Stalker Mode ทำอย่างไรให้ได้รัก (อ่านฟรี)

        “เฮ้ย! นั่นมันมีดนี่!” พี่ธัญญ่าแผดเสียงอุทานออกมาส่งผลให้ทุกสายตาจับจ้องไปยังอาวุธในมือคริสพร้อมกับพรึ่บ!แล้วความโกลาหลก็บังเกิดขึ้นทันทีทันใด ลูกค้าหลายคนต่างพากันร้องเสียงหลงพวกเขารีบวิ่งกรูกันไปนอกร้านตามสัญชาตญาณรวมไปถึงคู่ขาของเอวาที่ทิ้งให้หญิงสาวยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่

        สิ่งเดียวที่สติของยี่โถพอจะนึกออกเวลานี้คือโทรแจ้งตำรวจ! นึกได้ดังนั้นหญิงสาวจึงรีบกดโทรศัพท์ด้วยมืออันสั่นเทาเหงื่อกาฬเริ่มผุดซึมทั่วหน้าผาก เธอพยายามอย่างหนักในการคงสติของตนเองเอาไว้ไม่ได้ยี่โถ! เราจะสติแตกตอนนี้ไม่ได้!

        ยี่โถรู้สึกโล่งใจไปเปราะหนึ่งเมื่อเจ้าหน้าที่ปลายสายรับเรื่องเรียบร้อยเธอกุมมือพี่ธัญญ่าไว้แน่น พวกเธอรับรู้ถึงอาการสั่นเทาของกันและกันได้

        “เอวา! ผมคริสเอง จำผมได้ไหมที่รัก”เขาตะเบ็งเสียงเรียกชื่อหญิงสาวอีกครั้งก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงโทนนุ่มนวลในประโยคถัดมาชายหนุ่มย่างสามขุมเข้าไปใกล้หญิงอดีตคนรักมากขึ้นเรื่อยๆจนเอวาถอยหลังกรูดติดกับโซฟา

        “ยะ...อย่าเข้ามานะ!” เอวากรีดร้องเสียงหลงหญิงสาวตั้งท่าจะวิ่งหนีแต่กลับโชคร้ายถูกมือผอมแห้งนั้นคว้าแขนเอาไว้เสียก่อนปลายมีดสั้นแหลมคมเล่มนั้นถูกยกขึ้นจ่อไปยังลำคอของเธอเอวาตาเบิกโพลงกับภาพตรงหน้าริมฝีปากบางสั่นระริกรวมไปถึงร่างกายของเธอเองก็สั่นเทิ้มไม่แพ้กัน

        “เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะ”คริสส่งยิ้มอ่อนหวานน่าสะอิดสะเอียนให้คนตรงหน้าโดยที่ปลายมีดยังคงจ่อไปยังลำคอระหงนั้นไม่ยอมวางชายหนุ่มตั้งใจทำเสียงออดอ้อนทั้งที่ดวงตายังคงเบิกโพลง

        “ฮึก! ยะ...อย่า” เสียงของเอวาแหบพร่าน้ำตาไหลอาบสองแก้มนวล ดวงตาของหญิงสาวไหวระริกเต็มไปด้วยความหวาดผวาจนน่าสงสาร

        ยี่โถไม่อาจทนดูสภาพของผู้เป็นเหยื่อตรงหน้าได้อีกต่อไปแล้วเธอก็ได้ทำสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดสาวไทยร่างบางเดินตรงไปยังสองคนนั้นด้วยความเด็ดเดี่ยวโดยไม่ได้สนใจเสียงร้องห้ามของเหล่าคนที่อยู่ด้านหลัง

        “ใจเย็นๆคริส วางมีดลงแล้วคุยกันดีกว่านะ”เธอหยุดยืนอยู่ไม่ไกลจากตัวคริสก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยเสียงเรียบนิ่งและเยือกเย็น

        “ไม่! อย่ามาขัดขวางความรักของกู!”คริสตวาดลั่นพร้อมกับแกว่งมีดชี้มายังเธอ คนอื่นๆ ต่างพากันหวีดร้องด้วยความตกใจทว่ายี่โถกลับยืนนิ่ง สีหน้าของเธอดูราบเรียบไร้ซึ่งอาการหวาดกลัวใดๆ

        “พวกเรารู้ดีและชื่นชมที่นายรักเธอมากแต่เอวากำลังกลัวนายอยู่ ทิ้งมีดแล้วพูดปลอบใจเธอจะเป็นวิธีที่ดีกว่าไหม?”คำแนะนำจากหญิงสาวทำให้มือที่กำลังถืออาวุธอยู่ค่อยๆ ลดลงดวงตาลึกโหลคู่นั้นดูอ่อนแสงลง สายตาของเขาเสมองไปทางอื่น คิ้วย่นเข้าหากันแน่นริมฝีปากแห้งกร้านนั้นขยับขึ้นลงเหมือนกำลังคุยคนเดียว

        แต่ยังไม่ทันที่หลายคนจะได้โล่งใจคริสหันหน้าขวับกลับไปจ้องเอวาเขม็ง ปลายมีดถูกยกขึ้นจ่อไปยังลำคอระหงนั้นอีกรอบดวงตาของเขาแข็งกร้าวยิ่งกว่าเดิม

        “ไม่! ไม่ยอม! คุณจะหนีผมไปอีกคุณต้องกลับมาคืนดีกับผม! ไม่อย่างนั้น...ผมจะฆ่าคุณ!” เขาตะโกนออกมาเสียงแข็งนั่นได้สร้างความหวาดกลัวจนเอวาสติแตกมากขึ้นไปอีกร่างกายของหญิงสาวสั่นเทิ้มรุนแรง ดวงตาไหวระริกกวาดมองไปรอบๆแล้วหยุดที่ใครบางคนตรงบริเวณทางเข้า

        “ฉะ...ฉันไม่เกี่ยว! นั่น! ผู้ชายคนนั้นต่างหากเป็นคนบังคับฉันฟะ...เฟลิกซ์ขู่ให้ฉันหนีนายไป ฉันไม่ผิด!”เอวาตะเบ็งเสียงสั่นเครือพลางชี้ไปยังเฟลิกซ์ที่ยืนอยู่ไม่ไกล

        ยี่โถหันกลับไปมองตามแล้วหัวใจพลันหล่นวูบทันทีที่ได้เห็นหน้าผู้ถูกกล่าวถึงดวงตาของเธอเบิกกว้างจับจ้องไปทางเฟลิกซ์ไม่วางตาในใจหญิงสาวนึกโทษตัวเองที่เรียกเขามา เฟลิกซ์ไม่ควรอยู่ที่นี่! เวลานี้!

        “อ้อ! แกจริงด้วย”คริสแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ มือผอมแห้งนั้นผละออกจากร่างหญิงสาวเขาก้าวเท้าตรงไปยังเฟลิกซ์ช้าๆริมฝีปากแห้งแตกนั้นเหยียดยิ้มเย็นน่ารังเกียจตลอดทุกย่างก้าว

        “ฉันไม่กลัวแกแล้วเห็นนี่ไหม?” คริสชูมีดในมือขึ้นมาพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะในลำคอชอบใจส่วนเฟลิกซ์นั้นกลับไม่ได้มีทีท่าใดๆ ใบหน้าของเขายังคงเรียบเฉยดวงตาสีฟ้าคู่นั้นจ้องเขม็งไปยังคริสอย่างระแวดระวังร่างกำยำยังยืนนิ่งมั่นคงไม่ไหวเอนแม้แต่น้อย

        “ยะ...อย่านะคริส”ยี่โถเอ่ยออกมาเสียงแผ่วจนแทบไม่ได้ยินระยะห่างระหว่างคริสและเฟลิกซ์เริ่มใกล้ขึ้น และใกล้ขึ้นไปอีกทว่าทันใดนั้นจังหวะการก้าวเดินของชายร่างผอมกลับหยุดชะงักลงริมฝีปากแห้งแตกนั้นฉีกยิ้มกว้างจนแทบเห็นฟันทุกซี่ ดวงตาของคริสเบิกโพลงรอบกายหลงเหลือเพียงความเงียบงัน ยี่โถกลั้นหายใจเฮือก ดวงตาคมเบิกค้างหัวคิ้วย่นเข้าหากัน มือไม้ของยี่โถเย็นเฉียบจนแทบไร้ความรู้สึกคำถามหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวหญิงสาว นะ...นี่เขาคิดจะทำอะไร?

        ทันใดนั้นคริสพลันยกง้างมีดขึ้นมาตั้งท่าแล้ววิ่งพุ่งตรงไปยังร่างกำยำนั้นอย่างรวดเร็ว ยี่โถกรีดร้องออกมาเสียงหลงหัวใจของเธอแทบหยุดเต้นไปกับภาพตรงหน้า ในเวลาเพียงชั่วพริบตาเฟลิกซ์ที่คงสติไว้เต็มเปี่ยมคว้าเก้าอี้ข้างตัวยกขึ้นมาปัดป้องคมมีดออกไปได้ก่อนสวนกลับด้วยการฟาดเก้าอี้เหล็กนั้นไปยังลำตัวผอมแห้งเรียกได้ว่าเต็มแรงจนร่างของคริสเซล้มลงไถลไปบนพื้นเฟลิกซ์รุดตามเข้าไปล็อกตัวชายผอมแห้งนั้นไว้เกิดเป็นการปลุกปล้ำต่อสู้กันอย่างไม่มีใครยอมใคร

        ยี่โถเหลือบเห็นมีดเล่มนั้นตกหล่นอยู่ไม่ห่างจากชายทั้งสองมากนักไวเท่าความคิด หญิงสาววิ่งตรงไปยังอาวุธอันตรายนั้นหวังจะตัดกำลังคริสเอาไว้แต่ก็ต้องโชคร้ายที่มือผอมแห้งของชายหนุ่มเอื้อมคว้ามีดจากพื้นกลับมาได้เสียก่อนหลังจากที่เขาทำให้เฟลิกซ์เสียหลักล้มด้วยการใช้เก้าอี้ฟาดร่างกำยำนั้นเต็มแรง

        สถานการณ์ตรงหน้าพลิกกลับมาตึงเครียดอีกครั้งทว่านั่นกลับไม่ได้ทำให้หญิงสาวยอมแพ้แต่อย่างใดมือเล็กทั้งสองกระชากข้อมือข้างที่ถือมีดของคริสเอาไว้ยี่โถยื้อยุดขัดขวางสุดแรงที่เธอมี แต่ด้วยความที่เป็นฝ่ายเสียเปรียบทางด้านร่างกายอยู่มากปลายแหลมคมนั้นเริ่มใกล้เข้ามาหาเธอทีละน้อย หากทว่าดวงตาของหญิงสาวยังคงเต็มเปี่ยมไปด้วยความเด็ดเดี่ยว

        เฟลิกซ์ฝืนพยุงร่างกายที่บาดเจ็บขึ้นมาแล้วรีบพุ่งตรงไปยังคนทั้งสองแต่เขากลับช้าไปเพียงเสี้ยววินาที เมื่อคริสได้เหวี่ยงแรงครั้งสุดท้ายส่งปลายมีดเสียบแทงเข้าสู่ลำตัวหญิงสาว

        ฉึก!ความเจ็บแปลบแล่นวาบขึ้นมาจากท้องแล้วแผ่กระจายไปทั่วร่างยี่โถก้มลงมองอาวุธที่ฝังอยู่ในท้องของเธอจนสุดด้ามเลือดสีเข้มแทรกซึมออกมาจนเปียกชุ่ม รอบกายของเธอขาวโพลนไปหมดหญิงสาวเงยหน้าขึ้นสบตาชายหนุ่มที่เธอห่วงหาที่สุดในเวลานี้เฟลิกซ์ตาเบิกกว้างมองมายังเธออยู่เช่นกัน เขาตะโกนคำบางอย่างออกมาแต่หูของเธอนั้นกลับอื้ออึงเกินไปจนไม่อาจรับรู้ได้

        “เฟลิกซ์”ยี่โถเปล่งเสียงแหบแห้งออกมาก่อนจะกัดฟันพยายามข่มความเจ็บปวดเอาไว้เรี่ยวแรงของเธอบัดนี้ได้อันตรธานหายไปจนสิ้น ขาทั้งสองไม่สามารถทรงตัวได้อีกต่อไปร่างบางทรุดลงกับพื้นช้าๆ ดวงตาของหญิงสาวเหม่อลอยภาพตรงหน้าเธอเริ่มเลือนรางลงไปทุกที แล้วทุกอย่างก็ได้ดับวูบลง...