เมื่อรถวิ่งเข้ามาแตะตัวเมืองหลวง อำพลจึงบอกเพื่อนรักคนขับให้แวะร้านอาหาร สำหรับมื้อค่ำคืนนี้ของทั้งสามคน ว่าที่เ้าบ่าวหันมาข้อร้องแกมออกคำสั่งให้พิมพ์ชนกถอดบางอย่างทิ้งไว้บนรถ เพราะเขาอยากเดินเคียงคู่ไปกับสาวสวยสุดเซ็กซี่ มากกว่าจะเดินไปกับสาวน้อยวัยใส หากเธอยังใส่เสื้อคลุมตัวนั้นอยู่
เพราะก่อนขึ้นรถมากับหนุ่มใหญ่ คุณชบาให้เธอสวมชุดเดรสสายเดี่ยวสีชมพู ปลายกระโปรงบานเล็กน้อย แต่ค่อนข้างสั้น กับเสื้อคลุมแขนยาวสีขาว เธอไม่ค่อยคุ้นเคยกับชุดแบบนี้เท่าไหร่ เพราะไม่มีโอกาสได้สวมใส่ชุดสวยแบบนี้มาก่อน มีเพียงเสื้อผ้ามือสองที่เพื่อนบ้านมีน้ำใจมอบให้ด้วยความเวทนา ทุกตัวจะเป็แบบเสื้อยืด กางเกงบอลเสียมากกว่า ทั้งชีวิตไม่เคยได้ใส่เสื้อผ้าโชว์เนื้อหนังที่ไหนมาก่อน
แต่ตอนนี้ว่าที่สามีของเธออยากให้เธอ สวมมันแค่ชุดกระโปรงสายเดี่ยวเท่านั้น เด็กสาวจึงออกอาการเคอะเขิน หน้าแดงก่ำเมื่อต้องเดินผ่านโต๊ะอาหารที่มีคนมากหน้าหลายตา และต้องเป็จุดรวมความสนใจของบรรดาหนุ่มๆ น้อยใหญ่ เพราะหน้าอกที่นูนล้นเสื้อออกมา กับผิวพรรณที่เปล่งปลั่งสะพรั่งตามวัย นั้นอาจเป็เพราะผู้เป็แม่มีเชื้อสายพม่า จึงตกทอดกรรมพันธุ์นี้มาถึงผู้เป็ลูกอย่างพิมพ์ชนก
“โดนมองแค่นี้ถึงกับหน้าแดงเลยนะหนูพิมพ์”
พิมพ์ชนกแค่นยิ้มแห้งๆ ให้คนที่พูดกับเธอ
“แล้วคืนนี้ถ้าถูกมองแบบไม่มีอะไรปกปิดบนตัว หน้าหนูพิมพ์จะสีอะไรกันนะ”
“อิจฉาวะ”
วิฑูรย์ทำท่าหมั่นไส้ใส่อำพล
“อิจฉาอะไรวะ วิฑูรย์”
“ก็อิจฉาคนที่กำลังจะมีเมียเด็ก อย่าลืมตรวจเช็คร่างกายนะเว้ย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ”
“ไม่เคยพลาดวะ ยันเช้าก็ผ่านมาแล้วเว้ย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ”
พิมพ์ชนกนั่งฟังทั้งสอง จนจิตใจเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ครั้นจะหาทางหนี ก็กลัวคุณชบากับพ่อแม่จะเดือดร้อน จึงได้แต่นั่งนิ่งสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามนึกถึงสิ่งที่คุณชบาบอกกล่าวเอาไว้ก่อนขึ้นรถมา เธอต้องอดทนให้มากๆ เพราะนี้คือหนทางที่พอจะทำให้ตัวเธอและครอบครัวหลุดพ้นจากความแร้นแค้นไปได้
ในขณะที่บริกรของร้าน กำลังวางอาหารทีละอย่างลงบนโต๊ะอย่างเบามือ แต่เด็กสาวกลับไม่ได้สนใจในสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เธอพยายามนึกถึงเหตุการณ์บ้านคุณชบา สาวใหญ่กล่าวกำชับเป็อย่างดี ว่าให้ทำแบบที่เธอทำ ยิ่งคิดถึงท่วงท่าที่คุณชบาได้วาดลวดลายเอาไว้กับบรรดาหนุ่มๆ ของเธอ พิมพ์ชนกยิ่งรู้สึกวูบวาบและหน่วงหนัก่ท้องน้อยเป็พิเศษ ประกอบกับที่อำพลคอยลูบๆ คลำๆ ตัวเธอไม่ยอมหยุด หนุ่มใหญ่คนนี้แทบไม่อยากกินข้าวกินปลา เพราะเขาคงอยากกินอย่างอื่นมากกว่า
“รู้ไหม ยิ่งเห็นผู้ชายในร้านมองหนูพิมพ์ตาเป็มัน พี่ยิ่งอยาก... ”
พิมพ์ชนกไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดนั้น ถึงไม่รู้ว่าชายวัยใกล้ๆ กับบุพการีของเธอ เขาอยากอะไร แต่ทำได้เพียงแค่ส่งยิ้มอ่อนๆ ให้ เพราะไม่รู้จริงๆ ว่าต้องตอบอย่างไร กับประโยคดังกล่าว
“ฮ่า ฮ่า ปกติหนูเป็คนพูดน้อยแบบนี้หรือเปล่า”
“หนูตื่นเต้นค่ะ ปกติไม่เคยถูกใครมองเยอะแบบนี้มาก่อน”
“ถึงจะพูดน้อย ก็ไม่เป็ไรหรอกนะ แต่พี่ขออย่างเดียว”
พิมพ์ชนกหันหน้าไปหาคนที่มีบางอย่างจะขอเธอ พร้อมทำหน้าสงสัย จนอำพลต้องก้มหน้าไปใกล้ๆ เพื่อกระซิบกระซาบ
“ขอให้หนูพิมพ์ครางดังๆ ทั้งคืนก็พอ”
เด็กสาวสะดุ้งตัวเล็กน้อย ภาพในหัวตอนนี้ของเธอนึกไปถึงเสียงดังลั่นของคุณชบาที่เธอเคยแอบฟัง เด็กสาวครุ่นคิดวนเวียน คนเราต้องรู้สึกแบบไหนกันนะ ถึงได้เปล่งเสียงแบบนั้นออกมาต่อเนื่องไม่ยอมหยุด จะว่าเจ็บก็คงจะไม่ใช่ เพราะคุณชบายังโยกตัวขึ้นลงแบบที่ไม่ยอมลดละ ทั้งที่ส่งเสียงเหมือนแทบขาดใจขนาดนั้น
“ลองนี่ หน่อยไหม”
อำพลส่งแก้วไวน์ให้พิมพ์ชนก ขัดจังหวะความคิดที่กำลังหาเหตุผลของเสียงครางคุณชบา
“พิมพ์ไม่เคยกินเหล้าค่ะ”
“นี่ไม่ใช่เหล้านะ แต่คล้ายๆ พี่อยากให้หนูพิมพ์ลอง”
พิมพ์ชนกจำคำที่สาวใหญ่กำชับได้ดี จึงพยักหน้ากับผู้เชิญชวน ก่อนหยิบแก้วจากมือหนุ่มใหญ่ มาลองดมกลิ่นและชิมรสชาติ เด็กสาวหลับตาปี๋ เพราะสำหรับเธอแล้วรสชาติมันขมเอามากๆ แต่เมื่อหันไปเห็นสายตาคะยั้นคะยอจากอำพล เธอจึงกระดกลงคอไปทันทีหมดแก้ว สร้างความพึงพอใจให้ผู้รวมโต๊ะอาหารคืนนี้เป็อย่างมาก
“ดีมากหนูพิมพ์ เป็เด็กดี ว่าง่ายแบบนี้ พี่รักตายเลย”
พูดจบอำพลก็ส่งต่อให้เธออีกแก้ว พิมพ์ชนกใช้วิธีบีบจมูกก่อนซัดมันเข้าปาก เพื่อความสบายใจของว่าที่สามี
ไวน์สองแก้วทำเอาเด็กสาวเริ่มมีอาการหน้าแดงและดวงตาที่ปรือปรอย วิฑูรย์ยกมุมปากข้างหนึ่งและกระตุกคิ้วหนา ก่อนส่งขวดเล็ก ที่บรรจุบางอย่างให้กับอำพล หนุ่มใหญ่ยิ้มอย่างพอใจ พร้อมหมุนเกลียวฝาขวดออก ดื่มทันที
พิมพ์ชนกมองจ้องไปที่วิฑูรย์ เธอสงสัยมาั้แ่ตอนอยู่บ้านคุณชบาแล้ว ที่อำพลบอกกล่าวทุกคนว่าวิฑูรย์คือเพื่อน แต่ผิวหน้าและเนื้อหนัง กลับไม่ได้ร่วงโรยไปอย่างกับว่าที่เ้าบ่าวของเธอเลย
ด้วยร่างกายที่โดนแอลกอฮอล์ไปถึงสองแก้ว จึงสรรค์สร้างความใจกล้าให้เด็กสาวอย่างพิมพ์ชนกขึ้นมาแบบผิดหูผิดตา
“คุณวิฑูรย์เป็เพื่อนกับคุณอำพลจริงๆ เหรอคะ ทำไมเหมือนไม่ใช่รุ่นเดียวกันเลย”
คำถามของพิมพ์ชนกสร้างเสียงหัวเราะขึ้นกลางโต๊ะอาหารทันทีที่เธอพูดจบ อำพลจึงอธิบายให้ว่าที่เ้าสาวฟังว่า วิฑูรย์เป็เพื่อนรุ่นน้อง อายุต่างกันอยู่เกือบสิบปี แต่ทั้งคู่มีอะไรหลายอย่างที่ชอบเหมือนกัน จึงเป็เพื่อนสนิทที่รู้ใจมาก และไม่ลืมที่จะหันมาพูดย้ำกับเธอว่า อยู่ๆ ไปเดียวเธอก็จะชินไปเอง
***************************************
เรียนแจ้งรี้ดที่รักทุกท่าน
ตอนนี้ เื่ ติดรสสวาท เ้าสาว18 ออก E-book แล้วนะคะ
ราคา 15 บาท
กรุบกริบเหมือนซื้อหมากฝรั่งกินเล่น
ใน E-book มีตอนพิเศษเพิ่มให้ 1 ตอน แซ่บๆ นะคะ
คลิกเลย http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6ODoiMTAwMzA1ODIiO3M6NzoiYm9va19pZCI7czo2OiIyNjU3MTkiO30
994
