
"ค่ะ... ขอโทษที... ฉันใช้ห้องน้ำ"
"ตามสบายเลย" เขาบิดี้เี... "กาแฟไหม"
"ก็ดีค่ะ"
นี่คือสถานการณ์ที่ปกติมันควรจะ "อึดอัด" แต่สำหรับพวกเขาทั้งคู่... มันกลับ "ไม่"
"บอลชงกาแฟให้พวกเขาดื่มกันเงียบๆ"
เขาลุกไปที่เคาน์เตอร์ครัว... เขาไม่ได้ใส่เสื้อ... ยังคงเปลือยท่อนบน... สวมเพียงบ็อกเซอร์บรีฟตัวเดิม...
นาเดียนั่งลงที่เก้าอี้สตูลหน้าเคาน์เตอร์ มองแผ่นหลังที่มีกล้ามเนื้อสวยงามของเขา...
กลิ่นกาแฟสดหอมกรุ่น...
เขาชงกาแฟดริป... ไม่ใช่กาแฟสำเร็จรูป...
เขาเลื่อนแก้วกาแฟดำร้อนๆ มาให้เธอ...
"ขอบคุณค่ะ"
"เมื่อคืน... คุณโอเคนะ" เขาถาม... ไม่ได้หมายถึงเื่เซ็กส์... แต่หมายถึง... ความรู้สึกโดยรวม...
"ฉันโอเคมาก" นาเดียยิ้ม... จิบกาแฟ... "คุณล่ะ"
"ผมก็เหมือนกัน"
พวกเขานั่งดื่มกาแฟกันเงียบๆ... ฟังเสียงรถราจางๆ จากข้างนอกหน้าต่าง...
มันคือความเงียบที่ "สบายใจ"
ไม่มีการขอเบอร์โทร เพราะมีในแอปแล้ว... ไม่มีการถามว่า "แล้วเราจะเจอกันอีกไหม" ... ไม่มีการพูดถึง "ความสัมพันธ์" ...
พวกเขาทั้งคู่เข้าใจตรงกัน...
นี่คือ "่เวลาดีๆ" ... และมันกำลังจะจบลงอย่างสวยงาม...
เมื่อกาแฟหมดแก้ว...
"ฉัน... คงต้องไปแล้วค่ะ" นาเดียพูดขึ้น...
"โอเค" บอลพยักหน้า "เดี๋ยวผมไปส่งข้างล่าง"
"ไม่เป็ไรค่ะ ฉันกลับเองได้"
"อย่างน้อย... ก็ขอไปส่งที่ประตู" เขายิ้ม...
นาเดียเดินไปหยิบกระเป๋าถือ... บอลเดินตามไป...
เธอยืนอยู่หน้าประตู... หันกลับมาเผชิญหน้ากับเขา...
"ขอบคุณนะคะ... สำหรับ... กาแฟ" เธอพูด...
"และค็อกเทล" เขาต่อให้... ยิ้มกริ่ม...
"ค่ะ... และค็อกเทล"
พวกเขาจ้องตากันอยู่ครู่หนึ่ง...
แล้วบอลก็โน้มตัวลงมา...
มันไม่ใช่จูบที่ร้อนแรงดูดดื่มเหมือนเมื่อคืน...
มันคือจูบที่ "อ่อนโยน" ... อบอุ่น... เป็จูบที่ "ขอบคุณ" ...
ริมฝีปากของเขาทาบลงมาบนริมฝีปากของเธอ... นุ่มนวล...
"ดูแลตัวเองนะ นาเดีย" เขาพูดหลังจากถอนจูบ...
"คุณก็เหมือนกันค่ะ บอล"
"ไม่มีการสัญญาถึงอนาคต"
เธอเปิดประตู... ก้าวออกไป...
เธอไม่ได้หันกลับมามอง...
"นาเดียเดินกลับห้องด้วยรอยยิ้ม"
แสงแดดของเช้าวันเสาร์สาดส่อง... อากาศสดชื่น...
เธอเดินกลับคอนโดของเธอ... ในชุดเดรสรัดรูปตัวเดิม... แต่ความรู้สึกของเธอไม่เหมือนเดิม...
เธอไม่รู้สึกอับอาย... เธอรู้สึก "มั่นใจ" ... รู้สึก "เซ็กซี่" ... และรู้สึก "เบาสบาย" ...
เมื่อเธอกลับถึงห้อง... ความเงียบที่เคยอึดอัด... ตอนนี้มันกลายเป็ความสงบ...
เธอเดินไปที่โต๊ะทำงาน...
หน้าจอแล็ปท็อปที่เธอปิดไว้เมื่อคืน...
"โลโก้ปุ๋ยอินทรีย์" ...
นาเดียจ้องมองมัน...
"เธอพร้อมที่จะกลับไปลุยงานต่อแล้ว"
เธอยิ้มกว้าง... เปิดเครื่อง...
"โอเค... เ้าโลโก้ 'ว้าว' ... มาดูกันสักตั้ง"
2K
