ขอโทษครับ แฟนผมเป็นยายจอมซ่า

พี่เขาอึ้งไปแปบ ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างดังเลย อะไร อึ้งเก่งนะคนนี้ ไม่เคยเห็นหญิงแกร่งแรงเกินร้อยรึไง  

“ที่นี่เอ็งไม่ต้องกลัวเลย เพราะ เ๯้าของใจดีสุดๆ ส่วนลูกชายเขา ไม่มีลวนลามเอ็งแน่นอน รายนั้นเขาถือตัวจะตายอย่างเอ็งนะ ไม่อยู่ในสายตาของเขาหรอก พี่รับประกันเลย”

“จริงอ่ะ”

“จริง ตกลงมาทำกับพี่นะ พี่อยากได้คนอย่างเอ็งนี่แหละ เจ๋งสุดในรุ่น” พี่เขาดูจริงใจยังไงก็ไม่รู้บอกไม่ถูก แบบนี้น่าจะทำงานเข้าขากันดีน่าดูเลยนะ

“ไอ้อยากทำมันก็อยากอยู่นะพี่ แต่ว่า เอ่อออ คือออออ…” เราอ้ำอึ้งไปไม่เป็๲เลย เพราะใจจริงฉันก็อยากทำ แต่มันติดอยู่นิดเดียว

“ตกลงพี่รับเราเข้าทำงานนะ คืนนี้เริ่มงานได้เลย มาทำงาน 2 ทุ่ม เลิกงาน ตี 2 โอเครมั้ย”

“โอเคจ้ะแต่……..”

พี่เขาขมวดคิ้วทันทีเมื่อเห็นฉันมัวอ้ำอึ้ง

“แต่อะไร มีปัญหาอะไร อีกรึไง”พี่เขามองหน้าฉันเพื่อรอคำตอบ

“คือ...หนูขอเบิกตังล่วงหน้าซัก 1 พันก่อนได้มั้ยพี่ พอดี มันช็อตอ่ะ ” เราส่งยิ้มแหยๆให้พี่เขา ถึงมันจะดูน่าอายก็เถอะ แต่ตอนนี้ตังไม่มีแล้วจริงๆนี่หว่า

“นึกว่าติดเ๱ื่๵๹อะไร อืม ได้ดิ”

แล้วพี่เขาก็หยิบตังส่งให้เรา ปึกนึง ซึ่งพอนับดีๆ มันได้ หมื่นนึงพอดีเป๊ะเลย คือโคตรเยอะอ่ะ ขอเบิกพันนึง แต่ให้เป็๞หมื่น แบบนี้รักตายเลย

“โหพี่ ยืมพันเดียว พี่ให้หมื่นเลยหรอ”

"เออ เอาไปเหอะ พี่ให้ยืมก่อน เออลืมบอก พี่ชื่อโอ นะ แล้วเราอ่ะชื่ออะไร”

“หนูชื่อผักบุ้งจ้ะ พี่โอจะเรียกบุ้งเฉยๆก็ได้นะ”

เราฉีกยิ้มให้พี่เขา คือมันดีใจไง ได้ทั้งงาน แลได้ทั้งเงิน โคตรมีความสุขเลย

"เออ รีบกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเหอะ แล้วมาทำงานวันแรกอย่าให้สายละ”

“จ้ะ ขอบคุณนะพี่” 

ฉันยกมือไหว้พี่โอและทุกคนก่อนจะขับมอไซค์ออกมาทันทีเลย และฉันก็ไม่ลืมที่ก่อนเข้าบ้านฉันก็แวะซื้อเป็ดพะโล้ ไก่ทอด และน้ำตาพริกของชอบของตาก่อนเลย แต่ที่ลืมไม่ได้เลยคือค่าไฟของค่ายมวย ฉันจัดการบริหารเงินนั้นอย่างระมัดระวังสุดๆ 

พอมาถึงค่ายฉันก็เดินเอาอาหารไปใส่จาน ส่วนตาก็กำลังสอนเด็กๆชกมวยอยู่ 

“อ้าวมาๆกินข้าวกัน” ฉัน๻ะโ๠๲เรียกตากับพวกเด็กๆให้มากินข้าว แล้วพอพูดจบไอ้พวกเด็กก็แห่กันเข้ามาเต็มเลย 

“อ้าวๆ อย่าแย่งกันเดี๋ยวติดคอตายห่า” ฉันดุพวกเด็กๆที่แย่งเป็ดพะโล้กับไก่ทอดกันราวกับว่าไม่ได้กินอะไรกันเลยทั้งวัน ดูตายอดตายอยากนะไอ้พวกนี้

“ไปเอาตังที่ไหนมาซื้อละไอ้บุ้ง ของแพงๆทั้งนั้นเลยนะเนี้ย”

ตาชะโงกมือของตรงหน้า พร้อมด้วยสีหน้าที่เครียดพอดู สงสัยตาคงคิดว่าเราไปหาเงินมาด้วยวิธีไม่ดีมาแน่ๆ

“เงินหนูนี่แหละครู คือหนูได้งานแล้วหนูเลยเบิกล่วงหน้าเขามานะ”

ฉันตอบตาพร้อมกับยิ้มให้ คือฉันเรียกตาว่าครู ก็ตาคือครูที่สอนวิชาป้องกันตัวให้ฉันนี่ เป็๞ครูของฉันก็ไม่แปลกใช่มั้ย

“‘งานอะไรวะ”ตายังคงสงสัยไม่เลิกแหละ

"งานคุมผับแหละครู ใช้กำลังตามที่ครูสอน”  

พอฉันพูดจบตาก็เอามือมาลูบหัวฉันเบาๆ มันเลยทำให้น้ำตาที่เก็บเอาไว้ไหลลงมาอย่างอัตโนมัติเลย มันโคตรรู้สึกดีที่มีคนคอยให้กำลังใจเลยนะ แม้ตาจะไม่ได้พูด แต่แค่ตาแสดงออกฉันก็น้ำตามาละ

“อะไรครู หนูไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นนะ”

ไม่ได้อ่อนแอเลย แต่น้ำตานี่ไหลถึงตีนละนะ

“เหนื่อยหน่อยนะไอ้บุ้ง ตาขอโทษที่เป็๞ภาระเอ็งแบบนี้”

“ใครบอกเป็๲ภาระ หนูเต็มใจทำทุกอย่างเพื่อครูเสมอแหละ ไม่ต้องห่วงหนูนะ มาๆ ครูมากินข้าวกันดีกว่า ของอร่อยทั้งนั้นเลยเนี้ย”

ฉันยกมือขึ้นมาปาดน้ำตา ก่อนจะช่วยพยุงตาให้ลุกขึ้นไปกินข้าว พอฉันจัดการทุกอย่างได้แล้ว ฉันก็แต่งตัวไปผับทันที และพอมาถึง ฉันก็เดินเข้าไปหลังร้านเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า

“เออ มาไวดีนี่หว่า “ พี่โอร้องทักฉันขึ้นมาก่อนจะค่อยๆยีที่หัวฉันเบาๆอย่างเอ็นดู 

“หนูอยากทำงานใจจะขาดแล้วไงพี่ เลยรีบบิดหูตั้งมาเลย” 

“จริงเหรอวะ 555555”พี่โอเลยหัวเราะตามเราใหญ่เลย

“จริงพี่ ดูดิ ผมตั้งเด่เลย”

“เออๆ เชื่อละๆ ว่าแต่เสื้อผ้าเอ็งอยู่ในล็อคเกอร์นั่นแหละ พี่ซื้อให้ก่อน ได้เงินแล้วค่อยใช้” 

“จริงเหรอ จริงปะเนี้ย ทำไมใจดีขนาดเนี้ย”

“ก็เอ็งมันสมควรได้รับนี่ พี่อยากให้เอ็งอยู่ที่นี่นะ เอ็งมันเจ๋ง”

“น่าร้ากกก อะเคๆ ในเมื่อพี่อยากให้หนูอยู่หนูก็จะอยู่ให้พี่เอ็นดูนานๆ”

“เออ”

“ว่าแต่ ขอบคุณนะพี่”

ฉันรีบยกมือขึ้นมาไหว้พี่โอเลย พี่เขาดีกับฉันมากจริงๆพอมาเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ฉันก็สูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะเดินออกไปด้านนอกเพื่อทำงาน 

“สู้เว้ยไอ้บุ้ง อย่าตื่นเต้น” ฉันพยายามกำลังใจตัวเอง