ท่านอ๋อง ข้าไม่อยากแต่งงานกับท่าน

เตรียมน้ำอาบ ข้าจะอาบน้ำแต่งตัว" ชิงรั่วเฟิงสั่งองครักษ์หลี่

"พะยะค่ะ" องครักษ์หลี่รีบทำตามหน้าที่

"น้ำได้แล้วพะยะค่ะ ท่านอ๋องเชิญ"องครักษ์หลี่ทำท่าโค้วตัว

สักพัก

"ท่านจะไปที่ไหนพะยะค่ะ" องครักษ์หลี่ถาม

"ไปตลาด" ชิงรั่วเฟิงตอบ

ถึงตลาด

"ท่านอ๋องเชิญพะยะค่ะ" องครักษ์หลี่โค้งตัว

ชิงรั่วเฟิงเข้าตลาดซื้อ ขนม เครื่องประดับต่างๆ

"ท่านอ๋องซื้อให้ใครพะยะค่ะ" องครักษ์หลี่สงสัย

"เครื่องประดับพวกนี้ จะแก่ไปไหมพะยะค่ะ ไม่เหมือนที่สาวๆใส่เลย" 

"เจ้าอย่าพูดมาก มีหน้าที่ช่วยถือก็ถือมา" ชิงรั่วเฟิงเดินนำหน้าออกตลาดมา

"ไปไหนพะยะค่ะ" หลี่หลงขับรถม้า

"จวนตระกูลกู้" ชิงรั่วเฟิงทำหน้าขรึม

"ท่านอ๋องถ้าท่านง้อตระกูลเสี่ยวท่านจะได้รับการสวมกอดเป็นแน่แท้ แต่ถ้าท่านง้อตระกูลกู้ท่านอาจหน้าแตกกลับมานะพะยะค่ะ"

"พูดมาก เจ้ากลัวรึ ข้าเป็นทหารข้าก็ต้องชอบปราบม้าพยศแบบนี้แหละถ้าปราบได้จะเป็นม้าที่ไม่เลวทีเดียว" ชิวรั่วเฟิงอธิบาย

..........

"ถึงแล้ว พะยะค่ะ

" เจ้าไปกับข้า" ชิงรั่วเฟิง เดินไปเคาะประตูจวน

"มาแล้วขอรับ" คนสวนวิ่งมาเปิดประตู

"ข้ามาพบฮูหยินกู้ ท่านอยู่หรือไม่"ชิงรั่วเฟิงมองหน้าบ่าวคนนั้น

"อ้อ อยู่พะยะค่ะ เดี๋ยวกระหม่อมไปรายงานนายท่านฮูหยินก่อนนะพะยะค่ะ" คนสวนพูดตะกุกตะกักเมื่อเห็นชิงรั่วเฟิง

สักพักคนสวนวิ่งกลับมา

"เชิญท่านอ๋อง พะยะค่ะ" คนสวนเดินนำทาง

"ไม่ทราบลมอะไรพัดท่านอ๋องมาเพคะ" กู้ฮูหยินยิ้มกว้างดีใจ

"ข้าแวะตลาดนำของมาฝากท่านแม่ยายขอรับ" ชิงรั่วเฟิงหยิบถุงในมือองครักษ์หลี่ยืนให้กู้ฮูหยิน

"ท่านแม่ยายพอใจหรือไม่" ชิงรั่วเฟิงยิ้มกว้าง

"หือ จริงๆท่านอ๋องไม่ต้องลำบากขนาดนี้หรอก เพค่ะ"กู้ฮูหยินยิ้มมองสิ่งของในถุงอย่างพอใจ "ท่านอ๋องมีอะไรให้หม่อมฉันช่วยก็บอกมาเถอะเพคะ"

"ข้าขอให้แม่ยายช่วยได้จริงเหรอ" ชิงรั่วเฟิงเริ่มได้ใจ

"ได้สิ ถ้าไม่เหนือบ่ากว่าแรงของหม่อมฉัน หม่อมฉันยินดีช่วยท่านอ๋องเพคะ" กู้ฮูหยินยิ้ม

"ข้ามีธุระจะคุยกับปิงฉางขอรับ ท่านแม่ยายช่วยข้าให้ได้เจอกับนางได้หรือไม่" ชิงรั่วเฟิงยิ้มมีนัย

"ได้สิ" ฮูหยินกู้หันหน้าไปมองสาวใช้ข้างกายที่อยู่กับนางมานาน " อู่เชียว เจ้าไปเรียกปิงฉางมาสิ เรียกมาให้ได้นะ " 

"ได้เจ้าค่ะ บ่าวจะทำสุดฝีมือเลยเจ้าค่ะ" สาวใช้วัยชรารับปากอย่างชำนาญ