
ตอนที่ 2
ความวุ่นวายในการเตรียมงานแฟชั่นเต็มรูปแบบสำหรับการเปิดตัวแบรนด์Pooja ที่เกิดขึ้นั้แ่หัววันได้รับการแก้ไขเฉพาะหน้าได้ทันท่วงที นางแบบสาวร่วมยี่สิบชีวิตล้วนเป็แถวหน้าในวงการกำลังง่วนกับการแต่งองค์ทรงเครื่องเพื่อเตรียมความพร้อมก่อนจะเปิดงานใน่หนึ่งทุ่มตรงเมื่อได้รับการชี้แจงว่าจะแก้สถานการณ์กับชุดที่มีปัญหาอย่างไรแต่ละคนก็ไม่อิดออดเล่นแง่ กลับยอมปฏิบัติตามเงื่อนไขจากเก้งกับกวางแต่โดยดี
เมื่อสถานการณ์ด้านหลังปกติเรียบร้อยดีระหว่างรอเปิดงาน ปรีดิ์รติจึงแวะกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้าน ราวหนึ่งชั่วโมงหล่อนจึงกลับมาถึงสถานที่จัดงาน
คืนนี้ปรีดิ์รติสวยเป็พิเศษทุกสายตาของทีมงานก็ดี หรือแม้แต่นางแบบที่จ้างมา ต่างตกตะลึงไปตามกัน เพราะนอกจากกระโปรงปลายกระเดิดมีจีบระบายสีขาวจะสั้นเพียงครึ่งน่อง เผยเรียวขายาวอิ่มตัวเสื้อที่ใส่ก็เป็เพียงผ้าซีทรูเนื้อบางมีลูกไม้ประดับเป็ลายดอกไม้เลื้อยไปทั่วตัวแต่มันก็ไม่สามารถปกปิดชุดชั้นในอันแสนเซ็กซี่สีดำสนิทซึ่งเป็ผลงานชิ้นหนึ่งที่แบรนด์ของหล่อนผลิตออกมาจำหน่าย
เก้งร่างอ้วนซึ่งกำลังหมุนตัวนางแบบรายหนึ่งเพื่อสำรวจชุดชั้นในที่แก้ไขเรียบร้อยแล้วหยุดกึกทาบมือปิดปากยันจมูกพร้อมร้องอุทานอย่างมีจริต
“ว้าย! ตายแล้ว ไม่นึกเลยจริงๆนะฮ้าว่าคืนนี้คุณปูจ๋าจะแต่งตัวได้เปรี้ยวเข็ดฟัน มันเข็ดตูดได้ปานนี้ พวกนางแบบงี้ชิดซ้ายไปเลยฮ่ะ”
กวางคู่หูรีบตีเผียะไปยังต้นแขนคนพูด“แกชมคุณปูจ๋าให้มันดีกว่านี้หน่อยสิยะ เดี๋ยวก็โดนดีหรอก มาเข็ดต่งเข็ดตูดไม่สุภาพเลย...อย่าไปถือสาคุณพี่เก้งเลยนะฮ้า แต่คุณน้องก็เห็นด้วยกับคุณพี่เก้งนะคืนนี้คุณปูจ๋าสวย เซ็กซี่ ดูแล้วก็เหมือนนางงามเวทีโลกเลยฮ่ะ โดยเฉพาะแอคเซสเซอรี่ที่สวมอยู่บนศีรษะน่ะฮ่ะ”
เกย์ร่างผอมชี้ไปที่ ‘มงกุฎ’ประดับด้วยคริสตัล ส่องแสงวาวระยับตาเมื่อยามกระทบแสงสีส้มจากดวงไฟมันเป็เพียงเครื่องประดับชิ้นเดียวบนเรือนร่างของหล่อนแต่มันก็ขับความโดดเด่นได้อย่างไม่น่าเชื่อ
แต่ความสวยที่หลายเสียงต่างชื่นชมทั้งวาจาและการมองไม่อาจทำให้ใบหน้าของหล่อนแย้มยิ้มได้อย่างเต็มรูปหล่อนยังคงหน้างอคอหักเหมือนปลาทูในเข่ง ยิ้มรับพอเป็พิธี เพราะหล่อนคิดว่าต่อให้ไม่มีใครชม หล่อนก็บอกตนเองอยู่แล้ว ว่าอย่างไรคืนนี้หล่อนก็ต้องสวยที่สุด
เผื่อวันพรุ่งนี้เวลามีรูปตัวเองลงหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่ง...หล่อนจะได้เกิด!
“ขอบคุณพวกเธอสองคนนะฉันนึกอยู่แล้วว่าต้องตาถึง”
เก้งกับกวางลอบสบตากันแวบหนึ่งรีบเบือนหน้าหนีชนิดแเีไม่ให้หล่อนจับพิรุธได้ขณะที่กำลังเหลียวซ้ายมองขวาสำรวจทุกสรรพสิ่งเกี่ยวกับเื้ัเวที
“เหลือเวลาอีกชั่วโมงกว่าถ้าอย่างนั้นเราสองคนขอตัวไปทำงานต่อนะฮ้า”เก้งเป็คนเอ่ยขึ้น รีบเดินจ้ำ จูงมือคู่หูให้ตามก้นไปอย่างเร็ว
พอลับตาหญิงสาวผู้เป็เ้าของงานก็ทำปากขมุบขมิบนินทา “ชะนีอะไรก็ไม่รู้ หลงตัวเองชะมัดยาด ฉันก็ชมไปตามมารยาทเท่านั้นล่ะ”
คราวนี้กวางหยิกแขนเข้าหมับจนอีกฝ่ายรีบสะบัด“แกพูดเสียงดัง...ชะนงชะนีอะไรยะ นั่นมันคนจ่ายเงินค่าจ้างให้เราจะเมาท์อะไร ก็ให้มันเพลาๆหน่อยย่ะ เดี๋ยวแม่คุณได้ยินก็ปรี๊ดแตกตามมาวีนด่าไปสามวันเจ็ดวัน หูอื้อกันพอดี”
เก้งยังพูดไม่เลิก คราวนี้ทำจมูกฟุดฟิดเพิ่ม“ก็มันจริงนี่ยะ สวยน่ะสวยอยู่หรอก...แต่นิสัยนี่สิ ฉันว่าไม่ได้เื่นี่ถ้าเงินค่าจ้างไม่กองเท่าูเา จ้างให้ฉันก็ไม่รับหรอก เมื่อกี้แกไม่เห็นหรือไงฉันก็อุตส่าห์ชมว่าสวยเลิศเลอ ยังมาทำหน้าคว่ำปากเป็ตูดแถมคืนนี้แม่เ้าประคุณยังประโคมใส่น้ำหอมซะฟุ้ง เหมือนทำขวดตกแตกแกไม่ได้กลิ่นบ้างหรือยะ อุดจมูกแทบไม่ทัน”
ว่าแล้วทั้งสองก็หัวเราะกันสนุกปากเมื่อได้นินทาผู้ว่าจ้าง...แต่ปรีดิ์รตินั่นปะไรยังคงมัวเฉิดฉายเดินไปเดินมาด้านหลังเวที เพื่อดูความเรียบร้อยเป็ครั้งสุดท้ายก่อนจะออกไปหน้างานเพื่อต้อนรับแเื่จึงไม่ทันเห็นกิริยานินทาลับหลังของเกย์สองนางตัวดี
ไม่อย่างนั้นล่ะก็คงได้เล่นงิ้วกันก่อนมีงานเดินแฟชั่นโชว์แน่!
..................................................