"เธอกล้ามากนะ นักศึกษา ไม่มีใครจะกล้าบอกว่าชื่อของฉันโบราณ เธอรู้ไหมว่าเธอกำลังก้าวร้าวครูอยู่"
คณบดีที่ปั่นหน้าขรึ่มกล่าวในขณะที่ภายในใจตอนนี้น่าจะเขินและโกรธอยู่
"ก็ไม่มีใครกล้าบอกเขาไงค่ะ แล้วเขาจะรู้ได้ยังไง "
"หมอกเบาๆ หน่อย เดี่ยวคณบดีได้ยิน จะถูกเพิ่มข้อหาอีกกระทง เผลอๆ โดนไล่ออกกันั้แ่วันแรกจนได้"
"ฉันชอบ ฉันจะได้มีกระทงไปลอยเยอะๆ แม่คงคาคงดีใจ ไม่สิเสียใจมากกว่า ลอยวันเดียวแต่น้ำเหม็นไปเป็อาทิตย์ "
"เธอเพี้ยนหรือเธอเพี้ยน มันคนละกระทงกัน"
ระหว่างผมกับหมอกแอบกระซิบคุยกัน คณบดีก็รวบรวมหน้าเข้มมาดดุหันมาจ้องตาเราสองคน
"เธอสองคนชื่ออะไร "
"นายที่เป็ผู้ชายชื่อูเา ส่วนเด็กผู้หญิงชื่อเมฆค่ะท่าน ทั้งคู่เป็นักศึกษาที่ดิฉันเป็ที่ปรึกษาค่ะ"
อาจารย์พรรณทิพย์ตอบท่านรองก่อนจะส่งสายตามาเยาะเย้ยด้วยความสะใจใส่หมอก
"ฉันถามเด็กๆ "
คำพูดของท่านรองทำเอาอาจารย์พรรณทิพย์ที่ยืนยิ้มอยู่เมื่อครู่เปลี่ยนเป็หน้าชาแบบรวดเร็ว ดูท่าเเล้วที่เขาโมโหน่าจะไม่ใช่เพราะเราสองคนแล้วสิ
"ว่าแต่เธอสองคนทำอะไรผิดมา ถึงต้องมายันที่นี้ ความผิดร้ายแรงเลยหรอ"
คณบดีมองมา ในขณะที่ผมกำลังรวบรวมความกล้ากำลังจะตอบ หมอกก็ชิ่งหน้าตอบ ใจผมก็ลุ้นให้เธอตอบดีๆ ยังไม่ได้เริ่มเรียนเลย ยังไม่คุ้มค่าเทอมนะ
"คือยังนี้ค่ะท่าน หนูกับเพื่อนหนูขอเปลี่ยนชื่อเล่นกันค่ะ แต่อาจารย์ไม่ยอมเรียกชื่อใหม่หนู"
"อ้าวแล้วทำไมถึงอยากเปลี่ยนชื่อเล่นละ ชื่อเก่าก็ดีอยู่แล้วนิ"
"คือชื่อเก่าของหนู มันดูห้าวๆ เหมือนผู้ชาย ส่วนเพื่อนหนูชื่อก็ดูเป็เด็กไปเลยค่ะ ก็เลยคิดว่าเปลี่ยนเพื่อความเพราะค่ะ"
"ก็คือว่าผู้ปกครองของพวกเธอตั้งชื่อไม่เพราะหรอ" อาจารย์พรรณทิพย์รีบชิงโอกาสพูดเสริม
"อาจารย์พรรณทิพย์ค่ะ ฉันกำลังคุยกับนักศึกษาค่ะ" คำพูดของคณบดีทำเอาอาจารย์สดุ้งจนเดินไปนั่งโซฟาเพื่อเก็บเศษกระจก ไม่ใช่สิ เก็บอาการ
"แล้วชื่อใหม่เธอสองคนชื่ออะไรละ"
"ผมทิวเขาครับส่วนเพื่อนผมชื่อหมอกครับ"
ผมรีบตอบคณะบดีด้วยความกลัวแต่อีกใจก็ไม่อยากให้หมอกตอบ
"จริงๆ เื่แค่นี้ ไม่ต้องมาที่ห้องนี้ก็ได้นะ เพราะแค่อาจารย์เปลี่ยนชื่อให้ในใบเอกสารก็จบเเล้ว เื่เล็กๆ ทำไมต้องเอามาสร้างเป็เื่ใหญ่ด้วยล่ะ งั้นเธอสองคนไปกินข้าวเถอะ เที่ยงกว่าแล้ว"
"ขอบคุณครับ"
ผมกับหมอกรีบยกมือไหว้ท่านรองก่อนจะเดินออกมา แต่เหมือนจะมีคนเดินตามเรามา แต่เขาคนนั้นต้องหยุดชงักไป
"หยุดก่อนค่ะอาจารย์พรรณทิพย์ ฉันขอคุยด้วยสักครู่สิค่ะ" หมอกได้ยินดังนั้นจึงรีบหันกลับไปปิดประตูทันที
"เดี่ยวหนู ปิดประตูให้นะคะ" ก็คงยังไม่ทิ้งความเป็หมอก ตอนปิดก็มียิ้มมุมปากนิดหนึ่งให้อาจารย์พรรณทิพย์ ไม่รู้ยิ้มให้กำลังใจหรือ สะใจกันแน่
"ท่านก็ใจดีเหมือนกันแฮะ ว่าไหม นายทิวเขา"
"ก็ดีอยู่หรอกแต่เธอก็ไม่น่าไปเสียมารยาท หัวเราะชื่อท่านเลย เนี่ยเธอกำลังบูลลี่คนอื่นอยู่รู้ไหม"
ผมพูดไปเดินไปโดยไม่มองเธอ เพราะผมเป็คนเดินเร็วจึงเดินนำเธอมาประมาณก้าวสองก้าว แต่เมื่อหันมาอีกครั้งก็พบว่าเธอหายไปแล้ว นี่คนหรือแม่มดก็ไม่รู้ แต่ไม่อยู่ก็ดีเหมือนกันจะได้ไม่มีเื่เข้ามาหา
"ฮัลโล หมอกเธออยู่ไหน คิดจะหายไปก็หาย " ผมรีบโทรถามเธอ ก็ไม่รู้จะโทรทำไม คงเป็เพราะมารยาทแหละมั่ง หรือเหตุผลอื่นนะ 55
"ฉันอยู่โรงอาหารแล้วรีบวิ่งมาทำธุระ ว่าเเต่เธอไปเอาเบอร์ฉันมาจากไหน "
"แชทกลุ่มห้อง เปิดดูมั่งนะ ฉันขอเบอร์โทรเธอจากเพื่อนๆ ในกลุ่มจนเขาวุ่นวายกันไปหมด " ผมพูดกับคนปลายสายด้วยน้ำเสียงขรึ้มๆแต่ปลายสายกลับเปลี่ยนเื่เพื่อกลบเกลื่อนความผิด
"ว่าแต่นายจะกินอะไร ฉันจะได้ซื้อไว้ให้เลย "
"เอากะเพราไข่ดาว ไม่เอาใบกะเพรานะ " ผมรีบสั่งปลายสาย
"อาหารสิ้นคิด " เสียงปลายสายพูดกลับมา
"ห๊ะ " ผมตอบสะกิดปลายสายไป เพราะผมอาจจะหูฝาดก็ได้ ซึ่งไม่ได้ฝาดแน่นอน
"ไม่มีไรหรอก ฉันนั่งรอตรงโรงอาหารติดแอร์นะ โต๊ะ A6 " ปลายสายพูดจบก็ตัดสายไปดื้อ ๆ
"เห้ออออออ " ผมได้แต่ถอนหายใจกับตัวเองแล้วเก็บมือถือลงกระเป๋ากางเกงนักศึกษา รีบเดินไปยังโรงอาหารแต่เหมือนโชคชะตากลับไม่เข้าข้าง หรือจะเป็โชคร้ายที่มาเจอกับยายหมอกก็ไม่รู้
"มึงจะไปไหน " เสียงพี่อาทิตย์ พี่ว๊ากรุ่นพี่ปี 2 เป็ถึงเฮดว๊ากด้วย มาดขรึ้มๆ ดูแบบน่าเกรงข้าม ถ้าไม่จำเป็ไม่อยากมาเผชิญหน้าด้วยซ้ำ เอาตรงๆ ผมก็ไม่ค่อยชอบหน้าพี่เขา ขณะที่ข้างหน้าผมตอนนี้เต็มไปด้วยลูกน้องของพี่อาทิตย์มาล้อมไว้ มาล้อมยังกะจะดักตีผม
"มีอะไรครับพี่ ผมทำอะไรผิดหรอครับ"
"ก็มึงไปยุ่งกับคนที่กูแอบชอบ"
"ผมไปยุ่งกับใคร ขนาดแฟนผมยังไม่มี"
ผมรีบสวนทันควัน เพราะขนาดแฟนยังไม่มีเลย จะให้ไปยุ่งกับใคร
"แล้วหมอกละ"
"แค่เพื่อนครับ แถมพึ่งรู้จักกันวันนี้ด้วยซ้ำ "
"งั้นก็ดีแล้ว เพราะกูไม่อยากให้น้องกูมีแฟน"
"น้อง"
ผมสตั้นไปสักพัก
"ใช่ ยายหมอก คือน้องสาวแท้ๆ ของกูเอง มึงดูแลน้องกูให้ดีด้วย กันท่าอย่าให้ผู้ชายมายุ่งกะน้องกู มึงเข้าใจไหม มีใครเข้ามายุ่งกับน้องกู มึงเจอดีแน่ ไม่ดิเพื่อนๆ ในห้องมึงรับผิดชอบร่วมกัน"
"ไม่แฟร์ดิพี่ มันเกี่ยวไรกับผม เกี่ยวไรกับเพื่อนด้วย น้องพี่ พี่ก็กันท่าเองดิ"
"กูบอกว่าแฟร์ก็คือแฟร์ ไม่ต้องมีเหตุผล เข้าใจ มึงจะไปไหนมึงก็ไป " คนตรงหน้าพูดจบผมก็เดินออกมาจากวงล้อมด้วยความเซ็ง ความงง ความมึน แล้วรีบเดินไปโรงอาหาร
"นายไปไหนมา ข้าวแข็งหมดแล้ว"
"อือ..พอดีเราท้องเสียอะก็เลยไปเข้าห้องน้ำมา" ผมตอบอย่างอึกอัก ผมนึกถึงคำพูดของพี่อาทิตย์
"แล้วมึงก็อย่าบอกเื่นี้กะน้องกู ไม่งั้นมึงจะไม่มีความสุข"
"นายทิวเขา ทิวเขา "
เสียงหมอกเรียกผม
"ห่ะ"
ผมตื่นจากอาการภวังค์
"รีบๆ กิน จะได้ไปเรียน เออนายทิวเขา พรุ่งนี้เราไปดูหนังกันป่าว"
"เธอชวนคนที่พึ่งรู้จักไปดูหนังแบบนี้ทุกคนป่ะ" ผมวางช้อนลงแล้วมองเธออีกครั้งด้วยความอยากรู้
"ก็ไม่นะ แล้วอีกอย่างฉันรู้จักนายมานานล่ะ "
"ห้ะ รู้จักเรา"
"ใช่ ฉันส่องไอจีกับเฟสนายมาสักพักใหญ่ล่ะ เนี่ยเราจะไม่รู้จักกันได้ไง"
"ส่องทำไม แล้วตรรกะอะไรของเธอเนี่ยะ"
"ไม่รู้ แค่รู้ว่านายไม่ชอบกินเผ็ด ชอบกินลาเต้ พวกกาแฟดริป ชอบเที่ยวธรรมชาติ ดูหนังบ่อย แล้วก็ " เธอพูดแบบมีพิรุธแถมเหมือนสายสืบสะด้วย ยิ่งทำให้ผมกลับไปชุกคิดตำที่พี่อาทิตย์มันพูดดูเหมือนมันรู้จักผมดี แถมกล้าให้ดูแลน้องมัน
" พอ เชื่อล่ะว่าส่องบ่อยจริงๆ งั้นไปก็ไป เเต่พรุ่งนี้วันพุธนะ เรามีเรียนกันไม่ใช่หรอ" ผมรีบเบรคเธอก่อนที่จะมีความลับผมออกมาวิ่งเล่นอีกเยอะ
"ก็โดดไง"
" พรุ่งนี้มีแต่คาบโหดๆ นะ" ผมวางช้อนเเล้วเงยหน้ามาเตือนหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า
"ใช่ ฉันคิดไว้เรียบร้อยล่ะ พรุ่งนี้คาบบ่ายเรามีเรียนกับอาจารย์ที่ปรึกษาทั้งสามคาบ เราจะโดดคาบนั้นกัน"
" เอาอีกแล้วหรอ " ผมกึ่งกล้ากึ่งกลัว
"หรือนายป๊อด"
"พูดไรไม่เคยว่า แต่มาหยามกัน มันยอมไม่ได้เว้ย " ผมจ้องหน้าเธอเเล้วตอบไปแล้วหยิบขวดน้ำตรงหน้าของหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้ามาดูดแบบหน้าตาเฉย
"สรุป โดดใช่ป่ะ "
"อือ" ผมตอบแบบไม่ค่อยเต็มใจนักเพราะไม่มีทางออก
"ดีมาก " ยัยตัวดียิ้มสะใจ
"มีใครไปมั่ง"
"เพียบเลย"
"ใครล่ะ " ผมถามแบบนิ่งๆ
"ก็นายกับฉัน ฉันกับนาย " เนี่ยดูเธอกวนประสาทผมดิ
"นี่พวกคุณสองคนพูดว่าจะไปไหนกัน"
"นายทิวเขา ใครอะ หล่อ ตี๋ ดัดฟัน สเปกฉันเลย"
"คือ..คือ.ว่า.." ผมกำลังจะเอ่ยพูดแต่ก็ไม่ทันหมอกเช่นเดิม
"คือแบบนี้คะพี่ พรุ่งนี้หนูสองคนจะโดดเรียนไปดูหนัง พี่รู้แล้วอย่าไปบอกใครนะ" เอาแล้วไหมล่ะยัยหมอก ยายนี่ตัวซวยจริงๆ ั้แ่เจอยัยนี่ เจอเเต่เื่ั้แ่เข้าหาคณบดี พี่ว๊ากสุดไร้เหตุผลของยัยนี่อีก แล้วล่าสุดจะรู้ไหมว่ากำลังพูดกับใครอยู่
"โอเคร งั้นเดี่ยวกินข้าวเสร็จพวกคุณสองคนตามผมมาด้วย"
"เอาแล้วไม่ละหมอก เธอนี่นะ"
ผมพูดกับหญิงสาวที่กำลังเขินหน้าแดงอยู่ข้างๆ ผม
"ไมหรอนายทิวเขา "
"ก็คนที่เธอพูดด้วยอ่ะ.." ยังไม่พูดไม่ทันจบก็โดนตัดบทจนได้ ที่หลังไม่ต้องถามนะถ้าจะตัดบท
"หล่ออะดิ นายชอบอ่อ ยุคนี้แล้วชอบใครก็บอกตรงๆ "
"ป่าว" ผมตอบด้วยอาการกลัวสุดขีด
"ถ้าไม่มีอะไรก็เดินตามฉันมา "
เมือเธอเดินตามผู้ชายคนนั้นไปกับพบว่าไปหยุดอยู่ที่ห้องห้องหนึ่ง สีหน้าของหญิงสาวจอมแก่นเริ่มเปลี่ยนไปทันที
"นายทิวเขา หรือว่า ผู้ชายคนนั้นจะเป็................"
6K
![[จบ] ยอดยุทธ์ยุคดวงดาว](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1714470813_42406751.webp)
