กริมเดินเข้าไปในเมืองอย่างไร้จุดหมาย จนในที่สุดมันก็ตัดสินใจถามคนแถวนั้นกริมถามหาสถานที่ที่มีหนังสือหรือที่ที่ความรู้ต่างๆบันทึกเอาไว้ กริมต้องหาความรู้ให้ได้มากๆมันถึงจะสามารถสร้างสิ่งต่างๆได้ตามที่ต้องการ ยิ่งรู้มากยิ่งทำทุกอย่างได้ง่ายขึ้นกริมถามไปหลายคนจนได้คำตอบและที่นั่นก็คือหอหนังสือพฤกษา นี่นั่นมีทุกอย่างที่เกี่ยวกับหนังสือตำราเวทย์ ตาราการสร้างอุปกรณ์ และมีอื่นๆอีกหลายแขนงโดยที่นั่นจะเก็บรวบรวมหนังสือต่างๆเอาไว้มากมายมีทั้งแบบให้เช่าหรือถ้าถูกใจก็สามารถซื้อกลับไปได้แต่เนื่องจากหนังสือที่ถูกรวบรวมและบันทึกมาจากหลายพื้นที่ มันจึงมีหลากหลายภาษากริมไม่รอช้ามันเดินทางไปที่หอหนังสือพฤกษาทันทีหลังจากถามทางคนที่บอกข้อมูลทั้งหมดมา
''สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าคุณชายต้องการตำราเวทย์หรือหนังสือทั่วไป หากมีอะไรที่เจาะจงแจ้งมาได้เลย''เมื่อกริมเดินเข้ามาในร้านพนักงานก็เข้ามาต้อนรับอย่างอบอุ่นทันทีกริมยังไม่พูดอะไรได้แต่หันไปมองรอบๆ ซึ่งที่นี่มันมีขนาดใหญ่มากแค่หนังสือเท่าที่กริมเห็นมันก็มีจำนวนมากจนนับไม่ไหว โดยหนังสือถูกวางเรียงเป็นชั้นๆสูงขึ้นไปด้านบนเรื่อยๆจนสุดสายตา
''ข้าอยากดูตำราที่เกี่ยวกับการสร้างอุปกรณ์อำนวยความสะดวกต่างๆ ขอแบบที่เก่าแก่มากที่สุดก่อน''ถึงกริมจะเรียนรู้การสร้างอุปกรณ์มาจากอลิซบ้างแล้วแต่มันเป็นคนละอย่างกับที่กริมต้องการที่กริมเรียนกับอลิซมาคือการสร้างอาวุธและชุดเกราะที่ใช้ในการต่อสู้แต่ที่กริมต้องการก็คืออุปกรณ์ที่ใช้ในการสื่อสารระยะไกลได้อะไรแบบนั้น
''งั้นเชิญตามข้ามา แต่เนื่องจากภาษามันเก่าแก่มากบางทีท่านอาจจะอ่านไม่ออก''พยักงานเริ่มเตือนกริมจะไม่ให้เตือนได้ยังไงในเมื่อที่หอหนังสือพฤกษาได้ศึกษาภาษาในตำราเหล่านั้นมานับ100ปีแต่ก็ล้มเหลว
''ไม่เป็นไรข้าอยากจะลองดูก่อน หากข้าอ่านไม่ออกค่อยว่ากันอีกที''พนักงานพยักหน้ารับก่อนจะเดินนำกริมไปที่ประตูประตูหนึ่ง จากนั้นจึงก้าวเข้าไป กริมเองก็ทำตามโดยไม่มีความลังเลเมื่อกริมก้าวเข้าไปแล้วมันกลับมาโผล่อีกที่หนึ่ง ที่นี่มีหนังสือไม่มากเมื่อเทียบกับที่เห็นก่อนหน้านี้
''คุณชายกรุณารอซักครู่ ข้าจะไปนำหนังสือที่เก่าแก่ที่สุดของที่นี่ออกมาให้ท่านดูก่อน1เล่ม''กริมพยักหน้าจากนั้นพนักงานก็เดินหายไป ไม่นานมันก็กลับมาพร้อมกับหนังสือเล่มหนาเตอะเก่าๆตึง! ด้วยความหนาและความหนักพนักงานวางลงบนโต๊ะเหล็กจนเกิดเสียงดังขึ้นกริมไม่รอช้ามันยื่นมือออกไปจับที่หนังสือแล้วเปิดขึ้น[ชื่อ:หนังสือแห่งความฝัน เนื้อหา:หนังสือที่บันทึกความรู้ของอัจฉริยะเผ่าคนแคระโบราณทั้งหมดเอาไว้หนังสือที่บันทึกสิ่งที่อัจฉริยะคนแคระพยายามจะสร้างมันขึ้นในอนาคตอันแสนไกลท่านต้องการเรียนรู้องค์ความรู้ทั้งหมดในหนังสือและภาษาคนแคระโบราณหรือไม่]กริมยิ้มร่าทันที อะไรจะง่ายและสบายขนาดนั้นแบบนี้มันไม่ต้องเสียเวลาศึกษาอะไรเลยด้วยซ้ำ
''ข้าจะซื้อเล่มนี้ ตอนนี้ไปเอาเล่มอื่นมาอีก''กริมจำเป็นต้องซื้อไม่งั้นมันก็เรียนรู้หนังสือเล่มนี้ไม่ได้
''ไม่เป็นไรหรอกคุณชายแม้แต่ที่นี่ก็ศึกษาตัวอักษรเหล่านั้นไม่ออก มันคล้ายกับภาษาของคนแคระแต่ก็เหมือนจะไม่ใช่ อ่า...เดี๋ยวข้าจะไปเอาเล่มใหม่มาให้...เดี๋ยวนะเมื่อครู่ท่านพูดว่าอะไร''พนักงานตกใจหลังจากนึกคำพูดของกริมได้เพราะปกติมันมักจะพูดคำเดิมๆเมื่อมีคนมาขอดูหนังสือพวกนี้
''ข้าต้องการหนังสือเล่มนี้แล้วช่วยไปเอาเล่มอื่นมาอีก''
''เอ่อ...นี่ท่านอ่านมันออกจริงๆใช่มั้ย ท่านต้องรู้ก่อนนะว่าหนังสือมันเก่าแก่มาก ราคามันจึงแพงหากท่านอ่านไม่ออกแล้วซื้อไปท่านจะเสียเงินเปล่า''พนักงานหวังดีกับกริม นี่ทำเอากริมชื่นชมมันมาก
''ข้าอ่านออกแน่นอน ด้านในนี้คือภาษาคนแคระโบราณ แค่นี้เจ้าคงยืนยันได้แล้วใช่มั้ย''
''คะ...ครับ ข้าจะไปเอาเล่มอื่นมาให้''พยักงานเปลี่ยนจากการเดินเป็นการวิ่งแทน มันกำลังตกใจมากชายคนนี้คือใครกันแน่ทำไมถึงรู้ว่าในหนังสือเล่มนั้นใช้อักษรคนแคระโบราณทั้งๆที่คนแคระโบราณหายสาปสูญไปจากโลกนับหมื่นนับแสนปีได้แล้วและไม่นานหนังสือเล่มต่อมาก็ถูกนำมาวางใกล้ๆกับเล่มแรก กริมยื่นมือออกไปแล้วทำแบบเดิม[ชื่อ:หนังสือการสร้างพลังงาน เนื้อหา:หนังสือที่บันทึกความรู้ของราชาแห่งภูติทั้งหมดเอาไว้ท่านต้องการเรียนรู้องค์ความรู้ทั้งหมดในหนังสือและภาษาภูติหรือไม่]
''ข้าเอาเล่มนี้ด้วยและช่วยเอามาเพิ่มอีก''หลังจากนั้นหนังสือก้ถูกยกเข้ามาอีกมากมายหลาย100เล่มแต่ไม่มีเล่มไหนอีกที่กริมสนใจเพราะแค่2เล่มก็น่าจะสร้างอะไรที่มันไม่มีในปัจจุบันได้แล้วกริมส่ายหัวแล้วหันไปพูดกับพนักงานอีกครั้งขณะมันลุกขึ้น
''ที่นี่มีหนังสือที่เกี่ยวกับเทวทูต6ปีกบ้างมั้ย''กริมตัดสินใจค้นคว้าเกี่ยวกับความลับของตัวเองหากมันมัวแต่รอให้ความรู้ผุดเข้ามาในหัวเองมันจะช้าเกินไป
''มีครับ แต่เนื่องจากมันคือตำนานหนังสือในนั้นให้อ่านได้อย่างเดียวและต้องอ่านในห้องนั้นเท่านั้นส่วนทางเราจะคิดค่าบริการเป็นวัน อ่าน1วันคุณชายต้องจ่าย100เหรียญทอง''เฮือก! กริมหายใจไม่ทั่วท้องแค่อ่านเฉยๆก็ต้องเสียเงินถึง100เหรียญทองพวกเจ้าไม่ปล้นข้าไปเลยล่ะ นี่คือสิ่งที่คิดแต่ไม่ได้พูดออกมา
''นำทางไปข้าจะเข้าไปอ่านก่อน1วัน''กริมถูกพาเข้ามาในห้องเล็กๆด้านในมีกระดาษอยู่แผ่นเดียวเท่านั้นกริมหยิบขึ้นมาดูแล้วอ่านไปเรื่อยๆเมื่อสุดหน้าตัวหนังสือชุดใหม่ก็โผล่มาแทนที่ตัวหนังสือชุดเก่ากริมเลือกอ่านแต่ที่สำคัญเท่านั้น จนผ่านไปครึ่งวันกริมวางกระดาษแผ่นนั้นลงแล้วหลับตากริมรู้สาเหตุที่พลังเวทย์ไม่สามารถเพิ่มขึ้นได้แล้ว ที่กริมหลับตาก็เพื่อส่งจิตสำนึกเข้าไปในร่างกายของตนค้นหาไปเรื่อยๆจนเจอลูกแก้วลูกเล็กๆที่อยู่กลางอก กริมพุ่งเข้าไปในนั้นทันที วูบ!กริมมาโผล่ในห้องสีขาวโพลน จากนั้นจึงนั่งลงเพื่อรออะไรบางอย่าง
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่คิดว่าเจ้าจะหาความรู้เอาจากที่อื่น ข้านึกว่าข้าจะได้อยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆจนแข็งแกร่งซะอีกแต่ก็ช่างเถอะยังไงชะตากรรมของข้าก็ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว''กริมอีกคนปรากฎตัวขึ้นกลางห้องแล้วพูดขึ้นมันคือด้านมืดของกริมมันจะคอยกัดกินพลังเวทย์ของร่างหลักและเมื่อไหร่ที่มันแข็งแกร่งกว่าร่างหลักมันจะเข้ายึดร่างทันที
''ใช่ ข้าเองกลับนึกไม่ถึงว่าจะมีอะไรแบบนี้อยู่ในตัวข้า''กริมยิ้มแห้งๆออกมาอย่างช่วยไม่ได้หากมันไม่ด่วนผนึกจิตวิญญาณของพ่อตัวเองมันคงรู้เรื่องนี้ไปนานแล้วโดยที่กริมเกือบจะซวยเพราะตัวเองอย่างแท้จริง วิ้ง! กริมเดินเข้าไปจับหัวของอีกฝ่ายแล้วดูดเข้ามาการเปลี่ยนแปลงเกิดที่ด้านนอกทันที หลังจากจิตสำนึกของกริมกลับมามันก็ลืมตาขึ้นแต่...ตาของกริมในตอนนี้ได้กลายเป็นสีดำสนิทและสิ่งที่กริมมองเห็นมันต่างออกไปจากเดิมวิญญาณมากมายลอยอยู่รอบๆตัวกริมมันถูกดูดเข้าในตัวกริมจนพื้นที่แถวนั้นไม่มีวิญญาณเหลืออยู่อีกโดยวิญญาณที่ดูดเข้าไปจะทำให้จิตวิญาณและแรงกดดันของกริมแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ