ระลอกที่สามเริ่มอย่างเป็ทางกัน เหล่าทหารจำนวนมากปรากฎขึ้นตรงประตูเมืองและรอบๆ กำแพงเมืองเต็มไปหมด ทุกคนล้วนเปล่งกลิ่นอายฆ่าฟันออกมา เห็นได้ชัดว่าไม่เป็มิตร
เหล่าผู้เล่นเองต่างก็ถืออาวุธในมือแน่น ปลดปล่อยกลิ่นอายฆ่าฟันไม่ต่างกัน พร้อมสำหรับรับมือตลอดเวลา
หลังจากสู้มาเป็ระยะเวลานา ผู้เล่นก็เริ่มปรับตัวเข้ากับการต่อสู้กับมนุษย์ด้วยกันได้ดีขึ้น
ไม่นานการปะทะกันระหว่างผู้เล่นกับทหารก็เริ่มต้นอย่างเป็ทางการ
ทั้งสองฝ่ายเข้าต่อสู้กันอย่างดุเดือด ไม่มีใครยอมใคร
แต่ครั้งนี้เป็ผู้เล่นที่เป็ฝ่ายได้เปรียบ เพราะพวกเขาทั้งเลเวลอัพและได้รับการเปลี่ยนอุปกรณ์ ดังนั้นความแข็งแกร่งโดยรวมจึงเพิ่มขึ้นมาก
ตอนนี้เลเวลของผู้เล่นส่วนใหญ่แตะหลักสิบกันแทบทั้งหมด
แม้พวกเขาจะถูกเซโน่แย่งค่าประสบการณ์ไปมากมายแต่ก็ยังมีเลเวลเพิ่มขึ้นมาไม่น้อยเหมือนกัน
อีกด้านเซโน่มองผู้เล่นและทหารมนุษย์ต่อสู้กันบนหลังคา เขาไม่ได้เข้าร่วมในการต่อสู้ครั้งนี้
เพราะระลอกนี้มันไม่เป็ไปตามที่เขาคาด ศัตรูที่โผล่มาล้วนมีเลเวลเท่าเดิม มีแค่ปริมาณมากขึ้นเท่านั้น
ที่สำคัญคือสีของดวงิญญาของทหารแต่ละคนล้วนทำให้เขาผิดหวัง เพราะสีของดวงิญญาเหล่านี้คือสีฟ้าอ่อนเกือบทั้งหมด มีบางคนเป็สีฟ้าธรรมดาอยู่บ้างแต่ก็น้อย
นั้นทำให้เซโน่ไม่อยากเปลืองแรงอีกต่อไป ยังไงโอกาสมันก็มีไม่ถึง 5% ด้วยซ้ำ แถมต่อให้ฆ่าทหารเหล่านี้ไปเขาก็ไม่ได้ค่าประสบการณ์
ก่อนหน้านี้เขาก็ได้ยินผู้เล่นแอบว่าเขาว่าแย่งค่าประสบการณ์อีก ทำให้เขาไม่อยากลงมือในครั้งนี้
ดังนั้นเซโน่จึงใช้เวลาว่างนี้อ่านเอฟเฟคของสกิลอีกสองอย่างที่เหลือต่อ
ประเภท : สกิลเฉพาะคลาส
เอฟเฟค : กวัดแกว่งเคียวมรณะฟาดฟันใส่เป้าหมาย คมเคี้ยวของเคียวมรณะจะสร้างความเสียหายทั้งทางกายภาพและเวทมนตร์อย่างรุนแรงแกอีกฝ่ายและไม่สนการป้องกันใดๆ โดยขนาดของการโจมตีจะแปรเปลี่ยนไปตามขนาดของอีกฝ่ายเช่นกัน คูลดาวน์ 10 นาที
รายละเอียด : คมเคี้ยวแห่งความตายที่ยมทูตใช้สำหรับสังหารสิ่งมีชีวิตต่างๆ
ประเภท : สกิลเฉพาะคลาส
เอฟเฟค : กวัดแกว่งเคี้ยวมรณะด้วยความเร็วสูงสร้างลมพายุขนาดใหญ่ขึ้นมา ซึ่งภายในพายุนั้นจะเต็มไปด้วยใบมีดแหลมคมที่เกิดจากการการกวัดแกว่งเคียวมรณะ คูลดาวน์ 3 ชั่วโมง
รายละเอียด : ลมพายุที่ใช้สำหรับสังหารสิ่งมีชีวิตเป็จำนวนมากในครั้งเดียว
สกิลทั้งสองเป็สกิลประเภทโจมตี ซึ่งเซโน่ขาดมากในตอนนี้ การได้ทั้งสองสกิลนี้จะทำให้การโจมตีของเขาหลากหลายมากขึ้น เซโน่พอใจกับสกิลทั้งสองมาก
ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะลองดูสักหน่อย คิดได้อย่างนั้นเขาก็ะโลงจากหลังคาเข้าสู่สนามรบเช่นกัน
…………
ด้านเหล่าผู้เล่นแม้จะได้เปรียบเล็กน้อยแต่ไม่นานพวกเขาก็เริ่มถูกดันถอยหลังไปทีละน้อย เนื่องจากจำนวนของทหารที่มากเกินไป
จัดการคนหนึ่งได้อีกคนก็จะมาแทนทันที กลายเป็าไม่รู้จบ ซึ่งผู้เล่นเองก็เหนื่อยเป็
การต่อสู้เป็ระยะเวลานานเปลืองทั้งพลังกายและพลังใจ ต่อให้พวกเขาจะแข็งแกร่งและมีเลเวลเพิ่มขึ้น แต่ก็ไม่อาจหลุดพ้นเื่กำลังกายที่มีเท่าเดิม
ซึ่งก่อนหน้านี้ก็สู้มาเกือบ 7 ชั่วโมงทำให้หลายคนไม่อาจสู้ไหวอีกต่อไป
ที่พวกเขาสู้และเก็บเลเวลอย่างสบายใจก็เพราะเซโน่ล้วนๆ เขาคอยแบ่งเบาภาระของผู้เล่นลงมาก
แต่ตอนนี้ เซโน่หรือริปเปอร์ไม่ได้เข้าร่วมต่อสู้
ตอนแรกผู้เล่นก็ดีใจ เพราะจะได้เก็บเลเวลกันอย่างสบายใจ
ทว่าไม่นานพวกเขาก็ตระหนักได้ว่าการขาดริปเปอร์ไปทำให้สถานการณ์ย้ำแย่ลงมาก
“ให้ตายเถอะ พวกนี้มันจะเยอะไปไหนเนี่ย แบบนี้พวกเราจะกันต่อไหวยังไงกัน!”
“อ๊ากก ไม่นะ ถอยไป ถอยไปนะโว้ยยย!!”
“ฉันบอกแล้วไงว่าพวกเรา้าริปเปอร์ แล้วพวกนายคิดกันยังไง? แล้วดูตอนนี้สิ! แย่ยิ่งกว่าแย่”
“ใครจะรู้กันว่าพวกมันจะออกมามากกว่าเดิมเกือบสองเท่าแบบนี้”
“ไม่ไหวแล้ว ต้านต่อไปไม่ไหวแล้ว เราต้องถอยไปรวมกันกลางเมืองแล้ว ถ้าเป็ที่นั้นเราน่าจะพอพลันเปลี่ยนกันรับมือกับพวกมันได้”
เสียงะโพูดกันของผู้เล่นดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง มีหลายคนล้มตาย และอีกหลายคนบ่นออกมา
แต่โดยรวมแล้วทุกล้วนลำบากกันหมด ไม่มีใครมือว่างพอจะช่วยคนอื่น ลำพังแค่ตัวเองก็เอาตัวเกือบไม่รอดแล้ว
ดังนั้นจึงไม่มีใครมีเวลามาห่วงคนอื่นในตอนนี้
“ฉันจะไปแล้ว ที่นี้ต้านต่อไปไม่ไหวแล้ว” มีคนกลุ่มหนึ่งพูดออกมา ก่อนจะนำคนพวกเขาวิ่งจากไปทันที
คนเกือบร้อยคนตามกลุ่มนั้นไปทำให้ขบวนที่ตั้งรับตอนแรกของผู้เล่นแตกทันที การขาดคนไปเกือบร้อยคนทำให้เหล่าทหารอาศัยจังหวะนั้นบุกเข้ามาโดยไม่รอช้า
“ไอ้พวกเวร จะถอยก็ต้องถอยพร้อมกันสิวะ อยู่ก็ไปแบบนี้คนอื่นก็ลำบากสิวะ” สเวนสบถออกมาเสียงดัง
แต่เขาไม่รอช้ารีบสั่งการคนอื่นทันที ผู้เล่นส่วนใหญ่ตอนนี้เชื่อฟังสเวนเกือบทั้งหมด เพราะเขาแข็งแกร่งสุดในคนทั้งหมดที่นี้ ไม่นับริปเปอร์ รายนั้นแข็งแกร่งที่สุดในโลกไปแล้ว
“ทุกคนจัดแถวหน้ากระดาน ให้พวกถือโล่อยู่หน้าสุดตามด้วยพลหอก และค่อยๆ ถอย” นี้เป็การจัดขบวนพื้นฐานแต่ก็มีประสิทธิภาพ
หลังจากคำสั่งของสเวนผู้เล่นคนอื่นก็รีบทำตามโดยไม่ลังเล ถ้าไม่ทำก็มีแต่ความตายเท่านั้นที่รออยู่
ไม่นานผู้เล่นก็จัดขบวนทัพกันเสร็จ หลังจากทำอย่างนี้แรงกดดันพวกเขารับก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด
ดังนั้นพวกเขาจึงทำแบบนี้ไปเรื่อยและถอยหลังกลับสู่กลางเมืองไม่ช้าไม่เร็ว
ทว่าตอนนั้นเองที่มีบางสิ่งพุ่งตรงเข้ามาด้วยความเร็วสูง
เสียงหวิดวิวของสิ่งนั้นฉีกอากาศ พุ่งตรงเข้าใส่ขบวนทัพของผู้เล่นอย่างแรง
จนเกิดเป็เสียงดัง “ตู้ม” ราวกับเกิดะเิขึ้น ผลโล่ที่ถือโล่คอยปกป้องกัน 10 คนถูกแรงของลูกธนูดังกล่าวจนล้มนอนอาบเืตรงพื้น
แถมตรงพื้นยังปรากฎลูกธนูดอกหนึ่งพร้อมกับพื้นที่ยุบลงอย่างกับมีะุปืนใหญ่ยิงลงตรงนั้น
ผู้เล่นที่ยืนโดยรอบและไม่โดนผลกระทบกลืนน้ำลายด้วยความยากลำบาก ความใฉายออกทางใบหน้าชัดเจน
พวกเขาใ ลูกธนูดอกเดียวถึงกับรุนแรงไม่ต่างจากะุปืนใหญ่
สเวนมีสีหน้าดำคล้ำทันที สายตาจ้องมองไปยังกองทัพของทหาร ซึ่งด้านหลังสุดมีชายสวมชุดหนังยืนอยู่บนหลังคาพร้อมกับคันธนูในมือที่พึ่งลดลง พ่นลมหายใจยาวจนเกิดควัน
เห็นได้ชัดว่าทหารคนนั้นเป็ระดับที่แตกต่างจากทหารเลวที่พวกเขารับมือมาตลอดมาก
เพียงแค่แรงกดดันที่ปล่อยออกมาก็รุนแรงมาก มันเหมือนกับตอนที่จ้องมองริปเปอร์
โดยไม่ลังเล สเวนสั่งการทันที “ทุกคนถอย!!” ทหารคนนั้นแข็งแกร่งเกินไป
แถมทหารเลวโดยรอบก็มีมากเกินไป การรั้งอยู่ที่นี้ก็จะมีแต่ความตายที่รออยู่เท่านั้น
“ไม่ต้องสนอะไรและวิ่งหนีไปซะ” เขาสั่งอีกรอบก่อนพากลุกน้องของเขาหนีทันที
ผู้เล่นคนอื่นก็ไม่ลังเลและออกวิ่งไม่ต่างกัน พวกเขากลัว ไม่มีใครกลัวบ้าง? เพียงธนูดอกเดียวก็เทียบเท่าะุปืนใหญ่ ถ้าพวกเขาโดนตรงคงเละไม่ต่างจากโจ๊ก และที่นี้ไม่มีใครอยากตาย
ดังนั้นผู้เล่นทั้งหมดจึงเริ่มออกวิ่ง วิ่งหนีความตายที่คืบคลานเข้าหา
ที่ผ่านมาสเวนมีความหวังมาตลอดว่าการจัดการและควบคุมของเขานั้นมีประโยชน์ขอแค่ผู้เล่นคนอื่นทำตาม ต้องผ่านเกมที่ 2 นี้ไปได้แน่นอน ทว่าตอนนี้ความคิดนั้นของเขาหายไปแล้ว
ต่อหน้าพลังที่แข็งแกร่งอย่างท่วมท้น จำนวนคนก็ไม่ต่างจากมดปลวกที่รอถูกฆ่าเท่านั้น
ดังนั้นทางเดียวที่รอดก็คือหาคนที่แข็งแกร่งเทียบเท่ากันมาสู้แทนก็พอ
เขาหันมองบ้านหลังหนึ่ง ที่นั้นริปเปอร์พักอยู่
แต่ไม่ทันทีี่ผู้เล่นจะทันได้ออกวิ่งไปไกล เสียงหวีดวิวฉีกอากาศก็ดังขึ้นอีกครั้ง ตามมาด้วยเสียงคล้ายะเิ
ผู้เล่นนับสิบล้มนอนจมกองเืทันที
ผู้เล่นโดยเริ่มหน้าซีดเผือด ออกวิ่งโดยไม่มองหลังอีกต่อไป
“ไม่นะ ฉันยังไม่อยากตาย”
“ทำไมกัน ทำไมฉันต้องมาร่วมเกมบ้าๆ นี้กัน”
“ริปเปอร์ขอร้องละช่วยพวกเราด้วย”
ผู้เล่นวิ่งหนีกันจ้าละหวั่น ซึ่งไม่นานก็จะมีเสียงะเิดังขึ้นตามมาด้วยเศษซากของผู้เล่นอีกหลายคนที่นอนจมกองเืตรงพื้น
ด้านทหารที่ถือธนูมีสายตาเ็าและดึงลูกธนูมาเพิ่ม ก่อนจะดึงสายสุดแรง
โดยไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้ด้านข้างของทหารผู้ใช้ธนูปรากฎร่างชุดคลุมั้แ่เมื่อไหร่ไม่รู้
เคียวขนาดใหญ่ถูกยกขึ้นง้างไปด้านหลัง เตรียมพร้อมจะฟาดฟันทุกเมื่อ
เคียวดังกล่าวมีขนาดใหญ่ขึ้นและถูกปกคลุมด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย เคียวที่ซึ่งเดิมเป็สีดำสนิทตอนนี้กลับถูกเคลือบด้วยพลังงานสีแดงราวกับเืบางอย่าง ส่วนคมของเคียวแปรเปลี่ยนไปราวกับกลายเป็เคี้ยวบางสิ่ง
นี้คือสกิล คมเคี้ยวแห่งตาย เซโน่ตัดสินใจใช้มันกับทหารคนนี้ เพราะคนนี้เป็ทหารที่แข็งแกร่งสุดที่เขาเคยเห็น
แม้แต่แรงกดดันก็แทบเท่ากับผู้กลืนกินผืนป่าตอนนี้ ไม่สิ มากกว่าด้วยซ้ำไป
ดังนั้นทหารคนนี้จึงเหมาะมากสำหรับการกลายเป็เป้าลองสกิลของเขา
โดยไม่ลังเล เซโน่ฟาดเคียวตรงเข้าใส่ทหารถือธนูทันที
ด้านทหารถือธนูนั้นไม่รู้ว่าความตายกำลังมาเยือน เพราะผ้าคลุมของเซโน่ปกปิดตัวตนของเขาจนมิดชัด ยากจะจับตัวได้ ต่อให้เลเวล 30 ก็ไม่อาจจับตัวตนได้
แต่ทหารคนนี้มีเซนต์ที่ค่อนข้างแรง เขารู้สึกเหมือนกับมีบางอย่างมาจากด้านหลัง ดังนั้นเขาจึงหันกลับไปมอง
ทว่าก็มีแต่เความว่างเปล่าเท่านั้น “หรือว่าฉันคิดไปเอง” เขาคิดอย่างนั้น
โดยไม่รู้เลยว่าตอนนี้เคียวที่มีรูปร่างไม่ต่างจากเคี้ยวของสัตว์ร้ายกำลังพุ่งตรงเข้ามาหวังตัดร่างของเขาออกเป็สองส่วน ต่อให้รู้ตัวก็สายเกินไปแล้ว เพราะตอนนี้เคียวดังกล่าวตัดร่างของทหารคนนั้นเป็ที่เรียบร้อย
“เอ๊ะ?” มุมมองของทหารเปลี่ยนไปเป็กลับหัวกลับห่าง
สายตาของเขาจ้องมองไปยังจุดที่ว่างเปล่าด้านหลังเขาเมื่อครู่นี้ ตอนนี้กลับปรากฎร่างของบุคคลสวมชุดคลุมสีดำพร้อมกับเคียวขนาดใหญ่ในมือ ทหารจ้องมองอีกฝ่าย
แสงสีแดงในดวงตาของอีกฝ่ายส่องสว่างขึ้น ภายใต้หน้ากากโครกระดูกที่ซึ่งปกปิดใบหน้าเอาไว้
‘ความตายงั้นเหรอ?’ นั้นคือเสี้ยวความคิดสุดท้ายของทหาร
ร่างของทหารถือธนูขาดเป็สองท่อนตายคาที เซโน่มีใบหน้าไร้อารมณ์ เพราะเขาไม่ได้ค่าสเตตัสเพิ่มเติม ทั้งที่ทหารคนนี้สีดวงิญญาของเขาเป็สีส้ม ซึ่งหายากและมีโอกาสถึง 20% แต่ก็ยังไม่ได้ทำให้เขาไม่พอใจ
[คุณสังหารหัวหน้ากองพันธ์ทหาร]
[ได้รับค่าประสบการณ์ 10%]
แต่การแจ้งเตือนอีกอันก็ทำให้เขาหายโกรธลงได้บ้าง อย่างน้อยก็ได้ค่าประสบการณ์มาไม่น้อย
153
