“พวกนายคิดจะทำอะไรกันแน่?ปล่อยฉัน!”เยี่ยสือฮวานพยายามที่จะถาม
บอดี้การ์ดทั้งสองคนนั้นไม่ตอบดึงแขนของเยี่ยสือฉวานแล้วกดเธอนอนลงบนเตียงผ่าตัดจากนั้นใช้เชือกมัดเท้าและมือของเธอไว้
เยี่ยสือฉวานใช้เท้าถีบดึงมือไปมาจนเจ็บแผลที่ขาจนเหงื่อซึมออกมาเต็มหน้าผาก
“ปล่อยฉัน! พวกนายไม่ใช่คนที่สีโม่อวี่ส่งมา!”เยี่ยสือฮวานพยายามดึงมือตนออกจากเชือกเริ่มรู้สึกว่าเื่นี้มันมีจุดที่น่าสงสัย
สถานการณ์ในตอนนี้มันเหมือนจะเอาเธอมาตรวจตรงไหนเหมือนจะผ่าตัดเธอเลยมากกว่า
สีโม่อวี่เกลียดเยี่ยสือฮวานมากก็จริงแต่เขาไม่มีทางที่จะเอาชีวิตของเยี่ยสือฮวานเพราะว่าการที่ให้เธอมีชีวิตอยู่นั้นเขาจะได้ทรมานเธอไปทั้งชีวิต!
หลังจากที่บอดี้การ์ดทั้งสองคนมัดเยี่ยสือฮวานเรียบร้อยแล้วพวกเขาก็เดินออกจากห้องผ่าตัดไป
เยี่ยสือฮวานนอนอยู่ในห้องผ่าตัดคนเดียวตอนนี้เธอพยายามที่จะดิ้นรนให้หลุดข้อมือของเธอโดนดึงจนถลอกไปหมดแต่เชือกกลับไม่ขยับแม้แต่นิด
สองนาที่ต่อมาหมอและพยาบาลก็เข้ามาในห้องผ่าตัด
“พวกคุณจะทำอะไร?” เยี่ยสือฮวานเกร็งไปหมดทั้งตัว ตาของเธอเบิกกว้าง
พยาบาลสาวคนนึงตอบออกมา“คุณจะทำการผ่าตัดมดลูกไม่ใช่เหรอคะ?”
หมอที่อยู่ด้านข้างจับเธอไว้ทันทีบอกให้เธอเงียบ
“อะไรนะ?” เยี่ยสือฮวานใเป็อย่างมาก เธอพึ่งจะตั้งท้องจะทำการผ่าตัดเช่นนั้นได้อย่างไรกัน?ใครเป็คนสั่งให้ทำเื่นี้?
สีโม่อวี่?
ไม่ ถ้าเขาคิดจะทำอย่างนี้ ถ้าอย่างนั้นเมื่อวานตอนที่เขารู้ว่าเธอท้องก็ต้องพาเธอไปโรงพยาบาลแล้ว
ไม่ใช่เขาถ้าอย่างนั้น.....เยี่ยอีนั่ว!
คนที่จะโเี้ได้ขนาดนี้มีแค่ผู้หญิงคนนั้นเท่านั้น!
เยี่ยอีนั่วเป็ลูกพี่ลูกน้องของเยี่ยสือฮวานพ่อแม่ของเยี่ยอีนั่วประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนเสียชีวิตครอบครัวของเธอจึงรับเลี้ยงเยี่ยอีนั่วไว้ด้วยความใจดีเยี่ยสือฮวานรักและดูแลเธอเหมือนน้องสาวแท้ๆแต่คิดไม่ถึงเลยว่าผู้หญิงคนนี้จะมีจิตใจที่เ้าเล่ห์และโหดหี้ยมเสียยิ่งกว่าแมงป่องพิษ
ั้แ่ที่เยี่ยอีนั่วเข้ามาที่ครอบครัวตระกูลเยี่ยเธอก็วางแผนสารพัดเพื่อทำร้ายเยี่ยสือฮวานทำให้ในสายตาของคนอื่นเยี่ยสือฮวานเป็เหมือนพี่สาวใจร้าย
เยี่ยอีนั่วได้รับาเ็เป็เพราะเยี่ยสือฮวานวางแผนทำร้าย......
เมื่อเยี่ยอีนั่วโดนคนนินทาโดนต่อว่าประจาน นั่นก็เป็เพราะเยี่ยสือฮวานปล่อยข่าว.....
เื่ราวสะสมไปเรื่อยๆเยี่ยสือฮวานไม่เพียงแต่ดูร้ายกาจในสายตาของคนอื่นแม้แต่พ่อแม่ก็ยังคิดว่าเธออาจจะผิดปกติใจแคบร้ายกาจ
แม้กระทั่งภายหลังมานั้นที่เยี่ยอีนั่วโดนข่มขืนจนตั้งท้องความผิดทั้งหมดก็โดนโยนมาที่เยี่ยสือฮวาน....
ในตอนนั้นเยี่ยอีนั่วทำให้เธอกลายเป็ผู้หญิงที่เ้าเล่ห์ร้ายกาจไม่พอตอนนี้ เยี่ยอีนั่วยังสั่งให้คนมาตัดมดลูกของเธอไปอีก!
เยี่ยสือฮวานจะยอมได้อย่างไร!
ชีวิตของเธอก็อยู่ได้ไม่นานแล้วความหวังเดียวก็คือลูกในท้องของเธอครั้งนี้ต่อให้สู้จนตัวตายเธอก็ไม่มีทางที่จะยอมทำแท้งอย่าเด็ดขาด
“ฉันเป็คุณหนูใหญ่ของตระกูลเยี่ย สามีเป็ถึงประธานใหญ่ของสีกรุ๊ป ถ้าพวกคุณกล้าทำอะไรฉัน พรุ่งนี้ฉันจะทำให้โรงพยาบาลเหลือแต่เถ้าถ่าน!”เยี่ยสือฮวานตั้งสติ ริมฝีปากขาวซีดของเธอเอ่ยขู่ขึ้นมา
หมอในการผ่าตัดครั้งนี้เหลือบมองเยี่ยสือฮวานเธอตอบกลับมาอย่างสบายๆ ไม่มีทีท่ากลัวเลยสักนิด “ประธานสีเป็คนสั่งให้พวกเราทำการผ่าตัดครั้งนี้”
“ไม่มีทาง!” เยี่ยสือฮวานคัดค้านออกไปอย่างไม่ลังเล“เขาไม่มีทางทำเื่แบบนี้!ฉันบอกพวกคุณไว้เลยนะในท้องของฉันมีคุณชายน้อยของตระกูลสีอยู่ถ้าพวกคุณทำให้ฉันแท้งคิดว่าสีโม่อวี่จะปล่อยคุณไว้เหรอ?”
เมื่อได้ยินเยี่ยสือฮวานบอกว่าตนตั้งท้องหมอคนนั้นกลับยิ้มออกมา “เมื่อวานประธานสีสั่งมาว่าภายในสามวันนี้ให้ฉันมาตรวจร่างกายคุณถ้าเกิดว่าคุณท้องให้ทำการทำแท้งคุณเยี่ยอย่าพูดอีกเลย เื่ที่ประธานสีนั้นรังเกียจคุณคนทั้งโลกต่างก็รู้”
ใบหน้าของเยี่ยสือฮวานขาวซีดเธอกำหมัดแน่น
วันแต่งงานของทั้งสองคนนั้นสีโม่อวี่ได้ประกาศให้ทุกคนรู้อย่างชัดเจนว่าที่เขาแต่งงานกับเยี่ยสือฮวานไม่ใช่เพราะความรักแต่เป็เพราะความเกลียด
ที่แต่งงานกับเธอก็เพื่อที่จะได้ทรมานเธอได้สะดวก
หลังจากแต่งงานสีโม่อวี่ไม่เคยพาเยี่ยสือฮวานออกงานสังคมใดๆเขาเคยยอมรับกับสื่อว่าตัวเขายังไม่สามารถลืมรักแรกได้ส่วนภรรยาที่อยู่ในบ้านก็เป็เครื่องประดับตกแต่งที่จะมีหรือไม่มีก็เหมือนกัน
เยี่ยสือฮวานเป็ภรรยาของสีโม่อวี่ในขณะเดียวกันก็เป็ตัวตลกของคนทั้งโลก
“ไม่รู้จริงๆว่าคุณกล้าพูดกับพวกเราได้อย่างไรว่าคุณเป็ภรรยาของประธานสี” หมอคนนั้นพูดจาเหน็บแนมออกมาอย่างไม่ลังเล“ดูท่าแล้วคุณเยี่ยจะเป็ผู้หญิงหน้าไม่อายอย่างที่เขาว่ากันจริงๆ”
เยี่ยสือฮวานกัดริมฝีปากแน่นก่อนเอ่ยขึ้น“ถึงสีโม่อวี่จะไม่สนใจ แต่การกระทำนี้ก็ถือว่าผิดกฎหมาย พวกคุณไม่กลัวว่าหลังที่ฉันออกจากโรงพยาบาลไปจะโดนฟ้องเหรอ”
หมอคนนั้นแค่นหัวเราะออกมา“คุณเยี่ย บอกตามตรงเลยละกัน คนที่สั่งให้พวกเราทำอย่างนี้เป็เหมือนหัวใจของประธานสีมีเธออยู่พวกเราไม่กลัวคุณฟ้องหรอก!เอาล่ะ พูดมากกันอยู่นานแล้ว ทำการผ่าตัดกันได้!”
เมื่อเธอพูดจบก็ส่งสัญญาณให้ฉีดยาชา
พยาบาลเตรียมเข็มฉีดยาเรียบร้อยยกขึ้นมาจะฉีดบนแขนเธอ
“อย่า......” เยี่ยสือฮวานเกร็งไปทั้งตัวเธอพยายามบิดข้อมือออกมาสุดแรงเกิดผิวเนียนละเอียดของเธอตอนนี้ถลอกไปหมดมันแดงและมีเืไหลออกมา
แต่ไม่ว่าเธอจะดิ้นรนอย่างไรก็ไม่สามารถดึงเชือกที่ผูกไว้อย่างหนาแน่นออกได้
เข็มแหลมกดลงมาบนผิวนุ่มของเธอของเหลวเย็นเฉียบไหลเข้าร่างกายของเธอช้าๆ…..