ในห้วงอวกาศ นะ ดาวเคราะห์ที่มี อารยธรรมของ สิ่งมีชีวิตทรง ภูมิปัญญา..
ที่เทคโนโลยีเจริญก้าวหน้าถึงขีดสุด ที่ทุกสิ่งมีชีวิตล้วนถูกสร้างจากจักรกล
ทุกๆ สิ่งมีชีวิตในจักรวาลต่างเรียกเผ่าพันธุ์นี้ว่า ตัลตาต้า เผ่าพันธุ์ที่ค่อยล่าดวงดาว มาเป็ อนานิคมเพื่อดูดกลืนทรัพยากร และสิ่งมีชีวิตจากดวงดาวต่างๆ
เผ่าพันธุ์อันทรงพลัง ค่อยปกครอง ดวงดาวนับพัน เวลาผ่านไป
จนในที่สุดก็เกิดาขึ้น...
ระหว่างเผ่าพันธุ์ ศึกนี้คืนศึกตัดสินชีวิตความอยู่รอด ของเผ่าพันธุ์ หลายล้านชีวิตจากดวงดาวต่างๆ ได้ร่วมจัดตั้งขึ้น
เป็พันธมิตร เพื่อสู้ศึกเเรกชีวิตชี้เป็ตายในครั้งนี้ เพื่อชัยชนะอันสิ้นหวัง
จำเป็ลอบเข้าไปทำลายเเกรน
พลังงานของดาว ตัลตาต้า ในการรบครั้งนี้ทุกคน
ต่างรู้ว่าเป็ตั๋วเที่ยวเดียว ไม่มีกลับ แต่ก็หาได้มีความกลัวไม่ เพือ อนาคตเพื่อครอบครัว เพื่อคนอันเป็ที่รัก และดวงดาวบ้านเกิด..
กองยานพันธมิตรได้เข้าประชิด หลายชีวิตต่างสูญเสีย เืทุกยดต่างไหลริน
หลังจากการเสียสละของพรรคพวกในที่สุด ผู้รอดชีวิต กลุ่มสุดท้ายก็ได้มาถึง
แกรนพลังงาน..
อ๊าก? ! ไอ้บ้าเอ้ยยยไอ้พวกจักรกลเฮงซวย เละไปซะ!!
ปังปังปัง!! ๆ
ปี๊ปๆ วี๊วๆ ตูม!! ตูม!!
เสียงของปืนเเละะเิดังไม่หยุดอย่างต่อเนื่อง
ท่านหัวหน้า พวกมันมาไม่หมดไม่หยุดซะที
… คาคุ พวกเ้าอดทนอีกนิดนะ
ตูม?!
นั้นมัน!? เอลคาเตอร์ ผู้นำของ ตัลตาต้า!!
ไอ้ตัวน่ารังเกียจนั้น!! มาถึงนี่เองเลยเรอะ
ไอ้พวกชั้นตํ่า กล้าเข้ามาทำให้สถานที่ อันศักดิ์สิทธิ์์ต้องแปลกเปื้อน
รีบไปเถอะครับพวกเราต้านไว้ให้เอง!!
อืม..ได้...
เมื่อได้ยินดังนั้นเขาก็รีบตรงไปที่
เตาพลังงานทันที ในตอนที่เขากำลังจัดการเครื่องควบคุมของ
เตาพลังงาน อยู่ในตอนนั้น..
มีบางสิ่งเเทงทะลุท้องของเขาจากด้างหลัง
เืได้สาดกระจาดออกจากแผล
"??! ... อัก! ...??"
เขากระอักเืออกมา เมื่อเขาหันมองไปก็เห็นร่างอัศวินเหล็กสีขาว
มันคือ เอลคาเตอร์ ผู้นำของดาวจักรกล..
ไอ้พวกชั้นตํ่า จบสิ้นเเล้วหลังจาก จบเื่นี้ ข้าจะทำให้ดาวของพวกเ้าต้องศูนย์สิ้น จะกลืนกินทุกดวงชีวิต ในทุกๆ ที่ ที่พวกข้าเหยียบยํ่า
จะไม่ให้เหลือรอดสักตัวเดียว
"......หึหึหึฮ่าๆ"
เ้าจักรกลต้องแปลกใจจากเสียงหัวเราะของเขา
..แกกำลังจะตายยังจะขำอะไร
"อุ๊? .เเค่กๆ ..เเก..นี่มัน...บ้านํ้าลายว่ะ.."
ใน สายตาที่พร่ามัวของเขาหันไปหา ศพของพวกพ้องของเขา...
ไม่มีความเสียใจในสีหน้าของเขาเเม้แต่น้อยเเต่กับเกิดลอย ยิ้มขึ้นที่มีความสุขแทน
"....แกเสียใจ ด้วยว่ะ..เเต่ทุกอย่างมันจบ.. แล้ว"
ไอ้เศษขยะหมายความว่าไรจะตายอยู่แล้วยังจะเห่าหอนอีก
เขาใช้แรงฮึดสุดกดปุ่มกด
กริ๊ก!
และแล้วเตาพลังงานเร่งก็พลังจนถึงขีดสุด
แก!! .. ม่ายยยยยย!!
ตอนที่เ้าจักรกลจะเข้าไปเพื่อที่จะหยุดเตาพลังงาน นั้น
เขาได้กดะเิที่ตัวเขาเอง
ตูม!!!
ร่างของ เอลคาเตอร์ กระเด็นออกไป ในตอนที่เอลคาเตอร์ลุกขึ้นเพื่อที่จะหยุด
ก็ไม่ทันเสียแล้ว?
เตาพลังงาน ได้เร่งพลังจนเกินขีดจำกัดจนในที่สุด ได้เกิดะเิขึ้น
การะเิ ในครั้งนี้เป็การะเิที่ยิ่งใหญ่มากจนกลืนกินทุกชีวิต
ทุกสถานที่ ไม่ว่าพวกทหารจักรกลหรือกองยานของกองกำลังพันธมิตรก็ไม่เว้น
จนสุดท้ายดาวจักรกล ตัลตาต้าก็เกิด การ ะเิ
ความรุนเเรง
มหาศาลมากจนแม้ดาวเคราะห์รอบๆ ก็ยังโดนกลืนไปด้วยจน เกิดเป็ซุปเปอร์โนวาขึ้น
เปล่งแสงดาราส่องสว่างมหาศาลเป็เดือนๆ พลังงาน ที่แผ่กระจายออกมา ส่งผลทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของสิ่งมีชีวิตต่างๆ ทั่วจักรวาล..
แกรนหลักทรงลูกบาศก์ ที่ใช้เป็เเหล่งพลังที่เหลือยังรอด ได้กระเด็น ร่องรอยไปในห่วงอวกาศ
จากเดือนเป็ปี เป็ร้อยเป็พันปี และ หลายหมื่นปี จนในที่สุด
ก็ได้เข้ามาใกล้กาแลคซี่ทางช้างเฝือก
ในระหว่างลอยเข้ามาใกล้นั้นได้มีมือขนาดใหญ่มา ขว้าเอาไว้
มือสีดำแผ่ ออร่าแสงสีเขียวอ่อนดวงตาดีเขียวมรกต ของร่างนั้นได้จ้องไปที่ลูกบาศก์ นี้...และมองกลับไปยังโลก..
เวทมนตร์ คาถา อาคม ลมปราณ พลังเหนือธรรมชาติต่างๆตลอดไปถึง
ความเชื่อ ภูต เทพเ้า ิญญา สิ่งเหล่านี้ต่างอยู่คู่ กับมนุษตั้งแต่ครั้งก่อสร้าง
อารยธรรมของ มนุษย์ไม่มีบันทึกว่าเริมตันมาจากที่ใด แต่ไม่ว่าเป็อย่างไร
เวทมนตร์ก็เป็ส่วนหนึ่งของสังคมมนุษย์ไปเสียแล้ว
แม้เวทมนตร์จะถูกยอมรับในสังคมแต่ก็มีเหล่าผู้ที่ไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้อยู่เช่นกัน
ผู้เหล่านี้จึงพยายามพัฒนาศาสตร์วิชาต่างๆรวมถึงวิทยาศาสตร์ด้วยเช่นกัน
ในอดีตเกิดเื่ขัดแย้งอยากครั้งเช่นกันหลายครั้งก็ต้องจบด้วยการสูญเสียของทั้งหลาย
ฝ่าย เมื่อเวลาผ่านไปต่างฝ่ายพัฒนาควบคู่กันไปจนรุ่งเรืองขึ้น
แต่แล้วก็ปรากฏ สิ่งที่เรียกว่า ทวีปจอมมาร ขึ้นในมหาสมุทร
ทำให้ประเทศใกล้เคียงต้องตกอยู่ในความโกลาหล ที่มาจากการรุกราน
ของมอนสเตอร์น้อยใหญ่รวมทั้งสัตว์อสูรและสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่
จนทำให้หลายประเทศต้องย่อยยับ
นานาประเทศจึงต้องรวมมือกันจัดตั้งพันธมิตร
และทำการคัดเลือกเหล่าผู้มีความสามารถเพื่อเข้าต่อกรกับจอมมาร
และนี่ก็คือจุดเริ่มต้นของตำนานในชื่อ ผู้กล้า
เหล้าผู้ถูกเลือกได้เข้าทดสอบในหอคอยดันเจี้ยนเวทมนตร์ที่เป็ที่สิงสถิตของมหาภูตและเหล่าทวยเทพ
จนในที่สุดก็มีผู้ที่ผ่านการทดสอบ จนได้ชื่อผู้กล้าคนแรกของประวัติศาสตร์
ผู้ที่ใช้พลังของมหาภูตและได้รับพรของทวยเทพ
ผู้กล้าและเหล่าผู้ที่ถูกเลือกเข้าต่อกรกับจอมมารด้วยความช่วยเหลือของจากนานาประเทศ
จนที่สุดก็ปราบ จอมมารลงได้สำเร็จและขับไล่พวกมอนสเตอร์ไปได้
เป็เหตุการณ์ในโลกเมื่อหลายร้อยปีก่อน
เวลาปัจจุบัน โลก การประชุมสหประชาชาติ
ท่านประธานาธิบดี!! ตัวแทนจากหลายประเทศ รวมทั้งผู้แทนจากสมาพันธ์เวทมนตร์
กับสมาคมเซียนัมาถึงแล้วครับกำลังรอท่าน อยู่ที่ห้องประชุม
แล้วคนของ อาซาธอทละ…
ติดต่อไปแล้วครับแต่ทางนั้นบอกไม่สนใจตอนนี้ไม่ว่างกำลังยุ่งอยู่ในสถานนีอวกาศครับ..
เ้าพวกนั้น.. ทั้งที่เื่นี้เป็เื่เร่งด่วนที่เกี่ยวข้องกับการกลับมาคืนชีพของจอมมารแท้ๆ..
ทางผมก็ติดต่อไปแบบนั้นครับ แต่ทางนั้บอกแค่ว่าจัดการเอาเองเลย
ชิ!! ไอ้เ้านั้น
ทุกท่านประธานาธิบดีมาถึงแล้วของให้เริ่มวาระการประชุม
เื่การ คืนชีพของจอมมาร การคัดเลือกผู้กล้าและเหล่าบรรดาผู้ถูกเลือกกัน
โลก นะประเทศหนึ่ง ในเมืองเล็กๆ แทบตะวันออกกลาง เป็คืนที่พระจันทร์เต็มดวง
กรรกกก......
เสียงสัตว์อสูรที่ดูไม่ออกว่าเป็กระทิงรึว่าสิงโตขนาดใหญ่พอๆ กับ
รถบรรทุก สัตว์อสูรหลายสิบตัวรอบๆ ถึงจะเล็กกว่าแต่ไม่ต่างกันมากนัก
ตรงหน้าของพวกมันนั้นมี
เด็กสาวในชุดสีขาวนํ้าเงิน ยืนจ้องมองพวกมันอยู่
แม้พวกสัตว์อสูรจะมีจำนวนมากมาย เเต่ในสายตาของเด็กสาวก็ไร้ซึงความกลัว
มาจินออสเอมเซ่นเตอร์..สวอท!!
จบคำร่าย.. ก็ได้มีดาบพลังงานเวทขนาดใหญ่
สตาดีมแอร์โลว์! สิ้นสุดเสียงเด็กสาวก็พุงไปพร้อมกับะุเวททันที ร่ายรำดาบเข้าใส่พวกสัตว์อสูร จนเกิดภาพของ
ดอกไม้โลหิตของเล่าสัตว์อสูร…
ตึกตึกๆ ..
เสียงกดตู้ขายนํ้าอัตโนมัติ
ฟู่~…หนาว ชะมัด!? กว่าจะฝึกเสร็จก็เล่นซะดึกเลย..
เสียงของเด็กชาย อายุประมาณ10ปี แต่งตัวใส่ชุดแจ็คเก็ตสีดำ
ผ้าพันคอสีแดงเพลิง
ตี๊ดๆ ~
เสียงโทรคัพของเด็กชายดึงขึ้น เมื่อมองไปที่จอแสดงผล ก็จะเห็นชื่อผู้ที่โทรเข้ามา
แม่...งั้นหรือ..
เสียงของเด็กชายพูดขึ้นด้วยความกลัวสีหน้ากังวง..
แต่ยังไงก็ต้องรับอยู่ดีจึงตัดสินใจกดรับสาย
...หวัดดีครับ?? ...
มาหวัดดี บ้านไรของแก!!? แฟลช แกรู้ไหมนี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว
บ้านนะจะไม่กลับใช่มั้ย? รู้แล้วก็รีบกลับซะล่ะ ข้าวก็อยู่ในตู้เย็นมาถึงถ้าหิวก็อุ่นเอาเองล่ะ แม่จะนอนแล้ว!!!
ครับครับ คร๊าบกำลังรีบกลับครับ แล้วก็กดวางสาย
เมื่อเด็กชายกำจะรีบเดินกลับบ้าน ในตอนนั้นได้มี ลมพัดเข้ามาอยากรุนแรง
ขวับ!! เสียงบางอย่างบินผ่านไปด้วยความเร็วอย่างมาก
เด็กชายได้หันกลับไปมอง สายตาของเขาเห็น สาวน้อยใน
ชุดขาวนํ้าเงินบินผ่านบนท้องฟ้า
ยามคํ่าคืนมีแสงสว่างจากดาวจันทร์สาดส่องอันงดงาม
สาวน้อยคนนั้นไม่ได้หันกลับมาสนใจมองเขาเเต่อย่างได
เเต่เด็กชายก็ไม่ได้ทีท่าใอะไร แต่ในดวงตาของเขากลับ
เป็ประกาย
สะสะ? สุดยอด?!! เท่โคตร! ...
668
