พายุพัดโหมกระหน่ำ ฟ้าคำรามสะท้อนทั่วท้องนภา เมฆสีดำหม่นปกคลุมทั่วฟ้า ราวกับเป็ลางบอกเหตุถึงหายนะที่กำลังจะเกิดขึ้น ที่ใจกลางซากปรักหักพังของนครโบราณ เหล่าผู้พิทักษ์ยืนเรียงแถวประจันหน้ากับกองทัพทหารเกราะดำจำนวนมหาศาล เบื้องหน้าสุดของพวกมัน คือเงาร่างสูงสง่าในชุดคลุมสีดำยาว ดวงตาเปล่งแสงสีเงินเย็นเยือกของผู้เฒ่าจันทรา
เซเรียยืนอยู่แถวหน้า ดาบของเธอแน่นิ่งอยู่ในมือ รัศมีพลังเวทสีฟ้าครามเปล่งประกายรอบตัว เธอหันมองเหล่าสหายที่อยู่ข้าง ๆ ลูคัสที่กำดาบของเขาแน่ เรฟที่ยืนประจันหน้ากับศัตรูอย่างไม่หวาดหวั่น เอเธนที่ร่ายเวทอยู่เงียบ ๆ พร้อมกับพลังอักขระเรืองแสงบนฝ่ามือ เฟย์ที่เตรียมธนูพร้อมลูกดอกต้องสาป และฟินน์ที่แม้จะาเ็แต่ยังคงยืนหยัดด้วยสายตาแน่วแน่
“ทุกคน… จบเื่นี้กันเถอะ” เซเรียกล่าวเสียงหนักแน่น ก่อนจะก้าวไปข้างหน้า
“ช่างกล้าเหลือเกิน… พวกเ้าคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์ต่อกรกับข้าได้อย่างนั้นหรือ?” ผู้เฒ่าจันทราเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนที่เขาจะยกมือขึ้น
ทันใดนั้น พลังมืดมหาศาลก็ปะทุออกจากร่างของเขา เงาดำกระจายออกไปรอบทิศทาง ก่อตัวเป็สายหมอกต้องสาปที่ไหลราวกับมีชีวิต บิดเบี้ยวไปมาในอากาศ
“ไปกันเถอะ!!” เซเรียะโ และในเสี้ยววินาทีนั้น การต่อสู้ก็เปิดฉากขึ้น!
“ทหารเดี๋ยวพี่จัดการเอง พวกเ้าไปต่อกรกับตาแก่นั้นเถอะ” เซนะโบอกทุกคน
เซนฟาดดาบของเขาลงกับพื้น พลังสายฟ้าแล่นผ่านอากาศฟาดเข้าใส่ทหารศัตรูจนกระเด็นกระจัดกระจาย และร่ายเวทสร้างม่านป้องกันป้องกันลูกธนูต้องสาปที่พุ่งเข้ามา พร้อมร่ายเวทปรากฎเป็ลูกศรติดไฟที่ปักลงกลางหมู่ศัตรู ก่อให้เกิดะเิเปลวเพลิงอันรุนแรง
เซเรียพุ่งเข้าหาผู้เฒ่าจันทราโดยตรง ดาบของเธอฟาดเข้าหาเขา แต่เพียงแค่การสะบัดมือเบา ๆ ของเขา เธอก็ถูกแรงเวทมหาศาลสะบัดกระเด็น
“เด็กน้อย…” ผู้เฒ่าจันทราเอ่ยเสียงเย้ยหยัน “เ้าไม่มีวันเอาชนะข้าได้”
แต่เซเรียลุกขึ้นมาอีกครั้ง แม้จะเ็ป แต่เธอยังไม่ยอมแพ้ เธอใช้พลังทั้งหมดที่มีหลอมรวมเข้ากับดาบของตน ก่อนที่แสงสีฟ้าสว่างวาบจะเปล่งออกจากร่างของเธอ
“ข้าอาจไม่สามารถเอาชนะเ้าเพียงลำพัง… แต่ข้าไม่ได้สู้คนเดียว!”
ในเสี้ยววินาทีนั้น ฟินน์ เอเธน เฟย์ เรฟ และลูคัส ต่างก็รวมพลังกัน พลังของพวกเขาหลอมรวมเป็หนึ่งเดียว ดาบของเซเรียเปล่งแสงสว่างเจิดจ้า ก่อนที่เธอจะพุ่งไปข้างหน้า ฟาดดาบลงกลางร่างของผู้เฒ่าจันทรา
เสียงกรีดร้องดังก้องไปทั่ว ดวงตาของผู้เฒ่าจันทราเบิกโพลง ก่อนที่ร่างของเขาจะถูกแสงสว่างกลืนกิน
ทหารเกราะดำที่เหลืออยู่ทรุดลงไปกับพื้น พลังอำนาจของพวกมันสลายหายไปพร้อมกับผู้เป็นาย
ทุกอย่างเงียบสงัด
เซเรียยืนหอบหายใจ ดาบของนางปักลงกับพื้น นางมองไปรอบ ๆ เห็นสหายของตนยังคงยืนหยัด แม้จะเต็มไปด้วยาแ แต่พวกเขาทุกคนยังมีชีวิตอยู่
เฟย์นเดินเข้ามาตบไหล่นางเบา ๆ “เราทำได้แล้ว”
เซเรียพยักหน้า ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า เมฆดำเริ่มจางหาย แสงจันทร์ส่องสว่างลงมาอีก
“เห้อออ ข้าก็ไม่ได้มาสายนะ ครั้งนี้” เซนบ่น ก่อนเดินไปสมทบกับเซเลียและผู้พิทักษ์
ครั้งนี้คือจุดสิ้นสุดของา… และจุดเริ่มต้นของรุ่งอรุณใหม่