หลายชั่วโมงต่อมา ผมก็ได้รู้สึกตัวตื่นขึ้น พอมองนาฬิกาแล้วก็พบว่า ผมได้หลับใหลไปร่วม 5-6 ชั่วโมง หลังจากที่ มีความสุขกับเต้ยไปถึง 3 น้ำนั้น..ใช่ ผมที่รู้สึกตัวตื่นนั้นก็ค่อยๆ ลุกขึ้น และหันไปมองทางเต้ยที่ยังหลับสนิทอยู่...
ก่อนที่จะค่อยๆ เดินออกไปนอกห้อง เพื่อไปหาน้ำดื่ม ซึ่งผมก็นั่งดื่มน้ำยังโต๊ะคอมพิวเตอร์ ที่เป็เหมือนทั้งโต๊ะทำงานและที่ผ่อนคลายในบ้านของผม ใช่ นั่งดื่มน้ำ พร้อมกับครุ่นคิด ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง ที่เหมือนเป็การกลั่นแกล้งจากฟ้า ก็คงได้ จากที่ไม่มีผู้หญิงเข้ามาในชีวิตเลย พอบทจะมี ก็เหมือนจะเข้ามาเรื่อยๆ เรียกว่าไม่เว้นว่างเลย ที่ตลกร้าย คือ หญิงสาวที่ต่างเข้ามาในชีวิตผม และมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งนั้น ก็ต่างมีสถานะ เป็เพื่อน ของผมกันทั้งสิ้น มาถึงตอนนี้ ก็ 3 คนแล้ว..
คนแรกก็คือ ตาล เพื่อนสมัยเรียนที่ผมแอบชอบ และเป็คนที่ผมกำลังคบหากับเธออยู่ตอนนี้ ถึงแม้เธอจะยังคงมีแฟนรอยู่ก็ตาม แต่เธอก็ใกล้จะเลิกกับเค้าแล้ว...คนที่ 2 ก็คือ ‘เต้ย’ เพื่อนสมัยเด็กที่อยู่บ้านใกล้เรือนเคียง และยังชอบเรียกเค้าว่า “พี่ชายๆ” ตอนนี้เป็ถึงไอดอลขวัญใจวัยรุ่น และก็ เป็สาวที่นอนครางหลับสนิทอยู่ในห้องของผมตอนนี้ด้วย..
ส่วนคนสุดท้าย ที่เพิ่งเข้ามาในชีวิต เมื่อ 15 วันก่อน ก็คือ ‘ณัฐ’ เพื่อนสาวที่ทำงาน ที่ผมไม่ค่อยถูกกับเธอซะเท่าไร แต่เพราะมีเหตุการณ์บางอย่าง ทำให้เราได้มีความสัมพันธ์กัน ซึ่งรายนี้ค่อนข้างจะน่ากลัวอยู่ เพราะผมเพิ่งจะรู้ความจริงบางอย่าง หลังจากที่ได้มีความสัมพันธ์ ว่า เธอเป็ลูกสาวของผู้มีอิทธิพล...
จริงๆ แล้วก็มีอีกคน คือ คุณแว่น เพื่อนของตาล แต่รายนี้ผมไม่อยากนับรวมเท่าไร เพราะคิดว่าเธอคงไม่เข้ามาในชีวิตผมอีกแล้ว ถ้าถามผม ผมก็อยากและหวังให้ ณัฐ เป็เช่นนั้นด้วย ใช่ครับไม่อยากจะยุ่งกับเธออีกแล้ว ยิ่งเมื่อไม่กี่วันก่อน มีข่าวชาวประมง พบศพชายนิรนาม กลางอ่าวไทย ไม่รู้ใช่คนที่เคยคบกับ ณัฐรึเปล่า? ถึงไม่รู้จะใช่มั้ย? แต่เื่นี้ทำให้ผมหวั่นและกลัวหล่อนมากยิ่งขึ้น...
ถึงแม้หลังเหตุการณ์นั้น ผมรู้สึกทึ่งในตัวของณัฐอยู่พอสมควร เพราะเธอทำท่าทีเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แม้แต่น้อย ใช่ ทำตัวเป็เหมือนปกติ แต่ก็มีบางอย่างที่ไม่เหมือนเดิมอยู่ ไม่รู้ว่าอันนี้ผมคิดไปเองมั้ย เวลาที่พูดกับผม เหมือนเธอมีท่าทีที่ดูอ่อนโยนลงยังไงไม่รู้ แถมบางครั้งเื่งาน ก็มักจะพูดจา เหมือนสนับสนุนเชื่อถือในไอเดียผมมากขึ้นด้วยนะ...ไม่ค่อยแย้งเหมือนแต่ก่อนแล้ว....
และสิ่งที่เกิดขึ้นกับผมนั้น ผมก็ไม่ค่อยชอบเสียเท่าไรนะครับ ถึงแม้มีเพื่อนๆ บางคนอิจฉาก็ตาม ใช่ไม่ชอบและบางทีรู้สึกเกลียดตัวเองนิดๆ ที่เหมือนตัวเองกลายเป็คนเ้าชู้กลายๆ ยังไงก็ไม่ทราบ...ยิ่งเื่ของตาล กับ เต้ย ที่ผมทำตัวค้างคาไม่ชัดเจนสักที...
ในขณะที่ผมคิดในเื่ตัวเองอยู่นั้นเอง ผมก็เหลือบไปเห็นแผ่นกระดาษที่ถูก กอง DVD ทับเอาไว้...และไม่รู้ด้วยเหตุใด ทำให้ผมเอื้อมมือไปหยิบเ้ากระดาษแผ่นนั้นออกมาดู ก่อนจะพบว่า กระดาษแผ่นดั่งกล่าว คือ กระดาษที่ แว่น เพื่อนสาวของตาล มอบให้กับผม เมื่อ ราวๆ 2 เดือนก่อน....
ในกระดาษแผ่นนั้น มีชื่อ web ๆ หนึ่ง พร้อมกับ รหัส username และ password เพื่อทำการเข้า web ดั่งกล่าว
ตอนที่เห็นกระดาษแผ่นนี้ ก็ทำให้บางอย่างที่ผมหลงลืมไปกับผุดขึ้นมา แทบจะทันที... ใช่ ผมได้ลืมไปแล้วว่า ได้รับสิ่งนี้มา ถึงแม้ตัวผมเองจะยังไม่รู้ว่า ภายใน web นั้นมีอะไร? ..แต่จากที่ฟังคราวๆ รู้สึกว่า ภายในนั้นจะมีเื่ราวบางอย่างเกี่ยวกับตาลอยู่ ความจริงบางอย่าง ที่หากรู้อาจจะสั่นคลอนไปถึง ความรู้สึกของผมที่มีต่อเธอในเวลานี้เลย...
‘สั่นคลอน ไปถึงความรู้สึกที่มีต่อตาล’ และนั้นก็คือ คำเตือนที่สาวแว่นได้ บอกผม ตอนมอบสิ่งนี้ให้ ซึ่งจริงๆ แล้ว...ตอนที่ได้รับมาใหม่ๆ นั้นผมก็เคยเปิดเข้าไปดูรอบหนึ่ง แต่ก็ไม่กล้าที่ทำการล็อคเข้าระบบของweb ดั่งกล่าว...
โดยที่ผมก็กะว่าจะ ล็อคเข้าไปดูในวันหลัง แต่สุดท้ายก็ลืมไปเลย....ไม่รู้ว่าที่ลืมไปนั้น ส่วนหนึ่งเป็เพราะ ตัวเองที่ตั้งใจจะลืมด้วยรึเปล่า? ถึงทำให้ไม่ได้นึกถึงมัน จนกระทั้งมาเจออีกครั้งในตอนนี้...และพอเจออีกครั้ง พร้อมกับนึกออก มันก็ทำให้ผมคิดว่า มันถึงเวลาแล้วที่ ต้องรู้เื่นี้....
พอคิดได้แบบนั้น ผมก็ไม่รอช้า ทำการเปิดคอมพิวเตอร์และโมเด็มที่อยู่ใกล้ๆ กันนั้นอย่างทันที และหลังจากที่มันบูทจนเข้าระบบปฏิบัติการ เป็ที่เรียบร้อยแล้ว ผมก็ไม่รอช้า คลิกเปิดโปรแกรม พวกท่อง web แทบทันที..โดยที่ผมก็ไม่ต้องพิมพ์ชื่อเวปนั้น เพราะครั้งก่อน ผมจำได้ว่า ตัวเองได้ทำการ bookmark เอาไว้ และก็เป็ดั่งนั้นจริงๆ ผมได้ทำการ bookmark web นี้เอาไว้ และพอกดเปิด มันก็ปรากฏ หน้าจอ เหมือนเมื่อ 2 เดือนก่อนที่ผมเคยเห็น...
หน้าจอที่ถามหา username และ password ซึ่งถ้าไม่มี ก็ไม่อาจจะ เข้าไปดูได้เลยว่า ภายใน web นั้นมีอะไร?
อย่างที่บอกไปว่า ครั้งก่อนผมไม่มีความกล้า...แต่ครั้งนี้ไม่ใช่แล้ว...ผมที่ขยับนิ้วกดแป้มพิมพ์ ตามข้อความที่ได้รับ ได้แผ่นกระดาษนั้นอย่างรวดเร็ว...
Username : areja
Password :******
และก็กดตกลง และใจผมก็เต้นแรงขึ้น เมื่อ username และ password นั้นใช้ได้ หน้า webที่เปลี่ยนไป โดยมีข้อความ บอกยินดีต้อนรับ คุณ areja ก่อนจะเปลี่ยนเป็หน้า web ปกติ ลักษระไม่แตกต่างจาก web ที่มีระบบสมาชิกเสียเท่าไร ขณะที่ใจผมก็เต้นแรงมากขึ้น...กับภาพหน้าจอที่ค่อยๆ แสดงออกมา...
ส่วนหัวของตัว web เป็ภาพสาวสวยหน้าตาดีผมดำยาว ในชุดว่ายน้ำ ที่ส่งยิ้มหวาน พร้อมกับ มีข้อความชื่อ web ดั่งกล่าวไว้ และที่ ซ้ายมือของจอ เป็เมนูให้เลือก ซึ่งมีราวๆ 5-6 หัวข้อ...ตรงกลางก็เป็ ข่าวสารประชาสัมพันธ์ต่างๆ และมีในหัวข้อ hot อะไรสักอย่าง ส่วนมุมบนตรงขวามือ (ไม่ใช่มุมบนสุดนะ อยู่ใต้ภาพสาวชุดว่ายน้ำ) จะเป็กรอบเล็กๆ ที่เป็ส่วนของสมาชิกที่ล็อคเข้ามา ใช่ เป็รูปใช้แทนตัว ซึ่ง คุณแว่น ก็ใช้รูปตัวการ์ตูนใส่แว่นที่ค่อนข้างน่ารักมากๆ ใช่ มีรูป และ สถานะของสมาชิก
และนั้นก็ทำให้ผมต้องอึ้ง เมื่อสถานะสมาชิกของคุณแว่น ไม่ใช่ “สมาชิกทั่วไป” แต่เป็ “ผู้ดูแลระบบ” !!
“ผู้ดูแลระบบงั้นเหรอ? ..” ผมเอยร้องด้วยความอึ้งและใ ถึงแม้ส่วนตัวจะพอรู้ว่า คำว่า “ผู้ดูแลระบบ” มันไม่ได้หมายความว่า คนๆ นั้น จะเป็ เ้าของ web เพราะบาง web ที่ใหญ่ๆ บางครั้ง “ผู้ดูแลระบบ” นั้นก็ไม่ต่างอะไรจากผู้จัดการร้านอาหาร......
สวัสดีครับเพื่อนๆ ผม กาย คนเดิมเ้าเดิมเองครับ....ขณะนี้ผมกำลังนั่งชิลๆ อยู่ชายหาดแห่งหนึ่งของเกาะกูดครับ...
ทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี้นะเหรอครับ? ....เื่นี้มันสืบเนื่องมาจากคราวก่อน
หลังจากที่ผมได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับตาล ใน web นั้น ก็ทำให้ผมถึงอึ้งและคิดไม่ตก ว่าจะทำยังไงต่อดี...และในเวลานั้นเอง เต้ย ที่ได้มานอนค้างที่ห้องผมนั้น เธอเห็นท่าทีอันกลุ้มใจของผม จึงชักชวนผม ให้มาเที่ยวเกาะกูดกับเธอ (จริงๆ ก็ไม่เชิงเที่ยวหรอก แต่มาทำงานต่างหาก..) ...และผมที่ไม่รู้จะทำยังไงนั้น ได้ก็ตกปากรับคำชวนของเธอแต่โดยดี...
ผมก็หวังไว้ว่า การมากับเต้ย การได้มาที่ไกลๆ เปลี่ยนบรรยากาศแบบนี้ มันอาจจะทำให้ผมรู้สึกดีขึ้น และอาจจะนึกหนทางแก้ไขปัญหาออกขึ้นมาก็เป็ได้ …แต่ก่อนที่ผมจะรู้สึกดี หรือ มีไอเดียอะไรกับการจัดการปัญหาที่รออยู่นั้น...ผมก็ชักอยากรู้ขึ้นมาแล้ว ว่า “เต้ย” ทำไงถึง ผู้ดูแลของเธอ ยอมเชื่อ และให้ผมตามมาได้เนี่ย
ถึงแม้ตอนที่แนะนำ เธอจะบอกกับผู้ดูแลของเธอว่า ผมเป็ลูกพี่ลูกน้องห่างๆ ...แต่ถ้าใคร สืบ หรือ รู้ประวัติของเธอ ก็น่าจะรู้ว่าเธอไม่มีลูกพี่ลูกน้องที่เป็ผู้ชายที่มีอายุเท่าผมเลยสักคน แต่เพราะอะไร ก็ไม่ทราบ ผู้ดูแลคนนั้นของเธอ กลับเชื่ออย่างง่ายดาย แถมไม่มีการสงสัยใดๆ ด้วย ง่ายชนิดน่าใ พอควร เพราะทีแรกผมเองก็กังวลนะ ได้ถาม เต้ย เหมือนกันว่า
“จะดีเหรอ?” เธอตอบกับผมว่า...
“ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวเต้ยจัดการเอง ค่ะ เตรียมตัว พักผ่อนเที่ยวให้สบายได้เลยค่ะพี่กาย...” เธอตอบกับผมแบบนี้ ก็ไม่นึกว่าจะง่ายดายดั่งที่เธอบอกจริงๆ แบบนี้ ถึงจะสงสัยก็จริง แต่ผมก็ไม่ได้คิดจะหาคำตอบเื่นี้จริงจังเสียเท่าไร...นอกจากไม่คิดแล้ว ก็ยังเริ่มมีความรู้สึกว่า ตัวเองคิดถูกจริงๆ ที่ตอบรับคำเชิญ และตามเต้ยมาที่นี้…
การได้มองท้องทะเลสีฟ้าใสที่สุดหูลูกตานั้น มันเริ่มทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ ...แต่ใช่ว่าผมจะเอาแต่มองแต่ทะเลเท่านั้นนะ หากแต่ยังชำเลืองมองดู การทำงานของเต้ย ที่อยู่ที่ชายหาดแห่งนี้ไปด้วย เธอกำถ่ายแบบในชุดว่ายน้ำแบบทูพืซ ซึ่งผมก็ไม่ได้ถามว่า ของนิตยสารอะไรด้วยสิ...แต่จากที่มอง เต้น ก็ไม่ได้โพสท่าที่ดูหวิว แต่อย่างใด หากแต่โพสท่าทางอย่างน่ารักที่เป็จุดขายของเธอ ซึ่งในบางจังหวะของการทำงาน เธอก็หันมามองยังผมด้วยรอยยิ้ม บางครั้งก็ไม่เพียงแค่ยิ้มเท่านั้น หากแต่ชู 2 นิ้ว อย่างสู้ตายให้กับผมด้วย..
และการถ่ายแบบของเต้ย นั้นก็ใช้เวลา เกือบ 3 ชั่วโมงได้ กว่าที่การทำงานดั่งกล่าวจะแล้วเสร็จ ซึ่งเท่าที่เห็นเต้ยก็เดินไปเปลี่ยนชุดว่ายน้ำถึง 3 ไม่ก็ 4 รอบแนะ…
“แล้วนี่ จะมีถ่ายอีกมั้ยเนี่ย...” ผมที่เอ่ยถามกับเต้ย ทันทีที่เธอเดินตรงมาหาผม...
“ไม่มีแล้วละ ถ้ารูปพวกนั้น ใช้ได้หมดนะ..” เต้ย เพื่อนหญิงในวัยเด็กผม ที่ตอนนี้เป็ดาราขวัญใจวัยรุ่นชื่อดังตอบ..
“เดี๋ยวนะ เสร็จแล้ว? แต่เรายังต้องอยู่นี่อีกตั้ววันหนึ่งนะ..” ผมร้องถามเชิงสงสัย ก่อนที่ดาราสาวขวัญใจวัยรุ่น อย่าง เต้ย นั้นจะเอ่ยตอบผม รอยยิ้มแสนหวานที่กระชากใจชายหนุ่ม...
“อ้อ นั้นนะเหรอ ที่เหลืออีก คือเที่ยวล้วนๆ นะ ไม่ต้องใไปหรอก พี่กาย บางครั้งการทำงานของพวกดารา ก็ควบคู่ไปกับการเที่ยวด้วย..” เต้ยตอบ ก่อนจะยกน้ำที่อยู่ในกระบอกเก็บกักความเย็นขึ้นมาดื่มทาน...พอฟังคำตอบของเธอมันก็ทำให้ผมนึกอิจฉา พวกดารากลายๆ แล้วสิ...
“ว่าแต่ การที่พี่มานี่ มันไม่เป็ไรจริงๆ นะ...” ผมเอ่ยถามย้ำ อย่างอดกังวลไม่ได้ ซึ่งนั้นก็ทำให้เต้ยมอง อย่างตาปริบๆ และเหมือนเธอจะเข้าใจความหมายที่ผมสื่อ...
“อ้ออ กลัวว่าเื่นี้ จะกลายเป็ข่าวเหรอค่ะ อืมมม นั้นสินะ แต่ เต้ยไม่สนหรอก เพราะถ้าเป็ข่าวกับพี่กายละก็ เต้ยเต็มใจนะ...” เธอตอบผมด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่ผู้ดูแลของเธอจะเอ่ยเรียก...
“น้องเต้ยครับ เค้าบอกว่า รถมารอแล้ว...”
“ค่ะ...” เต้ยหันไปขานรับ ก่อนจะหันมาหาผมและเอ่ยบอก...
“จริงสิ พี่กายยังไม่รู้สินะ หลังเสร็จงาน เค้าจะพาไปเที่ยว “น้ำตกคลองเ้า” ที่เป็น้ำตกมีชื่อของเกาะนี้...” เธอเอ่ยตอบ พร้อมกับจับฉุดแขนและเอ่ยกล่าวกับผมต่อทันที...
“เอ้าไปกันเถอะค่ะ..” แน่นอนว่าผมก็ได้แต่ลุกขึ้นตามเธอไป โดยดี ซึ่งการไปเที่ยวยังน้ำตกดั่งกล่าวนั้น ก็ไปด้วยรถกระบะที่มีการต่อเติม่ท้าย ซึ่งเป็รถที่รีสอร์ทจัดหามา...โดยขณะที่นั่งรถไปยังน้ำตกดั่งกล่าว เส้นทาง และวิวทิวทัศน์นั้นก็เป็อะไรที่สุดยอดหลายๆ ความหมาย มีทั้งความเป็ธรรมชาติ เส้นทางบาง่ก็ยังขรุขระจนต้องเด้งดึ๋งๆ ทำเอาตูดระบมพอควร...
398
![แผนลับจับกินเพื่อนสาวของหนุ่มวิศวะ [pwp]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1779410963_2430740.webp)