ระบบ Deep Dream Loop ไม่ใช่บริการสำหรับลูกค้าทั่วไป มันเป็โครงการลับของ Dreamscapes Inc. สำหรับค้นหา "ผู้มีการเชื่อมโยงฝั่งจิตระดับสูง" หรือที่ในหมู่พนักงานเรียกว่า “Anchor” — คนที่สามารถยึดจิติญญาหนึ่งไว้ในฝันซ้ำได้โดยไม่ต้องใช้ระบบซื้อขาย
คนแบบนั้นมีเพียงไม่กี่คนในโลก แต่บริษัทให้ความสำคัญเป็พิเศษ เพราะ "Anchor" มีความสามารถที่อันตราย — พวกเขาสามารถ “รื้อความจริง” จากฝัน และเปลี่ยนแปลงทิศทางความทรงจำของโลกจริงได้
นัทไม่รู้ตัวว่าเขาคือ Anchor เขาเพียงแค่้าเจอเอมอีกครั้ง
การทดลองเริ่มขึ้นในห้องแล็บลับใต้ดิน
เขาถูกเชื่อมต่อกับเครื่องมือสวมศีรษะที่มีสายระโยงระยาง จอภาพตรงหน้าแสดงคลื่นสมองแบบสด ๆ พร้อมอัตราการเต้นของหัวใจ
เ้าหน้าที่หญิงชุดขาวพูดด้วยน้ำเสียงเรียบว่า “หากคุณเจอเธออีก อย่าพยายามแตะต้องหรือเปลี่ยนฉากฝันด้วยตัวเอง เพราะมันอาจทำให้โครงสร้างความจริงในสมองคุณถล่ม...”
นัทพยักหน้า — แต่ในใจกลับตั้งใจจะทำทุกอย่างที่ตรงกันข้าม
ขณะเดียวกันในเขตกัก
เอมยังคงจ้องมองวงจร “กลับฝัน” ที่มีนแอบมอบให้ มันเป็เพียงวัตถุรูปทรงกลมแบน ๆ ขนาดเท่าเหรียญบาท ฝังด้วยผลึกใส ๆ ตรงกลาง เธอไม่รู้ว่าเมื่อถึงเวลาจะใช้มันยังไง แต่เธอ รู้สึกได้ ว่ามันคือโอกาสสุดท้าย
“ถ้าเขาใช้มัน ฉันจะรู้สึก... และฉันจะได้กลับไปหาเขาอีก”
มีนพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม “แต่ถ้าเธอทำแบบนั้น มันจะถือว่าเธอละเมิดกฎขั้นสูงสุด... ไม่มีแค่โดนลบสัญญา แต่ิญญาของเธอจะถูกดีดออกจากระบบทั้งหมด”
“ฉันรู้”
“แล้วจะยอมเสี่ยงเหรอ?”
เอมหันไปมองท้องฟ้าที่ไม่มีแสงดาวของเขตกัก เสียงเงียบงันของที่นี่ทำให้เธอคิดถึงยอดเขาของเธอเหลือเกิน
“เพราะมันไม่ใช่ฝันอีกต่อไปแล้ว”
ระบบเชื่อมโยงเริ่มทำงาน
คลื่นสีเทาอ่อนพัดผ่านระหว่างโลก ฝันของนัทค่อย ๆ ปรากฏฉากขึ้นทีละชั้น ยอดเขา ลานหญ้า ดาวบนฟ้า และ... เสียง
เสียงเพลงแ่เบาที่ไม่เคยมีในกล่องฝันก่อนหน้า — เพราะนัทคือผู้สร้างมันขึ้นมาเองจากความทรงจำปนเปื้อน
เอมลืมตาขึ้นทันที ดวงตาเธอเปล่งแสง
“เขาเปิดแล้ว...”
เอมตัดสินใจใช้วงจรฝันทันที วางไว้กลางอกของตัวเอง ก่อนร่างกายจะถูกแสงทองสว่างกลืนเอมทั้งตัว
เธอกลับมายืนอีกครั้งในป่าลึก ตรงจุดที่เธอเคยล้มลงเสียชีวิต ดวงดาวยังคงอยู่ ท้องฟ้าใสสว่างเหมือนเดิม
และนั่นเอง เธอเห็นเขา — นัท นั่งอยู่กลางลานหญ้า จ้องมองฟ้าเหมือนกำลังรอใครสักคน
“นัท...”
เขาหันมา — ช้ากว่าครั้งก่อน แต่ครั้งนี้ ดวงตาเขาไม่มีคำถามอีกแล้ว มีเพียงความมั่นใจ
“ผมรู้ว่าเธอจะมา”
ครั้งนี้ไม่มีระยะห่าง เขาเดินเข้ามาใกล้
“ผมรู้ชื่อเธอแล้ว... รู้แม้แต่วันเกิดของเธอ ทุกอย่างมันกำลังย้อนกลับมา”
เอมกลั้นหายใจ “คุณเริ่มเชื่อมโลกสองฝั่งแล้วนัท... มันอันตร...—”
ไม่ทันจบประโยค พื้นหญ้าเริ่มสั่น เสียงคลื่นิญญาจากระบบกลางเริ่มเตือน
[แจ้งเตือน: Anchor ฝ่าฝืนโครงสร้างฝันระดับ 2] [การรื้อฟื้นความจริงเริ่มต้นขึ้น]
รอบตัวพวกเขา ฉากฝันเริ่มทับซ้อนกับภาพจากโลกจริง — อาคาร ตึก ถนน ความทรงจำของนัทกับเอมปรากฏเป็ชั้น ๆ ซ้อนทับกัน
เอมเบิกตากว้าง
“คุณไม่ได้ฝันถึงฉันอีกแล้ว... คุณกำลัง ดึงฉันกลับสู่โลกจริง”
แสงในมือของเธอเรืองขึ้น — คือผลของการใช้วงจรกลับฝันที่ทำให้จิตของเธอสามารถคงตัวในฝันของ Anchor ได้
“ถ้าคุณไม่หยุดตอนนี้... โลกสองฝั่งจะเริ่มซ้อนทับอย่างถาวร!”
นัทมองตาเธอ
“แล้วคุณอยากให้ผมหยุดไหม?”
เอมพูดไม่ออก... เพราะคำตอบคือ “ไม่”