เมื่อหลอกล่อน้องสาวสำเร็จก็เริ่มให้คำแนะนำสาวน้อยทันที
"น้องก็แค่โยกตัวนิดหน่อยน่ะ"
"โยกตัวอย่างนั้นหรอคะ? " น้องสาวถามพี่ชายย้ำอีกครั้ง ด้วยใบหน้าใสซื่อ ดวงตาของเธอใสราวกับลูกกวางน้อย
เห็นใบหน้าที่แสนซื่อของน้องสาวแล้วต้าร์ก็ยิ่งมั่นใจว่าน้องคงจะไม่มีความรู้เื่พวกนี้ เขาเลยกล้าให้คำแนะนำให้ละเอียดกว่านี้
"ใช่ๆ เอิ่ม…ให้ก้นน้องมันเสียดสีกับไอ้ท่อนที่มันแข็งของพี่น่ะค่ะ ทำแบบนั้นไปเรื่อยๆ เดี๋ยวมันก็จะอ่อนตัวลงเอง" ต้าร์พูดด้วยความตื่นเต้น
"อ๋อ คงจะเหมือนกับตอนนวดดินน้ำมันสินะคะ ตอนแรกๆ มันก็จะแข็งๆ แต่พอนวดไปเรื่อยๆ แล้วมันก็จะนิ่มเอง" สาวน้อยปิ๊งความคิด คิดว่ามันคงจะมีลักษณะคล้ายๆ กัน
"อ้า อื้ม! ฉลาดจังเลยนะน้องสาว—จุ๊บ~ มั๊ว~" ต้าร์กดจมูกลงที่แก้มนิ่มสีชมพูอ่อนของสาวน้อยทันที สีหน้าที่ได้ค้นพบคำตอบของเธอมันช่างน่ารักน่ามันเขี้ยวเกินจะห้ามใจ
พอพี่ชายหอมแก้มแล้วพายอาร์ก็ห่อตัวด้วยความเขินอาย คำชมของเขาแทบจะทำให้เธอตัวลอย และสาวน้อยชอบเวลาที่พี่ชายััร่างกายของตนเป็ที่สุด
(อ่า~ ดูซี้เวลาน้องเขินแล้วน่ารักมากเลย อย่างกับตัวละครในอนิเมะ)
#พี่ชายที่หลงน้องสาวนัมเบอร์วัน
(เอาล่ะ! ในเมื่อพี่ชายชมเราแบบนี้แล้ว เราจะไม่ทำให้พี่ชายผิดหวังเป็เด็ดขาด!) สาวน้อยตั้งมั่นไว้ในใจ
แล้วน้องสาวผู้เป็เด็กดีก็เริ่มทำตามคำแนะนำของพี่ชาย เริ่มโยกตัวไปมาช้าๆ ก่อนเป็อันดับแรก แต่ก็ยังเป็การกระทำที่ยังเก้ๆ กังๆ อยู่ เหมือนเด็กน้อยที่ยังไม่ประสาเื่พวกนี้ ถึงได้ยังทำผิดๆ ถูกๆ
แต่ถึงอย่างนั้นััที่ได้รับก็ทำให้พี่ชายที่แสนดีรู้สึกฟินจนขนลุกแล้ว
(อ๊าห์~ แค่น้องขยับตัวเบาๆ ยังรู้สึกเหมือนจะเสร็จแล้วเลย—ให้ตายเถอะ มีความสุขจริงๆ เลยโว้ยยยย!!)
(แต่ใจเย็นๆ นะไอ้น้องชายมึงอย่าพึ่งเสร็จตอนนี้น่ะ ขอฟินต่ออีกนิดนึง)
คิดได้อย่างนั้นจึงเริ่มแนะนำน้องสาวอีก
"น้องลงน้ำหนักไปที่สะโพกสิ ให้สะโพกมันเคลื่อนไหวมากกว่านี้" ต้าร์พูดพร้อมกับเสียงที่เริ่มสั่นนิดๆ มือก็ลูบไล้ที่ต้นแขนขาวนวลของน้องสาวด้วยความลุ่มหลง
"ได้ค่ะ" พายอาร์รับคำเสียงใส แล้วลงน้ำหนักไปที่สะโพกตามคำแนะนำของพี่ชาย
"อ๊าส์~ อื้ม~ อย่างงั้นล่ะค่ะ ร่อนก้นให้เป็จังหวะแบบนั้น อ๊าห์~ น้องสาวของพี่เก่งที่สุดเลย~" พูดแล้วก็ซุกใบหน้าลงไปที่ซอกคอขาวสูดดมกลิ่นกายของหญิงสาวเข้าให้เต็มปอด
สาวน้อยที่กำลังทำหน้าที่อย่างแข็งขันตอนนี้ยิ่งได้รับคำชมเธอก็ยิ่งขยันโยก…แต่พอทำมาเรื่อยๆ แล้วเริ่มััได้ว่าส่วนกลางกายของเธอที่ัักับส่วนที่แข็งแกร่งของพี่ชายมันทำให้รู้สึกสยิวแปลกๆ เสียงลมหายใจแรงของต้าร์ที่ข้างหูก็ยิ่งทำให้สาวหัวใจเต้นแรงและหายใจแรงขึ้นเรื่อยๆ อย่างไม่สามารถควบคุม
พอโยกไปสักพักต้าร์ก็รู้สึกว่ามันยังช้าไปไม่ทันใจเขา เลยใช้มือจับไปที่ต้นขานวลเนียนที่โผล่พ้นมาจากกางเกงขาสั้นตัวจิ๋ว
(อืมห์~ นิ่มดีชะมัด) เขาขยำความนุ่มนิ่มนั่นเล่นอยู่ครู่หนึ่งแล้วค่อยๆ เลื่อนขึ้นมาจับสะโพกเล็กของน้องสาวแล้วเริ่มขยับมันไปมาให้เป็จังหวะตามที่ใจเขา้า
"อื้ม~ พะ พี่ต้าร์ขาาา~" พอพี่ชายเร่งจังหวะเองก็ทำเอาน้องสาวแทบจะคุมสติไม่อยู่ ตอนนี้รู้สึกปั่นป่วนที่ท้องน้อยเหมือนมีผีเสื้อมาบินวนอยู่นับพัน เป็ความรู้สึกสยิวที่ไม่เคยเป็มาก่อน
ยิ่งต้าร์เร่งจังหวะให้ตรงกลางหว่างขาของสาวน้อยเสียดสีเข้ากับท่อนเอ็นอุ่นแรงเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกว่ามันเริ่มคันขึ้นเรื่อยๆ และยิ่งอยากทำให้มันแรงขึ้นไปอีก เพื่อที่อาการคันนี้มันจะได้หายไป ดังนั้นสายน้อยจึงได้เร่งร่อนสะโพกบดและขยี้ท่อนเอ็นอุ่นของพี่ชายลงไป
"อื้ม~ อ๊าห์~ อ๊ะ~" ความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นทำให้สาวน้อยต้องยกมือขึ้นมาปิดปากเอาไว้แน่นกลัวว่าเสียงน่าเกลียดจะเล็ดลอดออกไป
ยิ่งน้องสาวช่วยกดและบดบั้นท้ายลงไปต้าร์ก็ยิ่งได้ใจ เร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเรื่อยๆ ไม่อาจจะอดทนต่อเสียงเรียกร้องของร่างกายที่้าความเสียวซ่านมากกว่านี้
(นี่มันสุดยอดไปเลย!—นี่เราไม่ได้กำลังฝันไปใช่มั้ย!)
พอต้าร์เร่งจังแบบนี้มันทำให้พายอาร์เริ่มรู้สึกปั่นป่วนหนักขึ้นและที่สำคัญตอนนี้สาวน้อยรับรู้ได้ว่ามีน้ำอะไรบางอย่างไหลออกมาจากน้องสาวของเธอ
(อ่ะ-เอ๊ะ นั่นมันอะไรกัน ทำไมยิ่งพี่ต้าร์เร่งจังหวะแบบนี้แล้วยิ่งรู้สึกว่ามีน้ำอะไรไหลออกมาจากตรงนั้นของเรา!)
สาวน้อยเกิดความสับสนกับอาการที่เป็อยู่นี้ เธอไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้มาก่อน มันแปลกๆ แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่ดี ตอนนี้พายอาร์รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าเืในร่างกายของเธอมันกำลังสูบฉีดอย่างแรง ร่างกายเร่งรู้สึกตึงเคร่งเหมือนกำลังจะเกร็ง แล้วพอเกิดอาการแบบนี้ก็ยิ่งรู้สึกว่าน้ำที่ไหลจาก่ล่างมันทะลักออกมามากกว่าเดิม
(ไม่นะ นี่เรากำลังจะฉี่ใส่พี่ต้าร์งั้นหรอ! ไม่ได้นะ! ถ้าทำแบบนั้นพี่เขาต้องเกลียดเราแน่…แล้วก็จะไม่พูดกับเรา…แล้วก็จะไม่ชวนเราเล่นเกมอีก) จากที่รู้สึกดี ตอนนี้สาวน้อยเริ่มเป็กังวลใจ จึงเอ่ยพูดกับพี่ชาย
"อ๊ะ~ อ้าห์~ พะ-พี่ต้าร์คะ อืม~ ชะ-ช่วยหยุดก่อน ดะ-ได้มั้ยคะ อ๊าส์~" พายอาร์ใช้มือปิดปากเอาไว้เมื่อพูดจบ ก่อนที่เสียงแปลกๆ มันจะเล็ดลอดออกมามากกว่านี้
(ถ้าพี่ต้าร์ได้ยินอาจจะคิดว่าเราประหลาดก็ได้ แบบนั้นอาจทำให้พี่เขาไม่ชอบเราต้องกลั้นเสียงแบบนี้เอาไว้ แต่ว่าเมื่อกี้มันอะไรทำไมแค่จะเค้นเสียงออกมาพูดมันถึงได้ยากลำบากแบบนี้ พอเราได้ยินเสียงลมหายใจของพี่ต้าร์ที่มันถี่แบบนั้นก็ยิ่งรู้สึกร้อนรุ่มมากกว่าเดิม ความรู้สึกแบบนี้มันคืออะไรกันแน่) สาวน้อยรู้สึกสับสนกับความรู้สึกแปลกใหม่นี้
"ซี้ดส์~ อีกแค่นิดเดียวพี่ก็จะรู้สึกดีขึ้นแล้วอดทนหน่อยนะจ๊ะ อ๊าห์~" พูดจบก็ก้มลงซุกไหล่ของน้องสาวสูดดมกลิ่นหอมชื่นใจ ตอนนี้ต้าร์เองก็ขยับสะโพกของตัวเองช่วยเร่งจังหวะด้วย จนตัวน้องสาวกระเด้งขึ้นลงตามจังหวะจนตัวเธอลอย
(ไม่ได้นะ! ต้องหยุดพี่ต้าร์—ถ้าเป็แบบนี้ต่อไป อื้ม~ เราจะต้อง…)
"อ๊าสห์~ ไม่นะ!" เมื่อต้าร์เร่งความเร็วถึงที่สุดในที่สุดร่างกายของพายอาร์ก็กระตุกเกร็ง เธอรู้สึกได้ว่ามีน้ำไหลออกจากตรงนั้นของเธอมากมาย และมันก็เปรอะเปื้อน่ล่างของเธอจนชื้นไปหมด พายอาร์คิดว่าเธอคงจะฉี่ใส่ต้าร์แล้วเป็แน่
(ทะ-ทำเื่น่าอายแบบนั้นไปจนได้…พี่ต้าร์คงจะเกลียดเราแล้วแน่ๆ …)
ต้าร์เองก็เหมือนกันเขาก็เสร็จพร้อมๆ กันกับน้องสาว พอเสร็จแล้วเขาก็หยุดขยับสะโพกและนิ่งไป
และไม่กี่วินาทีต่อมาสาวน้อยบนตักก็ะโลงจากตักของพี่ชาย วิ่งหนีไปทันที พร้อมกับเสียงร้องไห้…
ต้าร์ไม่สามารถรั้งตัวน้องเอาไว้ได้ทัน
(บ้าจริง นี่เราทำให้น้องโกรธแล้วเหรอเนี่ย!---จะทำยังไงต่อไปดีล่ะไอ้ต้าร์!) ทันทีที่น้องวิ่งไปต้าร์ก็ต้องใ ไม่คิดว่าจะทำให้น้องร้องไห้
และในขณะนั้นเองที่ประตูห้องก็มีร่างเด็กหนุ่มปรากฏตัวขึ้น เดินเข้ามาด้วยท่าทีสบายๆ พร้อมเอ่ยถาม
"พี่เซียนยัยขี้แยมันเป็อะไรไป ทำไมวิ่งร้องไห้ออกไปแบบนั้น" ปังปอนด์เดินขึ้นมา ก็เห็นพายอาร์วิ่งร้องไห้ออกไปจากห้องต้าร์ ว่าจะทักสักหน่อยเ้าตัวก็ดูจะรีบร้อนเหลือเกิน
ต้าร์ได้ยินอย่างนั้นก็หมุนเก้าอี้ไปทางปังปอนด์แล้วพูดขึ้น
"มึงอยากรู้หรอ มานี่สิ" พูดพร้อมกับกวักมือเรียกปังปอนด์เข้ามาใกล้ พอเขาเข้ามาแล้วก็เอ่ยสั่ง "ก้มหัวลง" ปังปอนด์คิดว่าต้าร์้าจะกระซิบจึงยอมก้มหัวลงแต่โดยดี แต่ทันใดนั้นเอง
โป๊ก!
เสียงฝ่ามือที่ปะทะเข้ากับหัวของเด็กหนุ่มดังกังวานขึ้นทั่วห้อง
"โอ๊ย!!!" ทันทีที่ถูกตบเข่าของปังปอนด์ก็ทรุดลงจนหน้าเข้าไปปะทะเข้ากับเป้ากางเกงของต้าร์ "พี่เซียนตีผมทำไมเนี่ยยยย!!" ตัดพ้ออย่างน่าสงสาร
"หึ ก็กูบอกมึงแล้วใช่มั้ยว่าห้ามเรียกน้องสาวกูแบบนั้นอีก" ต้าร์ก้มพูดกับปังปอนด์ที่หน้าทิ่มอยู่ตรงเป้ากางเกงของเขา
ปังปอนด์ที่ได้ยินอย่างนั้นก็หงุดหงิดขึ้นมาทันที แต่ในขณะนั้นเองจมูกของเขา ก็ได้กลิ่นอะไรแปลกๆ ตรงเป้ากางเกงของต้าร์ เขาทำจมูกฟุดฟิดๆ สูดดมกลิ่นนั้น
"พี่ต้าร์กลิ่นอะไรอ่ะ เอ๊ะ พี่ฉี่ใส่กางกางหรอ!" พอมองดีๆ ตรงเป้ากางเกงของพี่ชายเหมือนมันจะมีรอยเปียกชื้นอยู่เล็กน้อยด้วย
(แต่กลิ่นนี้มันไม่ใช่กลิ่นฉี่ พอได้กลิ่นแล้วรู้สึกว่าร่างกายมันตื่นตัวแปลกๆ แฮะ พี่ต้าร์มีกลิ่นแบบนี้ด้วยหรอวะ ทำไมเราๆ ม่เคยได้กลิ่นแบบนี้บนตัวเซียนต้าร์มาก่อนเลย) เด็กหนุ่มตั้งคำถามกับตัวเอง อยู่กับต้าร์มาก็นาน ไม่เคยได้กลิ่นแบบนี้บนตัวของพี่ชายเลย แล้วยังตั้งใจดมกลิ่นนั้นเข้าปอดเรื่อยๆ ยิ่งดมก็ยิ่งเลือกมันจะสูบฉีดแปลกๆ
ต้าร์เองได้ยินอย่างนั้นก็ดึงผมปังปอนด์ขึ้นทันที มองที่เป้ากางเกงของตัวเอง มันมีรอยชื้นๆ เป็วงอยู่นี่น่าจะเป็น้ำหล่อลื่นของน้องสาวที่ไหลออกมาระหว่างทำกิจกรรม
(น้ำของพายอาร์เยอะเอาเื่อยู่เหมือนกันแฮะ ดูเหมือนเมื่อกี้น้องก็น่าจะมีอารมณ์ร่วมกับเราด้วยเหมือนกัน) ต้าร์คิด แต่พอเห็นปังปอนด์ทำท่าอยากเข้าไปดมไม่หยุดเขาเลยพูด
"ฉี่เหี้ยอะไร กูแค่ทำน้ำหกใส่เฉยๆ " ต้าร์พูดแก้ตัวไป
"แต่ผมว่ามันไม่ใช่แค่น้ำนะ—โอ๊ยยย! หูผมๆๆๆๆ!!" ยังไม่ทันได้พูดจบ ต้าร์ก็บิดหูของเด็กหนุ่มอย่างแรง
"มึงอย่ามาทำเป็เฉไฉกูบอกมึงว่าห้ามเรียกน้องสาวกูว่าขี้แยอีกใช่มั้ย!" ต้าร์พยายามบ่ายเบี่ยงด้วยการหาเื่ปังปอนด์
"คำก็น้องสาวสองคำก็น้องสาว ผมก็เป็น้องของพี่เหมือนกันนะ—โอ๊ยๆ! เจ็บๆ! ผะ-ผมรู้แล้วๆ ครับ ผมจะไม่เรียกยัย เอ๊ย น้องสาวของพี่ว่ายัยขี้แยอีกแล้วๆ " พอปังปอนด์จะเถียง ต้าร์ก็บิดหูเขาแรงขึ้นจนมันแดงและยับไปหมด
ด้วยความเ็ปปังปอนด์จึงต้องยอมรับปากต้าร์ไปก่อน
"แล้วต้องเรียกว่าอะไรห๊า!" พูดพร้อมกับยกหูของปังปอนด์ขึ้นลงเหมือนดัมเบลล์
"อ๊าาา!! ระ-เรียกว่าพี่ครับ พี่พายอาร์ครับโผมมม!" ปังปอนด์รีบพูดก่อนที่หูของเขาจะหลุดออกมา แค่นี้ก็เจ็บจนน้ำตาเล็ดแล้ว
"เออ ดีมาก!" จากนั้นต้าร์ก็ปล่อยมือออกจากหูของปังปอนด์ ถอนหายใจโล่ง
(แค่นี้ปังปอนด์ก็ไม่เซ้าซี้ถามเื่นั้นอีกแล้ว)
………………….
ทางด้านของพายอาร์พอวิ่งกลับมาถึงห้องสาวน้อยก็ะโขึ้นเตียงไปนอนคว่ำหน้าร้องไห้ออกมาไม่หยุด เหตุการณ์ครั้งนี้มันทำให้คิดถึงเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นในอดีต ประสบการณ์ที่แสนเ็ปในชีวิตที่พายอาร์ไม่อาจลืมเลือน…
วันนั้นสาวน้อยถูกเพื่อนๆ ที่โรงเรียนรังเกียจและล้อเลียนกันใหญ่ มันเป็วันที่แย่ที่สุดในชีวิตเลยก็ว่าได้…
ในวันนั้นเธอตื่นมาั้แ่ตีสี่เพื่อช่วยป้าทำอาหารเลี้ยงบรรดาเพื่อนๆ ของป้าที่กลับมารวมตัวกันในรอบหลายปี นอกจากนี้ยังต้องทำความสะอาดบ้านครั้งใหญ่ด้วยตัวคนเดียว เด็กหญิงตัวเล็กๆ ทำงานจนตัวหมุนั้แ่ฟ้ามืดยันฟ้าสว่าง จนกระทั่งแปดโมงเช้าป้าถึงยอมปล่อยให้เธอไปโรงเรียน ด้วยเวลาที่สายมากเด็กสาวไม่มีเวลาได้กินข้าวเลย เธอต้องรีบแต่งตัวไปโรงเรียน น้ำก็ไม่ได้อาบ ถึงจะทำขนาดนั้นแล้วกว่าจะไปถึงโรงเรียนเพื่อนก็พากันเรียนคาบแรกไปแล้ว เพราะมาสายเลยถูกครูทำโทษให้ไปยืนกระต่ายขาเดียวที่หน้าเสาธงกลางแดดร้อนๆ จนจบคาบ พอเรียนคาบที่สองแล้วด้วยเหงื่อที่มันซึมออกมาทำให้ร่างกายมีกลิ่นตัวบวกกับกลิ่นอาหารและน้ำสกปรกที่ช่วยป้าทำงานเมื่อเช้าอีกก็ทำให้ตัวของเธอเหม็นเข้าไปใหญ่ ไม่ว่าเด็กหญิงตัวน้อยจะเดินไปนั่งที่ไหนก็มีแต่เพื่อนรังเกียจไม่ยอมให้นั่งด้วยต่างไล่ให้เธอไปนั่งไกลๆ เป็ว่าวันนั้นทั้งวันสาวน้อยต้องนั่งอยู่โต๊ะพิเศษท้ายห้องที่จัดให้นั่งห่างไกลจากทุกคนในห้อง เพราะพวกเขารังเกียจเธอ
พอตกเที่ยงสาวน้อยก็ลืมเอาเงินมาด้วย เพราะความรีบร้อนถึงลืมขอป้า จึงไม่มีเงินกินข้าว แต่เด็กหญิงตัวน้อยทำงานหนักมาทั้งวัน ร่างกายของเธอมันหิวโหยมาก ในตอนที่เดินไปที่ตู้กดน้ำว่าจะไปกินน้ำรองท้องก็มีเพื่อนทำขนมปังตกพื้น เด็กหญิงมองมันด้วยความเสียดายจนกระทั่งเธอคนนั้นเอามันไปทิ้งถังขยะ สาวน้อยยืนมองที่ถังขยะอยู่นานด้วยความลังเลใจ เธอหันซ้ายหันขวาเห็นว่าไม่มีใครถึงได้ไปคุ้ยขยะเอาขนมปังก้อนนั้นขึ้นมา เห็นว่ามันยังไม่ได้สกปรกมากนัก และด้วยความหิวโหยเธอจึงกัดกินมันไปในทันที แต่ในจังหวะนั้นเองช่างเป็โชคร้ายของเด็กหญิง ก็มีเพื่อนเดินมาเห็นว่าเธอกำลังเก็บของในถังขยะขึ้นมากิน
วันนั้นทั้งวันเธอก็ถูกเพื่อนรังเกียจมามากแล้ว ยิ่งพวกเขามาเจอเธอทำแบบนี้ก็ยิ่งถูกรังเกียจหนักเข้าไปใหญ่…
ลูกสาวของป้าก็เรียนชั้นเดียวกับเธอ พอได้ยินว่าพายอาร์ทำเื่น่ารังเกียจแบบนั้น ก็ยิ่งโมโห เพราะเพื่อนๆ รู้ว่าพายอาร์เป็ญาติของเธอแถมยังอยู่บ้านหลังเดียวกันอีก นั่นทำให้เพื่อนหลายคนพลอยรังเกียจเธอไปด้วย
หลังจากถูกเพื่อนเห็นว่าเก็บของในถังขยะขึ้นมากินเด็กหญิงตัวน้อยก็แอบมาร้องไห้อยู่ในห้องน้ำคนเดียว
ลูกสาวของป้าสืบจนรู้ว่าพายอาร์อยู่ที่ไหนแล้วก็ตามมา ไม่ได้มาเพื่อปลอบโยน แต่เธอมาเพื่อซ้ำเติม
"เฮ้ จะเอาแบบนั้นจริงหรอ" เพื่อนสาวที่ตามมาด้วยพูดขึ้น
"เออ เร็วเข้ารีบไปฉี่มา ยัยนั่นทำให้ฉันต้องอับอาย ฉันจะต้องทำให้มันอายยิ่งกว่า" พูดจบก็ส่งแก้วน้ำที่ตอนนี้มีน้ำสีเหลืองๆ อยู่แล้วครึ่งแก้วให้เพื่อน
ถึงตอนนี้เด็กหญิงตัวน้อยจะร้องไห้อยู่ในห้องน้ำ แต่เธอก็ได้ยินเสียงสนทนานี้ และจำได้ว่าผู้พูดคือลูกพี่ลูกน้องของเธอเอง แต่เด็กหญิงตัวน้อยไม่อาจจะรู้ได้ว่าทั้งสองคนกำลังจะทำอะไรกันแน่
แต่ความสงสัยของเธอก็ได้รับการแก้ไขในเวลาไม่นานนัก เมื่ออยู่ๆ ก็มีน้ำที่มีกลิ่นเหม็นฉุนสาดมาจาก้ากำแพงห้องน้ำลงมาที่กลางหัวของสาวน้อยจนตัวเธอเปียกไปด้วยน้ำกลิ่นเหม็นนั้นทันที
"สมน้ำหน้า! กล้าดียังไงมาทำให้ชื่อเสียงของคุณหนูอย่างฉันต้องมาแปดเปื้อนเพราะความกักขฬะของแก!" เ้าตัวยื่นหน้าพูดอยู่บนกำแพงห้องน้ำด่าทอเด็กหญิงตัวน้อยด้วยความโมโห ไม่คิดที่จะปิดบังตัวตนเลย
"โอ๊ย! นี่เสร็จรึยังไหล่ฉันจะหักอยู่แล้วนะ!" เพื่อนสาวที่ยอมให้ยืมไหล่เหยียบขึ้นไปสาดน้ำฉี่ใส่พายอาร์บ่นอุบ
เมื่อได้รับสัญญาณจากเพื่อนเธอก็ขว้างแก้วที่ใช้บรรจุฉี่ใส่หัวของเด็กหญิงตัวน้อยเพื่อระบายความโกรธที่มันยังไม่ดับลงง่ายๆ
"โอ๊ย!!" พายอาร์กุมศีรษะด้วยความเ็ปรู้สึกเหมือนจะมีเืซึมออกมาจากบริเวณที่ถูกขอบแก้วตกใส่อย่างแรง
"คอยดูนะ ถ้ากลับบ้านไปฉันจะให้แม่ทำโทษแก โทษฐานที่ทำให้ฉันต้องอับอาย—กรี้ดดด!!!" พูดยังไม่ทันจบเธอก็ล้มลงไปกองอยู่ที่พื้น เพราะเพื่อนสาวไม่สามารถรับน้ำหนักของเธอไหวอีกต่อไป
.
.
.
และหลังจากเหตุการณ์นั้นพายอาร์ก็ถูกหาว่าเธอฉี่ใส่กางเกง เพราะตัวของเธอมีแต่กลิ่นฉี่ แม้จะพยายามล้างออกแล้ว แต่กลิ่นมันก็ยังไม่หมดไป วันนั้นทั้งวันพายอาร์ต้องทนฟังถ้อยคำแห่งความรังเกียจและซุบซิบนินทา…
"ยัยเด็กสกปรก ของในถังขยะก็กล้าเก็บกิน!"
"แหว๊ะ!! จะอ้วก! พวกเราอย่าไปเล่นกับมันนะ ยัยเด็กสกปรกตัวเหม็น!"
"นี่แนๆๆๆ พวกเราช่วยกันโยนขยะใส่ยัยนี่เร็ว ไล่มันไปให้ไกลๆ อย่าให้มันมาใกล้ เดี๋ยวพวกเราจะแปดเปื้อน"
"ใครจะกล้าเล่นด้วย ทำตัวทุเรศแบบนี้ โตขนาดนี้ยังฉี่ใส่กางเกงอีก!"
นั่นเป็เพียงตัวอย่างถ้อยคำเล็กๆ น้อยๆ ที่สาวน้อยโดนมาเท่านั้น…
พอกลับมาบ้านก็ยังถูกป้าตีจนระบมไปทั้งตัวและถูกสั่งให้งดอาหารเย็นตามคำสั่งของลูกสาว ที่หาว่าพายอาร์ทำให้เธอต้องเสียชื่อเสียง…
และนั่นมันก็กลายเป็ที่มาขอคำด่าทอ ล้อเลียน ถากถางจากเพื่อนๆ ไม่หยุดหย่อน เหตุการณ์ในวันนั้นวันเดียวทำให้เด็กหญิงตัวน้อยไม่มีเพื่อนคบจนกระทั่งเธอเรียนจบ และกลายเป็ศูนย์รวมความน่ารังเกียจของเพื่อนๆ ที่ไม่อยากเข้าใกล้…
เพราะแบบนั้นพายอาร์ถึงได้กลัวนักว่าต้าร์จะรังเกียจเธอแบบที่เพื่อนๆ ก็รังเกียจ ขนาดแค่ตัวของเธอมีกลิ่นฉี่พวกเขายังรังเกียจขนาดนั้นแล้ว แล้วครั้งนี้ที่พายอาร์ฉี่ใส่ต้าร์ไปตรงๆ พี่ชายจะรังเกียจเธอขนาดไหน สาวน้อยไม่อยากจะจินตนาการถึงมันเลย…
**********************
1K
