ความสุขสงบและบรรยากาศแสนหวานภายใน Penthouse หรูหราของ เดวิท ดำเนินไปอย่างราบรื่นตลอด่เช้า หลังจากเดวิทสวมชุดสูททำงานเตรียมตัวเดินทางออกไปประชุมงานใหญ่ที่ตึกสำนักงานใหญ่ ชายรุ่นใหญ่โอบกอดและจูบนาราเบาๆ ก่อนออกจากห้อง พร้อมเอ่ยเตือนด้วยความห่วงใยให้เธอพักผ่อนให้สบายและสามารถสั่งอาหารเลิศรสผ่านบัตรเครดิตที่เขามอบไว้ให้ตามใจชอบ นารา ในชุดลำลองสวมสบายตื่นนอนด้วยความรู้สึกสดชื่นอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน เธอ ก้าวเข้าครัวชงกาแฟร้อนและนั่งจิบกาแฟริมระเบียงกระจกบานใหญ่ มองดูทิวทัศน์เมืองหลวงยามเช้า ยามที่เธอมองดูเสื้อสูททำงานของเดวิทที่แขวนไว้อย่างเป็ระเบียบ ข้อความแจ้งเตือนในโทรศัพท์มือถือก็สว่างวาบขึ้นมา เป็ข้อความจากเดวิทที่ส่งมาบอกว่า 'อรุณสวัสดิ์ครับเด็กดีของฉัน... ตื่นหรือยังครับ? คิดถึงเธอนะ นารา' รอยยิ้มหวานปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนาราด้วยความอบอุ่นหัวใจ
ทว่าในยามสาย เสียงสัญญาณโทรศัพท์มือถือของนารากือก้องดังครืดคราดขึ้นมาอีกครั้ง หน้าจอปรากฏชื่อของ เกรซ เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเธอ นารา กดรับสายด้วยรอยยิ้มร่าเริง "ว่าไงจ้ะ เกรซ?"
"นารา! ย้ายเข้าคอนโดใหม่ใกล้ที่ฝึกงานแล้วใช่ไหมจ้ะ? ฉันกำลังว่างพอดีเลย วันนี้ฉันจะแวะไปเยี่ยมและขอดูห้องพักใหม่ของเธอหน่อยนะ! ตอนนี้ฉันอยู่ใต้ตึกคอนโดหรูแถวสุขุมวิทแล้วด้วยล่ะ!" น้ำเสียงสดใสของเกรซดังลอดผ่านสายมาทำเอานาราใสุดขีดจนหัวใจแทบหยุดเต้น
นารา หน้าซีดเผือด ร่างกายแข็งทื่อด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด คอนโดหรูที่เกรซพูดถึงก็คือ Penthouse ของเดวิทนั่นเอง! นารา ละล่ำละลักตอบกลับเสียงสั่นพร่า "เอ่อ... เกรซ! เดี๋ยวสิจ้ะ... ห้องยังรกอยู่เลยนะจ้ะ..."
"ไม่เป็ไรหรอกหน่า เพื่อนกันเอง รกแค่ไหนฉันก็ไม่ว่าหรอก เดี๋ยวฉันขึ้นไปหานะจ้ะ รอนานแล้วเนี่ย!" เกรซ กดวางสายไปทันที
นารา หัวใจเต้นระทึกเร่งเร้าก้าวผ่านพ้นขีดความตื่นกลัว เธอรีบวิ่งไปทั่ว Penthouse ด้วยความตื่นตระหนกสุดกำลัง นาราเก็บรวบรวมของใช้ส่วนตัวของผู้ชายของเดวิท ทั้งเนกไท นาฬิกาหรู คัฟลิงก์ทองคำ มีดโกนหนวด แปรงโกนหนวด เสื้อสูท และรองเท้าหนังราคาแพง ยัดซ่อนไว้ในตู้เสื้อผ้าลึกสุดและห้องเก็บของมิดชิดที่สุด นาราเห็นแก้วกาแฟสองใบวางคู่อยู่ในครัว เธอรีบนำไปล้างซ่อนไว้ในตู้อย่างรวดเร็ว พยายามจัดเตรียมสิ่งของในห้องนั่งเล่นและห้องน้ำให้ดูเหมือนเป็ห้องพักของหญิงสาวธรรมดา เพื่อซ่อนร่องรอยการอยู่อาศัยร่วมกับเดวิทให้มากที่สุด ก่อนจะสูดหายใจลึกยาวพยายามข่มอารมณ์ตื่นตระหนกและกดลิฟต์ลงไปรับเกรซขึ้นมา้า
เมื่อประตูลิฟต์โดยสารส่วนตัวเปิดออก และ เกรซ ก้าวเท้าเข้ามาใน Penthouse หรูหราขนาดใหญ่ ลูกสาวตระกูลดังถึงกับร้องอุทานออกมาด้วยความตื่นตาตื่นใจในความฟุ่มเฟือยของสถานที่แห่งนี้ "กรี๊ด! นารา! คอนโดใหม่ของเธอมันสวยและหรูหราอลังการขนาดนี้เลยเหรอจ้ะ?! วิวดีมาก เฟอร์นิเจอร์ก็หรูหราระดับท็อปเลยนะเนี่ย!"
นารา พยายามฝืนยิ้มกลบเกลื่อนความตื่นตระหนก "อ๋อ... พอดีเป็คอนโดของญาติห่างๆ ของนาราน่ะจ้ะเกรซ ท่านเป็นักออกแบบมัณฑนากรที่เดินทางไปทำงานต่างประเทศบ่อยๆ เลยปล่อยให้นาราเช่าในราคาถูกมาก่ฝึกงานน่ะจ้ะ..."
เกรซ เดินชมห้องรอบๆ ด้วยความตื่นเต้น เดินเข้าไปในห้องนอนหลักและห้องนั่งเล่น เธอลองนั่งลงบนโซฟาหนังนุ่ม และเปิดตู้เย็นขนาดใหญ่ในครัวและต้องอุทานออกมาอีกครั้งเมื่อเห็นไวน์ราคาแพง ไข่ปลาคาร์เวีย และผลไม้นำเข้าชั้นดีซุกซ่อนอยู่ภายใน "โฮ้โห! ญาติของเธอรสนิยมดีสุดๆ เลยนะนารา ตู้เย็นมีแต่ของกินระดับไฮเอนด์ทั้งนั้นเลย!" นาราเหงื่อตกซึมตามหน้าผาก รีบแก้ตัวปัดๆ ว่าญาติทิ้งไว้ให้รับประทานตามสบาย
จากนั้น เกรซ ก็เดินเข้าไปดูห้องน้ำหินอ่อน นาราเดินตามหลังเพื่อนรักด้วยความลุ้นระทึกทุกวินาที ทันใดนั้น เกรซ ก็เดินไปหยุดอยู่เบื้องหน้าชั้นวางของหลังตู้กระจกในห้องน้ำ สายตาช่างสังเกตของเกรซเหลือบไปเห็นขวดน้ำหอมผู้ชายแบรนด์เนมหรูหราขวดหนึ่งที่นาราเผลอซ่อนไว้ไม่พ้น เกรซ เอื้อมมือไปหยิบขวดน้ำหอมขึ้นมาสเปรย์ลงบนข้อมือและดมกลิ่นดวงตาโตขึ้นทันที
"เอ๊ะ... นารา! น้ำหอมขวดนี้มัน... กลิ่นเหมือนของคุณพ่อ (เดวิท) เป๊ะเลยนะจ้ะ!" เกรซ ทักขึ้นด้วยน้ำเสียงแปลกใจ "กลิ่นโคโลญจน์หรูหราแบบนี้เป็กลิ่นประจำตัวที่คุณพ่อฉันใช้คนเดียวเลยนะ ทำไมมาวางอยู่ในห้องน้ำของเธอได้ล่ะ?"
คำถามซื่อๆ ทว่าบีบคั้นของเกรซทำให้นาราหัวใจแทบหยุดเต้น เืในกายเย็นเจี๊ยบด้วยความกลัวความลับแตก นารา รีบละล่ำละลักโกหกแก้ไขสถานการณ์เสียงสั่นเครือ "อ๋อ... คือว่า... น้ำหอมขวดนั้นเป็ของรุ่นพี่ผู้ชายที่บริษัทฝึกงานน่ะจ้ะเกรซ! เขาให้ตัวอย่างทดลองมา นาราเห็นว่าหอมดีเลยเก็บไว้... นารากำลังคิดว่าจะซื้อกลิ่นนี้เป็ของขวัญวันเกิดให้คุณพ่อของนาราพอดีจ้ะ!"
เกรซ พยักหน้ารับอย่างไม่ติดใจสงสัย หัวเราะคิกคัก "อ๋อ... มิน่าล่ะ กลิ่นเหมือนของคุณพ่อฉันจริงๆ นะจ้ะ ยี่ห้อนี้หรูมากเลยล่ะ"
ทั้งสองคนเดินกลับมานั่งดื่มน้ำชาและรับประทานขนมเค้กที่ระเบียงห้องนั่งเล่นริมหน้าต่างบานกว้าง มองดูทิวทัศน์เมืองใหญ่ เกรซ เอ่ยถามถึงเื่ความรักของนาราด้วยความห่วงใย "แล้ว่นี้เธอกับ พีท เป็ยังไงบ้างจ้ะ นารา? ไม่ค่อยเห็นเธอพูดถึงพีทเลย ดีกันหรือยัง?"
นารา หัวใจกระตุกวูบ เธอต้องโกหกซ้ำสองเพื่อปิดบังเื่การบอกเลิกและการกระทบกระทั่งกับพีทไม่ให้เกรซสงสัย "อ๋อ... ก็เรื่อยๆ น่ะจ้ะเกรซ ่นี้พีทเขาวุ่นๆ กับการซ้อมเกมและอ่านหนังสือสอบน่ะจ้ะ พวกเราเลยไม่ค่อยได้เจอกัน"
เกรซ เอนหลังพิงโซฟาและถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเริ่มปรับทุกข์และเล่าเื่ราวภายในบ้านให้นาราฟังด้วยน้ำเสียงจริงจัง
"นี่ นารา... รู้ไหม ่นี้คุณพ่อ (เดวิท) ของฉันดูมีความสุขและแปลกไปมากเลยล่ะ" เกรซ เริ่มเล่าด้วยแววตาสงสัย "ท่านชอบอมยิ้มคนเดียวยามมองโทรศัพท์มือถือ แถม่นี้ยังชอบหายตัวไปข้างนอกตอนกลางคืนบ่อยขึ้นด้วยนะ บางคืนก็ไม่กลับบ้านเลยด้วยซ้ำ ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่าคุณพ่อต้องแอบซุกซ่อนผู้หญิงคนใหม่หรือมีแฟนใหม่แน่ๆ เลยล่ะ นารา! เธอคิดว่าฉันควรช่วยคุณพ่อตามหาผู้หญิงคนนั้นไหมจ้ะ?"
นารา ฟังคำพูดของเพื่อนสนิทด้วยหัวใจที่บีบรัดแน่นด้วยความรู้สึกผิดบาปอย่างหนักหน่วง มือบางที่ถือแก้วน้ำชาสั่นระริกจนต้องวางลงบนโต๊ะ เธอมองหน้าเพื่อนรักที่ไว้ใจเธอเต็มร้อย ทว่าเธอกลับเป็ผู้หญิงซุกซ่อนคนนั้นของพ่อเพื่อนเอง
"งั้นเหรอจ้ะ... เกรซ..." นารา ฝืนตอบน้ำเสียงแ่เบา
เกรซ เอื้อมมือมากุมมือของนาราไว้ ยิ้มหวานด้วยความจริงใจและเอ่ยคำพูดที่แทงใจดำนาราจนสะท้านอก "ถ้าคุณพ่อมีผู้หญิงคนใหม่จริงๆ ฉันก็ไม่ติดอะไรหรอกนะจ้ะ... ขอแค่ผู้หญิงคนนั้นเป็คนที่น่ารัก อ่อนหวาน และคอยดูแลคุณพ่อได้ดีเหมือนเธอจังเลยนะ นารา... ถ้าเป็คนแบบเธอ ฉันคงจะดีใจมากๆ เลยล่ะ"
คำพูดไร้เดียงสาและเปี่ยมด้วยมิตรภาพบริสุทธิ์ของเกรซเปรียบเสมือนมีดคมกริบทิ่มแทงกลางดวงใจของนาราอย่างรุนแรง นารา ทำได้เพียงฝืนยิ้มอย่างกล้ำกลืนและบีบมือเพื่อนรักตอบกลับด้วยความรู้สึกผิดบาปโสมมล้นอก
เมื่อถึงเวลาเย็น เกรซ สวมเสื้อโค้ตเตรียมตัวเดินทางกลับบ้าน นาราเดินไปส่งเพื่อนรักที่หน้าประตูลิฟต์ส่วนตัว เกรซหันมากอดนาราแน่นและโบกมือลาอย่างร่าเริง ทันทีที่ประตูลิฟต์สับตัวปิดลง นาราก็ทรุดกายลงนั่งยองๆ พิงแผ่นหลังติดกับประตูลิฟต์ หอบหายใจโรยแรงด้วยความเหนื่อยล้าสะสมและความหวาดกลัว
ในยามค่ำ เดวิท เดินทางกลับมาถึง Penthouse พร้อมหิ้วอาหารฝรั่งเศสเลิศรสจากร้านอาหารระดับมิชลินสตาร์ทั้งสเต๊กเนื้อแองกัส กุ้งล็อกสเทอร์อบเนย และไวน์แดงชั้นดีมาฝาก เขาเห็นนารานั่งซบหน้าอยู่บนโซฟาด้วยความเพลียและกังวล เดวิทก้าวเข้ามาโอบกอดเธอไว้ในอ้อมอกอย่างแสนรัก นาราเล่าเื่ราวที่เกรซแวะมาเยี่ยมและเื่ขวดน้ำหอมให้ฟังด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าและหวั่นใจ
เดวิทรินไวน์แดงส่งให้เธอจิบเพื่อคลายความตึงเครียด ชายรุ่นใหญ่รวบตัวเธอเข้ามานั่งบนตัก โอบกอดและจูบขมับของเธออย่างอ่อนโยน "ไม่ต้องกังวลใจไปนะครับเด็กดี... เกรซเป็เด็กฉลาดและจิตใจดี เธอน่ารักกับทุกคน ถ้าระหว่างเราเปิดเผยในวันข้างหน้า ฉันจะเป็คนเผชิญหน้าและรับความโกรธของเกรซด้วยตัวเอง เธอแค่อยู่ข้างๆ ฉันและเป็เด็กดีของฉันก็พอแล้วนะ นารา"
หลังมื้ออาหารเดวิทช้อนอุ้มร่างบางพายังห้องนอน โอบกอดเธอไว้ใต้ผ้าห่มผืนหนาตลอดทั้งคืน ยามดึกสงัด นาราลืมตาจ้องมองใบหน้ายามหลับสนิทของเดวิท เธอเอื้อมมือขึ้นลูบสันกรามคมของเขาเบาๆ กระซิบคำบอกรักแ่เบาในความมืดมน นาราซบหน้าลงกับซบอกกว้างของเดวิท ฟังเสียงหัวใจที่เต้นเป็จังหวะหนักแน่นของเขา รู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย ทว่าในใจลึกๆ กลับเต็มไปด้วยความหวาดผวาต่ออนาคต เพราะเธอรู้ดีว่าความลับแสนบาปใน Penthouse หรูแห่งนี้กำลังก่อตัวเป็พายุลูกใหญ่ที่พร้อมจะทำลายล้างมิตรภาพและความไว้ใจของพวกเธอให้พังทลายลงในไม่ช้าอย่างเลี่ยงไม่ได้เลย ความจริงอันเ็ปที่ซ่อนอยู่เื้ัหน้ากากแห่งคนดี กำลังจะผลักดันให้ชีวิตของนาราและทุกคนรอบข้างต้องเผชิญกับบททดสอบครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตในอีกไม่นานนี้อย่างแน่นอน และเธอก็ไม่อาจถอนตัวถอนใจกลับไปสู่จุดเดิมได้อีกตลอดกาล